மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.273
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.273.1
ततः कुन्तीसुतो राजा पौरजानपदं जनम् ।
पूजयित्वा यथान्यायमनुजज्ञे गृहान्प्रति ॥ १३.२७३.१ ॥
அப்போது குந்தியின் மகனான அரசன், நகரத்தாரையும் நாட்டுப்புற மக்களையும் முறைப்படி கௌரவித்து, அவரவர் வீடுகளுக்குச் செல்ல அனுமதி அளித்தான்.
13.273.2
सान्त्वयामास नारीश्च हतपुत्रा हतेश्वराः ।
विपुलैरर्थदानैः स तदा पाण्डुसुतो नृपः ॥ १३.२७३.२ ॥
அப்போது பாண்டுவின் மகனான அரசன், மகன்களையும் கணவர்களையும் இழந்த பெண்டிரை மிகுந்த செல்வக் கொடைகளால் தேற்றினான்.
13.273.3
सोभिषिक्तो महाप्राज्ञः प्राप्य राज्यं युधिष्ठिरः ।
अवस्थाप्य नरश्रेष्ठः सर्वाः स्वप्रकृतीस्तथा ॥ १३.२७३.३ ॥
முடிசூட்டப்பட்ட, பேரறிவாளரான நரசிரேஷ்டன் யுதிஷ்டிரன், அரசைப் பெற்று, தன் அனைத்து குடிமக்களையும் அவ்வாறே நிலைநிறுத்தினான்.
13.273.4
द्विजेभ्यो बलमुख्येभ्यो नैगमेभ्यश्च सर्वशः ।
प्रतिगृह्याशिषो मुख्यास्तथा धर्मभृतांवरः ॥ १३.२७३.४ ॥
அந்தணர்கள், முதன்மை வீரர்கள், வணிகக் குழுக்கள் ஆகியோரிடமிருந்து எல்லா வகையிலும் சிறந்த ஆசிகளைப் பெற்று, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனான யுதிஷ்டிரன் அவ்வாறே செய்தான்.
13.273.5
उषित्वा शर्वरीः श्रीमान्पञ्चाशन्नगरोत्तमे ।
समयं कौरवाग्र्यस्य सस्मार पुरुषर्षभः ॥ १३.२७३.५ ॥
செல்வம் மிக்க புருஷர்ஷபன் அந்த உத்தம நகரத்தில் ஐம்பது இரவுகள் தங்கி, கௌரவர்களில் முதன்மையானவரின் சமயத்தை நினைவுகூர்ந்தான்.
13.273.6
स निर्ययौ जगपुराद्यजकैः परिवारितः ।
दृष्ट्वा निवृत्तमादित्यं प्रवृत्तं चोत्तरायणम् ॥ १३.२७३.६ ॥
யாகம் செய்வோர் சூழ அவன் நகரிலிருந்து புறப்பட்டான்; சூரியன் திரும்பி உத்தராயணம் தொடங்கியதைக் கண்டான்.
13.273.7
घृतं माल्यं च गन्धांश्च क्षौमाणि च युधिष्ठिरः ।
चन्दनागरुमुख्यानि तथा कालगरूणि च ॥ १३.२७३.७ ॥
நெய், மாலைகள், நறுமணங்கள், பட்டாடைகள், யுதிஷ்டிரர் — சந்தனம், அகில் போன்ற சிறந்தவையும், கருங்கில்லும்.
13.273.8
प्रस्थाप्यच पूर्वं कौन्तेयो भीष्मसंस्करणाय वै ।
माल्यानि च वरार्हाणि रत्नानि विविधानि च ॥ १३.२७३.८ ॥
குந்தியின் மகன், பீஷ்மரின் ஈமச் சடங்குக்காக முன்பே உயர்ந்தோருக்குத் தகுந்த மாலைகளையும் பல்வேறு ரத்தினங்களையும் அனுப்பியிருந்தான்.
13.273.9
धृतराष्ट्रं पुरुस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
मातरं च पृथां धामान्भ्रातॄंश्च पुरुषर्षंभान् ॥ १३.२७३.९ ॥
திருதராஷ்டிரரை முன்னிட்டு, புகழ்மிக்க காந்தாரியையும் தாய் பிருதையையும், ஒளிவீசும் சகோதரர்களையும், ஆண்களில் காளைகளையும் அழைத்துக்கொண்டு.
