Mahābhārata · Adhyāya 13.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.257.1
कां तु ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिं दृष्ट्वा जनाधिप ।
कं वा धर्मोदयं मत्वा तानर्चसि महामते ॥ १३.२५७.१ ॥
Ó senhor dos homens, que fruto vês na veneração dos brâmanes, ou que ascensão do dharma pensas haver ao honrá-los, ó de grande mente?
13.257.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पवनस्य च संवादमर्जुनस्य च भारत ॥ १३.२५७.२ ॥
Aqui também narram esta antiga história: o diálogo entre Pavana, o vento, e Arjuna, ó Bhārata.
13.257.3
सहस्रभुजभृच्छ्रीमान्कार्तवीर्योऽभवत्प्रभुः ।
अस्य लोकस्य सर्वस्य माहिष्मत्यां महाबलः ॥ १३.२५७.३ ॥
O glorioso Kārtavīrya, portador de mil braços, foi senhor de todo este mundo; de grande força, reinava em Māhiṣmatī.
13.257.4
स तु रत्नाकरवतीं सप्तद्वीपां ससागराम् ।
शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥ १३.२५७.४ ॥
Aquele Haihaya, verdadeiro em valor, governou toda a terra, rica em joias, com as suas sete ilhas e os seus mares.
13.257.5
स्ववित्तं तेन दत्तं तु दत्तात्रेयाय कर्मणे ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य विनयं श्रुतमेव च ॥ १३.२५७.५ ॥
Deu a sua própria riqueza a Dattātreya por aquele ato, pondo diante de si o dever do guerreiro, bem como a humildade e o saber.
13.257.6
आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् ।
न्यमन्त्रयत संतुष्टो द्विजश्चैनं वरैस्त्रिभिः ॥ १३.२५७.६ ॥
O filho de Kṛtavīrya propiciou aquele sábio; e o dvija, satisfeito, honrou-o com três dádivas.
13.257.7
स वरैश्छन्दितस्तेन नृपो वचनमब्रवीत् ।
सहस्रबाहुता मेऽस्तु यूपमध्ये ग्रहो यथा ॥ १३.२५७.७ ॥
Solicitado por ele com dádivas, o rei disse estas palavras: que eu tenha mil braços, como uma pega no meio do poste sacrificial.
13.257.8
मम बाहुसहस्रं तु पश्यन्तां सैनिका रणे ।
विक्रमेणि महीं कृत्स्नां जयेयं संशितव्रत ॥ १३.२५७.८ ॥
Que meus soldados vejam meus mil braços na batalha, e que eu conquiste com valor toda a terra, ó firme em votos.
13.257.9
तां च धर्मेण सम्प्राप्य पालयेयमतन्द्रितः ।
चतुर्थं तु वरं याचे त्वामहं द्विजसत्तम ॥ १३.२५७.९ ॥
Tendo-a obtido com justiça, eu a protegerei sem cansaço; e, ó melhor dos brâmanes, peço-te uma quarta dádiva.
13.257.10
तं ममानुग्रहकृते दातुमर्हस्यनिन्दित ।
अनुशाशन्तु मां सन्तो मिथ्यावृत्तं त्वदाश्रयम् ॥ १३.२५७.१० ॥
Ó irrepreensível, és digno de concedê-lo a mim por favor; que os bons me instruam, eu que tenho conduta falsa e dependo de ti.
13.257.11
इत्युक्तः स द्विजः प्राह तथास्त्विति नराधिपम् ।
एवं समभवंस्तस्य वरास्ते दीप्ततेजसः ॥ १३.२५७.११ ॥
Assim interpelado, o brâmane disse ao rei: 'Assim seja'; e assim se cumpriram os dons daquele de esplendor ardente.
13.257.12
गतः स रथमास्थाय ज्वलनार्कसमद्युतिम् ।
अब्रवीद्वीर्यसंमोहात्को वाऽस्ति सदृशो मम ॥ १३.२५७.१२ ॥
Foi-se, subindo num carro de esplendor igual ao sol ardente, e, confundido pela sua própria valentia, disse: 'Quem é meu igual?'
13.257.13
धैर्यैर्वीर्यैर्यशःशौर्यौर्विक्रमेणौजसाऽपि वा ।
तद्वाक्यान्ते चान्तरिक्षे वागुवाचाशरीरिणी ॥ १३.२५७.१३ ॥
Por firmeza, valor, fama, heroísmo, proeza ou vigor, ao final de seu discurso, uma voz incorpórea falou no céu.
13.257.14
न त्वं मूढ विजानीषे ब्राह्मणं क्षत्रियाद्वरम् ।
सहितो ब्राह्मणेनेह क्षत्रियः शास्ति वै प्रजाः ॥ १३.२५७.१४ ॥
Insensato, não compreendes: o brâmane é superior ao kṣatriya. Aqui, é junto com um brâmane que o kṣatriya governa os súditos.
13.257.15
कुर्यां भूतानि तुष्टोऽहं क्रुद्धो नाशं तथा नये ।
कर्म्णा मनसा वाचा न मत्तोस्ति वरो द्विजः ॥ १३.२५७.१५ ॥
Se estou satisfeito, poderia criar seres; se estou irado, poderia trazer-lhes a destruição. Por ação, pensamento e palavra, não há dvija superior a mim.
