Mahābhārata · Adhyāya 13.273
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.273.1
ततः कुन्तीसुतो राजा पौरजानपदं जनम् ।
पूजयित्वा यथान्यायमनुजज्ञे गृहान्प्रति ॥ १३.२७३.१ ॥
Então o rei, filho de Kuntī, tendo honrado devidamente os habitantes da cidade e do campo, deu-lhes licença para voltarem às suas casas.
13.273.2
सान्त्वयामास नारीश्च हतपुत्रा हतेश्वराः ।
विपुलैरर्थदानैः स तदा पाण्डुसुतो नृपः ॥ १३.२७३.२ ॥
Então o rei, filho de Pāṇḍu, consolou as mulheres cujos filhos e senhores haviam sido mortos, com largas doações de riqueza.
13.273.3
सोभिषिक्तो महाप्राज्ञः प्राप्य राज्यं युधिष्ठिरः ।
अवस्थाप्य नरश्रेष्ठः सर्वाः स्वप्रकृतीस्तथा ॥ १३.२७३.३ ॥
Ungido, o muito sábio Yudhiṣṭhira, o melhor dos homens, tendo obtido o reino, da mesma forma estabeleceu todos os seus próprios súditos.
13.273.4
द्विजेभ्यो बलमुख्येभ्यो नैगमेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रतिगृह्याशिषो मुख्यास्तथा धर्मभृतांवरः ॥ १३.२७३.४ ॥
Tendo recebido de todas as formas as principais bênçãos dos brâmanes nascidos duas vezes, dos chefes militares e das guildas de mercadores, Yudhiṣṭhira, o melhor dos guardiões do dharma, fez o mesmo.
13.273.5
उषित्वा शर्वरीः श्रीमान्पञ्चाशन्नगरोत्तमे ।
समयं कौरवाग्र्यस्य सस्मार पुरुषर्षभः ॥ १३.२७३.५ ॥
O ilustre touro entre os homens, tendo permanecido cinquenta noites naquela excelente cidade, lembrou-se do compromisso do primeiro dos Kauravas.
13.273.6
स निर्ययौ जगपुराद्यजकैः परिवारितः ।
दृष्ट्वा निवृत्तमादित्यं प्रवृत्तं चोत्तरायणम् ॥ १३.२७३.६ ॥
Cercado de sacerdotes oficiantes, saiu da cidade; e, ao ver o sol retornado e iniciado o curso do norte.
13.273.7
घृतं माल्यं च गन्धांश्च क्षौमाणि च युधिष्ठिरः ।
चन्दनागरुमुख्यानि तथा कालगरूणि च ॥ १३.२७३.७ ॥
Yudhiṣṭhira (mandou trazer) manteiga clarificada, guirlandas, perfumes e tecidos de seda, sobretudo sândalo e aloés, e também aloés negro.
13.273.8
प्रस्थाप्यच पूर्वं कौन्तेयो भीष्मसंस्करणाय वै ।
माल्यानि च वरार्हाणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.२७३.८ ॥
O filho de Kuntī já tinha enviado, para os ritos fúnebres de Bhīṣma, guirlandas dignas dos melhores e joias de muitos tipos.
13.273.9
धृतराष्ट्रं पुरुस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
मातरं च पृथां धामान्भ्रातॄंश्च पुरुषर्षंभान् ॥ १३.२७३.९ ॥
Colocando Dhṛtarāṣṭra à frente, e a gloriosa Gāndhārī e a mãe Pṛthā, e os irmãos radiantes, touros entre os homens.
13.273.10
जनार्दनेनानुगतो विदुरेण च धीमता ।
युयुत्सुना च कौरव्यो युयुधानेन चाभिभो ॥ १३.२७३.१० ॥
Acompanhado por Janārdana (Kṛṣṇa), pelo sábio Vidura, por Yuyutsu, e pelo Kaurava, por Yuyudhāna, ó poderoso.
