മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.261
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.261.1
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत् ।
शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रेः सुमहात्मनः ॥ १३.२६१.१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അർജുനൻ മൗനിയായി; അപ്പോൾ വായു അവനോട് പറഞ്ഞു: ഹൈഹയശ്രേഷ്ഠാ, മഹാത്മാവായ അത്രിയുടെ കർമ്മം കേൾക്കുക.
13.261.2
घोरे तमस्ययुध्यन्त सहिता देवदानवाः ।
अविद्यत शरैस्तत्र स्वर्भानुः सोमभास्करौ ॥ १३.२६१.२ ॥
ഭയങ്കരമായ ഇരുട്ടിൽ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ഒരുമിച്ചു യുദ്ധം ചെയ്തു; അവിടെ സ്വർഭാനു അമ്പുകളാൽ ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
13.261.3
अथ ते तमसा ग्रस्ता निहन्यन्ते स्म दानवैः ।
देवा नृपतिशार्दूल सहैव बलिभिस्तदा ॥ १३.२६१.३ ॥
അപ്പോൾ അവർ ഇരുട്ടിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട് ദാനവന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; രാജശാർദൂലാ, അന്ന് ദേവന്മാർ ബലവാന്മാരോടൊപ്പം തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
13.261.4
असुरेर्वध्यमानास्ते क्षीणप्राणा दिवौकसः ।
अपश्यन्त तपस्यन्तमत्रिं विप्रं तपोधनम् ॥ १३.२६१.४ ॥
അസുരന്മാരാൽ അടിക്കപ്പെട്ട്, ജീവൻ ക്ഷയിച്ച സ്വർഗ്ഗവാസികൾ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന തപോധനനായ വിപ്രൻ അത്രിയെ കണ്ടു.
13.261.5
अथैनमब्रुवन्देवाः शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम् ।
असुरेरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ ॥ १३.२६१.५ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ശാന്തക്രോധനും ജിതേന്ദ്രിയനുമായ അവനോട് പറഞ്ഞു: അസുരന്മാരുടെ അമ്പുകളാൽ ഈ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇരുവരും മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു.
13.261.6
वयं वध्यामहे चापि शत्रुभिस्तमसा वृते ।
नाधिगच्छाम शान्तिं च भयात्त्रायस्व नः प्रभो ॥ १३.२६१.६ ॥
ഞങ്ങളും ഇരുട്ടിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ശത്രുക്കളാൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നു; ശാന്തി ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നില്ല. പ്രഭോ, ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ.
13.261.7
कथं रक्षामि भवतस्तेऽब्रुवंश्चन्द्रमा भव ।
तिमिरघ्नश्च सविता दस्युहन्ता च नो भव ॥ १३.२६१.७ ॥
അത്രി പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കും? അവർ പറഞ്ഞു, 'നീ ചന്ദ്രനാകുക; ഇരുട്ടിനെ നശിപ്പിക്കുന്ന സവിതാവും ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ വധിക്കുന്നവനും ആകുക.'
13.261.8
एवमुक्तस्तदात्रिर्वै तमोनुदभवच्छशी ।
अपश्यत्सौम्यभावाच्च सोमवत्प्रियदर्शनः ॥ १३.२६१.८ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അത്രി ഇരുട്ടകറ്റുന്ന ചന്ദ്രനായി; സൗമ്യഭാവത്താൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രിയദർശനനായി.
13.261.9
दृष्ट्वा नातिप्रभं सोमं तथा सूर्यं च पार्थिव ।
प्रकाशमकरोदत्रिस्तपसा स्वेन संयुगे ॥ १३.२६१.९ ॥
രാജാവേ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അധികം പ്രകാശമില്ലാത്തത് കണ്ട്, അത്രി യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ തപസ്സിനാൽ പ്രകാശം സൃഷ്ടിച്ചു.
