Mahābhārata · Adhyāya 13.273
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.273.1
ततः कुन्तीसुतो राजा पौरजानपदं जनम् ।
पूजयित्वा यथान्यायमनुजज्ञे गृहान्प्रति ॥ १३.२७३.१ ॥
Darauf entließ der König, Sohn der Kuntī, nachdem er die Stadtbewohner und Landbewohner gebührend geehrt hatte, sie in ihre Häuser.
13.273.2
सान्त्वयामास नारीश्च हतपुत्रा हतेश्वराः ।
विपुलैरर्थदानैः स तदा पाण्डुसुतो नृपः ॥ १३.२७३.२ ॥
Damals tröstete der König, Sohn Pāṇḍus, die Frauen, deren Söhne und Herren erschlagen waren, mit reichen Gaben an Reichtum.
13.273.3
सोभिषिक्तो महाप्राज्ञः प्राप्य राज्यं युधिष्ठिरः ।
अवस्थाप्य नरश्रेष्ठः सर्वाः स्वप्रकृतीस्तथा ॥ १३.२७३.३ ॥
Gesalbt, der höchst weise Yudhiṣṭhira, der Beste unter den Menschen, hatte das Reich erlangt und setzte ebenso alle seine Untertanen wieder ein.
13.273.4
द्विजेभ्यो बलमुख्येभ्यो नैगमेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रतिगृह्याशिषो मुख्यास्तथा धर्मभृतांवरः ॥ १३.२७३.४ ॥
Nachdem er von den zweimal Geborenen, den Heerführern und den Handelsgilden in jeder Weise die vornehmsten Segenswünsche empfangen hatte, tat Yudhiṣṭhira, der Beste unter den Hütern des Dharma, ebenso.
13.273.5
उषित्वा शर्वरीः श्रीमान्पञ्चाशन्नगरोत्तमे ।
समयं कौरवाग्र्यस्य सस्मार पुरुषर्षभः ॥ १३.२७३.५ ॥
Der erlauchte Stier unter den Menschen, nachdem er fünfzig Nächte in jener vorzüglichen Stadt verweilt hatte, gedachte des Gelübdes des Ersten unter den Kaurava.
13.273.6
स निर्ययौ जगपुराद्यजकैः परिवारितः ।
दृष्ट्वा निवृत्तमादित्यं प्रवृत्तं चोत्तरायणम् ॥ १३.२७३.६ ॥
Von opfernden Priestern umgeben, zog er aus der Stadt hinaus, und er sah, dass die Sonne umgekehrt war und der nördliche Lauf begonnen hatte.
13.273.7
घृतं माल्यं च गन्धांश्च क्षौमाणि च युधिष्ठिरः ।
चन्दनागरुमुख्यानि तथा कालगरूणि च ॥ १३.२७३.७ ॥
Yudhiṣṭhira (ließ bringen) Butterschmalz, Girlanden, Düfte und Seidengewänder, vor allem Sandelholz und Adlerholz, auch schwarzes Adlerholz.
13.273.8
प्रस्थाप्यच पूर्वं कौन्तेयो भीष्मसंस्करणाय वै ।
माल्यानि च वरार्हाणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.२७३.८ ॥
Der Sohn der Kuntī hatte zuvor für Bhīṣmas Totenrituale Girlanden, würdig der Besten, und verschiedenartige Juwelen gesandt.
13.273.9
धृतराष्ट्रं पुरुस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
मातरं च पृथां धामान्भ्रातॄंश्च पुरुषर्षंभान् ॥ १३.२७३.९ ॥
Dhṛtarāṣṭra voran, und die ruhmreiche Gāndhārī und die Mutter Pṛthā, und die strahlenden Brüder, Stiere unter den Männern.
13.273.10
जनार्दनेनानुगतो विदुरेण च धीमता ।
युयुत्सुना च कौरव्यो युयुधानेन चाभिभो ॥ १३.२७३.१० ॥
Begleitet von Janārdana (Kṛṣṇa), dem weisen Vidura, Yuyutsu und dem Kaurava, Yuyudhāna, o Mächtiger.