13.273.11
महता राजभोगेन पारिबर्हेण संवृतः ।
स्तूयमानो महातेजा भीष्मिस्याग्नीननुव्रजन् ॥ १३.२७३.११ ॥
Cercado de grande esplendor real e séquito, o de grande brilho, sendo louvado, seguindo os fogos de Bhīṣma.
13.273.12
निश्चक्राम पुरात्तस्माद्यथा देवपतिस्तथा ।
आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृपः ॥ १३.२७३.१२ ॥
Saiu daquela cidade como o senhor dos deuses; então o rei chegou a Kurukṣetra, junto ao filho de Śantanu (Bhīṣma).
13.273.13
उपास्यमानं व्यासेन पाराशर्येण धीमता ।
नारदेन च राजर्षे देवलेनासितेन च ॥ १३.२७३.१३ ॥
Servido por Vyāsa, o sábio filho de Parāśara, e por Nārada, Devala e Asita, ó rei sábio.
13.273.14
हतशिष्टैर्नृपैस्चान्यैर्नानादेशसमागतैः ।
रक्षिभिश्च महात्मानं रक्ष्यमाणं समन्ततः ॥ १३.२७३.१४ ॥
…a grande alma, guardada por todos os lados pelos reis que sobreviveram ao massacre, por outros vindos de muitas terras e por guardas.
13.273.15
शयानं वीरशयने ददर्श नृपतिस्ततः ।
ततो रथादवारोहद्धातृभिः सह धर्मराट् ॥ १३.२७३.१५ ॥
O rei o viu deitado no leito dos heróis. Então o rei do dharma desceu do carro com os irmãos.
13.273.16
अभिवाद्याथ कौन्तेयः पितामहमरिंदमम् ।
द्वैपायनादीन्विप्रांश्च तैश्च प्रत्यभिनन्दितः ॥ १३.२७३.१६ ॥
Então o filho de Kuntī saudou com reverência o avô, subjugador de inimigos, e Dvaipāyana e os demais brâmanes, e foi por eles saudado em retorno.
13.273.17
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च भ्रातृभिः सह धर्मजः ।
आसाद्य शरतल्पस्थमृषिभिः परिवारितम् ॥ १३.२७३.१७ ॥
O filho do dharma, com os irmãos, os sacerdotes e os sábios semelhantes a Brahmā, aproximou-se daquele que jazia no leito de flechas, cercado de sábios.
13.273.18
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सह कौरव्यः शयानं निम्नगासुतम् ॥ १३.२७३.१८ ॥
Yudhiṣṭhira, o rei do dharma dos Kaurava, junto com os irmãos, falou ao melhor dos Bharata, o filho do rio, que jazia ali.
13.273.19
युधिष्ठिरोऽहं नृपते नमस्ते जाह्नवीसुत ।
शृणोषि चेन्महाबाहो ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.२७३.१९ ॥
Eu sou Yudhiṣṭhira, ó rei, saudações a ti. Ó filho de Jāhnavī, se me ouves, ó de braços poderosos, dize-me o que devo fazer por ti.
13.273.20
प्राप्तोस्मि समये राजन्नग्नीनादाय ते विभो ।
आचार्यान्ब्राह्मणांश्चैव ऋत्विजो भ्रातरश्च मे ॥ १३.२७३.२० ॥
Ó rei, ó poderoso, cheguei na hora certa trazendo para ti os fogos sagrados, junto com os mestres, os brâmanes, os sacerdotes oficiantes e meus irmãos.
13.273.21
पुत्रश्च ते महातेजा धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
उपस्थितः सहामात्यो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ १३.२७३.२१ ॥
Teu filho Dhṛtarāṣṭra, de grande esplendor e senhor dos povos, está presente com seus ministros, e também o poderoso Vāsudeva.