13.273.10
जनार्दनेनानुगतो विदुरेण च धीमता ।
युयुत्सुना च कौरव्यो युयुधानेन चाभिभो ॥ १३.२७३.१० ॥
ஜனார்தனரால் பின்தொடரப்பட்டவன்; ஞானி விதுரராலும், யுயுத்சுவாலும், கௌரவனாலும், யுயுதானாலும் — ஓ வலிமையுடையவனே.
13.273.11
महता राजभोगेन पारिबर्हेण संवृतः ।
स्तूयमानो महातेजा भीष्मिस्याग्नीननुव्रजन् ॥ १३.२७३.११ ॥
பெரும் அரச வைபவத்துடனும் பரிவாரத்துடனும் சூழப்பட்டு, மகாதேஜஸ்வியாகப் புகழப்பட்டவனாக, பீஷ்மரின் அக்னிகளைப் பின்தொடர்ந்து.
13.273.12
निश्चक्राम पुरात्तस्माद्यथा देवपतिस्तथा ।
आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृपः ॥ १३.२७३.१२ ॥
அந்த நகரிலிருந்து தேவர்களின் தலைவன் போல் புறப்பட்டான்; பின்னர் அரசன் குருக்ஷேத்திரத்தில் சாந்தனுவின் மகன் (பீஷ்மரை) அடைந்தான்.
13.273.13
उपास्यमानं व्यासेन पाराशर्येण धीमता ।
नारदेन च राजर्षे देवलेनासितेन च ॥ १३.२७३.१३ ॥
ஞானியான பராசரர் மகன் வியாசராலும், நாரதராலும், தேவலராலும், அசிதராலும் சேவிக்கப்பட்டவராய், ஓ ராஜரிஷியே.
13.273.14
हतशिष्टैर्नृपैस्चान्यैर्नानादेशसमागतैः ।
रक्षिभिश्च महात्मानं रक्ष्यमाणं समन्ततः ॥ १३.२७३.१४ ॥
போரில் எஞ்சிய அரசர்களாலும், பல நாடுகளிலிருந்து வந்த மற்றவர்களாலும், காவலர்களாலும் எல்லாப் பக்கமும் காக்கப்பட்ட அந்த மகாத்மாவை.
13.273.15
शयानं वीरशयने ददर्श नृपतिस्ततः ।
ततो रथादवारोहद्धातृभिः सह धर्मराट् ॥ १३.२७३.१५ ॥
வீரர்களின் படுக்கையில் கிடந்தவரை அரசன் கண்டான். பின்னர் தர்மராஜன் சகோதரர்களுடன் தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
13.273.16
अभिवाद्याथ कौन्तेयः पितामहमरिंदमम् ।
द्वैपायनादीन्विप्रांश्च तैश्च प्रत्यभिनन्दितः ॥ १३.२७३.१६ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் எதிரிகளை அடக்கும் பிதாமகருக்கும், துவைபாயனர் முதலிய பிராமணர்களுக்கும் வணக்கம் செலுத்தினான்; அவர்களாலும் வரவேற்கப்பட்டான்.
13.273.17
ऋत्विग्भिर्ब्रह्मकल्पैश्च भ्रातृभिः सह धर्मजः ।
आसाद्य शरतल्पस्थमृषिभिः परिवारितम् ॥ १३.२७३.१७ ॥
ருத்விக்குகள், பிரம்மனுக்கு ஒப்பான ஞானியர், சகோதரர்களுடன் தர்மபுத்திரன் அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தவரை அணுகினான்; அவர் முனிவர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
13.273.18
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सह कौरव्यः शयानं निम्नगासुतम् ॥ १३.२७३.१८ ॥
சகோதரர்களுடன் குரு வம்சத்தவனான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், நதியின் மகனாகிய, படுத்திருந்த பரதசிறந்தவரிடம் பேசினான்.