13.273.11
महता राजभोगेन पारिबर्हेण संवृतः ।
स्तूयमानो महातेजा भीष्मिस्याग्नीननुव्रजन् ॥ १३.२७३.११ ॥
Umgeben von großer königlicher Pracht und Gefolge, der Hochstrahlende, gepriesen, den Feuern Bhīṣmas folgend.
13.273.12
निश्चक्राम पुरात्तस्माद्यथा देवपतिस्तथा ।
आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृपः ॥ १३.२७३.१२ ॥
Er zog aus jener Stadt hinaus wie der Herr der Götter; dann erreichte der König in Kurukṣetra den Sohn Śantanus (Bhīṣma).
13.273.13
उपास्यमानं व्यासेन पाराशर्येण धीमता ।
नारदेन च राजर्षे देवलेनासितेन च ॥ १३.२७३.१३ ॥
Von Vyāsa, dem weisen Sohn Parāśaras, und von Nārada, Devala und Asita bedient, o königlicher Weiser.
13.273.14
हतशिष्टैर्नृपैस्चान्यैर्नानादेशसमागतैः ।
रक्षिभिश्च महात्मानं रक्ष्यमाणं समन्ततः ॥ १३.२७३.१४ ॥
…der große Geist, von allen Seiten bewacht von den Königen, die das Gemetzel überlebt hatten, von anderen aus vielen Ländern Gekommenen und von Wächtern.
13.273.15
शयानं वीरशयने ददर्श नृपतिस्ततः ।
ततो रथादवारोहद्धातृभिः सह धर्मराट् ॥ १३.२७३.१५ ॥
Der König sah ihn auf dem Lager der Helden liegen. Dann stieg der König des Dharma mit seinen Brüdern vom Wagen.
13.273.16
अभिवाद्याथ कौन्तेयः पितामहमरिंदमम् ।
द्वैपायनादीन्विप्रांश्च तैश्च प्रत्यभिनन्दितः ॥ १३.२७३.१६ ॥
Dann grüßte der Sohn Kuntīs ehrerbietig den Großvater, den Bezwinger der Feinde, sowie Dvaipāyana und die übrigen Brahmanen, und sie erwiderten seinen Gruß.
13.273.17
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च भ्रातृभिः सह धर्मजः ।
आसाद्य शरतल्पस्थमृषिभिः परिवारितम् ॥ १३.२७३.१७ ॥
Der Sohn des Dharma, zusammen mit seinen Brüdern, den Priestern und brahmagleichen Weisen, trat zu ihm, der auf dem Pfeilbett lag und von Weisen umgeben war.
13.273.18
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सह कौरव्यः शयानं निम्नगासुतम् ॥ १३.२७३.१८ ॥
Yudhiṣṭhira, der Dharma-König der Kaurava, sprach zusammen mit seinen Brüdern zum besten der Bharata, dem Sohn des Flusses, der dort lag.
13.273.19
युधिष्ठिरोऽहं नृपते नमस्ते जाह्नवीसुत ।
शृणोषि चेन्महाबाहो ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.२७३.१९ ॥
Ich bin Yudhiṣṭhira, o König, Gruß dir. O Sohn der Jāhnavī, wenn du mich hörst, o Starkarmiger, sag mir, was ich für dich tun soll.
13.273.20
प्राप्तोस्मि समये राजन्नग्नीनादाय ते विभो ।
आचार्यान्ब्राह्मणांश्चैव ऋत्विजो भ्रातरश्च मे ॥ १३.२७३.२० ॥
O König, o Mächtiger, ich bin zur rechten Zeit gekommen und bringe die heiligen Feuer für dich, zusammen mit den Lehrern, den Brahmanen, den Opferpriestern und meinen Brüdern.
13.273.21
पुत्रश्च ते महातेजा धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
उपस्थितः सहामात्यो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ १३.२७३.२१ ॥
Dein Sohn Dhṛtarāṣṭra, von großer Pracht und Herr der Völker, ist mit seinen Ministern anwesend, ebenso der mächtige Vāsudeva.
13.273.22
हतशिष्टाश्च राजानः सर्वे च कुरुजाङ्गलाः ।
तान्पश्य नरशार्दूल समुन्मीलय लोचने ॥ १३.२७३.२२ ॥
Die Könige, die das Gemetzel überlebt haben, und alle Menschen von Kuru und Jāṅgala sind hier. Schau sie an, o Tiger unter den Männern, und öffne deine Augen.
