Mahābhārata · Adhyāya 13.267
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.267.1
इत्युक्तवति तद्वाक्यं कृष्णे देवकिनन्दने ।
भीष्मं शान्तनवं भूयः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ १३.२६७.१ ॥
Quando Kṛṣṇa, filho de Devakī, disse essas palavras, Yudhiṣṭhira perguntou novamente a Bhīṣma, filho de Śantanu.
13.267.2
निर्णये वा महाबुद्धे सर्वधर्मविदांवर ।
प्रत्यक्षमागमो वेति किं तयोः कारणं भवेत् ॥ १३.२६७.२ ॥
Ó grande sábio, o melhor entre os conhecedores do dharma! Na determinação, qual destes dois, a percepção direta ou a escritura, é a causa?
13.267.3
नास्त्यत्रि संशयः कश्चिदिति मे वर्तते मतिः ।
शृणु वक्ष्यामि ते प्राज्ञ सम्यक्त्वं मेऽनुपृच्छसि ॥ १३.२६७.३ ॥
Minha opinião é que não há aqui nenhuma dúvida. Ouve, sábio, eu te direi, pois perguntas corretamente.
13.267.4
संशयः सुगमस्तत्र दुर्गमस्तस्य निर्णयः ।
दृष्टं श्रुतमनन्तं हि यत्र संशयदर्शन् ॥ १३.२६७.४ ॥
Ali a dúvida é fácil de alcançar, mas sua resolução é difícil de alcançar. Onde o visto e o ouvido são infinitos, só aparece a dúvida.
13.267.5
प्रत्यक्षं कारणं दृष्टं हैतुकं प्राज्ञमानिनः ।
नास्तीत्येवं व्यवस्यन्ति सत्यमागममेव वा ॥ १३.२६७.५ ॥
Os que tomam a percepção direta como única causa, seguem o raciocínio e se julgam sábios, concluem que «não é assim»; ou sustentam que a verdade está apenas na escritura.
13.267.6
तदयुक्तं व्यवस्यन्ति बालाः पण्डितमानिनः ।
अथ सञ्चिन्त्यमेवैकं कारणं किं भवेदिति ॥ १३.२६७.६ ॥
Isso é inadequado; tolos que se julgam eruditos chegam a tal determinação. Agora deve-se considerar qual poderia ser a única causa.
13.267.7
शक्यं दीर्घेण कालेन युक्तेनामन्त्रितेन च ।
प्राणयात्रामनेकां च कल्पयानेन भारत ॥ १३.२६७.७ ॥
Ó Bhārata, isso é possível para quem, por longo tempo, é disciplinado e instruído, e ordena os muitos caminhos da vida.
13.267.8
तत्परेणैव नान्येन शक्यते तत्तु कारणम् ।
हेतूनामन्तमासाद्य विपुलं ज्ञानमुत्तमम् ॥ १३.२६७.८ ॥
Essa causa só pode ser alcançada pelo supremo, não por outro. Ao chegar ao fim das causas, obtém-se um conhecimento vasto e supremo.
13.267.9
ज्योतिः सर्वस्य लोकस्य विपुलं प्रतिपद्यते ।
न त्वेव गमनं राजन्हेतुतो गमनं तथा।
अग्राह्यमनिबद्धं च वाचा सम्परिवर्जयेत् ॥ १३.२६७.९ ॥
A luz de todo o mundo é alcançada em sua vastidão. Mas, ó rei, o ir também provém de uma causa. O que não pode ser apreendido e não está fixado deve ser inteiramente evitado pela palavra.
13.267.10
प्रत्यिक्षं लोकतः सिद्धिर्लोकश्चागमपूर्वकः ।
शिष्टाचारो बहुविधस्तन्मे ब्रूहि पितामहः ॥ १३.२६७.१० ॥
A percepção direta, a prova que vem do mundo, o mundo precedido pela escritura e a conduta múltipla dos sábios — diga-me isso, ó avô.
13.267.11
धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः ।
संस्था यत्नैरपि कृता कालेन प्रतिभिद्यते ॥ १३.२६७.११ ॥
Quando o dharma é arrebatado pelos fortes e de mente perversa, mesmo uma ordem estabelecida com esforço se desfaz com o tempo.
13.267.12
अधर्मो धर्मरूपेण तृणैः कूप इवावृतः ।
ततस्तैर्भिद्यते वृत्तं शृणु चैव युधिष्ठिर ॥ १३.२६७.१२ ॥
A injustiça, sob a forma do dharma, jaz coberta como um poço coberto de capim. Então a conduta é rompida por eles. Escuta, Yudhiṣṭhira.
13.267.13
अवृत्त्या ये तु निन्दनि श्रुतत्यागपरायणाः ।
धर्मविद्वेषिणो मन्दा इत्युक्तस्तेषु संशयः ॥ १३.२६७.१३ ॥
Sobre aqueles que, por conduta imprópria, censuram e se dedicam a abandonar o saber, hostis ao dharma e tolos, assim se disse; e há dúvida a respeito deles.
