Mahābhārata · Adhyāya 13.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.3.1
प्रज्ञाश्रुताभ्यां वृत्तेन शीलेन च यथा भवान् ।
गुणैश्च विविधैः सर्वैर्वयसा च समन्वितः ॥ १३.३.१ ॥
Sois dotado de sabedoria e saber, de conduta e caráter, de diversas qualidades e de idade.
13.3.2
भवान्विशिष्टो बुद्ध्या च प्रज्ञया तपसा तथा ।
सर्वेषामेव जातानां सतामेतन्न संशयः ॥ १३.३.२ ॥
Destacais-vos em intelecto, sabedoria e austeridade; entre todos os seres e entre os justos, não há dúvida disso.
13.3.3
तस्माद्भवन्तं पृच्छामि धर्मं धर्मभृतांवर ।
नान्यस्त्वदन्यो लोकेषु प्रष्टव्योस्ति नराधिप ॥ १३.३.३ ॥
Por isso vos pergunto sobre o dharma, o melhor dos portadores do dharma. Ó senhor dos homens, não há nos mundos outro a quem perguntar senão vós.
13.3.4
क्षत्रियो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
ब्राह्मण्यं प्राप्नुयाद्येन तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.३.४ ॥
Ó melhor dos reis, se um kṣatriya, um vaiśya ou um śūdra puder alcançar a condição de brāhmaṇa, por qual meio, isso deveis explicar-me.
13.3.5
ब्राह्मण्यं यदि दुष्प्रापं त्रिभिर्वर्णैर्नराधिप ।
तपसा वा सुमहता कर्मणा वा श्रुतेन वा।
ब्राह्मण्यमथ चेदिच्छेत्कथं शक्यं पितामह ॥ १३.३.५ ॥
Senhor dos homens, se a condição de brāhmaṇa é difícil de alcançar para as três varṇas, por grande austeridade, pela ação ou pelo saber; e se alguém a deseja, avô, como é possível?
13.3.6
ब्राह्मण्यमतिदुष्प्राप्यं वर्णैः क्षत्रादिभिस्त्रिभिः ।
परं हि सर्वभूतानां स्थानमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.३.६ ॥
A condição de brāhmaṇa é extremamente difícil de alcançar para as três varṇas, a começar pelo kṣatriya, ó Yudhiṣṭhira; pois esta é a morada suprema de todos os seres.
13.3.7
बह्विस्तु संसरन्योनीर्जायमानः पुनःपनः ।
पर्याये तात कस्मिंश्चिद्ब्राह्मणो नाम जायते ॥ १३.३.७ ॥
Vagando por muitos ventres, nascendo repetidas vezes, querido filho, numa certa volta nasce alguém chamado brāhmaṇa.
13.3.8
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मतङ्गस्य च संवादं गर्दभ्याश्च युधिष्ठिर ॥ १३.३.८ ॥
Sobre isso também narram esta antiga história, o diálogo de Mataṅga e da burra, ó Yudhiṣṭhira.
13.3.9
द्विजातेः कस्यचित्तात तुल्यवर्णः सुतस्त्वभूत् ।
मतङ्गो नाम नाम्नाऽऽसीत्सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ १३.३.९ ॥
Querido filho, a um certo dvija nasceu um filho de igual varna, chamado Mataṅga, dotado de todas as qualidades.
13.3.10
स यज्ञकारः कौन्तेय पित्रोत्सृष्टः परंतप ।
प्रायाद्गर्दभयुक्तेन रथेनाप्याशुगामिना ॥ १३.३.१० ॥
Aquele sacrificador, ó filho de Kuntī, enviado pelo pai, ó abrasador de inimigos, partiu num carro veloz atrelado a burros.
13.3.11
स बालं गर्दभं राजन्वहन्तं मातुरन्तिके ।
निरविध्यत्प्रतोदेन नासिकायां पुनःपुनः ॥ १३.३.११ ॥
Ó rei, ele perfurava repetidamente com o aguilhão a narina de um jovem burro que era arrastado perto da mãe.
13.3.12
तं दृश्य नसि निर्भिन्नं गर्दभी पुत्रगृद्धिनी ।
उवाच मा शुचः पुत्र चण्डालस्त्वाभिविध्यति ॥ १३.३.१२ ॥
Ao vê-lo com o nariz perfurado, a burra, ansiosa pelo filho, disse: Não te aflijas, filho; este caṇḍāla te está perfurando.
13.3.13
ब्राह्मणो दारुणो नास्ति मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
आचार्यः सर्वभूतानां शास्ता किं प्रहरिष्यति ॥ १३.३.१३ ॥
Um brâmane não é cruel; chama-se amigável. Por que o mestre e governante de todos os seres golpearia?
13.3.14
अयं तु पापप्रकृतिर्बाले न कुरुते दयाम् ।
स्वयोनिं मानयत्येष भावो भावं नियच्छति ॥ १३.३.१४ ॥
Mas este tem natureza pecaminosa, criança; não mostra compaixão. Honra a sua própria origem; a natureza refreia a natureza.
13.3.15
एतच्छ्रुत्वा मतङ्गस्तु दारुणं रासभीवचः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं रासभीं प्रत्यभाषत ॥ १३.३.१५ ॥
Ouvindo essas palavras duras da jumenta, Mataṅga desceu rapidamente do carro e falou à jumenta.