13.273.23
यच्चेह किञ्चित्कर्तव्यं तत्सर्वं प्रापितं मया ।
यथोक्तं भवता काले सर्वमेव च तत्कृतम् ॥ १३.२७३.२३ ॥
Alles, was hier zu tun war, habe ich vollbracht; alles ist so ausgeführt worden, wie du es zur rechten Zeit gesagt hast.
13.273.24
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः कुन्तीपुत्रेण धीमता ।
ददर्श भारतान्सर्वान्स्थितान्सम्परिवार्य ह ॥ १३.२७३.२४ ॥
So angesprochen vom weisen Sohn der Kuntī, blickte Gāṅgeya auf und sah alle Bharatas um sich herum stehen.
13.273.25
ततश्चलवपुर्भीष्मः प्रगृह्य विपुलं भुजम् ।
ओघमेघस्वरो वाग्मी काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२५ ॥
Da hob Bhīṣma, am ganzen Körper zitternd, seinen mächtigen Arm und sprach mit einer Stimme wie Wolkendonner zur rechten Zeit diese Worte.
13.273.26
दिष्ट्या प्राप्तोसि कौन्तेय सहामात्यो युधिष्ठिर ।
परिवृत्तो हि भगवान्सहस्रांशुर्दिवाकरः ॥ १३.२७३.२६ ॥
Sohn der Kuntī, Yudhiṣṭhira, durch Glück bist du mit deinen Ministern gekommen, denn die gesegnete Sonne mit tausend Strahlen hat sich nun gewendet.
13.273.27
अष्टपञ्चाशतं रात्र्यः शयानस्याद्य मे गताः ।
शरेषु निशिताग्नेषु यथा वर्षशतं तथा ॥ १३.२७३.२७ ॥
Für mich, der auf scharfen, feuergleichen Pfeilen liegt, sind heute achtundfünfzig Nächte vergangen, als wären es hundert Jahre gewesen.
13.273.28
माघोऽयं समनुप्राप्तो मासः पुण्यो युधिष्ठिर ।
त्रिभागशेषः पक्षोऽयं शुक्लो भवितुमर्हति ॥ १३.२७३.२८ ॥
Yudhiṣṭhira, dieser heilige Monat Māgha ist gekommen; drei Teile dieser Halbmonatsperiode verbleiben, und sie soll die helle Hälfte sein.
13.273.29
एवमुक्त्वा तु गाङ्गेयो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
धृतराष्ट्रमथामन्त्र्य काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२९ ॥
So gesprochen, wandte sich Bhīṣma, der Sohn der Gaṅgā, an Yudhiṣṭhira, den Sohn des Dharma, dann an Dhṛtarāṣṭra, und sprach zur rechten Zeit diese Worte.
13.273.30
राजन्विदितधर्मोसि सुनिर्णीतार्थसंशयः ।
बहुश्रुता हि ते विप्रा बहवः पर्युपासिताः ॥ १३.२७३.३० ॥
O König, du kennst das Dharma, und deine Zweifel an den Dingen sind gut gelöst; viele gelehrte Brahmanen sind zu dir gekommen, und viele wurden von dir umsorgt.
13.273.31
वेद शास्त्राणि सूक्ष्माणि धर्मांश्च मनुजेश्वर ।
वेदांश्च चतुरः सर्वान्षडङ्गैरुपबृंहितान् ॥ १३.२७३.३१ ॥
O Herr der Menschen, du kennst die feinen Wissenschaften und die Pflichten des Dharma sowie alle vier Veden, erweitert durch ihre sechs Hilfsdisziplinen.
13.273.32
न शोचितव्यं कौरव्य भवितव्यं हि तत्तथा ।
श्रुतं देवरहस्यं ते कृष्णद्वैपायनादपि ॥ १३.२७३.३२ ॥
Du sollst nicht trauern, Nachfahre der Kurus, denn was geschehen soll, geschieht so. Du hast das Geheimnis der Götter sogar von Kṛṣṇa Dvaipāyana gehört.
