மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.3.1
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च यथा भवान् ।
गुणैश्च विविधैः सर्वैर्वयसा च समन्वितः ॥ १३.३.१ ॥
ஞானம், கல்வி, நடத்தை, நல்லொழுக்கம் ஆகியவற்றாலும், பல்வேறு நற்குணங்களாலும், வயதாலும் நீங்கள் நிறைந்தவர்.
13.3.2
भवान्विशिष्टो बुद्ध्या च प्रज्ञया तपसा तथा ।
सर्वेषामेव जातानां सतामेतन्न संशयः ॥ १३.३.२ ॥
புத்தியிலும், ஞானத்திலும், தவத்திலும் நீங்கள் சிறந்தவர்; எல்லா உயிரினங்களிலும் நல்லோரிலும் இதில் ஐயமில்லை.
13.3.3
तस्माद्भवन्तं पृच्छामि धर्मं धर्मभृतांवर ।
नान्यस्त्वदन्यो लोकेषु प्रष्टव्योस्ति नराधिप ॥ १३.३.३ ॥
ஆகையால் தர்மம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவரே, உம்மிடம் தர்மத்தைக் கேட்கிறேன்; மனிதர்களின் அதிபதியே, உலகங்களில் உம்மைத் தவிர கேட்கத் தகுந்தவர் வேறு யாருமில்லை.
13.3.4
क्षत्रियो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
ब्राह्मण्यं प्राप्नुयाद्येन तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.३.४ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, க்ஷத்திரியனோ, வைசியனோ, சூத்திரனோ எந்த வழியால் பிராமணத்துவத்தை அடையக்கூடும் என்பதை எனக்கு விளக்குவீராக.
13.3.5
ब्राह्मण्यं यदि दुष्प्रापं त्रिभिर्वर्णैर्नराधिप ।
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा।
ब्राह्मण्यमथ चेदिच्छेत्कथं शक्यं पितामह ॥ १३.३.५ ॥
மனிதர்களின் அதிபதியே, மூன்று வர்ணங்களுக்கு பிராமணத்துவம் அடைவது கடினம் என்றால், மிகுந்த தவத்தாலோ, கர்மத்தாலோ, சாஸ்திர அறிவாலோ; பிதாமகரே, அதை விரும்புபவனுக்கு அது எப்படி சாத்தியமாகும்?
13.3.6
ब्राह्मण्यमतिदुष्प्राप्यं वर्णैः क्षत्रादिभिस्त्रिभिः ।
परं हि सर्वभूतानां स्थानमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.३.६ ॥
யுதிஷ்டிரா, க்ஷத்திரியன் முதலிய மூன்று வர்ணங்களுக்கு பிராமணத்துவம் மிகவும் அடைய முடியாதது; இதுவே எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உயர்ந்த நிலை.
13.3.7
बह्विस्तु संसरन्योनीर्जायमानः पुनःपनः ।
पर्याये तात कस्मिंश्चिद्ब्राह्मणो नाम जायते ॥ १३.३.७ ॥
பல யோனிகளில் அலைந்து, மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து, அன்பு மகனே, ஏதோ ஒரு சுழற்சியில் பிராமணன் என்ற பெயருடன் ஒருவன் பிறக்கிறான்.
13.3.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मतङ्गस्य च संवादं गर्दभ्याश्च युधिष्ठिर ॥ १३.३.८ ॥
இது பற்றியும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்கிறார்கள் — மதங்கனுக்கும் கழுதைக்கும் இடையிலான உரையாடல், யுதிஷ்டிரா.
13.3.9
द्विजातेः कस्यचित्तात तुल्यवर्णः सुतस्त्वभूत् ।
मतङ्गो नाम नाम्नाऽऽसीत्सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ १३.३.९ ॥
அன்பு மகனே, ஒரு துவிஜனுக்கு சமமான வருணத்தில் ஒரு மகன் பிறந்தான்; அவன் மதங்கன் என்ற பெயருடையவன், எல்லா குணங்களும் நிறைந்தவன்.
13.3.10
स यज्ञकारः कौन्तेय पित्रोत्सृष्टः परंतप ।
प्रायाद्गर्दभयुक्तेन रथेनाप्याशुगामिना ॥ १३.३.१० ॥
யாகம் செய்பவனான அவன், குந்தியின் மகனே, தந்தையால் அனுப்பப்பட்டு, எதிரிகளை வாட்டுபவனே, கழுதைகள் பூட்டிய விரைந்து செல்லும் தேரில் சென்றான்.