13.273.19
युधिष्ठिरोऽहं नृपते नमस्ते जाह्नवीसुत ।
शृणोषि चेन्महाबाहो ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.२७३.१९ ॥
நான் யுதிஷ்டிரன், அரசே, உமக்கு வணக்கம். கங்கையின் மகனே, நீர் கேட்கிறீர் என்றால், மகாபாகுவே, எனக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்.
13.273.20
प्राप्तोस्मि समये राजन्नग्नीनादाय ते विभो ।
आचार्यान्ब्राह्मणांश्चैव ऋत्विजो भ्रातरश्च मे ॥ १३.२७३.२० ॥
அரசே, வலிமையுள்ளவரே, சரியான நேரத்தில் உமக்காக அக்னிகளை ஏந்தி வந்துவிட்டேன்; ஆசிரியர்களையும் பிராமணர்களையும் ருத்விஜர்களையும் என் சகோதரர்களையும் கூட அழைத்து வந்துள்ளேன்.
13.273.21
पुत्रश्च ते महातेजा धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
उपस्थितः सहामात्यो वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ १३.२७३.२१ ॥
உமது மகனும் மகாதேஜஸ்வியுமான மக்களின் அரசன் திருதராஷ்டிரன் அமைச்சர்களுடன் இங்கே இருக்கிறார்; வலிமைமிக்க வாசுதேவரும் இருக்கிறார்.
13.273.22
हतशिष्टाश्च राजानः सर्वे च कुरुजाङ्गलाः ।
तान्पश्य नरशार्दूल समुन्मीलय लोचने ॥ १३.२७३.२२ ॥
கொல்லப்படாமல் எஞ்சிய அரசர்களும் குரு-ஜாங்கல நாட்டு மக்களனைவரும் இருக்கிறார்கள்; அவர்களைப் பாருங்கள், நரசார்தூலரே, உமது கண்களைத் திறந்து பாருங்கள்.
13.273.23
यच्चेह किञ्चित्कर्तव्यं तत्सर्वं प्रापितं मया ।
यथोक्तं भवता काले सर्वमेव च तत्कृतम् ॥ १३.२७३.२३ ॥
இங்கே செய்யப்பட வேண்டிய எதுவாயினும், அனைத்தையும் நான் நிறைவேற்றிவிட்டேன்; நீர் காலத்தில் சொன்னபடி அனைத்தும் செய்யப்பட்டுவிட்டது.
13.273.24
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः कुन्तीपुत्रेण धीमता ।
ददर्श भारतान्सर्वान्स्थितान्सम्परिवार्य ह ॥ १३.२७३.२४ ॥
புத்திமானான குந்தியின் மகன் இவ்வாறு சொன்னதும், கங்கையின் மகன் பாரதர்கள் அனைவரும் தன்னைச் சுற்றி நிற்பதைக் கண்டான்.
13.273.25
ततश्चलवपुर्भीष्मः प्रगृह्य विपुलं भुजम् ।
ओघमेघस्वरो वाग्मी काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२५ ॥
அப்போது நடுங்கும் உடலுடன் பீஷ்மர் தமது பெரிய கையை உயர்த்தி, மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற குரலில், தக்க காலத்தில் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
13.273.26
दिष्ट्या प्राप्तोसि कौन्तेय सहामात्यो युधिष्ठिर ।
परिवृत्तो हि भगवान्सहस्रांशुर्दिवाकरः ॥ १३.२७३.२६ ॥
குந்தியின் மகனே யுதிஷ்டிரா, நல்லூழால் அமைச்சர்களுடன் நீ வந்து சேர்ந்தாய்; ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட பகவான் சூரியன் இப்போது திரும்பிவிட்டான்.
13.273.27
अष्टपञ्चाशतं रात्र्यः शयानस्याद्य मे गताः ।
शरेषु निशिताग्नेषु यथा वर्षशतं तथा ॥ १३.२७३.२७ ॥
கூரிய நெருப்பைப் போன்ற அம்புகளின் மீது கிடந்த எனக்கு இன்று ஐம்பத்தெட்டு இரவுகள் கடந்தன; நூறு ஆண்டுகள் போல அவை கழிந்தன.
