مهابهاراتا · أدهيايا 13.261
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.261.1
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत् ।
शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रेः सुमहात्मनः ॥ १३.२६१.१ ॥
فلما خوطب بذلك صمت أرجونا، فقال له فايو: اسمع يا خير الهيهايا عمل أتري العظيم النفس.
13.261.2
घोरे तमस्ययुध्यन्त सहिता देवदानवाः ।
अविद्यत शरैस्तत्र स्वर्भानुः सोमभास्करौ ॥ १३.२६१.२ ॥
في الظلام الرهيب قاتل الآلهة والدانافا معًا؛ وهناك طعن سفربهانو القمر والشمس بالسهام.
13.261.3
अथ ते तमसा ग्रस्ता निहन्यन्ते स्म दानवैः ।
देवा नृपतिशार्दूल सहैव बलिभिस्तदा ॥ १३.२६१.३ ॥
فكانوا حينئذٍ، وقد أمسكتهم الظلمة، يُقتلون على أيدي الدانافا؛ يا نمر الملوك، كان الآلهة يُقتلون حينها مع الأشداء.
13.261.4
असुरेर्वध्यमानास्ते क्षीणप्राणा दिवौकसः ।
अपश्यन्त तपस्यन्तमत्रिं विप्रं तपोधनम् ॥ १३.२६१.४ ॥
وقد ضربتهم الأسورا وخفتت أنفاسهم، رأى سكان السماء الحكيم البراهمي أتري، وثروته التقشف، يمارس التقشف.
13.261.5
अथैनमब्रुवन्देवाः शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम् ।
असुरेरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ ॥ १३.२६१.५ ॥
فقال له الآلهة، وقد هدأ غضبه وضبط حواسه: لقد أُصيب هذان، القمر والشمس، بسهام الأسورا.
13.261.6
वयं वध्यामहे चापि शत्रुभिस्तमसा वृते ।
नाधिगच्छाम शान्तिं च भयात्त्रायस्व नः प्रभो ॥ १३.२६१.६ ॥
ونحن أيضًا، محاطون بالظلام، نُقتل على أيدي الأعداء ولا نجد سلامًا. أيها الرب، احمِنا من الخوف.
13.261.7
कथं रक्षामि भवतस्तेऽब्रुवंश्चन्द्रमा भव ।
तिमिरघ्नश्च सविता दस्युहन्ता च नो भव ॥ १३.२६१.७ ॥
قال أتري: كيف أحميكم؟ قالوا: «كن القمر، وكن سافيتري مبدد الظلام، وكن قاتل أعدائنا.»
13.261.8
एवमुक्तस्तदात्रिर्वै तमोनुदभवच्छशी ।
अपश्यत्सौम्यभावाच्च सोमवत्प्रियदर्शनः ॥ १३.२६१.८ ॥
فلما قيل له ذلك صار أتري القمر طاردَ الظلام، ولطِيبِ طبعِه صار حسنَ المنظر كالقمر.
13.261.9
दृष्ट्वा नातिप्रभं सोमं तथा सूर्यं च पार्थिव ।
प्रकाशमकरोदत्रिस्तपसा स्वेन संयुगे ॥ १३.२६१.९ ॥
أيها الملك، لما رأى أتري القمر والشمس غير ساطعين كثيرا، أحدث نورا في المعركة بتقشّفه الخاص.
13.261.10
जगद्वितिमिरं चापि प्रदीप्तमकरोत्तदा ।
व्यजयच्छत्रुसङ्घांश्च देवानां स्वेन तेजसा ॥ १३.२६१.१० ॥
ثم جعل العالم خاليا من الظلام ومتوهجا، وبتألّقه الخاص غلب جموع الأعداء وأعداء الآلهة.
13.261.11
अत्रिणा दह्यमानांस्तान्दृष्ट्वा देवा महासुरान् ।
पराक्रमैस्तेऽपिं तदा व्यघ्नन्नत्रिसुरक्षिताः।
उद्भासितश्च सविता देवास्त्राता हतासुराः ॥ १३.२६१.११ ॥
لما رأى الآلهة الأسوار العظماء يحترقون بأتري، ضربهم الآلهة المحمية جيدا بأتري بشجاعتهم حينئذ؛ أشرق سافيتري، وخُلِّص الآلهة، وقُتل الأسوار.