13.261.10
जगद्वितिमिरं चापि प्रदीप्तमकरोत्तदा ।
व्यजयच्छत्रुसङ्घांश्च देवानां स्वेन तेजसा ॥ १३.२६१.१० ॥
അപ്പോൾ അവൻ ലോകത്തെ ഇരുട്ടില്ലാത്തതും പ്രകാശമുള്ളതുമാക്കി; തന്റെ തേജസ്സാൽ ശത്രുസംഘങ്ങളെയും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ചു.
13.261.11
अत्रिणा दह्यमानांस्तान्दृष्ट्वा देवा महासुरान् ।
पराक्रमैस्तेऽपिं तदा व्यघ्नन्नत्रिसुरक्षिताः।
उद्भासितश्च सविता देवास्त्राता हतासुराः ॥ १३.२६१.११ ॥
അത്രിയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആ മഹാസുരന്മാരെ കണ്ട്, അത്രിയാൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ പരാക്രമത്താൽ അവരെ പ്രഹരിച്ചു; സവിതാവ് പ്രകാശിച്ചു, ദേവന്മാർ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, അസുരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു.
13.261.12
अत्रिणा त्वथ सोमत्वं कृतमुत्तमतेजसा ।
द्विजेनाग्निद्वितीयेनि जपता चर्मवाससा ॥ १३.२६१.१२ ॥
അപ്പോൾ അത്രി, ഉത്തമതേജസ്സുള്ള ദ്വിജൻ, അഗ്നിയെ രണ്ടാമനാക്കി ജപിച്ചും തോൽവസ്ത്രം ധരിച്ചും സോമത്വം നേടി.
13.261.13
फलभक्षेण राजर्षे पश्य कर्मात्रिणा कृतम् ।
तस्यापि विस्तरेणोक्तं कर्मात्रेः सुमहात्मनः।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमत्रितः क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६१.१३ ॥
രാജർഷേ, ഫലഭക്ഷണത്താൽ അത്രി ചെയ്ത കർമ്മം കാണുക. ആ മഹാത്മാവായ അത്രിയുടെ കർമ്മവും വിസ്തരിച്ചു പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ മറ്റൊന്നു പറയാം, അല്ലെങ്കിൽ ഓ ശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയാ, നീ അത്രിയിൽനിന്ന് മറ്റൊന്ന് പറയൂ.
13.261.14
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्महत्कर्म च्यवनस्य महात्मनः ॥ १३.२६१.१४ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ മൗനിയായി. അപ്പോൾ വായു പറഞ്ഞു: രാജാവേ, മഹാത്മാവായ ച്യവനന്റെ മഹത്കർമ്മം കേൾക്കുക.
13.261.15
अश्विनोः प्रतिसंश्रुत्य च्यवनः पाकशासनम् ।
प्रोवाच सहितो देवैः सोमपावश्विनौ कुरु ॥ १३.२६१.१५ ॥
അശ്വിനികൾക്ക് വാക്ക് നൽകിയ ച്യവനൻ, ദേവന്മാരോടുകൂടിയ പാകശാസനനോട് (ഇന്ദ്രനോട്) പറഞ്ഞു: അശ്വിനികളെ സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരാക്കുക.
13.261.16
अस्माभिर्निन्दितावेतौ भवेतां सोमपौ कथम् ।
देवैर्न सम्मितावेतौ तस्मान्मैवं वदस्व नः ॥ १३.२६१.१६ ॥
നമ്മാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ട ഈ ഇരുവരും എങ്ങനെ സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരാകും? ദേവന്മാർ ഇവരെ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല; അതിനാൽ ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറയരുത്.
13.261.17
अश्विभ्यां सह नेच्छामः सोमं पातुं महाव्रत ।
यदन्यद्वक्ष्यसे विप्र तत्करिष्याम ते वचः ॥ १३.२६१.१७ ॥
ഓ മഹാവ്രതനേ, അശ്വിനികളോടൊപ്പം സോമം കുടിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഓ വിപ്രാ, നീ മറ്റെന്തു പറഞ്ഞാലും നിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം.