13.273.22
हतशिष्टाश्च राजानः सर्वे च कुरुजाङ्गलाः ।
तान्पश्य नरशार्दूल समुन्मीलय लोचने ॥ १३.२७३.२२ ॥
Os reis que sobreviveram ao massacre e todo o povo de Kuru e Jāṅgala estão aqui. Olha para eles, ó tigre entre os homens, e abre os teus olhos.
13.273.23
यच्चेह किञ्चित्कर्तव्यं तत्सर्वं प्रापितं मया ।
यथोक्तं भवता काले सर्वमेव च तत्कृतम् ॥ १३.२७३.२३ ॥
Tudo o que precisava ser feito aqui, eu realizei; tudo foi cumprido exatamente como disseste no tempo certo.
13.273.24
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः कुन्तीपुत्रेण धीमता ।
ददर्श भारतान्सर्वान्स्थितान्सम्परिवार्य ह ॥ १३.२७३.२४ ॥
Assim interpelado pelo sábio filho de Kuntī, Gāṅgeya olhou e viu todos os Bharatas de pé à sua volta.
13.273.25
ततश्चलवपुर्भीष्मः प्रगृह्य विपुलं भुजम् ।
ओघमेघस्वरो वाग्मी काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२५ ॥
Então Bhīṣma, com o corpo trêmulo, ergueu seu grande braço e, com uma voz como trovão de nuvem, pronunciou estas palavras no momento certo.
13.273.26
दिष्ट्या प्राप्तोसि कौन्तेय सहामात्यो युधिष्ठिर ।
परिवृत्तो हि भगवान्सहस्रांशुर्दिवाकरः ॥ १३.२७३.२६ ॥
Filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, por sorte chegaste com teus ministros, pois o bendito sol de mil raios já se voltou.
13.273.27
अष्टपञ्चाशतं रात्र्यः शयानस्याद्य मे गताः ।
शरेषु निशिताग्नेषु यथा वर्षशतं तथा ॥ १३.२७३.२७ ॥
Para mim, deitado sobre flechas afiadas como fogo, hoje passaram-se cinquenta e oito noites, como se fossem cem anos.
13.273.28
माघोऽयं समनुप्राप्तो मासः पुण्यो युधिष्ठिर ।
त्रिभागशेषः पक्षोऽयं शुक्लो भवितुमर्हति ॥ १३.२७३.२८ ॥
Yudhiṣṭhira, chegou este sagrado mês de Māgha; restam três partes desta quinzena, e ela deve ser a quinzena clara.
13.273.29
एवमुक्त्वा तु गाङ्गेयो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
धृतराष्ट्रमथामन्त्र्य काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२९ ॥
Tendo falado assim, Bhīṣma, filho de Gaṅgā, dirigiu-se a Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, e depois a Dhṛtarāṣṭra, e no momento certo proferiu estas palavras.
13.273.30
राजन्विदितधर्मोसि सुनिर्णीतार्थसंशयः ।
बहुश्रुता हि ते विप्रा बहवः पर्युपासिताः ॥ १३.२७३.३० ॥
Ó rei, conheces o dharma, e as tuas dúvidas sobre os assuntos foram bem resolvidas; muitos brâmanes eruditos vieram a ti, e muitos foram servidos por ti.
13.273.31
वेद शास्त्राणि सूक्ष्माणि धर्मांश्च मनुजेश्वर ।
वेदांश्च चतुरः सर्वान्षडङ्गैरुपबृंहितान् ॥ १३.२७३.३१ ॥
Ó senhor dos homens, conheces as sutis ciências e os deveres do dharma, e os quatro Vedas, ampliados por suas seis disciplinas auxiliares.
13.273.32
न शोचितव्यं कौरव्य भवितव्यं हि तत्तथा ।
श्रुतं देवरहस्यं ते कृष्णद्वैपायनादपि ॥ १३.२७३.३२ ॥
Não deves lamentar, descendente de Kuru, pois o que há de ser será assim. Ouviste o segredo dos deuses até mesmo de Kṛṣṇa Dvaipāyana.