13.3.16
ब्रूहि रासभि कल्याणि माता मे येन दूषिता ।
केन मां वेत्सि चण्डालं ब्राह्मण्यं केन मेऽनशत्।
तत्त्वेनैतन्महाप्राज्ञे ब्रूहि सर्वमशेषतः ॥ १३.३.१६ ॥
Dize-me, ó jumenta auspiciosa: por quem foi maculada minha mãe? Por quem me conheces como chandala, e por quem foi destruída a minha condição de brâmane? Ó muito sábia, conta-me tudo com verdade e sem omitir nada.
13.3.17
ब्राह्मण्यां वृषलेन त्वं मत्तायां नापितेन ह ।
जातस्त्वमसि चण्डालो ब्राह्मण्यं तेन तेऽनशत् ॥ १३.३.१७ ॥
Nasceste de uma mulher brâmane por um śūdra, e de uma mulher embriagada por um barbeiro; és um chandala, e por isso a tua condição de brâmane foi destruída.
13.3.18
एवमुक्तो मतङ्गस्तु प्रतिप्रायाद्गृहं पुनः ।
तमागतमभिप्रेक्ष्य पिता वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १३.३.१८ ॥
Assim interpelado, Mataṅga voltou para casa. Vendo-o regressar, o seu pai disse então estas palavras.
13.3.19
यस्त्वं यज्ञार्थसंसिद्धौ नियुक्तो गुरुकर्मणि ।
कस्मात्प्रतिनिवृत्तोसि कच्चिन्न कुशलं तव ॥ १३.३.१९ ॥
Você, que foi designado para uma tarefa importante para a realização do sacrifício, por que voltou? Seu bem-estar não está bem?
13.3.20
अन्त्ययोनिरयोनिर्वा कथं स कुशली भवेत् ।
कुशलं तु कुतस्तस्य यस्येयं जननी पितः ॥ १३.३.२० ॥
Como poderia estar bem quem é de nascimento inferior, ou sem nascimento? E de onde viria o bem-estar para ele, pai, cuja mãe é esta?
13.3.21
ब्राह्मण्यां वृषलाञ्जातं पितर्वेदयते हि माम् ।
अमानुषी गर्दभीयं तस्मात्तप्स्ये तपो महत् ॥ १३.३.२१ ॥
Pai, esta asna não humana me informa que nasci de uma mulher brâmane e de um homem śūdra. Por isso praticarei grande austeridade.
13.3.22
एवमुक्त्वा स पितरं प्रतस्थे कृतनिश्चयः ।
ततो गत्वा महारण्यमतपत्सुमहत्तपः ॥ १३.३.२२ ॥
Tendo dito isso a seu pai, resoluto, partiu. Então, indo para a grande floresta, praticou uma austeridade muito grande.
13.3.23
ततः स तापयामास विबुधांस्तपसाऽन्वितः ।
मतङ्गः सुसुखं प्रेप्सुः स्थानं सुचरितादपि ॥ १३.३.२३ ॥
Então ele, dotado de austeridade, atormentou os deuses; Mataṅga, desejando um lugar de grande felicidade, alcançável até pela boa conduta, fez isso.
13.3.24
तं तथा तपसा युक्तमुवाच हरिवाहनः ।
मतङ्ग तप्स्यसे किं त्वं भोगानुत्सृज्य मानुषान् ॥ १३.३.२४ ॥
A ele, assim entregue à austeridade, Hari-vāhana (Indra) disse: Mataṅga, por que praticas a austeridade, tendo abandonado os prazeres humanos?
13.3.25
वरं ददामि ते हन्त वृणीष्व त्वं यदिच्छसि ।
यच्चाप्यवाप्यं हृदि ते सर्वं तद्ब्रूहि मा चिरम् ॥ १३.३.२५ ॥
Concedo-te, de fato, uma dádiva. Escolhe o que desejares e diz-me sem demora tudo o que queres obter no teu coração.
13.3.26
ब्राह्मण्यं कामयानोऽहमिदमारब्धवांस्तपः ।
गच्छेयं तदवाप्येह वर एष वृतो मया ॥ १३.३.२६ ॥
Desejando o estado de brâmane, empreendi esta austeridade. Que eu alcance aqui esse estado, tendo-o obtido: esta é a dádiva que escolhi.
13.3.27
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं तमुवाच पुरदरः ।
मतङ्ग दुर्लभमिदं विप्रत्वं प्रार्थ्यते त्वया ॥ १३.३.२७ ॥
Ao ouvir estas palavras, Puraṃdara disse-lhe: Ó Mataṅga, esta condição de brâmane é difícil de obter, e tu a procuras.
13.3.28
ब्राह्मण्यं प्रार्थयानस्त्वमप्राप्यमकृतात्मभिः ।
विनशिष्यसि दुर्बुद्धे तदुपारम मा चिरम् ॥ १३.३.२८ ॥
Ao buscares a condição de brâmane, inatingível para os de alma não disciplinada, perecerás. Ó insensato, desiste dela, pois, sem demora.
13.3.29
श्रेष्ठं यत्सर्वभूतेषु तपो यदतिवर्तते ।
तदग्र्यं प्रार्थयानस्त्वमचिराद्विनशिष्यसि ॥ १३.३.२९ ॥
Ao buscares aquilo que é supremo, a melhor austeridade entre todos os seres, que supera até esta, perecerás em breve.
13.3.30
देवतासुरमर्त्येषु यत्पवित्रं परं स्मृतम् ।
चण्डालयोनौ जातेन न तत्प्राप्यं कथञ्चन ॥ १३.३.३० ॥
A pureza suprema reconhecida entre deuses, asuras e mortais não pode ser alcançada de modo algum por quem nasceu de ventre caṇḍāla.