13.257.16
पूर्वो ब्रह्मोत्तरो वादो द्वितीयः क्षत्रियोत्तरः ।
त्वयोक्तौ हेतुयुक्तौ तौ विशेषस्तत्र दृश्यते ॥ १३.२५७.१६ ॥
O primeiro argumento termina com o brâmane, o segundo com o kṣatriya. Ambas as posições que expuseste são sustentadas por razões, e nelas percebe-se uma distinção.
13.257.17
ब्राह्मणाः संश्रिताः क्षत्रं न क्षत्रं ब्राह्मणाश्रितम् ।
श्रिता ब्रह्मोपधा विप्राः खादन्ति क्षत्रियान्भुवि ॥ १३.२५७.१७ ॥
Os brâmanes dependem do kṣatra; o kṣatra não depende dos brâmanes. Os vipras que se amparam no pretexto do brahman devoram os kṣatriyas sobre a terra.
13.257.18
क्षत्रियेष्वाश्रितो धर्मः प्रजानां परिपालनम् ।
क्षत्राद्वृत्तिर्ब्राह्मणानां तैः कथं ब्राह्मणो वरः ॥ १३.२५७.१८ ॥
O dharma reside nos kṣatriyas: a proteção dos súditos. O sustento dos brâmanes vem do kṣatriya. Como, então, o brâmane lhes é superior?
13.257.19
सर्वभूतप्रधानांस्तान्भैक्षवृत्तीनहं सदा ।
आत्मसम्भावितान्विप्रान्स्थापयाम्यात्मनो वशे ॥ १३.२५७.१९ ॥
Esses brâmanes, os primeiros de todos os seres, que vivem de esmolas e se prezam, eu sempre os mantenho sob o meu controle.
13.257.20
कथितं त्वनयाऽसत्यं गायन्त्या कन्यया दिवि ।
विजेष्याम्यवशान्सर्वान्ब्राह्मणांश्चर्मवाससः ॥ १३.२५७.२० ॥
O que aquela donzela que cantava no céu disse era falso. Conquistarei todos aqueles brâmanes, vestidos de peles e indomados.
13.257.21
न च मां च्यावयेद्राष्ट्रात्त्रिषु लोकेषु कश्चन ।
देवो वा मानुषो वाऽपि तस्माज्ज्येष्ये द्विजानहम् ॥ १३.२५७.२१ ॥
Nos três mundos ninguém, nem deus nem homem, me expulsará do meu reino; por isso vencerei os duas vezes nascidos.
13.257.22
अद्य ब्रह्मोत्तरं लोकं करिष्ये क्षत्रियोत्तरम् ।
नहि मे संयुगे कश्चित्सोढुमुत्सहते बलम् ॥ १३.२५७.२२ ॥
Hoje farei deste mundo um em que o kṣatriya esteja acima do brâmane; ninguém ousa resistir à minha força na batalha.
13.257.23
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा वित्रस्ताऽभून्निशाचरी ।
अथैनमन्तरिक्षस्थस्ततो वायुरभाषत ॥ १३.२५७.२३ ॥
Ao ouvir as palavras de Arjuna, a demônia noturna ficou aterrorizada; então o Vento, de pé no céu, falou-lhe.
13.257.24
त्यजैनं कलुषं भावं ब्राह्मणेभ्यो नमस्कुरु ।
एतेषां कुर्वतः पापं राष्ट्रक्षोभो भविष्यति ॥ १३.२५७.२४ ॥
Abandona essa atitude impura e reverencia os brâmanes; se cometeres o mal contra eles, o reino será abalado.
13.257.25
अथ च त्वां महीपाल शमयिष्यन्ति वै द्विजाः ।
निरसिष्यन्ति ते राष्ट्राद्धतोत्साहा महाबलाः ॥ १३.२५७.२५ ॥
E, ó protetor da terra, os dvija te acalmarão, e os grandemente poderosos, com o ânimo abatido, te expulsarão do reino.
13.257.26
तं राजा कस्त्वमित्याह ततस्तं प्राह मारुतः ।
वायुर्वै देवदूतोस्मि हितं त्वां प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२५७.२६ ॥
O rei lhe perguntou: "Quem és tu?" Então o Marut lhe disse: "Sou Vāyu, o mensageiro dos deuses, e falo para o teu bem."
13.257.27
अहो त्वयाऽयं विप्रेषु भक्तिरागः प्रदर्शितः ।
यादृशं पृथिवीभूतं तादृशं ब्रूहि मे द्विजम् ॥ १३.२५७.२७ ॥
Ah, mostraste este afeto devoto pelos brâmanes. Fala-me de um dvija cuja natureza seja como a da terra.
13.257.28
वायोर्वा सदृशं किञ्चिद्ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् ।
अपां वै सदृशं वह्नेः सूर्यस्य नभसोऽपि वा ॥ १३.२५७.२८ ॥
Fala-me de algum excelente brâmane semelhante ao vento, ou à água, ao fogo, ao sol, ou ao céu.