13.273.33
यथा पाण्डोः सुता राजंस्तथैव तव धर्मतः ।
तान्पालय स्थितो धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतान् ॥ १३.२७३.३३ ॥
O König, wie die Söhne Pāṇḍus, so sind sie nach dem Dharma auch die deinen. Bleibe fest im Dharma und beschütze sie, die sich am Dienst an den Ältesten erfreuen.
13.273.34
धर्मराजो हि शुद्धात्मा निदेशे स्थास्यते तव ।
आनृशंस्यपरं ह्येन जानामि गुरुवत्सलम् ॥ १३.२७३.३४ ॥
Der König des Dharma, Yudhiṣṭhira, ist reinen Geistes; er wird unter deinem Befehl bleiben. Ich weiß, dass er dem Mitgefühl ergeben und seinen Ältesten zugetan ist.
13.273.35
तव पुत्रा दुरात्मानः क्रोधलोभपरायणाः ।
ईर्ष्याभिभूता दुर्वृत्तास्तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १३.२७३.३५ ॥
Deine Söhne sind bösen Geistes, nach Zorn und Gier strebend, von Neid überwältigt und von üblem Wandel. Du solltest nicht um sie trauern.
13.273.36
एतावधुक्त्वा वचनं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
वासुदेवं महाबाहुमभ्यभाषय कौरवः ॥ १३.२७३.३६ ॥
Nachdem er so zum weisen Dhṛtarāṣṭra gesprochen hatte, wandte sich der Kaurava an Vāsudeva, den Mächtigarmigen.
13.273.37
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्रिविक्रम नमस्तुभ्यं शङ्खचक्रगदाधर ॥ १३.२७३.३७ ॥
O Erhabener, Gott der Götter, Herr, von Göttern und Dämonen verehrt, Trivikrama, Träger von Muschel, Diskus und Keule, dir sei Verehrung!
13.273.38
वासुदेवो हिरण्यात्मा पुरुषः सविता विराद् ।
जीवभूतोऽनुरूपस्त्वं परमात्मा सनातनः ॥ १३.२७३.३८ ॥
Du bist Vāsudeva, der Goldseelige, der kosmische Puruṣa, Savitṛ und Virāj; als lebendes Wesen geworden, bist du angemessen, du bist das ewige höchste Selbst.
13.273.39
त्वद्भक्तं त्वद्गतिं शान्तमुदारमपरिग्रहम् ।
त्रायस्व पुण्डरीकाक्ष पुरुषोत्तम नित्यशः।
अनुजानीहि मां कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १३.२७३.३९ ॥
Beschütze stets deinen Verehrer, dessen Zuflucht du bist, den Friedfertigen, Edlen, Besitzlosen; lotusäugiger, bester der Wesen. Gewähre mir Abschied, o Kṛṣṇa, o Vaikuṇṭha, bester der Wesen.
13.273.40
रक्ष्याश्च ते पाण्डवेया भवान्येषां परायणम् ।
उक्तवानस्मि दुर्बद्धिं मन्दं दुर्योधनं तदा ॥ १३.२७३.४० ॥
Deine Pāṇḍu-Söhne sind zu beschützen, und du bist ihre Stütze. Damals sprach ich zu Duryodhana, dem törichten Unverständigen.
13.273.41
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ।
वासुदेवेन तीर्थेन पुत्र संशाम्य पाण्डवैः ॥ १३.२७३.४१ ॥
Wo Kṛṣṇa ist, dort ist Dharma; wo Dharma ist, dort ist der Sieg. Sohn, schließe Frieden mit den Pāṇḍava durch Vāsudevas Weg.
13.273.42
सन्धानस्य परः कालस्तवेति च पुनःपुनः ।
न च मे तद्वचो मूढः कृतवान्स सुमन्दधीः।
घातयित्वेह पृथिवीं ततः स निधनं गतः ॥ १३.२७३.४२ ॥
»Dies ist deine beste Zeit zur Versöhnung«, sagte ich immer wieder; doch jener verblendete, stumpfsinnige Mann folgte meinen Worten nicht, und nachdem er die Vernichtung dieser Erde herbeigeführt hatte, ging er selbst in den Tod.
