ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.268
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.268.1
ये च धर्ममसूयन्ते ये चैनं पर्युपासते ।
ब्रवीतु मे भवानेतत्क्व ते गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.२६८.१ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು — ಅಂಥವರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
13.268.2
रजसा तमसा चैव समवस्तीर्णचेतसः ।
नरकं प्रतिपद्यन्ते धर्मविद्वेषिमो जनाः ॥ १३.२६८.२ ॥
ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವೃತವಾದವರು, ಧರ್ಮದ್ವೇಷಿಗಳಾದ ಜನರು ನರಕವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
13.268.3
ये तु धर्मं महाराज सततं पर्युपासते ।
सत्यार्जवपराः सन्तस्ते वै स्वर्गभूजो नराः ॥ १३.२६८.३ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜ, ಸತತವಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸಜ್ಜನರು — ಅವರೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು.
13.268.4
धर्म एव रतिस्तेषामाचार्योपासनाद्भवेत् ।
देवलोकं प्रपद्यन्ते ये धर्मं पर्युपासते ॥ १३.२६८.४ ॥
ಅವರಿಗೆ ಆನಂದ ಕೇವಲ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆಚಾರ್ಯರ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ಅದು ಆಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವರು ದೇವಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
13.268.5
मनुष्या यदि वा देवाः शरीरमुपताप्य वै ।
धर्मिणः सुखमेधन्ते लोभद्वेषविवर्जिताः ॥ १३.२६८.५ ॥
ಮನುಷ್ಯರಾಗಲಿ ದೇವತೆಗಳಾಗಲಿ — ಶರೀರವನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಲೋಭ-ದ್ವೇಷರಹಿತರಾದ ಧರ್ಮಿಗಳು ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.268.6
प्रथमं ब्रह्म्णः पुत्रं धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
धर्मिणः पर्युपासन्ते फलं पक्वमिवाशिनः ॥ १३.२६८.६ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೊದಲ ಪುತ್ರನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮಿಗಳು ಅದನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಣ್ಣಾದ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನುವವರಂತೆ.
13.268.7
असाधोः कीदृशं शीलं साधोश्चैव तु कीदृशम् ।
ब्रवीतु मे भवानेतत्सन्तोऽसन्तश्च कीदृशाः ॥ १३.२६८.७ ॥
ಅಸಾಧುವಿನ ಶೀಲ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ, ಸಾಧುವಿನ ಶೀಲ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಸಂತರು ಮತ್ತು ಅಸಂತರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
13.268.8
दुराधाराश्च दुर्धर्षा दुर्मुखाश्चाप्यसाधवः ।
साधवः शीलसम्पन्नाः शिष्टाचारस्य लक्षणम् ॥ १३.२६८.८ ॥
ನಂಬಲಾಗದವರು, ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವರು, ಕಠೋರ ಮಾತಿನವರು ಕೂಡ ಅಸಾಧುಗಳು. ಸಾಧುಗಳು ಶೀಲಸಂಪನ್ನರು; ಇದೇ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣ.
13.268.9
राजमार्गे गवां मध्ये जनमध्ये च धर्मिणः ।
नोपसेचन्ति राजेन्द्र सर्गं मूत्रपुरीषयोः ॥ १३.२६८.९ ॥
ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ, ಜನರ ನಡುವೆ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಧಾರ್ಮಿಕರು ಮೂತ್ರ ಮಲ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.268.10
पञ्चानां यजनं कृत्वा शेषमश्नन्ति साधवः ।
न जल्पन्ति च भुञ्जाना न निद्रान्त्यार्द्रपाणयः ॥ १३.२६८.१० ॥
ಐವರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ಉಳಿದುದನ್ನೇ ಸಾಧುಗಳು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಒದ್ದೆ ಕೈಗಳಿಂದ ನಿದ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
13.268.11
चित्रभानुमपां देवं गोष्ठं चैव चतुष्पथम् ।
ब्राह्मणं धार्मिकं वृद्धं ये कुर्वन्ति प्रदक्षिणम् ॥ १३.२६८.११ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಜಲದೇವತೆ, ಗೋಶಾಲೆ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಕೂಡು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವೃದ್ಧ — ಇವರಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುವವರು ಸಾಧುಗಳು.
