Mahābhārata · Adhyāya 13.267
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.267.1
इत्युक्तवति तद्वाक्यं कृष्णे देवकिनन्दने ।
भीष्मं शान्तनवं भूयः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२६७.१ ॥
Als Kṛṣṇa, der Sohn der Devakī, diese Worte gesprochen hatte, fragte Yudhiṣṭhira den Bhīṣma, den Sohn des Śantanu, erneut.
13.267.2
निर्णये वा महाबुद्धे सर्वधर्मविदांवर ।
प्रत्यक्षमागमो वेति किं तयोः कारणं भवेत् ॥ १३.२६७.२ ॥
O Großweiser, Bester unter allen Kennern des Dharma! Bei der Feststellung einer Sache: Welches von beidem, unmittelbare Wahrnehmung oder heilige Überlieferung (āgama), ist die Ursache?
13.267.3
नास्त्यत्रि संशयः कश्चिदिति मे वर्तते मतिः ।
शृणु वक्ष्यामि ते प्राज्ञ सम्यक्त्वं मेऽनुपृच्छसि ॥ १३.२६७.३ ॥
Meine Ansicht ist, dass hier kein Zweifel besteht. Höre, Weiser, ich werde es dir sagen, denn du fragst mich richtig.
13.267.4
संशयः सुगमस्तत्र दुर्गमस्तस्य निर्णयः ।
दृष्टं श्रुतमनन्तं हि यत्र संशयदर्शन् ॥ १३.२६७.४ ॥
Dort ist der Zweifel leicht zu erreichen, seine Entscheidung jedoch schwer. Wo das Gesehene und Gehörte unendlich ist, zeigt sich nur der Zweifel.
13.267.5
प्रत्यक्षं कारणं दृष्टं हैतुकं प्राज्ञमानिनः ।
नास्तीत्येवं व्यवस्यन्ति सत्यमागममेव वा ॥ १३.२६७.५ ॥
Wer die unmittelbare Wahrnehmung allein als Ursache ansieht, dem Schlussfolgern folgt und sich für weise hält, entscheidet: »Es ist nicht so«; oder er hält die Wahrheit allein in der heiligen Überlieferung.
13.267.6
तदयुक्तं व्यवस्यन्ति बालाः पण्डितमानिनः ।
अथ सञ्चिन्त्यमेवैकं कारणं किं भवेदिति ॥ १३.२६७.६ ॥
Das ist unangemessen; Toren, die sich für gelehrt halten, kommen zu einer solchen Entscheidung. Nun ist zu bedenken, was die einzige Ursache sein könnte.
13.267.7
शक्यं दीर्घेण कालेन युक्तेनामन्त्रितेन च ।
प्राणयात्रामनेकां च कल्पयानेन भारत ॥ १३.२६७.७ ॥
O Bhārata, dies ist möglich für den, der lange Zeit gezügelt und belehrt ist und die vielen Weisen des Lebens ordnet.
13.267.8
तत्परेणैव नान्येन शक्यते तत्तु कारणम् ।
हेतूनामन्तमासाद्य विपुलं ज्ञानमुत्तमम् ॥ १३.२६७.८ ॥
Diese Ursache kann nur der Höchste erreichen, nicht ein anderer. Hat man das Ende der Ursachen erreicht, erlangt man umfassendes und höchstes Wissen.
13.267.9
ज्योतिः सर्वस्य लोकस्य विपुलं प्रतिपद्यते ।
न त्वेव गमनं राजन्हेतुतो गमनं तथा।
अग्राह्यमनिबद्धं च वाचा सम्परिवर्जयेत् ॥ १३.२६७.९ ॥
Das Licht der ganzen Welt wird in seiner Weite erlangt. Doch, o König, auch das Gehen geschieht aus einer Ursache. Was nicht zu fassen und nicht festgelegt ist, soll man mit der Rede gänzlich meiden.
13.267.10
प्रत्यिक्षं लोकतः सिद्धिर्लोकश्चागमपूर्वकः ।
शिष्टाचारो बहुविधस्तन्मे ब्रूहि पितामहः ॥ १३.२६७.१० ॥
Die unmittelbare Wahrnehmung, der Beweis aus der Welt, die Welt, der die Schrift vorangeht, und das vielfältige Verhalten der Weisen — sag mir das, o Großvater.
13.267.11
धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः ।
संस्था यत्नैरपि कृता कालेन प्रतिभिद्यते ॥ १३.२६७.११ ॥
Wenn das Dharma von den Starken und Bösgesinnten geraubt wird, zerbricht selbst eine durch Mühe errichtete Ordnung mit der Zeit.
13.267.12
अधर्मो धर्मरूपेण तृणैः कूप इवावृतः ।
ततस्तैर्भिद्यते वृत्तं शृणु चैव युधिष्ठिर ॥ १३.२६७.१२ ॥
Das Unrecht verbirgt sich in der Gestalt des Dharma, wie ein mit Gras bedeckter Brunnen. Dann wird das Verhalten durch sie zerbrochen. Höre, Yudhiṣṭhira.
13.267.13
अवृत्त्या ये तु निन्दनि श्रुतत्यागपरायणाः ।
धर्मविद्वेषिणो मन्दा इत्युक्तस्तेषु संशयः ॥ १३.२६७.१३ ॥
Von denen, die durch unziemliches Verhalten tadeln und dem Verzicht auf das Gelernte ergeben sind, dem Dharma feindlich und töricht, so heißt es; und darüber besteht Zweifel.
