Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 13.257

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

13.257.1

कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥

ข้าแต่จอมชน ท่านเห็นผลอะไรในการบูชาพราหมณ์ หรือคิดเห็นการเจริญขึ้นของธรรมอะไร จึงบูชาพวกเขา ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่ง

13.257.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥

ที่นี่ผู้คนยังเล่าอิติหาสโบราณนี้ คือบทสนทนาระหว่างปวนะ ลมพายุ กับอรชุน ข้าแต่ภารตะ

13.257.3

सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥

การตวีรยะผู้รุ่งโรจน์ ทรงพันแขน เป็นเจ้าผู้ปกครองโลกทั้งหมดนี้ ผู้มีกำลังมหาศาล ได้ปกครองอยู่ในมาหิษมตี

13.257.4

स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥

ไหหัยะผู้นั้น มีวีรภาพแท้จริง ได้ปกครองแผ่นดินทั้งสิ้น อุดมด้วยรัตนะ มีเกาะทั้งเจ็ดและมหาสมุทร

13.257.5

स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥

เขาได้มอบทรัพย์สมบัติของตนแก่ทัตตาเตรยะเพื่อกิจนั้น โดยถือหน้าที่ของกษัตริย์เป็นที่ตั้ง พร้อมทั้งความถ่อมตนและการศึกษาด้วย

13.257.6

आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥

โอรสของกฤตวีรยะได้บูชาฤๅษีผู้นั้น และพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้ง เมื่อพอพระทัยจึงประทานพรให้สามประการ

13.257.7

स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥

เมื่อถูกขอพรเช่นนั้น พระราชาจึงกล่าวคำนี้ว่า ขอให้ข้าพเจ้ามีพันแขน ดุจมือที่จับอยู่กลางเสาบูชายัญ

13.257.8

मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥

ขอให้ทหารของข้าพเจ้าได้เห็นพันแขนของข้าพเจ้าในการรบ และขอให้ข้าพเจ้าพิชิตแผ่นดินทั้งสิ้นด้วยวีรภาพ ข้าแต่ผู้มั่นในวัตร

13.257.9

तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥

เมื่อได้มาโดยชอบธรรมแล้ว ข้าพเจ้าจะปกป้องมันโดยไม่เกียจคร้าน ข้าแต่พราหมณ์ผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าขอพรข้อที่สี่จากท่าน

13.257.10

तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥

ข้าแต่ผู้ไร้ตำหนิ ขอท่านโปรดประทานพรข้อนั้นแก่ข้าพเจ้าด้วยความเมตตา ขอให้ผู้ทรงคุณความดีสั่งสอนข้าพเจ้า ผู้มีความประพฤติผิดและพึ่งพาท่าน

13.257.11

इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥

เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น พราหมณ์ผู้นั้นกล่าวแก่พระราชาว่า จงเป็นเช่นนั้นเถิด ดังนั้นพรของผู้มีเดชรุ่งโรจน์นั้นจึงสำเร็จ

13.257.12

गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥

เขาไปขึ้นรถศึกที่มีรัศมีเทียบเท่าดวงอาทิตย์ที่ลุกโชน และด้วยความหลงใหลในวีรภาพของตน จึงกล่าวว่า ใครเล่าจะเทียบเท่าข้า

13.257.13

धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥

ด้วยความมั่นคง วีรภาพ เกียรติยศ ความกล้าหาญ ความเก่งกล้า หรือพลังอำนาจ เมื่อคำพูดของเขาจบลง มีเสียงที่ไร้ร่างดังขึ้นในท้องฟ้า

13.257.14

न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥

เจ้าคนโง่เอ๋ย เจ้าไม่รู้ว่าพราหมณ์ประเสริฐกว่ากษัตริย์ ที่นี่กษัตริย์ปกครองประชาชนก็โดยร่วมกับพราหมณ์นั่นเอง

13.257.15

कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥

เมื่อพอใจ ข้าอาจสร้างสรรค์สรรพสัตว์ได้ และเมื่อโกรธก็อาจทำให้พวกเขาพินาศได้ ด้วยการกระทำ ด้วยใจ และด้วยวาจา ไม่มีพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งใดประเสริฐกว่าข้า