13.268.12
वृद्धानां भारतप्रानां स्त्रीणां बालातुरस्य च ।
ब्राह्मणानां गवां राज्ञां पन्थानं ददते च ये ॥ १३.२६८.१२ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೃದ್ಧರು, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಸುಗಳು, ರಾಜರು — ಇವರಿಗೆ ದಾರಿ ಬಿಡುವವರು ಸಾಧುಗಳು.
13.268.13
अतिथीनां च सर्वेषां प्रेष्याणां स्वजनस्य च ।
सामान्यं भोजनं कुर्यात्स्वयं नाग्र्यशनं व्रजेत् ॥ १३.२६८.१३ ॥
ಅತಿಥಿಗಳು, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು; ತಾನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
13.268.14
न सत्यार्जवधर्मस्य तुल्यमन्यच्च विद्यते ।
बहुला नाम गौस्तेन गतिमग्र्यां गता किल ॥ १३.२६८.१४ ॥
ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಬಹುಲಾ ಎಂಬ ಹಸು ಅದರಿಂದಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.
13.268.15
मुनिशापाद्द्विजः कश्चिद्व्याघ्रतां समुपागतः ।
बहुलां भक्षणरुचिरास्वाद्य शपथेन तु ॥ १३.२६८.१५ ॥
ಒಬ್ಬ ಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹುಲಿಯಾದನು. ತಿನ್ನುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಹುಲೆಯನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿ, ಆಣೆಯೊಡನೆ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
13.268.16
विमुच्य पीतवत्सां तां दृष्ट्वा स्मृत्वा पुरातनम् ।
जगाम लोकानमलान्सा स्वराष्ट्रं तथा पुनः ॥ १३.२६८.१६ ॥
ಕರು ಹಾಲು ಕುಡಿದ ಆ ಹಸುವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಹಿಂದಿನದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವಳು ಶುದ್ಧ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋದಳು; ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಮರಳಿದಳು.
13.268.17
तस्मात्सत्यार्जवरतो राजन्राष्ट्रं समानवम् ।
तारयित्वा सुखं स्वर्गं गन्तासि भरतर्षभ ॥ १३.२६८.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಅದರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ದಾಟಿಸಿ, ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
13.268.18
तथा शरणकामानां गोप्ता स्यात्स्वागतप्रदः ।
सायं प्रातर्मनुष्याणामशनं देवनिर्मितम्। ॥ १३.२६८.१८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಶರಣು ಬೇಡುವವರ ರಕ್ಷಕನೂ ಸ್ವಾಗತ ನೀಡುವವನೂ ಆಗಿರಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯರ ಊಟ, ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ದೇವರಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ.
13.268.19
नान्तरा भोजनं दृष्टमुपवासविधिर्हि सः ।
होमकाले यथा वह्निः काले होमं प्रतीक्षते। ॥ १३.२६८.१९ ॥
ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ; ಅದು ಉಪವಾಸದ ವಿಧಿ. ಹೋಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋಮವನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ.
13.268.20
ऋतुकाले तथाऽऽधानं पितरश्च प्रतीक्षते ।
नान्यदा गच्छते यस्तु ब्रह्मचर्यं च तत्स्मृतम् ॥ १३.२६८.२० ॥
ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಆಧಾನವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋಗದವನದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.268.21
अमृतं ब्राह्मणा गाव इत्येतत्त्रयमेकतः ।
तस्मादोब्राह्मणान्नित्यमर्चयेत यथाविधि ॥ १३.२६८.२१ ॥
ಅಮೃತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಗೋವುಗಳು—ಈ ಮೂರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
13.268.22
यजुषां संस्कृतं मांसमुपभुञ्जत दुष्यति ।
पृष्ठमांसं वृथामांसं पुत्रमांसं च तत्समम् ॥ १३.२६८.२२ ॥
ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಗೊಂಡ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದರೂ ದೋಷ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆನ್ನಿನ ಮಾಂಸ, ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಂಸ, ಮಗನ ಮಾಂಸ—ಇವು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮ.
13.268.23
स्वदेशे परदेशे वाऽप्यतिथिं नोपवासयेत् ।
कर्म वै सफलं कृत्वा गुरुणां प्रतिपादयेत् ॥ १३.२६८.२३ ॥
ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರದೇಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ಕರ್ಮವನ್ನು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿಸಿ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.268.24
गुरुभ्यस्त्वासनं देयमभिवाद्याभिपूज्य च ।
गुरुमभ्यर्च्य वर्धन्ते आयुषा यशसा श्रिया ॥ १३.२६८.२४ ॥
ಗುರುಗಳಿಗೆ ಆಸನ ನೀಡಬೇಕು; ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ. ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಆಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಸಿರಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
13.268.25
वृद्धान्नाभिभवेज्जातु न चैतान्प्रेषयेदिति ।
नासीनः स्यात्स्थितेष्वेवमायुरस्य न रिष्यते ॥ १३.२६८.२५ ॥
ವೃದ್ಧರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು, ಅವರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಾರದು. ನಿಂತಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿರಬಾರದು; ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವನ ಆಯುಸ್ಸು ಕುಂಠಿತವಾಗದು.
13.268.26
न नग्रामीक्षते नारीं न नग्रान्पुरुषानपि ।
मैथुनं सततं गुप्तं तपश्चैव समाचरेत् ॥ १३.२६८.२६ ॥
ನಗ್ನ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಬಾರದು, ನಗ್ನ ಪುರುಷರನ್ನೂ ನೋಡಬಾರದು. ಸದಾ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮೈಥುನ ನಡೆಸಬೇಕು, ತಪಸ್ಸನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
13.268.27
तीर्थानां गुरवस्तीर्थं शुचीनां हृदयं शुचि ।
दर्शनानां परं ज्ञानं सन्तोषः परमं सुखम् ॥ १३.२६८.२७ ॥
ಗುರುಗಳೇ ತೀರ್ಥಗಳ ತೀರ್ಥ; ಪವಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಹೃದಯ. ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಜ್ಞಾನ; ಪರಮ ಸುಖ ಸಂತೋಷ.
13.268.28
सायं प्रातश्च वृद्धानां शृणुयात्पुष्कला गिरः ।
श्रुतमाप्नोति हि नरः सततं वृद्धसेवया ॥ १३.२६८.२८ ॥
ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ವೃದ್ಧರ ಉತ್ತಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ವೃದ್ಧರ ಸೇವೆಯಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.268.29
स्वाध्याये भोजने चैव दक्षिणं पाणिमुद्धरेत् ।
यच्छेद्वाङ्मनसी नित्यमिन्द्रियाणि तथैव च ॥ १३.२६८.२९ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭೋಜನದಲ್ಲಿಯೂ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು. ಸದಾ ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.
13.268.30
संस्कृतं पायसं नित्यं यावकं कृसरं हविः ।
अष्टकाः पितृदैवत्या ग्रहाणामभिपूजनम् ॥ १३.२६८.३० ॥
ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಾಯಸ, ಯಾವಕ, ಕೃಸರ, ಹವಿಸ್ ನಿತ್ಯವೂ; ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಷ್ಟಕಗಳು; ಗ್ರಹಗಳ ಪೂಜೆ.
13.268.31
श्मश्रुकर्मणि मङ्गल्यं क्षुतानामभिनन्दनम् ।
व्याधितानां च सर्वेषामायुषामभिनन्दनम् ॥ १३.२६८.३१ ॥
ಗಡ್ಡ ತೆಗೆಯುವ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಕರ; ಸೀನಿದವರನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುವುದು; ರೋಗಿಗಳೆಲ್ಲರನ್ನೂ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಭಿನಂದಿಸುವುದು.
13.268.32
न जातु त्वमिति ब्रूयादापन्नोपि महृत्तरम् ।
त्वंकारो वा वधो वेति विद्वत्सु न विशिष्यते।
अवराणां समानानां शिष्याणां च समाचरेत् ॥ १३.२६८.३२ ॥
ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ 'ನೀನು' ಎನ್ನಬಾರದು; ವಿದ್ವಾಂಸರ ನಡುವೆ 'ತ್ವಂ' ಎನ್ನುವುದು ಅಥವಾ ವಧಿಸುವುದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಸಮಾನರೊಂದಿಗೆ, ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
13.268.33
पापमाचरते नित्यं हृदयं पापकर्मणाम् ।
ज्ञानपूर्वकृतं कर्म च्छादयन्ते ह्यसाधवः ॥ १३.२६८.३३ ॥
ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳ ಹೃದಯ ನಿತ್ಯವೂ ಪಾಪವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ದುಷ್ಟರು ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾರೆ.
13.268.34
ज्ञानपूर्वं विनश्यन्ति गूहमाना महाजने ।
न मां मनुष्याः पश्यन्ति न मां पश्यन्ति देवताः ॥ १३.२६८.३४ ॥
ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಮಹಾಜನರ ನಡುವೆ ಮರೆಮಾಚುವವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.268.35
पापेनाभिहितः पापः पापमेवाभिजायते ॥ १३.२६८.३५ ॥
ಪಾಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಪಾಪಿ ಪಾಪವನ್ನೇ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.268.36
यथा वार्धुषिको वृद्धिं दिनभेदे प्रतीक्षते ।
धर्मेण पिहितं पापं धर्ममेवाभिवर्धयेत् ॥ १३.२६८.३६ ॥
ಬಡ್ಡಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ ದಿನ ಬದಲಾಗುವುದನ್ನು ಕಾದಂತೆ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಪ ಕಾಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಬೇಕು.
13.268.37
यथा लवणमम्भोभिराप्लुतं प्रविलीयते ।
प्रायश्चित्तहतं पापं तथा सद्यः प्रणश्यति ॥ १३.२६८.३७ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಉಪ್ಪು ಕರಗಿ ಹೋಗುವಂತೆ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಹತವಾದ ಪಾಪವು ತಕ್ಷಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
13.268.38
तस्मात्पापं न गूहेत गूहमानं विवर्धते ।
कृत्वा तु सादुष्वाख्यायाधर्मं प्रशमयन्त्युत ॥ १३.२६८.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಬಾರದು; ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಪಾಪವು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಾಡಿದ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.268.39
आशया सञ्चितं द्रव्यं स्वकाले नोपभुज्यते ।
अन्ये चैतत्प्रद्यन्ते वियोगे तस्य देहिनः ॥ १३.२६८.३९ ॥
ಆಶೆಯಿಂದ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹಿಯ ವಿಯೋಗದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇತರರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
13.268.40
तद्धर्मसाधनं नित्यं सङ्कल्पाद्धनमार्जयेत् ।
मननं सर्वभूतानां धर्ममाहुर्मनीषिणः। ॥ १३.२६८.४० ॥
ಧರ್ಮದ ಸಾಧನವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸದಾ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಗಳಿಸಬೇಕು. ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಕುರಿತ ಮನನವನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.268.41
तस्मात्सर्वाणि भूतानि धर्ममेव समासते ।
एक एव चरेद्धर्मं न धर्मध्वजिको भवेत्। ॥ १३.२६८.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳೂ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮಧ್ವಜಿಕನಾಗಬಾರದು.
13.268.42
धर्मवाणिजका ह्येते ये धर्ममुपभुञ्जते ।
अर्चेद्देवानदम्भेन सेवेताऽमायया गुरून्। ॥ १३.२६८.४२ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪಭೋಗಿಸುವವರು ನಿಜವಾಗಿ ಧರ್ಮವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದಂಭವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಗುರುಗಳನ್ನು ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
13.268.43
धनं निदध्यात्पात्रेषु परत्रार्थं समावृतम् ॥ १३.२६८.४३ ॥
ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ಇಡಬೇಕು; ಪರಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರೆಮಾಡಿ ರಕ್ಷಿಸಿ.