13.273.28
माघोऽयं समनुप्राप्तो मासः पुण्यो युधिष्ठिर ।
त्रिभागशेषः पक्षोऽयं शुक्लो भवितुमर्हति ॥ १३.२७३.२८ ॥
யுதிஷ்டிரா, இந்த புண்ணிய மாக மாதம் வந்துவிட்டது; இந்தப் பக்கத்தின் மூன்று பகுதிகள் மீதமுள்ளன; இது சுக்ல பக்கமாக இருக்கத் தகும்.
13.273.29
एवमुक्त्वा तु गाङ्गेयो धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
धृतराष्ट्रमथामन्त्र्य काले वचनमब्रवीत् ॥ १३.२७३.२९ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு கங்கையின் மகன் பீஷ்மர், தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரரையும் பின்னர் திருதராஷ்டிரரையும் அழைத்து, தக்க காலத்தில் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
13.273.30
राजन्विदितधर्मोसि सुनिर्णीतार्थसंशयः ।
बहुश्रुता हि ते विप्रा बहवः पर्युपासिताः ॥ १३.२७३.३० ॥
அரசே, நீ தர்மத்தை அறிந்தவன்; உன் பொருள் பற்றிய ஐயங்கள் நன்கு தீர்க்கப்பட்டுள்ளன; பல கற்ற அந்தணர்களை நீ அண்டி அவர்களை உபாசித்திருக்கிறாய்.
13.273.31
वेद शास्त्राणि सूक्ष्माणि धर्मांश्च मनुजेश्वर ।
वेदांश्च चतुरः सर्वान्षडङ्गैरुपबृंहितान् ॥ १३.२७३.३१ ॥
மனுஜேஸ்வரா, நீ நுண்ணிய வேத சாஸ்திரங்களையும் தர்மங்களையும், ஆறு அங்கங்களால் விரிவாக்கப்பட்ட நான்கு வேதங்கள் அனைத்தையும் அறிவாய்.
13.273.32
न शोचितव्यं कौरव्य भवितव्यं हि तत्तथा ।
श्रुतं देवरहस्यं ते कृष्णद्वैपायनादपि ॥ १३.२७३.३२ ॥
கௌரவ்யா, துக்கப்படக் கூடாது; நடக்க வேண்டியது அப்படியே நடக்கும். கிருஷ்ணத்வைபாயனரிடமிருந்தும் நீ தெய்வ ரகசியத்தைக் கேட்டிருக்கிறாய்.
13.273.33
यथा पाण्डोः सुता राजंस्तथैव तव धर्मतः ।
तान्पालय स्थितो धर्मे गुरुशुश्रूषणे रतान् ॥ १३.२७३.३३ ॥
ராஜனே, பாண்டுவின் புதல்வர்கள் போல, தர்மப்படி அவர்கள் உனக்கும் புதல்வர்களே. தர்மத்தில் நிலைத்து, பெரியோர் சேவையில் ஈடுபட்டவர்களை நீ காப்பாற்று.
13.273.34
धर्मराजो हि शुद्धात्मा निदेशे स्थास्यते तव ।
आनृशंस्यपरं ह्येन जानामि गुरुवत्सलम् ॥ १३.२७३.३४ ॥
தர்மராஜா யுதிஷ்டிரன் தூய ஆத்மா; அவன் உன் கட்டளையில் நிலைத்திருப்பான். அவன் கருணையில் ஈடுபட்டவன், பெரியோர் மீது அன்புடையவன் என்று நான் அறிவேன்.
13.273.35
तव पुत्रा दुरात्मानः क्रोधलोभपरायणाः ।
ईर्ष्याभिभूता दुर्वृत्तास्तान्न शोचितुमर्हसि ॥ १३.२७३.३५ ॥
உன் புதல்வர்கள் தீய மனமுடையவர்கள்; கோபத்திலும் பேராசையிலும் ஈடுபட்டவர்கள், பொறாமையால் வெல்லப்பட்டவர்கள், தீய நடத்தையுடையவர்கள். அவர்களுக்காக நீ துக்கப்படத் தகுதியில்லை.