13.261.12
अत्रिणा त्वथ सोमत्वं कृतमुत्तमतेजसा ।
द्विजेनाग्निद्वितीयेनि जपता चर्मवाससा ॥ १३.२६१.१२ ॥
ثم حصل أتري، المولود مرتين ذو البهاء الأسمى، وهو يتلو مع النار ثانيا ومرتديا جلد حيوان، على حال سوما.
13.261.13
फलभक्षेण राजर्षे पश्य कर्मात्रिणा कृतम् ।
तस्यापि विस्तरेणोक्तं कर्मात्रेः सुमहात्मनः।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमत्रितः क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६१.१३ ॥
أيها الحكيم الملكي، انظر إلى الفعل الذي قام به أتري بالاقتيات على الثمار. وقد رُوي فعل الحكيم العظيم أتري بالتفصيل. سأروي حكاية أخرى، أو أنت، أيها المحارب الفاضل، اطلب من أتري حكاية أخرى.
13.261.14
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्महत्कर्म च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.२६१.१४ ॥
عندما خوطب بذلك صمت أرجونا. فقال فايو: اسمع أيها الملك عن الفعل العظيم للحكيم تشيافانا ذي النفس الكريمة.
13.261.15
अश्विनोः प्रतिसंश्रुत्य च्यवनः पाकशासनम् ।
प्रोवाच सहितो देवैः सोमपावश्विनौ कुरु ॥ १३.२६१.१५ ॥
بعد أن وعد الأشوينيين، قال تشيافانا لباكاشاسانا (إندرا) مع الآلهة: اجعل الأشوينيين شاربي السوما.
13.261.16
अस्माभिर्निन्दितावेतौ भवेतां सोमपौ कथम् ।
देवैर्न सम्मितावेतौ तस्मान्मैवं वदस्व नः ॥ १३.२६१.१६ ॥
كيف يصير هذان الذان نبذناهما شاربي السوما؟ لم يقبلهما الآلهة، فلا تقل لنا هكذا.
13.261.17
अश्विभ्यां सह नेच्छामः सोमं पातुं महाव्रत ।
यदन्यद्वक्ष्यसे विप्र तत्करिष्याम ते वचः ॥ १३.२६१.१७ ॥
أيها ذو النذور العظيمة، لا نرغب في شرب السوما مع الأشوينيين. أيها البراهمي، مهما قلت غير ذلك فسنفعل بحسب كلامك.
13.261.18
पिबेतामश्विनौ सोमं भवद्भिः सहिताविमौ ।
उभावेतावपि सुरौ सूर्यपुत्रौ सुरेश्वर ॥ १३.२६१.१८ ॥
فليشرب هذان الأشوينيان السوما معكم. أيها سيد الآلهة، هذان أيضًا إلهان، ابنا الشمس.
13.261.19
क्रियतां मद्वचो देवा यथा वै समुदाहृतम् ।
एतद्वः कुर्वतां श्रेयो भवेन्नैतदकुर्वताम् ॥ १३.२६१.१९ ॥
أيها الآلهة، افعلوا ما قلتُه. فمن يفعل ذلك يكون له الخير، ومن لا يفعله لا خير له.
13.261.20
अश्विभ्यां सह सोमं वै न पास्यामि द्विजोत्तम ।
पिबन्त्वन्ये यथाकामं नाहं पातुमिहोत्सहे ॥ १३.२६१.२० ॥
أيها الأفضل بين المولودين مرتين، لن أشرب السوما مع الأشفيين. فليشرب الآخرون كما يشاؤون، أما أنا فلست راغبًا في الشرب هنا.
13.261.21
न चेत्करिष्यसि वचो मयोक्तं बलसूदन ।
मया प्रमथितः सद्यः सोमं पास्यसि वै मखे ॥ १३.२६१.२१ ॥
أيها القاتل لبالا، إن لم تفعل ما قلتُه، فستُهزم على الفور مني وتشرب السوما في القربان.
13.261.22
ततः कर्म समारब्धं हिताय सहसाऽश्विनोः ।
च्यवनेनि ततो मन्त्रैरभिभूताः सुराऽभवन् ॥ १३.२६१.२२ ॥
فبدأ الطقس لمنفعة الأشفيين فجأة. ثم قهر تشيافانا الآلهة بالتعاويذ.