13.3.11
स बालं गर्दभं राजन्वहन्तं मातुरन्तिके ।
निरविध्यत्प्रतोदेन नासिकायां पुनःपुनः ॥ १३.३.११ ॥
அரசனே, அவன் தாயின் அருகே இழுத்துக்கொண்டிருந்த ஓர் இளம் கழுதையின் மூக்கில் சாட்டையால் மீண்டும் மீண்டும் குத்தினான்.
13.3.12
तं दृश्य नसि निर्भिन्नं गर्दभी पुत्रगृद्धिनी ।
उवाच मा शुचः पुत्र चण्डालस्त्वाभिविध्यति ॥ १३.३.१२ ॥
அவனது மூக்கு துளைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட, மகனின் மேல் ஆசை கொண்ட கழுதை சொன்னது — மகனே, வருந்தாதே; இந்த சண்டாளன் உன்னைக் குத்துகிறான்.
13.3.13
ब्राह्मणो दारुणो नास्ति मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
आचार्यः सर्वभूतानां शास्ता किं प्रहरिष्यति ॥ १३.३.१३ ॥
பிராமணன் கொடியவன் அல்ல; பிராமணன் நட்புடையவன் என்று சொல்லப்படுகிறான். அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆசிரியனும் ஆட்சியாளனுமானவன் ஏன் தாக்குவான்?
13.3.14
अयं तु पापप्रकृतिर्बाले न कुरुते दयाम् ।
स्वयोनिं मानयत्येष भावो भावं नियच्छति ॥ १३.३.१४ ॥
ஆனால் இவன் பாவ இயல்புடையவன், பெண்ணே; இவன் கருணை காட்டுவதில்லை. இவன் தன் சொந்த பிறப்பை மதிக்கிறான்; இயல்பு இயல்பையே கட்டுப்படுத்துகிறது.
13.3.15
एतच्छ्रुत्वा मतङ्गस्तु दारुणं रासभीवचः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं रासभीं प्रत्यभाषत ॥ १३.३.१५ ॥
கடுமையான கழுதையின் சொற்களைக் கேட்ட மதங்கன் உடனே தேரிலிருந்து இறங்கி அந்தக் கழுதையிடம் பதில் சொன்னான்.
13.3.16
ब्रूहि रासभि कल्याणि माता मे येन दूषिता ।
केन मां वेत्सि चण्डालं ब्राह्मण्यं केन मेऽनशत्।
तत्त्वेनैतन्महाप्राज्ञे ब्रूहि सर्वमशेषतः ॥ १३.३.१६ ॥
கழுதையே, கல்யாணியே! என் தாயை யார் கெடுத்தார்கள் என்று சொல்; என்னை யார் சண்டாளன் என்று அறிவாய், என் பிராமணத்துவத்தை யார் அழித்தார்கள்? மகா ஞானியே, இவை அனைத்தையும் உண்மையாக முழுமையாகச் சொல்.
13.3.17
ब्राह्मण्यां वृषलेन त्वं मत्तायां नापितेन ह ।
जातस्त्वमसि चण्डालो ब्राह्मण्यं तेन तेऽनशत् ॥ १३.३.१७ ॥
ஒரு பிராமணப் பெண்ணிடம், சூத்திரனால், மதுவெறி கொண்ட பெண்ணிடம், முடிதிருத்துபவனால் நீ பிறந்தாய்; நீ சண்டாளன், அதனால் உன் பிராமணத்துவம் அழிந்தது.
13.3.18
एवमुक्तो मतङ्गस्तु प्रतिप्रायाद्गृहं पुनः ।
तमागतमभिप्रेक्ष्य पिता वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १३.३.१८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் மதங்கன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். அவன் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட அவனுடைய தந்தை இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
13.3.19
यस्त्वं यज्ञार्थसंसिद्धौ नियुक्तो गुरुकर्मणि ।
कस्मात्प्रतिनिवृत्तोसि कच्चिन्न कुशलं तव ॥ १३.३.१९ ॥
யாகத்தின் நிறைவுக்காக பெரிய செயலில் நியமிக்கப்பட்ட நீ ஏன் திரும்பி வந்தாய்? உனக்கு நலம் இல்லையோ?
13.3.20
अन्त्ययोनिरयोनिर्वा कथं स कुशली भवेत् ।
कुशलं तु कुतस्तस्य यस्येयं जननी पितः ॥ १३.३.२० ॥
கடைசி பிறப்பினன் அல்லது பிறப்பற்றவன் எப்படி நலமாக இருக்க முடியும்? தந்தையே, இவள் தாயாக இருப்பவனுக்கு நலம் எங்கிருந்து வரும்?