13.273.33
यथा पाण्डोः सुता राजंस्तथैव तव धर्मतः ।
तान्पालय स्थितो धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतान् ॥ १३.२७३.३३ ॥
Ó rei, assim como são filhos de Pāṇḍu, também são teus segundo o dharma. Permanecendo firme no dharma, protege-os, eles que se deleitam em servir aos mais velhos.
13.273.34
धर्मराजो हि शुद्धात्मा निदेशे स्थास्यते तव ।
आनृशंस्यपरं ह्येन जानामि गुरुवत्सलम् ॥ १३.२७३.३४ ॥
O rei do dharma, Yudhiṣṭhira, é puro de alma; permanecerá sob o teu comando. Sei que se dedica à compaixão e é afeiçoado aos seus mais velhos.
13.273.35
तव पुत्रा दुरात्मानः क्रोधलोभपरायणाः ।
ईर्ष्याभिभूता दुर्वृत्तास्तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १३.२७३.३५ ॥
Teus filhos são de mente perversa, entregues à ira e à cobiça, dominados pela inveja e de conduta maligna. Não deves lamentar por eles.
13.273.36
एतावधुक्त्वा वचनं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
वासुदेवं महाबाहुमभ्यभाषय कौरवः ॥ १३.२७३.३६ ॥
Tendo falado assim ao sábio Dhṛtarāṣṭra, o Kaurava dirigiu-se então a Vāsudeva, o de braços poderosos.
13.273.37
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्रिविक्रम नमस्तुभ्यं शङ्खचक्रगदाधर ॥ १३.२७३.३७ ॥
Ó bem-aventurado, deus dos deuses, senhor, reverenciado por deuses e demônios, Trivikrama, portador da concha, do disco e da maça, a ti saudação!
13.273.38
वासुदेवो हिरण्यात्मा पुरुषः सविता विराद् ।
जीवभूतोऽनुरूपस्त्वं परमात्मा सनातनः ॥ १३.२७३.३८ ॥
Tu és Vāsudeva, o de alma dourada, o Puruṣa cósmico, Savitṛ e Virāj; tornado ser vivo, és adequado, és o Eu supremo eterno.
13.273.39
त्वद्भक्तं त्वद्गतिं शान्तमुदारमपरिग्रहम् ।
त्रायस्व पुण्डरीकाक्ष पुरुषोत्तम नित्यशः।
अनुजानीहि मां कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १३.२७३.३९ ॥
Protege sempre o teu devoto, cujo refúgio és tu, o pacífico, nobre, desapegado; olhos de lótus, o melhor dos seres. Concede-me licença, ó Kṛṣṇa, ó Vaikuṇṭha, o melhor dos seres.
13.273.40
रक्ष्याश्च ते पाण्डवेया भवान्येषां परायणम् ।
उक्तवानस्मि दुर्बद्धिं मन्दं दुर्योधनं तदा ॥ १३.२७३.४० ॥
Teus filhos de Pāṇḍu devem ser protegidos, e tu és o seu apoio. Então falei a Duryodhana, de mente torpe e insensato.
13.273.41
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ।
वासुदेवेन तीर्थेन पुत्र संशाम्य पाण्डवैः ॥ १३.२७३.४१ ॥
Onde está Kṛṣṇa, aí está o dharma; onde está o dharma, aí está a vitória. Filho, faz a paz com os Pāṇḍava pelo caminho de Vāsudeva.
13.273.42
सन्धानस्य परः कालस्तवेति च पुनःपुनः ।
न च मे तद्वचो मूढः कृतवान्स सुमन्दधीः।
घातयित्वेह पृथिवीं ततः स निधनं गतः ॥ १३.२७३.४२ ॥
«Este é o teu melhor momento para a reconciliação», disse eu repetidas vezes; mas aquele insensato, de mente obtusa, não atendeu às minhas palavras, e, tendo causado a destruição desta terra, ele próprio foi à morte.