13.261.23
तत्तु कर्म समारब्धं दृष्ट्वेन्द्रः क्रोधमूर्च्छितः ।
उद्यम्य विपुलं शैलं च्यवनं समुपाद्रवत् ॥ १३.२६१.२३ ॥
ولما رأى إندرا الطقس قد بدأ، ومن شدة غضبه كاد يغشى عليه، رفع جبلًا عظيمًا واندفع نحو تشيافانا.
13.261.24
तथा वज्रेम भगवानमर्षाकुललोचनः ।
तमापतन्तं दृष्ट्वैव च्यवनस्तपसाऽन्वितः ॥ १३.२६१.२४ ॥
هكذا اندفع الرب إندرا، وعيناه مضطربتان من الغضب، ممسكًا الصاعقة؛ ولما رآه تشيافانا مندفعًا نحوه، وقف متسلحًا بقوة التقشف.
13.261.25
अद्भिः सिक्त्वाऽस्तम्ययतं सवज्रं सहपर्वतम् ।
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोऽसृजच्छत्रुमेव हि ॥ १३.२६१.२५ ॥
رشّه بالماء فأوجد ذلك العدو المرعب لإندرا، الذي أُلقي مع الصاعقة والجبل.
13.261.26
मदं नामाहुतिमयं व्यादितास्यं महामुनिः ।
तस्य दन्तसहस्रं तु बभूव शतयोजनम् ॥ १३.२६१.२६ ॥
خلق الحكيم العظيم كائنًا اسمه مدا، مصنوعًا من القرابين، فاغرًا فاه؛ كان له ألف سن، وامتد مائة يوجانا.
13.261.27
द्वियोजनशतास्तस्य दंष्ट्राः परमदारुणाः ।
हनुस्तस्याभवद्भूमावास्यं चास्यास्पृशद्दिवम् ॥ १३.२६१.२७ ॥
امتدت أنيابه مائتي يوجانا وكانت بالغة الرعب؛ كان فكه على الأرض وفمه يلامس السماء.
13.261.28
जिह्वामूले स्थितास्तस्य सर्वे देवाः सवासवाः ।
तिमेरास्यमनुप्राप्ता यथा मत्स्या महार्णवे ॥ १३.२६१.२८ ॥
وقف عند أصل لسانه جميع الآلهة مع فاسافا، كما تصل الأسماك في المحيط الكبير إلى فم التيمي.
13.261.29
ते सम्मन्त्र्य ततो देवा मदस्यास्य समीपगाः ।
अब्रुवन्सहिताः शक्रं प्रणमास्मै द्विजातये ॥ १३.२६१.२९ ॥
ثم قال الآلهة القريبون من هذا المادا، بعد أن تشاوروا معًا، لشakra: «اسجد لهذا المولود مرتين.»
13.261.30
अश्विभ्यां सह सोमं च पिबाम विगतज्वराः ।
ततः स प्रणतः शक्रश्चकार च्यवनस्य तत् ॥ १३.२६१.३० ॥
«لنشرب السوما مع الأشوين، متحررين من الوهن.» فسجد شakra وفعل ذلك من أجل تشيافانا.
13.261.31
च्यवनः कृतवानेतावश्विनौ सोमपायिनौ ।
ततः प्रत्याहरत्कर्म मदं च व्यभजन्मुनिः ॥ १३.२६१.३१ ॥
جعل تشيافانا هذين الأشفينين شاربي السوما. ثم سحب الحكيم ذلك الفعل ووزع النشوة.
13.261.32
अक्षेषु मृगयायां च पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् ।
एतैर्दोषैर्नरा राजन्क्षयं यान्ति न संशयः ॥ १३.२६१.३२ ॥
في النرد والصيد والشراب والنساء، أيها الملك، يتعلّق الرجل القوي؛ بهذه العيوب يهلك الناس بلا ريب.
13.261.33
तस्मादेतान्नरो नित्यं दूरतः परिवर्जयेतद् ॥ १३.२६१.३३ ॥
لذلك ينبغي للإنسان أن يبتعد عن هذه دائمًا.
13.261.34
एतत्ते च्यवनस्यापि कर्मि राजन्प्रकीर्तितम् ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं क्षत्रियं ब्राह्मणाद्वरम् ॥ १३.२६१.३४ ॥
أيها الملك، لقد رُويت لك فعلة تشيافانا هذه. سأروي غيرها، أو قُل أنت: هل الكشاتريا أفضل من البراهمي؟