Mahābhārata · Adhyāya 13.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.30.1
ब्राह्मणानां तु ये लोके प्रतिश्रुत्य पितामह ।
न प्रयच्छन्ति लोभात्ते के भवन्ति महामते ॥ १३.३०.१ ॥
O Großvater, was werden jene in dieser Welt, die den Brahmanen Gaben versprochen haben und sie aus Gier nicht geben? O Großgesinnter!
13.30.2
एतन्मे तत्वतो ब्रूहि धर्मे धर्मभृतांवर ।
प्रतिश्रुत्य दुरात्मानो न प्रयच्छन्ति ये नराः ॥ १३.३०.२ ॥
O Bester unter den Hütern des Dharma, sag mir wahrhaftig, was in Sachen des Dharma geschieht mit jenen bösen Menschen, die versprechen und nicht geben.
13.30.3
यो न दद्यात्प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु ।
आशास्तस्य हताः सर्वाः क्लीबस्येव प्रजाफलम् ॥ १३.३०.३ ॥
Wer versprochen hat und nichts gibt, sei es wenig oder viel, dessen Hoffnungen werden alle zunichte, wie der Kindersegen für einen Impotenten.
13.30.4
यां रात्रिं जायते पापो यां च रात्रिं विनश्यति ।
एतस्मिन्नन्तरे यद्यत्सुकृतं तस्य भारत ॥ १३.३०.४ ॥
In der Nacht, in der der Sünder geboren wird, und in der Nacht, in der er zugrunde geht, o Bhārata — in diesem Zwischenraum, was immer seine guten Taten sind...
13.30.5
यच्च तस्य हुतं किञ्चिद्दत्तं वा भरतर्षभ ।
तपस्तप्तमथो वाऽपि सर्वं तस्योपहन्यते ॥ १३.३०.५ ॥
O Stier der Bharatas, jedes Opfer, jede Gabe oder Askese, die er vollbracht hat, all das wird vernichtet.
13.30.6
अथैतद्वचनं प्राहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः ।
निशास्य भरतश्रेष्ठ बुद्ध्या परमयुक्तया ॥ १३.३०.६ ॥
Dann sprechen die Kenner der Dharma-Schriften diese Aussage. O Bester der Bharatas, nachdem du es mit höchst geschulter Einsicht gehört hast...
13.30.7
अपि चोदाहरन्तीमं धर्मशास्त्रविदो जनाः ।
अश्वानां श्यामकर्णानां सहस्रेण स मुच्यते ॥ १३.३०.७ ॥
Die Kenner der Dharma-Schriften führen auch dieses an: Er wird durch tausend Pferde mit schwarzen Ohren befreit.
13.30.8
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सृगालस्य च संवादं वानरस्य च भारत ॥ १३.३०.८ ॥
Hier wird auch diese alte Erzählung angeführt: der Dialog zwischen einem Schakal und einem Affen, o Bhārata.
13.30.9
तौ सखायौ पुरा ह्यास्तां मानुषत्वे परंतप ।
अन्यां योनिं समापन्नौ सृगालीं वानरीं तथा।
सम्भाषणात्ततः सख्यं तत्रतत्र परस्परम् ॥ १३.३०.९ ॥
O Feindbezwinger, früher waren jene beiden in menschlicher Geburt Freunde; dann, in eine andere Geburt eingegangen, wurden sie als weibliche Schakalin und weibliche Äffin geboren, und durch Gespräch entstand ihre Freundschaft hier und dort.
13.30.10
ततः परासून्खादन्तं सृगालं वानरोऽब्रवीत् ।
श्मशानमध्ये सम्प्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन् ॥ १३.३०.१० ॥
Da sprach der Affe, als er den Schakal inmitten des Leichenfeldes die Toten fressen sah und sich an seine frühere Geburt erinnerte, zu ihm.
13.30.11
किं त्वया पापकं पूर्वं कृतं कर्म सुदारुणम् ।
यस्त्वं श्मशाने मृतकान्पूतिकानत्सि कुत्सितान् ॥ १३.३०.११ ॥
Welch furchtbare sündige Tat hast du früher begangen, dass du auf dem Leichenfeld die faulen, verabscheuungswürdigen Toten frisst?
13.30.12
एवमुक्तः प्रत्युवाच सृगालो वानरं तदा ।
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य न मया तदुपाहृतम् ॥ १३.३०.१२ ॥
So angesprochen antwortete da der Schakal dem Affen: »Obwohl ich es einem Brahmanen versprochen hatte, habe ich es nicht dargebracht.«
13.30.13
तत्कृते पापिकां योनिमापन्नोस्मि प्लवङ्गम ।
तस्मादेवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितः ॥ १३.३०.१३ ॥
Deswegen bin ich in eine sündhafte Geburt gefallen, o Springer. Darum esse ich, hungrig, solche Speise.
