மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.261
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.261.1
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत् ।
शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रेः सुमहात्मनः ॥ १३.२६१.१ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அர்ஜுனன் மௌனமானான்; அப்போது வாயு அவனிடம் கூறினான்: ஹைஹயர்களில் சிறந்தவனே, மகாத்மாவான அத்ரியின் செயலைக் கேள்.
13.261.2
घोरे तमस्ययुध्यन्त सहिता देवदानवाः ।
अविद्यत शरैस्तत्र स्वर्भानुः सोमभास्करौ ॥ १३.२६१.२ ॥
கொடிய இருளில் தேவர்களும் தானவர்களும் சேர்ந்து போரிட்டனர்; அங்கே ஸ்வர்பானு அம்புகளால் சோமனையும் பாஸ்கரனையும் துளைத்தான்.
13.261.3
अथ ते तमसा ग्रस्ता निहन्यन्ते स्म दानवैः ।
देवा नृपतिशार्दूल सहैव बलिभिस्तदा ॥ १३.२६१.३ ॥
அப்போது அவர்கள் இருளால் பிடிக்கப்பட்டு தானவர்களால் கொல்லப்பட்டனர்; அரசர்களில் புலியே, அப்போது தேவர்கள் வலிமையுள்ளவர்களுடன் சேர்ந்தே கொல்லப்பட்டனர்.
13.261.4
असुरेर्वध्यमानास्ते क्षीणप्राणा दिवौकसः ।
अपश्यन्त तपस्यन्तमत्रिं विप्रं तपोधनम् ॥ १३.२६१.४ ॥
அசுரர்களால் அடிக்கப்பட்டு, உயிர் குன்றிய விண்ணுலகவாசிகள், தவம் செய்துகொண்டிருந்த தவச்செல்வம் கொண்ட பிராமணன் அத்ரியைக் கண்டனர்.
13.261.5
अथैनमब्रुवन्देवाः शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम् ।
असुरेरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ ॥ १३.२६१.५ ॥
பின்னர் தேவர்கள் சாந்த கோபமும் புலனடக்கமும் கொண்ட அவனிடம் கூறினர்: அசுரர்களின் அம்புகளால் சந்திரனும் சூரியனும் ஆகிய இவ்விருவரும் துளைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
13.261.6
वयं वध्यामहे चापि शत्रुभिस्तमसा वृते ।
नाधिगच्छाम शान्तिं च भयात्त्रायस्व नः प्रभो ॥ १३.२६१.६ ॥
நாங்களும் இருளால் சூழப்பட்டு பகைவர்களால் கொல்லப்படுகிறோம்; அமைதியைக் காணவில்லை. பிரபுவே, பயத்திலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்.
13.261.7
कथं रक्षामि भवतस्तेऽब्रुवंश्चन्द्रमा भव ।
तिमिरघ्नश्च सविता दस्युहन्ता च नो भव ॥ १३.२६१.७ ॥
அத்ரி கூறினார்: நான் உங்களை எவ்வாறு காப்பேன்? அவர்கள் கூறினார்கள், 'நீ சந்திரனாக ஆகு; இருளை அழிக்கும் சவிதாவாகவும், எங்கள் எதிரிகளை அழிப்பவனாகவும் ஆகு.'
13.261.8
एवमुक्तस्तदात्रिर्वै तमोनुदभवच्छशी ।
अपश्यत्सौम्यभावाच्च सोमवत्प्रियदर्शनः ॥ १३.२६१.८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அத்ரி இருளை நீக்கும் சந்திரனானார்; சாந்தமான இயல்பினால் சந்திரனைப் போல இனிய தோற்றமுடையவராய்த் தோன்றினார்.
13.261.9
दृष्ट्वा नातिप्रभं सोमं तथा सूर्यं च पार्थिव ।
प्रकाशमकरोदत्रिस्तपसा स्वेन संयुगे ॥ १३.२६१.९ ॥
அரசே, சந்திரனும் சூரியனும் போதிய ஒளியின்றி இருப்பதைக் கண்டு, அத்ரி போரில் தம் தவத்தால் ஒளியை உண்டாக்கினார்.