13.261.18
पिबेतामश्विनौ सोमं भवद्भिः सहिताविमौ ।
उभावेतावपि सुरौ सूर्यपुत्रौ सुरेश्वर ॥ १३.२६१.१८ ॥
ഈ അശ്വിനികൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം സോമം കുടിക്കട്ടെ. ഓ സുരേശ്വരാ, ഈ രണ്ടുപേരും ദേവന്മാരാണ്; സൂര്യപുത്രന്മാരുമാണ്.
13.261.19
क्रियतां मद्वचो देवा यथा वै समुदाहृतम् ।
एतद्वः कुर्वतां श्रेयो भवेन्नैतदकुर्वताम् ॥ १३.२६१.१९ ॥
ദേവന്മാരേ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യുവിൻ. ഇത് ചെയ്യുന്നവർക്ക് നന്മയുണ്ടാകും; ചെയ്യാത്തവർക്ക് ഇല്ല.
13.261.20
अश्विभ्यां सह सोमं वै न पास्यामि द्विजोत्तम ।
पिबन्त्वन्ये यथाकामं नाहं पातुमिहोत्सहे ॥ १३.२६१.२० ॥
ദ്വിജോത്തമാ, അശ്വിനിമാരോടൊപ്പം ഞാൻ സോമം കുടിക്കില്ല. മറ്റുള്ളവർ ഇഷ്ടപ്പടി കുടിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഇവിടെ കുടിക്കാൻ തയ്യാറല്ല.
13.261.21
न चेत्करिष्यसि वचो मयोक्तं बलसूदन ।
मया प्रमथितः सद्यः सोमं पास्यसि वै मखे ॥ १३.२६१.२१ ॥
ബലസൂദനാ, ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് നീ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, എന്നാൽ തന്നെ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട് യാഗത്തിൽ സോമം കുടിക്കേണ്ടിവരും.
13.261.22
ततः कर्म समारब्धं हिताय सहसाऽश्विनोः ।
च्यवनेनि ततो मन्त्रैरभिभूताः सुराऽभवन् ॥ १३.२६१.२२ ॥
പിന്നെ അശ്വിനിമാരുടെ നന്മയ്ക്കായി ആ കർമ്മം ഉടനെ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ ച്യവനൻ മന്ത്രങ്ങളാൽ ദേവന്മാരെ കീഴടക്കി.
13.261.23
तत्तु कर्म समारब्धं दृष्ट्वेन्द्रः क्रोधमूर्च्छितः ।
उद्यम्य विपुलं शैलं च्यवनं समुपाद्रवत् ॥ १३.२६१.२३ ॥
ആ കർമ്മം ആരംഭിച്ചതു കണ്ട് ഇന്ദ്രൻ കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി, ഒരു വലിയ പർവതം ഉയർത്തി ച്യവനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
13.261.24
तथा वज्रेम भगवानमर्षाकुललोचनः ।
तमापतन्तं दृष्ट्वैव च्यवनस्तपसाऽन्वितः ॥ १३.२६१.२४ ॥
അങ്ങനെ, കോപത്താൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രൻ വജ്രവുമായി പാഞ്ഞടുത്തു. അവൻ ആക്രമിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ട് ച്യവനൻ തപസ്സിനാൽ യുക്തനായി നിന്നു.
13.261.25
अद्भिः सिक्त्वाऽस्तम्ययतं सवज्रं सहपर्वतम् ।
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोऽसृजच्छत्रुमेव हि ॥ १३.२६१.२५ ॥
വെള്ളം തളിച്ച്, വജ്രത്തോടും പർവതത്തോടും കൂടി എറിയപ്പെട്ട ഇന്ദ്രന്റെ ആ അതിഭയങ്കരനായ ശത്രുവിനെ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു.