13.3.21
ब्राह्मण्यां वृषलाञ्जातं पितर्वेदयते हि माम् ।
अमानुषी गर्दभीयं तस्मात्तप्स्ये तपो महत् ॥ १३.३.२१ ॥
தந்தையே, பிராமணப் பெண்ணிடம் சூத்திரனால் பிறந்தவன் என்று இந்த மனிதரல்லாத கழுதைப்பெண் எனக்குச் சொல்கிறாள். எனவே நான் பெரிய தவம் செய்வேன்.
13.3.22
एवमुक्त्वा स पितरं प्रतस्थे कृतनिश्चयः ।
ततो गत्वा महारण्यमतपत्सुमहत्तपः ॥ १३.३.२२ ॥
தந்தையிடம் இவ்வாறு சொல்லி உறுதியான முடிவுடன் அவன் புறப்பட்டான். பின்னர் பெரும் காட்டுக்குச் சென்று மிகப் பெரும் தவம் செய்தான்.
13.3.23
ततः स तापयामास विबुधांस्तपसाऽन्वितः ।
मतङ्गः सुसुखं प्रेप्सुः स्थानं सुचरितादपि ॥ १३.३.२३ ॥
பின்னர் தவத்தால் நிறைந்த அந்த மதங்கன் தேவர்களை வருத்தினான். நற்செயலால் கூட அடையத்தக்க மிகுந்த இன்ப இடத்தை விரும்பி அவன் அவ்வாறு செய்தான்.
13.3.24
तं तथा तपसा युक्तमुवाच हरिवाहनः ।
मतङ्ग तप्स्यसे किं त्वं भोगानुत्सृज्य मानुषान् ॥ १३.३.२४ ॥
தவத்தில் அவ்வாறு ஈடுபட்டிருந்த அவனிடம் ஹரிவாகனன் (இந்திரன்) சொன்னான்: மதங்கா, மனித இன்பங்களைத் துறந்து நீ ஏன் தவம் செய்கிறாய்?
13.3.25
वरं ददामि ते हन्त वृणीष्व त्वं यदिच्छसि ।
यच्चाप्यवाप्यं हृदि ते सर्वं तद्ब्रूहि मा चिरम् ॥ १३.३.२५ ॥
நான் உனக்கு வரம் தருகிறேன். நீ விரும்புவதைத் தேர்ந்தெடு. உன் மனதில் பெறத்தக்கது எதுவோ, அதை எல்லாம் தாமதிக்காமல் சொல்.
13.3.26
ब्राह्मण्यं कामयानोऽहमिदमारब्धवांस्तपः ।
गच्छेयं तदवाप्येह वर एष वृतो मया ॥ १३.३.२६ ॥
பிராமணத் தன்மையை விரும்பியே நான் இந்தத் தவத்தைத் தொடங்கினேன். அதை இங்கேயே அடைந்து அந்த நிலையை நான் அடைய வேண்டும்—இதுவே நான் தேர்ந்த வரம்.
13.3.27
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तमुवाच पुरदरः ।
मतङ्ग दुर्लभमिदं विप्रत्वं प्रार्थ्यते त्वया ॥ १३.३.२७ ॥
இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு புரந்தரன் அவனிடம் கூறினான்—ஓ மதங்கா, இந்தப் பிராமணத் தன்மை அரியது; நீ அதையே வேண்டுகிறாய்.
13.3.28
ब्राह्मण्यं प्रार्थयानस्त्वमप्राप्यमकृतात्मभिः ।
विनशिष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम मा चिरम् ॥ १३.३.२८ ॥
பிராமணத் தன்மையை வேண்டும் நீ, தன்னை அடக்காதவர்களுக்கு அடைய முடியாதது அதை—ஓ மூடனே, நீ அழிவாய். ஆகையால் நிறுத்து, தாமதிக்காதே.
13.3.29
श्रेष्ठं यत्सर्वभूतेषु तपो यदतिवर्तते ।
तदग्र्यं प्रार्थयानस्त्वमचिराद्विनशिष्यसि ॥ १३.३.२९ ॥
எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்த தவம் எதுவோ, அதையும் மிஞ்சுவது எதுவோ, அந்த உயர்ந்ததை வேண்டும் நீ விரைவில் அழிவாய்.
13.3.30
देवतासुरमर्त्येषु यत्पवित्रं परं स्मृतम् ।
चण्डालयोनौ जातेन न तत्प्राप्यं कथञ्चन ॥ १३.३.३० ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்களிடையே எந்தத் தூய்மை உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறதோ, அது சண்டாள யோனியில் பிறந்தவனுக்கு எவ்வகையிலும் அடையத்தக்கதல்ல.