13.261.10
जगद्वितिमिरं चापि प्रदीप्तमकरोत्तदा ।
व्यजयच्छत्रुसङ्घांश्च देवानां स्वेन तेजसा ॥ १३.२६१.१० ॥
அப்போது அவர் உலகை இருளற்றதாகவும் ஒளிர்வதாகவும் ஆக்கினார்; தம் ஒளியால் எதிரிக் கூட்டங்களையும் தேவர்களின் எதிரிகளையும் வென்றார்.
13.261.11
अत्रिणा दह्यमानांस्तान्दृष्ट्वा देवा महासुरान् ।
पराक्रमैस्तेऽपिं तदा व्यघ्नन्नत्रिसुरक्षिताः।
उद्भासितश्च सविता देवास्त्राता हतासुराः ॥ १३.२६१.११ ॥
அத்ரியால் எரிக்கப்படும் அந்த மகா அசுரர்களைக் கண்டு, அத்ரியால் நன்கு காக்கப்பட்ட தேவர்களும் அப்போது தம் வீரத்தால் அவர்களை வீழ்த்தினர்; சவிதா ஒளிர்ந்தார், தேவர்கள் காக்கப்பட்டனர், அசுரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
13.261.12
अत्रिणा त्वथ सोमत्वं कृतमुत्तमतेजसा ।
द्विजेनाग्निद्वितीयेनि जपता चर्मवाससा ॥ १३.२६१.१२ ॥
பின்னர் அத்ரியால், உயர்ந்த தேஜஸ் கொண்ட துவிஜரால், அக்னியைத் தோழனாகக் கொண்டு, ஜபம் செய்தவாறு, தோல் ஆடை அணிந்து, சோமத்தன்மை உண்டாக்கப்பட்டது.
13.261.13
फलभक्षेण राजर्षे पश्य कर्मात्रिणा कृतम् ।
तस्यापि विस्तरेणोक्तं कर्मात्रेः सुमहात्मनः।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमत्रितः क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६१.१३ ॥
ராஜரிஷியே, பழ உணவால் அத்திரி செய்த செயலைப் பார். அந்த மகாத்மா அத்திரியின் செயலும் விரிவாகச் சொல்லப்பட்டுவிட்டது. நான் வேறொன்றைச் சொல்கிறேன், அல்லது சிறந்த க்ஷத்திரியனே, நீ அத்திரியிடமிருந்து வேறொன்றைக் கேள்.
13.261.14
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्महत्कर्म च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.२६१.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அர்ஜுனன் மௌனமானான். பின்னர் வாயு கூறினான்: அரசனே, மகாத்மா சியவனனின் பெரிய செயலைக் கேள்.
13.261.15
अश्विनोः प्रतिसंश्रुत्य च्यवनः पाकशासनम् ।
प्रोवाच सहितो देवैः सोमपावश्विनौ कुरु ॥ १३.२६१.१५ ॥
அசுவினிகளுக்கு வாக்குறுதி அளித்த சியவனன், தேவர்களுடன் கூடிய பாகசாசனனிடம் (இந்திரனிடம்) கூறினான்: அசுவினிகளை சோமம் அருந்துபவர்களாக ஆக்கு.
13.261.16
अस्माभिर्निन्दितावेतौ भवेतां सोमपौ कथम् ।
देवैर्न सम्मितावेतौ तस्मान्मैवं वदस्व नः ॥ १३.२६१.१६ ॥
நம்மால் இகழப்பட்ட இவ்விருவரும் எப்படி சோமம் அருந்துபவர்களாக இருக்க முடியும்? தேவர்களால் இவர்கள் ஏற்கப்படவில்லை; ஆகையால் இவ்வாறு எங்களிடம் சொல்லாதே.
13.261.17
अश्विभ्यां सह नेच्छामः सोमं पातुं महाव्रत ।
यदन्यद्वक्ष्यसे विप्र तत्करिष्याम ते वचः ॥ १३.२६१.१७ ॥
ஓ மகாவிரதனே, அசுவினிகளுடன் சேர்ந்து சோமம் அருந்த நாங்கள் விரும்பவில்லை. ஓ பிராமணா, நீ வேறு எதைச் சொன்னாலும் உன் சொல்லின்படி நாங்கள் செய்வோம்.