13.261.26
मदं नामाहुतिमयं व्यादितास्यं महामुनिः ।
तस्य दन्तसहस्रं तु बभूव शतयोजनम् ॥ १३.२६१.२६ ॥
മഹാമുനി ആഹുതികളാൽ നിർമ്മിച്ച, തുറന്ന വായുള്ള 'മദം' എന്ന ആ അസുരനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അതിന് ആയിരം പല്ലുകളും നൂറു യോജനം വ്യാപ്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
13.261.27
द्वियोजनशतास्तस्य दंष्ट्राः परमदारुणाः ।
हनुस्तस्याभवद्भूमावास्यं चास्यास्पृशद्दिवम् ॥ १३.२६१.२७ ॥
അതിന്റെ കോമ്പല്ലുകൾ ഇരുനൂറു യോജനം വ്യാപിച്ച്, അതിഭയങ്കരമായിരുന്നു; അതിന്റെ താടി ഭൂമിയിലായിരുന്നു, അതിന്റെ മുഖം ആകാശം തൊട്ടു.
13.261.28
जिह्वामूले स्थितास्तस्य सर्वे देवाः सवासवाः ।
तिमेरास्यमनुप्राप्ता यथा मत्स्या महार्णवे ॥ १३.२६१.२८ ॥
അതിന്റെ നാവിന്റെ മൂലത്തിൽ വാസവനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും നിലകൊണ്ടു; മഹാസമുദ്രത്തിൽ മത്സ്യങ്ങൾ തിമിയുടെ വായിലെത്തുന്നതുപോലെ.
13.261.29
ते सम्मन्त्र्य ततो देवा मदस्यास्य समीपगाः ।
अब्रुवन्सहिताः शक्रं प्रणमास्मै द्विजातये ॥ १३.२६१.२९ ॥
അതിനുശേഷം ഈ മദത്തിന് സമീപമുണ്ടായിരുന്ന ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ച് ആലോചിച്ച് ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ ദ്വിജനെ പ്രണമിക്കുക.'
13.261.30
अश्विभ्यां सह सोमं च पिबाम विगतज्वराः ।
ततः स प्रणतः शक्रश्चकार च्यवनस्य तत् ॥ १३.२६१.३० ॥
'അശ്വിനിമാരോടൊപ്പം സോമം കുടിക്കാം, ദുരിതമില്ലാതെ.' പിന്നെ ശക്രൻ പ്രണമിച്ച് ച്യവനനുവേണ്ടി അത് ചെയ്തു.
13.261.31
च्यवनः कृतवानेतावश्विनौ सोमपायिनौ ।
ततः प्रत्याहरत्कर्म मदं च व्यभजन्मुनिः ॥ १३.२६१.३१ ॥
ച്യവനൻ ഈ രണ്ട് അശ്വിനിമാരെയും സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരാക്കി. പിന്നീട് മുനി ആ കർമ്മം പിൻവലിച്ച് മദത്തെ വിഭജിച്ചു.
13.261.32
अक्षेषु मृगयायां च पाने स्त्रीषु च वीर्यवान् ।
एतैर्दोषैर्नरा राजन्क्षयं यान्ति न संशयः ॥ १३.२६१.३२ ॥
ചൂതാട്ടത്തിലും വേട്ടയിലും മദ്യപാനത്തിലും സ്ത്രീകളിലും (ആസക്തനായ വീരാ), ഹേ രാജാവേ, ഈ ദോഷങ്ങളാൽ മനുഷ്യർ നാശം പ്രാപിക്കുന്നു, സംശയമില്ല.
13.261.33
तस्मादेतान्नरो नित्यं दूरतः परिवर्जयेतद् ॥ १३.२६१.३३ ॥
അതിനാൽ മനുഷ്യൻ ഇവയെ എപ്പോഴും അകലെ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.
13.261.34
एतत्ते च्यवनस्यापि कर्मि राजन्प्रकीर्तितम् ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं क्षत्रियं ब्राह्मणाद्वरम् ॥ १३.२६१.३४ ॥
ഹേ രാജാവേ, ച്യവനന്റെ ഈ കർമ്മം നിനക്കു വിവരിക്കപ്പെട്ടു. ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയാം, അല്ലെങ്കിൽ നീ പറയൂ — ക്ഷത്രിയൻ ബ്രാഹ്മണനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനോ?