Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.268

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.268.1

ये च धर्ममसूयन्ते ये चैनं पर्युपासते ।
ब्रवीतु मे भवानेतत्क्व ते गच्छन्ति तादृशाः ॥ १३.२६८.१ ॥

தர்மத்தை நிந்திப்பவர்களும், அதைப் பணிந்து வழிபடுபவர்களும் — அத்தகையவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள் என்பதை தாங்கள் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

13.268.2

रजसा तमसा चैव समवस्तीर्णचेतसः ।
नरकं प्रतिपद्यन्ते धर्मविद्वेषिमो जनाः ॥ १३.२६८.२ ॥

ரஜஸ், தமஸ் குணங்களால் மனம் முழுவதும் மூடப்பட்டவர்கள், தர்மத்தை வெறுக்கும் மனிதர்கள் நரகத்தை அடைகிறார்கள்.

13.268.3

ये तु धर्मं महाराज सततं पर्युपासते ।
सत्यार्जवपराः सन्तस्ते वै स्वर्गभूजो नराः ॥ १३.२६८.३ ॥

ஆனால் மகாராஜரே, எப்போதும் தர்மத்தைப் பணிந்து வழிபடுபவர்கள், சத்தியம் மற்றும் நேர்மையில் நிலைத்த நல்லோர் — அவர்களே சொர்க்கத்தை அனுபவிக்கும் மனிதர்கள்.

13.268.4

धर्म एव रतिस्तेषामाचार्योपासनाद्भवेत् ।
देवलोकं प्रपद्यन्ते ये धर्मं पर्युपासते ॥ १३.२६८.४ ॥

அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தர்மத்திலேயே உண்டாகிறது; ஆசாரியரைப் பணிவதால் அது ஏற்படுகிறது. தர்மத்தைப் பணிந்து வழிபடுபவர்கள் தேவலோகத்தை அடைகிறார்கள்.

13.268.5

मनुष्या यदि वा देवाः शरीरमुपताप्य वै ।
धर्मिणः सुखमेधन्ते लोभद्वेषविवर्जिताः ॥ १३.२६८.५ ॥

மனிதர்களோ தேவர்களோ — உடலை தவத்தால் தகிக்கச் செய்து, பேராசையும் வெறுப்பும் இல்லாத தர்மவான்கள் சுகத்தில் செழிக்கிறார்கள்.

13.268.6

प्रथमं ब्रह्म्णः पुत्रं धर्ममाहुर्मनीषिणः ।
धर्मिणः पर्युपासन्ते फलं पक्वमिवाशिनः ॥ १३.२६८.६ ॥

ஞானிகள் தர்மத்தை பிரம்மனின் முதல் மகன் என்கின்றனர். தர்மவான்கள் அதைப் பணிந்து வழிபடுகின்றனர், பழுத்த கனியை உண்பவர்கள் போல.

13.268.7

असाधोः कीदृशं शीलं साधोश्चैव तु कीदृशम् ।
ब्रवीतु मे भवानेतत्सन्तोऽसन्तश्च कीदृशाः ॥ १३.२६८.७ ॥

தீயவனின் நடத்தை எத்தகையது, நல்லவனின் நடத்தை எத்தகையது? நல்லோரும் தீயோரும் எத்தகையவர் என்பதை நீங்கள் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

13.268.8

दुराधाराश्च दुर्धर्षा दुर्मुखाश्चाप्यसाधवः ।
साधवः शीलसम्पन्नाः शिष्टाचारस्य लक्षणम् ॥ १३.२६८.८ ॥

நிலைக்க முடியாதவர்களும், அணுக முடியாதவர்களும், கடுஞ்சொல் பேசுபவர்களும் தீயோர். நல்லோர் நற்குணம் நிறைந்தவர்கள்; இதுவே சான்றோர் ஒழுக்கத்தின் அடையாளம்.

13.268.9

राजमार्गे गवां मध्ये जनमध्ये च धर्मिणः ।
नोपसेचन्ति राजेन्द्र सर्गं मूत्रपुरीषयोः ॥ १३.२६८.९ ॥

அரசப் பாதையிலும், மாடுகளுக்கு நடுவிலும், மக்கள் கூட்டத்திலும், அரசர்களில் சிறந்தவனே, அறம் அறிந்தோர் சிறுநீரும் மலமும் கழிப்பதில்லை.

13.268.10

पञ्चानां यजनं कृत्वा शेषमश्नन्ति साधवः ।
न जल्पन्ति च भुञ्जाना न निद्रान्त्यार्द्रपाणयः ॥ १३.२६८.१० ॥

ஐந்துக்கு (தேவர், பிதிரர் முதலியோருக்கு) யாகம் செய்து, மீதியை நல்லோர் உண்கின்றனர். உண்ணும்போது பேசமாட்டார்கள்; ஈரக் கையுடன் உறங்கவுமாட்டார்கள்.

13.268.11

चित्रभानुमपां देवं गोष्ठं चैव चतुष्पथम् ।
ब्राह्मणं धार्मिकं वृद्धं ये कुर्वन्ति प्रदक्षिणम् ॥ १३.२६८.११ ॥

அக்னி, நீரின் தேவதை, மாட்டுக் கொட்டில், நாற்சந்தி, அறமுடைய பிராமணன், முதியவர் ஆகியோரை வலமாக வலம் வருபவர்கள் (நல்லோர்).

13.268.12

वृद्धानां भारतप्रानां स्त्रीणां बालातुरस्य च ।
ब्राह्मणानां गवां राज्ञां पन्थानं ददते च ये ॥ १३.२६८.१२ ॥

பாரதர்களில் சிறந்தவனே, முதியோர், பெண்கள், குழந்தைகள், நோயாளிகள், பிராமணர்கள், பசுக்கள், அரசர்கள் ஆகியோருக்கு வழி விடுபவர்கள் (நல்லோர்).

13.268.13

अतिथीनां च सर्वेषां प्रेष्याणां स्वजनस्य च ।
सामान्यं भोजनं कुर्यात्स्वयं नाग्र्यशनं व्रजेत् ॥ १३.२६८.१३ ॥

விருந்தினர், ஊழியர் மற்றும் உறவினர் அனைவருடனும் சேர்ந்து உணவு உண்ண வேண்டும்; தான் முதல் பங்கை எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

13.268.14

न सत्यार्जवधर्मस्य तुल्यमन्यच्च विद्यते ।
बहुला नाम गौस्तेन गतिमग्र्यां गता किल ॥ १३.२६८.१४ ॥

உண்மை மற்றும் நேர்மையின் தர்மத்திற்கு இணையானது வேறொன்றுமில்லை. பஹுலா என்ற பசு அதனாலேயே உயர்ந்த கதியை அடைந்தது.

13.268.15

मुनिशापाद्द्विजः कश्चिद्व्याघ्रतां समुपागतः ।
बहुलां भक्षणरुचिरास्वाद्य शपथेन तु ॥ १३.२६८.१५ ॥

ஒரு முனிவரின் சாபத்தால் ஒரு அந்தணன் புலியாக மாறினான். உண்ணும் ஆசையால் அவன் பஹுலாவை ருசித்தான்; பின்னர் சத்தியம் செய்து விட்டான்.

13.268.16

विमुच्य पीतवत्सां तां दृष्ट्वा स्मृत्वा पुरातनम् ।
जगाम लोकानमलान्सा स्वराष्ट्रं तथा पुनः ॥ १३.२६८.१६ ॥

கன்றுக்குட்டி பால் குடித்த அவளை விடுவித்து, பழையதை நினைவுகூர்ந்து, அவள் தூய உலகங்களுக்குச் சென்றாள்; பின்னர் தன் நாட்டிற்கும் திரும்பினாள்.

13.268.17

तस्मात्सत्यार्जवरतो राजन्राष्ट्रं समानवम् ।
तारयित्वा सुखं स्वर्गं गन्तासि भरतर्षभ ॥ १३.२६८.१७ ॥

ஆகவே, அரசே, உண்மை மற்றும் நேர்மையில் நிலைத்து, உன் நாட்டையும் மக்களையும் கரையேற்றி, பரதர்களின் காளையே, நீ இன்பமாக சொர்க்கத்திற்குச் செல்வாய்.

13.268.18

तथा शरणकामानां गोप्ता स्यात्स्वागतप्रदः ।
सायं प्रातर्मनुष्याणामशनं देवनिर्मितम्। ॥ १३.२६८.१८ ॥

அதுபோலவே, அடைக்கலம் தேடுபவர்களுக்குக் காவலனாகவும், வரவேற்பவனாகவும் இருக்க வேண்டும். மனிதர்களின் உணவு, மாலையும் காலையும், தெய்வங்களால் படைக்கப்பட்டது.

13.268.19

नान्तरा भोजनं दृष्टमुपवासविधिर्हि सः ।
होमकाले यथा वह्निः काले होमं प्रतीक्षते। ॥ १३.२६८.१९ ॥

இடையில் உணவு உண்பது காணப்படவில்லை; அது உபவாச விதியாகும். ஹோம காலத்தில் அக்னி உரிய வேளையில் ஹோமத்தை எதிர்பார்ப்பது போல்.

13.268.20

ऋतुकाले तथाऽऽधानं पितरश्च प्रतीक्षते ।
नान्यदा गच्छते यस्तु ब्रह्मचर्यं च तत्स्मृतम् ॥ १३.२६८.२० ॥

ருது காலத்தில் அதுபோல் ஆதானத்தையும் பிதுரர்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர். பிற காலத்தில் செல்லாதவனுக்கே பிரம்மச்சரியம் என்று நினைவுகூரப்பட்டது.

13.268.21

अमृतं ब्राह्मणा गाव इत्येतत्त्रयमेकतः ।
तस्मादोब्राह्मणान्नित्यमर्चयेत यथाविधि ॥ १३.२६८.२१ ॥

அமிர்தம், பிராமணர்கள், பசுக்கள்—இம்மூன்றும் ஒன்றாகக் கூறப்பட்டவை. ஆகவே பிராமணர்களை எப்போதும் விதிப்படி வழிபட வேண்டும்.

13.268.22

यजुषां संस्कृतं मांसमुपभुञ्जत दुष्यति ।
पृष्ठमांसं वृथामांसं पुत्रमांसं च तत्समम् ॥ १३.२६८.२२ ॥

யஜுஸ்களால் சம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட இறைச்சியை உண்பவன் தீட்டடைவான். முதுகு இறைச்சி, வீண் இறைச்சி, மகன் இறைச்சி—இவை அதற்குச் சமம்.

13.268.23

स्वदेशे परदेशे वाऽप्यतिथिं नोपवासयेत् ।
कर्म वै सफलं कृत्वा गुरुणां प्रतिपादयेत् ॥ १३.२६८.२३ ॥

சொந்த நாட்டிலோ அன்னிய நாட்டிலோ விருந்தினரை பட்டினி போடக்கூடாது. செயலை பலனுள்ளதாகச் செய்து பெரியோர்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

13.268.24

गुरुभ्यस्त्वासनं देयमभिवाद्याभिपूज्य च ।
गुरुमभ्यर्च्य वर्धन्ते आयुषा यशसा श्रिया ॥ १३.२६८.२४ ॥

பெரியோர்களுக்கு ஆசனம் அளிக்க வேண்டும்; வணங்கி வழிபட்ட பின். குருவை வழிபட்டால் ஆயுள், புகழ், செல்வம் பெருகும்.

13.268.25

वृद्धान्नाभिभवेज्जातु न चैतान्प्रेषयेदिति ।
नासीनः स्यात्स्थितेष्वेवमायुरस्य न रिष्यते ॥ १३.२६८.२५ ॥

முதியவர்களை ஒருபோதும் அவமதிக்கக் கூடாது, அவர்களை ஏவல் பணிக்கும் அனுப்பக் கூடாது. நிற்பவர்களுக்கு முன் அமர்ந்திருக்கக் கூடாது; இவ்வாறு செய்பவனின் ஆயுள் குறையாது.

13.268.26

न नग्रामीक्षते नारीं न नग्रान्पुरुषानपि ।
मैथुनं सततं गुप्तं तपश्चैव समाचरेत् ॥ १३.२६८.२६ ॥

நிர்வாணப் பெண்ணையும், நிர்வாண ஆண்களையும் பார்க்கக் கூடாது. எப்போதும் மறைவாக இணைவு கொள்ளவும், தவமும் பயிலவேண்டும்.

13.268.27

तीर्थानां गुरवस्तीर्थं शुचीनां हृदयं शुचि ।
दर्शनानां परं ज्ञानं सन्तोषः परमं सुखम् ॥ १३.२६८.२७ ॥

ஆசிரியர்களே தீர்த்தங்களின் தீர்த்தம்; தூய்மையானவர்களில் தூய்மையான இதயமே சிறந்தது. தரிசனங்களில் உயர்ந்தது ஞானம்; பேரின்பம் மனநிறைவே.

13.268.28

सायं प्रातश्च वृद्धानां शृणुयात्पुष्कला गिरः ।
श्रुतमाप्नोति हि नरः सततं वृद्धसेवया ॥ १३.२६८.२८ ॥

மாலையிலும் காலையிலும் முதியவர்களின் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்க வேண்டும். முதியவர்களுக்குத் தொடர்ந்து பணி செய்வதால் மனிதன் கல்வியை அடைகிறான்.

13.268.29

स्वाध्याये भोजने चैव दक्षिणं पाणिमुद्धरेत् ।
यच्छेद्वाङ्मनसी नित्यमिन्द्रियाणि तथैव च ॥ १३.२६८.२९ ॥

வேதம் ஓதும்போதும் உண்ணும்போதும் வலது கையை உயர்த்த வேண்டும். எப்போதும் பேச்சையும் மனத்தையும் புலன்களையும் அடக்க வேண்டும்.

13.268.30

संस्कृतं पायसं नित्यं यावकं कृसरं हविः ।
अष्टकाः पितृदैवत्या ग्रहाणामभिपूजनम् ॥ १३.२६८.३० ॥

நித்தியமாகப் பக்குவப்படுத்தப்பட்ட பாயசம், யவகம், கிருசரம், ஹவிஸ் ஆகியவை; அஷ்டகா சடங்குகள் பிதுர்தேவதைகளுக்கு; கிரகங்களுக்கு வழிபாடு.

13.268.31

श्मश्रुकर्मणि मङ्गल्यं क्षुतानामभिनन्दनम् ।
व्याधितानां च सर्वेषामायुषामभिनन्दनम् ॥ १३.२६८.३१ ॥

மங்கலமானது தாடி மழிக்கும் சடங்கில்; தும்மியவர்களுக்கு வாழ்த்துச் சொல்வது; நோயாளிகள் அனைவருக்கும், நீண்ட ஆயுளுக்காக வாழ்த்துவதும் ஆகும்.

13.268.32

न जातु त्वमिति ब्रूयादापन्नोपि महृत्तरम् ।
त्वंकारो वा वधो वेति विद्वत्सु न विशिष्यते।
अवराणां समानानां शिष्याणां च समाचरेत् ॥ १३.२६८.३२ ॥

ஆபத்திலும் பெரியவரை ஒருபோதும் 'நீ' என்று சொல்லக்கூடாது; அறிஞர்களிடையே 'த்வம்' என்பதும் கொல்வதும் வேறுபடுத்தப்படுவதில்லை. இளையோர், சமமானோர், சீடர்களிடமும் அவ்வாறே நடக்க வேண்டும்.

13.268.33

पापमाचरते नित्यं हृदयं पापकर्मणाम् ।
ज्ञानपूर्वकृतं कर्म च्छादयन्ते ह्यसाधवः ॥ १३.२६८.३३ ॥

தீய செயல் செய்பவர்களின் நெஞ்சம் எப்போதும் பாவம் செய்கிறது; தீயோர் அறிந்தே செய்த செயலையும் மறைக்கின்றனர்.

13.268.34

ज्ञानपूर्वं विनश्यन्ति गूहमाना महाजने ।
न मां मनुष्याः पश्यन्ति न मां पश्यन्ति देवताः ॥ १३.२६८.३४ ॥

அறிந்தே செய்த பாவத்தைப் பெரியோர் முன் மறைப்பவர்கள் அழிகின்றனர். மனிதர்கள் என்னைக் காண்பதில்லை; தேவர்களும் என்னைக் காண்பதில்லை.