13.261.18
पिबेतामश्विनौ सोमं भवद्भिः सहिताविमौ ।
उभावेतावपि सुरौ सूर्यपुत्रौ सुरेश्वर ॥ १३.२६१.१८ ॥
இவ்விருவரான அசுவினிகளும் உங்களுடன் சேர்ந்து சோமம் அருந்தட்டும். ஓ தேவர்களின் தலைவனே, இவ்விருவரும் தேவர்கள்; சூரியனின் மகன்கள்.
13.261.19
क्रियतां मद्वचो देवा यथा वै समुदाहृतम् ।
एतद्वः कुर्वतां श्रेयो भवेन्नैतदकुर्वताम् ॥ १३.२६१.१९ ॥
தேவர்களே, நான் கூறியபடியே செய்யுங்கள். இதைச் செய்பவர்களுக்கு நன்மை உண்டாகும்; செய்யாதவர்களுக்கு இல்லை.
13.261.20
अश्विभ्यां सह सोमं वै न पास्यामि द्विजोत्तम ।
पिबन्त्वन्ये यथाकामं नाहं पातुमिहोत्सहे ॥ १३.२६१.२० ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, அஸ்வினிகளுடன் சேர்ந்து சோமத்தை நான் குடிக்க மாட்டேன். மற்றவர்கள் விரும்பியபடி குடிக்கட்டும்; நான் இங்கு குடிக்க விரும்பவில்லை.
13.261.21
न चेत्करिष्यसि वचो मयोक्तं बलसूदन ।
मया प्रमथितः सद्यः सोमं पास्यसि वै मखे ॥ १३.२६१.२१ ॥
பலனை அழித்தவனே, நான் சொன்ன சொல்லை நீ செய்யாவிட்டால், என்னால் உடனே வீழ்த்தப்பட்டு வேள்வியில் சோமத்தைக் குடிப்பாய்.
13.261.22
ततः कर्म समारब्धं हिताय सहसाऽश्विनोः ।
च्यवनेनि ततो मन्त्रैरभिभूताः सुराऽभवन् ॥ १३.२६१.२२ ॥
பின்னர் அஸ்வினிகளின் நன்மைக்காக அந்தச் சடங்கு உடனே தொடங்கப்பட்டது. அப்போது சியவனன் மந்திரங்களால் தேவர்களை வசப்படுத்தினான்.
13.261.23
तत्तु कर्म समारब्धं दृष्ट्वेन्द्रः क्रोधमूर्च्छितः ।
उद्यम्य विपुलं शैलं च्यवनं समुपाद्रवत् ॥ १३.२६१.२३ ॥
அந்தச் சடங்கு தொடங்கப்பட்டதைக் கண்ட இந்திரன் கோபத்தால் மயங்கி, ஒரு பெரிய மலையை உயர்த்தி சியவனனை நோக்கி ஓடினான்.
13.261.24
तथा वज्रेम भगवानमर्षाकुललोचनः ।
तमापतन्तं दृष्ट्वैव च्यवनस्तपसाऽन्वितः ॥ १३.२६१.२४ ॥
இவ்வாறு, சினத்தால் கலங்கிய கண்களுடைய பகவான் இந்திரன் வஜ்ராயுதத்துடன் பாய்ந்தான். அவன் தாக்க வருவதைக் கண்ட சியவனன் தவ வலிமையுடன் நின்றான்.
13.261.25
अद्भिः सिक्त्वाऽस्तम्ययतं सवज्रं सहपर्वतम् ।
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोऽसृजच्छत्रुमेव हि ॥ १३.२६१.२५ ॥
நீரால் தெளித்து, வஜ்ரத்துடனும் மலையுடனும் வீசப்பட்ட இந்திரனின் அந்த மிகக் கொடிய எதிரியை அவர் உருவாக்கினார்.