13.273.36
एतावधुक्त्वा वचनं धृतराष्ट्रं मनीषिणम् ।
वासुदेवं महाबाहुमभ्यभाषय कौरवः ॥ १३.२७३.३६ ॥
இவ்வளவு சொல்லி, கௌரவன் அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரனிடம் பேச்சை முடித்து, பின்னர் மகாபாகு வாசுதேவனிடம் பேசினான்.
13.273.37
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्रिविक्रम नमस्तुभ्यं शङ्खचक्रगदाधर ॥ १३.२७३.३७ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, ஈசனே, சுரர்களும் அசுரர்களும் வணங்கும் பெருமானே, த்ரிவிக்ரமா, சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவரே, உமக்கு வணக்கம்.
13.273.38
वासुदेवो हिरण्यात्मा पुरुषः सविता विराद् ।
जीवभूतोऽनुरूपस्त्वं परमात्मा सनातनः ॥ १३.२७३.३८ ॥
நீரே வாசுதேவர், ஹிரண்யாத்மா, புருஷன், சவிதா, விராட்; ஜீவனாக ஆகியும் நீரே ஏற்ற வடிவினர், நீரே நித்தியமான பரமாத்மா.
13.273.39
त्वद्भक्तं त्वद्गतिं शान्तमुदारमपरिग्रहम् ।
त्रायस्व पुण्डरीकाक्ष पुरुषोत्तम नित्यशः।
अनुजानीहि मां कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ॥ १३.२७३.३९ ॥
உம் பக்தனையும், உமையே கதியாகக் கொண்டவனையும், அமைதியும் பெருந்தன்மையும் உள்ள பற்றற்றவனையும் எப்போதும் காப்பீராக, தாமரைக்கண்ணா, புருஷோத்தமா. கிருஷ்ணா, வைகுண்டா, புருஷோத்தமா, எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள்.
13.273.40
रक्ष्याश्च ते पाण्डवेया भवान्येषां परायणम् ।
उक्तवानस्मि दुर्बद्धिं मन्दं दुर्योधनं तदा ॥ १३.२७३.४० ॥
உம் பாண்டவ மைந்தர்கள் காக்கப்பட வேண்டியவர்கள்; நீரே அவர்களின் புகலிடம். அப்போது நான் துர்புத்தியும் மூடனுமான துரியோதனனிடம் சொன்னேன்.
13.273.41
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ।
वासुदेवेन तीर्थेन पुत्र संशाम्य पाण्डवैः ॥ १३.२७३.४१ ॥
கிருஷ்ணன் எங்கே உள்ளாரோ அங்கே தர்மம்; தர்மம் எங்கே உள்ளதோ அங்கே வெற்றி. மகனே, வாசுதேவனின் வழியில் பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்துகொள்.
13.273.42
सन्धानस्य परः कालस्तवेति च पुनःपुनः ।
न च मे तद्वचो मूढः कृतवान्स सुमन्दधीः।
घातयित्वेह पृथिवीं ततः स निधनं गतः ॥ १३.२७३.४२ ॥
'இதுவே உனக்கு சமாதானத்தின் உகந்த காலம்' என்று பலமுறை சொன்னேன்; ஆனால் அந்த மூடனும் மந்தபுத்தியுமானவன் என் சொல்லைக் கேட்கவில்லை; இந்த பூமியை அழித்துவிட்டு அவன் மரணமடைந்தான்.
13.273.43
त्वां तु जानाम्यहं देवं पुराणमृषिसत्तमम् ।
नरेण सहितं देव बदर्यां सुचिरोषितम् ॥ १३.२७३.४३ ॥
தேவா, நீரே பழமையான தேவன், ரிஷிகளில் சிறந்தவர் என்று நான் அறிவேன்; நரனுடன் சேர்ந்து பதரியில் நீண்ட காலம் தங்கியிருந்தவர் நீரே.
13.273.44
तथा मे नारदः प्राह व्यासश्च सुमहातपाः ।
नरनारायणावेतौ सम्भूतौ मनुजेष्विति ॥ १३.२७३.४४ ॥
நாரதரும் மிகு தவம் செய்த வியாசரும் இவ்வாறு எனக்குச் சொன்னார்கள்; இவ்விருவரான நர-நாராயணர் மனிதர்களிடையே பிறந்தவர்கள் என்று.