13.257.16

पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥

ข้อโต้แย้งแรกลงท้ายด้วยพราหมณ์ ข้อที่สองลงท้ายด้วยกษัตริย์ ทั้งสองข้อที่ท่านกล่าวมีเหตุผลสนับสนุน และเห็นได้ว่ามีความแตกต่างระหว่างกัน

13.257.17

ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥

พราหมณ์พึ่งพากษัตร กษัตรไม่ได้พึ่งพราหมณ์ พราหมณ์ที่อาศัยข้ออ้างแห่งพรหมันกินกษัตริย์บนแผ่นดิน

13.257.18

क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥

ธรรมตั้งอยู่ในหมู่กษัตริย์ คือการปกป้องประชาชน การเลี้ยงชีพของพราหมณ์มาจากกษัตริย์ แล้วพราหมณ์จะประเสริฐกว่าพวกเขาได้อย่างไร

13.257.19

सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥

พราหมณ์เหล่านั้นเป็นผู้ประเสริฐกว่าสรรพสัตว์ดำรงชีพด้วยการขอทาน และภูมิใจในคุณค่าของตน ข้ายังคงควบคุมพวกเขาไว้ภายใต้อำนาจของข้าเสมอ

13.257.20

कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥

สิ่งที่หญิงสาวผู้ขับร้องอยู่บนสวรรค์กล่าวไว้นั้นเป็นเท็จ ข้าจะพิชิตพราหมณ์ทั้งหมดที่นุ่งห่มหนังสัตว์และไม่อยู่ใต้อำนาจ

13.257.21

न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥

ในสามโลกไม่มีผู้ใดจะขับไล่ข้าพเจ้าออกจากแว่นแคว้นได้ ไม่ว่าจะเป็นเทพหรือมนุษย์ ฉะนั้นข้าพเจ้าจะชนะพวกทวิชาติ

13.257.22

अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥

วันนี้ข้าพเจ้าจะทำให้โลกนี้เป็นโลกที่กษัตริย์อยู่เหนือพราหมณ์ ไม่มีผู้ใดในการสงครามจะกล้าต้านทานกำลังของข้าพเจ้าได้

13.257.23

अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥

เมื่อได้ยินถ้อยคำของอรชุน นางรากษสีก็หวาดกลัวยิ่งนัก แล้วพระวายุผู้ประทับอยู่ในอากาศก็กล่าวกับนาง

13.257.24

त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥

จงละทิ้งจิตใจที่มัวหมองนี้เสีย แล้วนอบน้อมต่อพวกพราหมณ์ หากเจ้ายังกระทำบาปต่อพวกเขา แว่นแคว้นก็จะเกิดความปั่นป่วน

13.257.25

अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥

และ ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน พวกทวิชาติจะทำให้เจ้าสงบลงได้ และผู้มีกำลังมหาศาลเหล่านั้น เมื่อความกล้าของตนถูกทำลาย ก็จะขับไล่เจ้าออกจากแว่นแคว้น

13.257.26

तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥

พระราชาตรัสถามท่านว่า "ท่านเป็นผู้ใด" ครั้นแล้วพระมรุตจึงกล่าวแก่พระองค์ว่า "เราคือพระวายุ ทูตของเทพเจ้า และเรากล่าวถ้อยคำแก่เจ้าเพื่อประโยชน์ของเจ้า"

13.257.27

अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥

ช่างน่าอัศจรรย์ เจ้าได้แสดงความรักและความศรัทธาอันแรงกล้าต่อพวกพราหมณ์ จงบอกเราถึงทวิชาติผู้มีธรรมชาติเหมือนแผ่นดิน

13.257.28

वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥

จงบอกเราถึงพราหมณ์ผู้ประเสริฐบางท่านที่เหมือนลม หรือเหมือนน้ำ เหมือนไฟ เหมือนดวงอาทิตย์ หรือเหมือนท้องฟ้า