13.30.14
सृगालो वानरं प्राह पुनरेव नरोत्तम ।
किं त्वया पातकं कर्म कृतं येनासि वानरः ॥ १३.३०.१४ ॥
Der Schakal sprach erneut zum Affen: „Bester der Menschen, welche sündhafte Tat hast du begangen, durch die du ein Affe bist?“
13.30.15
स चाप्याह फलाहारो ब्राह्मणानां प्लवङ्गमः ।
तस्मान्न ब्राह्मणस्वं तु हर्त्तव्यं विदुषा सदा।
सीमाविवादे मोक्तव्यं दातव्यं च प्रतिश्रुतम् ॥ १३.३०.१५ ॥
Auch der früchteessende Affe sprach: „Darum darf ein Kundiger niemals das Eigentum eines Brahmanen rauben. Im Grenzstreit muss es freigegeben werden, und was versprochen wurde, muss gegeben werden.“
13.30.16
इत्येतद्ब्रुवतो राजन्ब्राह्मणस्य मया श्रुतम् ।
कथां कथयतः पुण्यां धर्मज्ञस्य पुरातनीम् ॥ १३.३०.१६ ॥
O König, ich hörte dies von dem Brahmanen, der so sprach, die heilige alte Erzählung, erzählt von jenem Brahmanen, der das Dharma kannte.
13.30.17
श्रुतं चापि मया भूयः कृष्णस्यापि विशांपते ।
कथां कथयतः पूर्वं ब्राह्मणं प्रति पाण्डव ॥ १३.३०.१७ ॥
O Herr der Menschen, o Sohn Pāṇḍus, ich habe jene Erzählung, die Kṛṣṇa einst einem Brahmanen erzählte, ebenfalls wieder gehört.
13.30.18
न हर्तव्यं विप्रधनं क्षन्तव्यं तेषु नित्यशः ।
बालाश्च नावमन्तव्या दरिद्राः कृपणा अपि ॥ १३.३०.१८ ॥
Den Reichtum eines Brahmanen darf man nicht rauben; ihnen gegenüber muss man stets Nachsicht üben. Kinder, Arme und selbst Elende darf man nicht verachten.
13.30.19
एवमेव च मां नित्यं ब्राह्मणाः संदिशन्ति वै ।
प्रतिश्रुतं भवेद्देयं नाशा कार्या द्विजोत्तमे ॥ १३.३०.१९ ॥
Ebenso unterweisen mich die Brahmanen stets: Was versprochen wurde, muss gegeben werden, und auf den Besten der Zweimalgeborenen darf man keine Hoffnung setzen.
13.30.20
ब्राह्मणो ह्याशया पूर्वं कृतया पृथिवीपते ।
सुसमिद्धो यता दीप्तः पावकस्तद्विधः स्मृतः ॥ १३.३०.२० ॥
Denn der Brahmane, o Herr der Erde, ist durch das zuvor entstandene Verlangen wie ein wohl entfachtes, loderndes Feuer; so wird er erinnert.
13.30.21
यं निरीक्षेत सङ्क्रुद्ध आशया पूर्वजातया ।
प्रदहेच्च हितं राजन्कक्षमक्षय्यभुग्यथा ॥ १३.३०.२१ ॥
Wen er zornig anblickt, durch das zuvor entstandene Verlangen, o König, den verbrennt er – wie das unvergängliche Feuer das dürre Gestrüpp verzehrt.
13.30.22
स एव हि यदा तुष्टो वचसा प्रतिनन्दति ।
भवत्यगदसंकाशो विषये तस्य भारत ॥ १३.३०.२२ ॥
Und wenn er, zufrieden, mit Worten grüßt, dann wird er im Reich jenes Mannes wie eine Arznei, o Nachkomme des Bharata.
13.30.23
पुत्रान्पौत्रान्पशूंश्चैव बान्धवान्सचिवांस्तथा ।
पुरं जनपदं चैव शान्तिरिष्टेन पोषयेत् ॥ १३.३०.२३ ॥
Söhne, Enkel, Vieh, Verwandte und Minister, ebenso die Stadt und das Land, soll man mit Frieden und dem erwünschten Geschenk nähren.
13.30.24
एतद्धि परमं तेजो ब्राह्मणस्येह दृश्यते ।
सहस्रकिरणस्येव सवितुर्धरणीतले ॥ १३.३०.२४ ॥
Diese höchste Strahlkraft des Brahmanen ist hier auf der Erde zu sehen, wie die des tausendstrahligen Sonne Savitṛ.
13.30.25
तस्माद्दातव्यमेवेह प्रतिश्रुत्य युधिष्ठिर ।
यदीच्छेच्छोभनां जातिं प्राप्तुं भरतसत्तम ॥ १३.३०.२५ ॥
Deshalb, Yudhiṣṭhira, soll der, der hier ein Versprechen gegeben hat, gewiss geben, wenn er eine edle Geburt zu erlangen wünscht, o Bester der Bharatas.
13.30.26
ब्राह्मणस्य हि दत्तेन ध्रुवं स्वर्गो ह्यनुत्तमः ।
शक्यः प्राप्तुं विशेषेण दानं हि महती क्रिया ॥ १३.३०.२६ ॥
Durch eine Gabe an einen Brahmanen kann der unübertroffene Himmel gewiss erlangt werden; die Gabe ist eine große Handlung.
13.30.27
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्था ।
तस्माद्दानानि देयानि ब्राह्मणेभ्यो विजानता ॥ १३.३०.२७ ॥
Durch das, was von hier gegeben wird, werden die Götter und die dort weilenden Ahnen am Leben erhalten; deshalb sollen Verständige den Brahmanen Gaben geben.
13.30.28
महद्धि भरतश्रेष्ठ ब्राह्मणस्तीर्थमुच्यते ।
वेलायां न तु कस्यां चिद्गच्छेद्विप्रो ह्यपूजितः ॥ १३.३०.२८ ॥
Ja, o Bester der Bharatas, der Brahmane heißt eine große heilige Stätte; ein nicht geehrter Brahmane soll zu keiner Zeit hingehen.