13.261.26
मदं नामाहुतिमयं व्यादितास्यं महामुनिः ।
तस्य दन्तसहस्रं तु बभूव शतयोजनम् ॥ १३.२६१.२६ ॥
மகாமுனிவர் ஆஹுதிகளால் ஆன, வாய் பிளந்த 'மதம்' என்ற அதைப் படைத்தார்; அதற்கு ஆயிரம் பற்கள் இருந்தன, அது நூறு யோஜனை நீளமாயிருந்தது.
13.261.27
द्वियोजनशतास्तस्य दंष्ट्राः परमदारुणाः ।
हनुस्तस्याभवद्भूमावास्यं चास्यास्पृशद्दिवम् ॥ १३.२६१.२७ ॥
அதன் கோரைப்பற்கள் இருநூறு யோஜனை நீளம் கொண்டவை, மிகவும் கொடியவை; அதன் தாடை பூமியில் இருந்தது, அதன் வாய் வானைத் தொட்டது.
13.261.28
जिह्वामूले स्थितास्तस्य सर्वे देवाः सवासवाः ।
तिमेरास्यमनुप्राप्ता यथा मत्स्या महार्णवे ॥ १३.२६१.२८ ॥
அதன் நாக்கின் அடியில் வாசவனுடன் கூடிய எல்லாத் தேவர்களும் நின்றிருந்தனர்; மகாசமுத்திரத்தில் மீன்கள் திமியின் வாயை அடைவது போல.
13.261.29
ते सम्मन्त्र्य ततो देवा मदस्यास्य समीपगाः ।
अब्रुवन्सहिताः शक्रं प्रणमास्मै द्विजातये ॥ १३.२६१.२९ ॥
பின்னர் இந்த மதத்தின் அருகில் இருந்த அந்தத் தேவர்கள் ஒன்றாக ஆலோசித்து இந்திரனிடம் கூறினர்: 'இந்த துவிஜாதிக்கு வணங்குக.'
13.261.30
अश्विभ्यां सह सोमं च पिबाम विगतज्वराः ।
ततः स प्रणतः शक्रश्चकार च्यवनस्य तत् ॥ १३.२६१.३० ॥
'அஸ்வினிகளுடன் சோமத்தைப் பருகுவோம், துன்பமின்றி.' பின்னர் சக்ரன் வணங்கி சியவனனுக்காக அதைச் செய்தான்.
13.261.31
च्यवनः कृतवानेतावश्विनौ सोमपायिनौ ।
ततः प्रत्याहरत्कर्म मदं च व्यभजन्मुनिः ॥ १३.२६१.३१ ॥
சியவனர் இந்த இரு அஸ்வினிகளையும் சோமத்தைப் பருகுபவர்களாக ஆக்கினார். பின்னர் அந்த முனிவர் அச்செயலைத் திரும்பப் பெற்று, போதையைப் பங்கிட்டார்.
13.261.32
अक्षेषु मृगयायां च पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् ।
एतैर्दोषैर्नरा राजन्क्षयं यान्ति न संशयः ॥ १३.२६१.३२ ॥
பகடையாட்டத்திலும், வேட்டையிலும், குடியிலும், பெண்களிலும் (பற்றுள்ள) வீரரே, இந்தக் குற்றங்களால் மனிதர்கள் அழிவை அடைகிறார்கள், இதில் ஐயமில்லை, அரசே.
13.261.33
तस्मादेतान्नरो नित्यं दूरतः परिवर्जयेतद् ॥ १३.२६१.३३ ॥
ஆகவே மனிதன் இவற்றை எப்போதும் தூரத்திலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.
13.261.34
एतत्ते च्यवनस्यापि कर्मि राजन्प्रकीर्तितम् ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं क्षत्रियं ब्राह्मणाद्वरम् ॥ १३.२६१.३४ ॥
அரசே, சியவனரின் இச்செயல் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. நான் வேறொன்றைச் சொல்கிறேன், அல்லது நீ சொல்: பிராமணனைவிட க்ஷத்திரியன் சிறந்தவனா?