13.267.14
अतृप्यन्तस्तु साधूनां यावदागमबुद्धयः ।
परमित्येव सन्तुष्टास्तानुपास्स्व च पृच्छ च ॥ १३.२६७.१४ ॥
Vai até aqueles que não se saciam com o ensino dos bons, cuja mente alcança apenas até onde vai a escritura, e que se contentam pensando «isto é o supremo»; serve-os e pergunta-lhes.
13.267.15
कामार्थौ पृष्ठतः कृत्वा लोभमोहानुसारिणौ ।
धर्म इत्येव सम्बुद्धस्तानुपास्स्व च पृच्छ च ॥ १३.२६७.१५ ॥
Vai até aqueles que deixam para trás o desejo e a riqueza, seguem a cobiça e a ilusão e se julgam despertos, dizendo «isto apenas é dharma»; serve-os e pergunta-lhes.
13.267.16
न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञाः स्वाध्यायकर्म च ।
आचारः कारणं चैव धर्मश्चैकस्त्रयं पुनः ॥ १३.२६७.१६ ॥
Sua conduta não se quebra: os sacrifícios, a recitação dos Vedas, o costume, a causa e o dharma — essa tríade é de novo uma só.
13.267.17
पुनरेव हि मे बुद्धि संशये परिमुह्यति ।
अपरो मज्जमानस्य परं तीरमपश्यतः ॥ १३.२६७.१७ ॥
De novo minha mente se confunde na dúvida, como aquele que afunda e não vê outro apoio nem a margem distante.
13.267.18
वेदः प्रत्यक्षमाचारः प्रमाणं तत्त्रयं यदि ।
पृथक्त्वं लभ्यते चैषां धर्मश्चैतत्त्रयं कथम् ॥ १३.२६७.१८ ॥
Se o Veda, a percepção direta e o costume são os três meios válidos, e há separação entre eles, como pode essa tríade que é o dharma ser una?
13.267.19
धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः ।
यद्येवं मन्यसे राजंस्त्रिधा धर्मविचारणा ॥ १३.२६७.१९ ॥
Ó rei, se pensas que, enquanto o dharma é arrebatado pelos poderosos e pelos de mau coração, a investigação do dharma se tornou tríplice,
13.267.20
एक एवेति जानीहि त्रिधा धर्मस्य दर्शनम् ।
पृथक्त्वे च न मे बुद्धिस्त्रयाणामपि वै तथा ॥ १३.२६७.२० ॥
Sabe que a visão do dharma é uma só, não tríplice. Minha mente também não aceita que os três sejam separados.
13.267.21
उक्तो मार्गस्त्रयाणां च तत्तथैव समाचर ।
जिज्ञासा न तु कर्तव्या धर्मस्य परितर्कणात् ॥ १३.२६७.२१ ॥
O caminho dos três foi declarado; pratica-o assim mesmo. Não se deve investigar o dharma por meio de argumentação sem fim.
13.267.22
सदैव भरतश्रेष्ठ मा ते भूदत्र संशयः ।
अन्धो जड इवाशङ्की यद्ब्रवीमि तदाचर ॥ १३.२६७.२२ ॥
Ó melhor dos Bharatas, que nunca haja dúvida em ti sobre isto. Como um cego ou um tolo, sem hesitação, pratica o que te digo.
13.267.23
अहिंसा सत्यमक्रोधो दानमेतच्चतुष्टयम् ।
अजातशत्रो सेवस्य धर्म एष सनातनः ॥ १३.२६७.२३ ॥
Não violência, verdade, ausência de ira e generosidade — este é o quádruplo. Ó Ajātaśatru, pratica-o; este é o dharma eterno.
13.267.24
ब्राह्मणेषु च वृत्तिर्या पितृपैतामहोचिता ।
तामन्वेहि महाबाहो धर्मस्यैते हि देशिकाः ॥ १३.२६७.२४ ॥
Segue a conduta entre os brâmanes que convém a pais e avós, ó de braços poderosos; pois eles são os guias do dharma.
13.267.25
प्रमाणमप्रमाणं वै यः कुर्यादबुधो जनः ।
न स प्रमाणतामर्हो विषादजननो हि सः ॥ १३.२६७.२५ ॥
O homem tolo que torna autoritativo o não-autoritativo não é digno de ser tido como autoridade; ele é, de fato, quem gera desânimo.
13.267.26
ब्राह्मणानेव सेवस्व सत्कृत्य बहुमान्य च ।
एतेष्वेव त्विमे लोकाः कृत्स्ना इति निबोध तान् ॥ १३.२६७.२६ ॥
Serve somente aos brâmanes, honrando-os e estimando-os muito. Saiba que todos estes mundos repousam neles.