13.273.43
त्वां तु जानाम्यहं देवं पुराणमृषिसत्तमम् ।
नरेण सहितं देव बदर्यां सुचिरोषितम् ॥ १३.२७३.४३ ॥
Ó deus, reconheço-te como o deus antigo, o melhor dos videntes, que habitou por muito tempo em Badarī com Nara.
13.273.44
तथा मे नारदः प्राह व्यासश्च सुमहातपाः ।
नरनारायणावेतौ सम्भूतौ मनुजेष्विति ॥ १३.२७३.४४ ॥
Assim me disseram Nārada e Vyāsa, de grande austeridade: que estes dois, Nara e Nārāyaṇa, nasceram entre os homens.
13.273.45
स मां त्वमनुजानीहि कृष्ण मोक्ष्ये कलेवरम् ।
त्वयाऽहं समनुज्ञातो गच्छेयं परमां गतिम् ॥ १३.२७३.४५ ॥
Concede-me, pois, ó Kṛṣṇa, a tua permissão: abandonarei este corpo e, com a tua licença, alcançarei a meta suprema.
13.273.46
अनुजानामि भीष्म त्वां वसून्प्राप्नुहि पार्थिव ।
न तेऽस्ति वृजिनं किञ्चिच्छुद्धात्मैश्वर्यसंयुतः ॥ १३.२७३.४६ ॥
Concedo-te licença, ó Bhīṣma; ó rei, alcança os Vasus. Em ti não há pecado algum; és puro de alma e dotado de majestade.
13.273.47
पितृभक्तोसि राजर्षे मार्कण्डेय इवापरः ।
तेन मृत्युस्तव वशे स्थितो भृत्य इवानतः ॥ १३.२७३.४७ ॥
És devotado a teu pai, ó sábio real, como outro Mārkaṇḍeya; por isso a morte se mantém sob o teu domínio, como um servo humilde.
13.273.48
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमुखांश्चापि सर्वांश्च सुहृदस्तथा ॥ १३.२७३.४८ ॥
Assim interpelado, Bhīṣma, filho de Gaṅgā, falou estas palavras aos Pāṇḍavas e a todos os amigos, com Dhṛtarāṣṭra à frente.
13.273.49
प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छामि तत्रानुज्ञातुमर्हथ ।
सत्येषु यतितव्यं वः सत्यं हि परमं बलम् ॥ १३.२७३.४९ ॥
Desejo agora deixar a minha vida; deveis conceder-me licença para isso. Deveis esforçar-vos pela verdade, pois a verdade é a força suprema.
13.273.50
आनृशंस्यपरैर्भाव्यं सदैव नियतात्मभिः ।
ब्रह्मण्यैर्धर्मशीलैश्च तपोनित्यैश्च भारताः ॥ १३.२७३.५० ॥
Descendentes de Bharata, deveis estar sempre dedicados à não-crueldade, com almas controladas, devotos dos brâmanes, de caráter justo e constantes na austeridade.
13.273.51
इत्युक्त्वा सुहृदः सर्वांस्तथा सम्पूज्य चैव ह ।
धनं बहुविधं राजन्दत्त्वा नित्यं द्विजातिषु।
पुनरेवाब्रवीद्धीमान्युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ १३.२७३.५१ ॥
Tendo dito isto e honrado todos os amigos, e tendo dado muitas riquezas de diversas espécies aos dvijas, ó rei, o sábio voltou a dirigir estas palavras a Yudhiṣṭhira.
13.273.52
ब्राह्मणाश्चैव ते नित्यं प्राज्ञाश्चैव विशेषतः ।
आचार्या ऋत्विजश्चैव पूजनीया जनाधिप ॥ १३.२७३.५२ ॥
Vossos brâmanes, ó senhor dos homens, sobretudo os brâmanes sábios, bem como os vossos mestres e sacerdotes oficiantes, são sempre dignos de honra.