13.273.45
स मां त्वमनुजानीहि कृष्ण मोक्ष्ये कलेवरम् ।
त्वयाऽहं समनुज्ञातो गच्छेयं परमां गतिम् ॥ १३.२७३.४५ ॥
ஆகவே கிருஷ்ணா, நீ எனக்கு அனுமதி அளிப்பாயாக; இந்த உடலை விடுவேன். உன் அனுமதி பெற்று நான் மேலான கதியை அடைவேன்.
13.273.46
अनुजानामि भीष्म त्वां वसून्प्राप्नुहि पार्थिव ।
न तेऽस्ति वृजिनं किञ्चिच्छुद्धात्मैश्वर्यसंयुतः ॥ १३.२७३.४६ ॥
பீஷ்மரே, உமக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன்; அரசே, வசுக்களை அடைவீராக. உம்மிடம் எந்தப் பாவமும் இல்லை; தூய ஆன்மாவும் பெருமையும் உடையவர் நீர்.
13.273.47
पितृभक्तोसि राजर्षे मार्कण्डेय इवापरः ।
तेन मृत्युस्तव वशे स्थितो भृत्य इवानतः ॥ १३.२७३.४७ ॥
அரசரிஷியே, நீர் தந்தையின் பக்தன்; மற்றொரு மார்க்கண்டேயரைப் போல். அதனால் மரணம் உமக்கு அடங்கி, பணிந்த பணியாளைப் போல நிற்கிறது.
13.273.48
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयः पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रमुखांश्चापि सर्वांश्च सुहृदस्तथा ॥ १३.२७३.४८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், கங்கையின் மகன் பீஷ்மர் பாண்டவர்களிடம் இதைச் சொன்னார்; திருதராஷ்டிரரை முன்னிட்டு அனைத்து நண்பர்களிடமும் கூறினார்.
13.273.49
प्राणानुत्स्रष्टुमिच्छामि तत्रानुज्ञातुमर्हथ ।
सत्येषु यतितव्यं वः सत्यं हि परमं बलम् ॥ १३.२७३.४९ ॥
நான் இப்போது உயிரை விட விரும்புகிறேன்; அதற்கு நீங்கள் அனுமதி அளிக்கத் தகுந்தவர்கள். நீங்கள் உண்மைக்காக முயல வேண்டும், ஏனெனில் உண்மையே மிகுந்த வலிமை.
13.273.50
आनृशंस्यपरैर्भाव्यं सदैव नियतात्मभिः ।
ब्रह्मण्यैर्धर्मशीलैश्च तपोनित्यैश्च भारताः ॥ १३.२७३.५० ॥
பரதர் குலத்தவர்களே, நீங்கள் எப்போதும் கருணையில் ஈடுபட்டு, மனதை அடக்கி, அந்தணர்களிடம் பக்தி கொண்டு, தர்ம சீலர்களாகவும் எப்போதும் தவத்தில் நிலைத்தவர்களாகவும் இருங்கள்.
13.273.51
इत्युक्त्वा सुहृदः सर्वांस्तथा सम्पूज्य चैव ह ।
धनं बहुविधं राजन्दत्त्वा नित्यं द्विजातिषु।
पुनरेवाब्रवीद्धीमान्युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ १३.२७३.५१ ॥
இவ்வாறு கூறி, அனைத்து நண்பர்களையும் கௌரவித்து, அரசே, அந்தணர்களுக்குப் பலவகை செல்வத்தை அளித்து, பின்னர் ஞானியான அவர் யுதிஷ்டிரரிடம் இந்த சொல்லைச் சொன்னார்.
13.273.52
ब्राह्मणाश्चैव ते नित्यं प्राज्ञाश्चैव विशेषतः ।
आचार्या ऋत्विजश्चैव पूजनीया जनाधिप ॥ १३.२७३.५२ ॥
மக்களின் தலைவரே, உங்கள் அந்தணர்கள், குறிப்பாக ஞானியரான அந்தணர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் யாகம் செய்யும் ருத்விக்குகள் எப்போதும் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்.