13.273.43
त्वां तु जानाम्यहं देवं पुराणमृषिसत्तमम् ।
नरेण सहितं देव बदर्यां सुचिरोषितम् ॥ १३.२७३.४३ ॥
O Gott, ich erkenne dich als den uralten Gott, den besten der Seher, der lange mit Nara in Badarī weilte.
13.273.44
तथा मे नारदः प्राह व्यासश्च सुमहातपाः ।
नरनारायणावेतौ सम्भूतौ मनुजेष्विति ॥ १३.२७३.४४ ॥
So sagten es mir Nārada und Vyāsa, der große Asket: dass diese beiden, Nara und Nārāyaṇa, unter den Menschen geboren wurden.
13.273.45
स मां त्वमनुजानीहि कृष्ण मोक्ष्ये कलेवरम् ।
त्वयाऽहं समनुज्ञातो गच्छेयं परमां गतिम् ॥ १३.२७३.४५ ॥
So gewähre mir, o Kṛṣṇa, deine Erlaubnis: Ich werde diesen Leib ablegen und, mit deiner Zustimmung, zum höchsten Ziel gelangen.
13.273.46
अनुजानामि भीष्म त्वां वसून्प्राप्नुहि पार्थिव ।
न तेऽस्ति वृजिनं किञ्चिच्छुद्धात्मैश्वर्यसंयुतः ॥ १३.२७३.४६ ॥
Ich gewähre dir Erlaubnis, o Bhīṣma; o König, erlange die Vasus. In dir ist keinerlei Sünde; du bist reinen Geistes und mit Erhabenheit begabt.
13.273.47
पितृभक्तोसि राजर्षे मार्कण्डेय इवापरः ।
तेन मृत्युस्तव वशे स्थितो भृत्य इवानतः ॥ १३.२७३.४७ ॥
Du bist deinem Vater ergeben, o königlicher Weiser, wie ein zweiter Mārkaṇḍeya; deshalb steht der Tod unter deiner Gewalt, wie ein demütiger Diener.
13.273.48
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमुखांश्चापि सर्वांश्च सुहृदस्तथा ॥ १३.२७३.४८ ॥
So angesprochen, sprach Bhīṣma, der Sohn der Gaṅgā, diese Worte zu den Pāṇḍavas und zu allen Wohlgesinnten, mit Dhṛtarāṣṭra an der Spitze.
13.273.49
प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छामि तत्रानुज्ञातुमर्हथ ।
सत्येषु यतितव्यं वः सत्यं हि परमं बलम् ॥ १३.२७३.४९ ॥
Ich wünsche nun, mein Leben abzulegen; ihr sollt mir dazu die Erlaubnis geben. Ihr sollt nach der Wahrheit streben, denn die Wahrheit ist die höchste Kraft.
13.273.50
आनृशंस्यपरैर्भाव्यं सदैव नियतात्मभिः ।
ब्रह्मण्यैर्धर्मशीलैश्च तपोनित्यैश्च भारताः ॥ १३.२७३.५० ॥
Nachkommen Bharatas, ihr sollt stets der Nichtgrausamkeit ergeben sein, mit beherrschten Seelen, den Brahmanen zugetan, von rechtschaffenem Wesen und beständig in der Askese.
13.273.51
इत्युक्त्वा सुहृदः सर्वांस्तथा सम्पूज्य चैव ह ।
धनं बहुविधं राजन्दत्त्वा नित्यं द्विजातिषु।
पुनरेवाब्रवीद्धीमान्युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ १३.२७३.५१ ॥
Nachdem er dies gesagt, alle Freunde geehrt und den Zweimalgeborenen vielerlei Reichtum gegeben hatte, o König, sprach der Weise wieder diese Worte zu Yudhiṣṭhira.
13.273.52
ब्राह्मणाश्चैव ते नित्यं प्राज्ञाश्चैव विशेषतः ।
आचार्या ऋत्विजश्चैव पूजनीया जनाधिप ॥ १३.२७३.५२ ॥
Eure Brahmanen, o Herr der Menschen, besonders die weisen Brahmanen, ebenso eure Lehrer und Opferpriester, sind stets der Verehrung wert.