13.268.35

पापेनाभिहितः पापः पापमेवाभिजायते ॥ १३.२६८.३५ ॥

பாவத்தால் தூண்டப்பட்ட பாவி பாவத்தையே பிறப்பிக்கிறான்.

13.268.36

यथा वार्धुषिको वृद्धिं दिनभेदे प्रतीक्षते ।
धर्मेण पिहितं पापं धर्ममेवाभिवर्धयेत् ॥ १३.२६८.३६ ॥

வட்டிக்கடைக்காரன் நாள் மாறும் நேரத்தை எதிர்பார்ப்பது போல, தர்மத்தால் மறைக்கப்பட்ட பாவம் காத்திருக்கிறது; ஆகவே தர்மத்தையே பெருக்க வேண்டும்.

13.268.37

यथा लवणमम्भोभिराप्लुतं प्रविलीयते ।
प्रायश्चित्तहतं पापं तथा सद्यः प्रणश्यति ॥ १३.२६८.३७ ॥

நீரில் மூழ்கிய உப்பு கரைவது போல, பிராயச்சித்தத்தால் அழிக்கப்பட்ட பாவம் உடனே அழிகிறது.

13.268.38

तस्मात्पापं न गूहेत गूहमानं विवर्धते ।
कृत्वा तु सादुष्वाख्यायाधर्मं प्रशमयन्त्युत ॥ १३.२६८.३८ ॥

ஆகையால் பாவத்தை மறைக்கக் கூடாது; மறைக்கப்பட்ட பாவம் பெருகும். செய்த அதர்மத்தை நல்லோரிடம் சொன்னால் அவர்கள் அதை சமனப்படுத்துவார்கள்.

13.268.39

आशया सञ्चितं द्रव्यं स्वकाले नोपभुज्यते ।
अन्ये चैतत्प्रद्यन्ते वियोगे तस्य देहिनः ॥ १३.२६८.३९ ॥

நம்பிக்கையுடன் சேர்த்த செல்வம் தன் காலத்தில் அனுபவிக்கப்படுவதில்லை. உடல் கொண்டவனின் பிரிவில் அதை மற்றவர்கள் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

13.268.40

तद्धर्मसाधनं नित्यं सङ्कल्पाद्धनमार्जयेत् ।
मननं सर्वभूतानां धर्ममाहुर्मनीषिणः। ॥ १३.२६८.४० ॥

அறத்தின் கருவியாகிய செல்வத்தை எப்போதும் நல்ல எண்ணத்தால் ஈட்ட வேண்டும். எல்லா உயிர்களையும் பற்றிய சிந்தனையையே அறிஞர்கள் தர்மம் என்கிறார்கள்.

13.268.41

तस्मात्सर्वाणि भूतानि धर्ममेव समासते ।
एक एव चरेद्धर्मं न धर्मध्वजिको भवेत्। ॥ १३.२६८.४१ ॥

ஆகையால் எல்லா உயிர்களும் தர்மத்தையே பற்றி நிற்கின்றன. ஒருவன் தனியாகத் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; தர்மத்தின் கொடியை ஏந்துபவனாக இருக்கக் கூடாது.

13.268.42

धर्मवाणिजका ह्येते ये धर्ममुपभुञ्जते ।
अर्चेद्देवानदम्भेन सेवेताऽमायया गुरून्। ॥ १३.२६८.४२ ॥

தர்மத்தை வைத்துப் பிழைப்பவர்கள் தர்மத்தை வணிகம் செய்பவர்களே. தேவர்களைக் கர்வமின்றி வழிபடவேண்டும்; குருக்களை வஞ்சனையின்றி சேவிக்க வேண்டும்.

13.268.43

धनं निदध्यात्पात्रेषु परत्रार्थं समावृतम् ॥ १३.२६८.४३ ॥

செல்வத்தை தகுதியுள்ளவர்களிடம் வைக்கட்டும்; மறுஉலகின் நன்மைக்காக, நன்கு மறைத்து பாதுகாத்து.