13.267.14
अतृप्यन्तस्तु साधूनां यावदागमबुद्धयः ।
परमित्येव सन्तुष्टास्तानुपास्स्व च पृच्छ च ॥ १३.२६७.१४ ॥
Geh zu denen, die von der Lehre der Guten nicht gesättigt werden, deren Verstand nur so weit reicht wie die Überlieferung und die sich mit »Dies ist das Höchste« zufriedengeben; diene ihnen und befrage sie.
13.267.15
कामार्थौ पृष्ठतः कृत्वा लोभमोहानुसारिणौ ।
धर्म इत्येव सम्बुद्धस्तानुपास्स्व च पृच्छ च ॥ १३.२६७.१५ ॥
Geh zu denen, die Begierde und Reichtum hinter sich lassen, Gier und Verblendung folgen und sich für erwacht halten, indem sie sagen: »Dies allein ist Dharma«; diene ihnen und befrage sie.
13.267.16
न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञाः स्वाध्यायकर्म च ।
आचारः कारणं चैव धर्मश्चैकस्त्रयं पुनः ॥ १३.२६७.१६ ॥
Ihr Verhalten bricht nicht: Opfer, Veda-Rezitation, Brauch, Ursache und Dharma — diese Dreiheit ist wiederum eins.
13.267.17
पुनरेव हि मे बुद्धि संशये परिमुह्यति ।
अपरो मज्जमानस्य परं तीरमपश्यतः ॥ १३.२६७.१७ ॥
Wieder verwirrt sich mein Verstand im Zweifel, wie einer, der versinkt und weder eine andere Stütze noch das ferne Ufer sieht.
13.267.18
वेदः प्रत्यक्षमाचारः प्रमाणं तत्त्रयं यदि ।
पृथक्त्वं लभ्यते चैषां धर्मश्चैतत्त्रयं कथम् ॥ १३.२६७.१८ ॥
Wenn Veda, unmittelbare Wahrnehmung und Brauch die drei gültigen Erkenntnismittel sind und zwischen ihnen Getrenntheit besteht, wie kann dann diese Dreiheit, die Dharma ist, eins sein?
13.267.19
धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः ।
यद्येवं मन्यसे राजंस्त्रिधा धर्मविचारणा ॥ १३.२६७.१९ ॥
O König, wenn du meinst, dass während der Dharma von den Starken und den Bösgesinnten geraubt wird, die Untersuchung des Dharma dreifach geworden ist,
13.267.20
एक एवेति जानीहि त्रिधा धर्मस्य दर्शनम् ।
पृथक्त्वे च न मे बुद्धिस्त्रयाणामपि वै तथा ॥ १३.२६७.२० ॥
Wisse, dass die Auffassung des Dharma eine einzige ist und nicht dreifach. Auch dass die drei getrennt seien, nimmt mein Verstand nicht an.
13.267.21
उक्तो मार्गस्त्रयाणां च तत्तथैव समाचर ।
जिज्ञासा न तु कर्तव्या धर्मस्य परितर्कणात् ॥ १३.२६७.२१ ॥
Der Weg der drei ist verkündet; übe ihn genau so aus. Man soll nicht durch endloses Hin- und Herargumentieren nach dem Dharma forschen.
13.267.22
सदैव भरतश्रेष्ठ मा ते भूदत्र संशयः ।
अन्धो जड इवाशङ्की यद्ब्रवीमि तदाचर ॥ १३.२६७.२२ ॥
O Bester der Bharatas, möge in dir niemals Zweifel darüber sein. Wie ein Blinder oder Dummer, ohne Bedenken, übe, was ich dir sage.
13.267.23
अहिंसा सत्यमक्रोधो दानमेतच्चतुष्टयम् ।
अजातशत्रो सेवस्य धर्म एष सनातनः ॥ १३.२६७.२३ ॥
Gewaltlosigkeit, Wahrhaftigkeit, Zornlosigkeit und Freigebigkeit — dies ist das Vierfache. O Ajātaśatru, übe es; dies ist der ewige Dharma.
13.267.24
ब्राह्मणेषु च वृत्तिर्या पितृपैतामहोचिता ।
तामन्वेहि महाबाहो धर्मस्यैते हि देशिकाः ॥ १३.२६७.२४ ॥
Die Lebensweise unter den Brahmanen, die für Väter und Großväter angemessen war, folge ihr, o Starkarmiger; denn sie sind die Lehrer des Dharma.
13.267.25
प्रमाणमप्रमाणं वै यः कुर्यादबुधो जनः ।
न स प्रमाणतामर्हो विषादजननो हि सः ॥ १३.२६७.२५ ॥
Wer ein Maßgebliches zum Nicht-Maßgeblichen macht, der törichte Mensch, ist nicht würdig, als Autorität zu gelten; er ist wahrlich einer, der Niedergeschlagenheit erzeugt.
13.267.26
ब्राह्मणानेव सेवस्व सत्कृत्य बहुमान्य च ।
एतेष्वेव त्विमे लोकाः कृत्स्ना इति निबोध तान् ॥ १३.२६७.२६ ॥
Diene allein den Brahmanen, indem du sie ehrst und hoch achtest. Wisse, dass alle diese Welten in ihnen gegründet sind.