மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.30.1
ब्राह्मणानां तु ये लोके प्रतिश्रुत्य पितामह ।
न प्रयच्छन्ति लोभात्ते के भवन्ति महामते ॥ १३.३०.१ ॥
பிதாமகரே, இவ்வுலகில் அந்தணர்களுக்குக் கொடுப்பதாக வாக்களித்துப் பேராசையால் கொடுக்காதவர்கள் எவ்வாறு ஆகிறார்கள்? ஓ மஹாமதியே!
13.30.2
एतन्मे तत्वतो ब्रूहि धर्मे धर्मभृतांवर ।
प्रतिश्रुत्य दुरात्मानो न प्रयच्छन्ति ये नराः ॥ १३.३०.२ ॥
தருமம் தாங்குவோரில் சிறந்தவரே, வாக்களித்துப் பின் கொடுக்காத தீய மனமுள்ள மனிதர்கள் பற்றி எனக்கு உண்மையாக சொல்லுங்கள்.
13.30.3
यो न दद्यात्प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु ।
आशास्तस्य हताः सर्वाः क्लीबस्येव प्रजाफलम् ॥ १३.३०.३ ॥
வாக்களித்துச் சிறிதோ பெரிதோ எதையும் கொடுக்காதவனின் நம்பிக்கைகள் அனைத்தும் அழிந்துபோகின்றன; ஆண்மையற்றவனுக்கு மகப்பேறு கிடைக்காததுபோல்.
13.30.4
यां रात्रिं जायते पापो यां च रात्रिं विनश्यति ।
एतस्मिन्नन्तरे यद्यत्सुकृतं तस्य भारत ॥ १३.३०.४ ॥
பாவி எந்த இரவில் பிறக்கிறானோ, எந்த இரவில் அழிகிறானோ, அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் அவன் செய்த நற்செயல்கள் எவையோ, ஓ பாரதா...
13.30.5
यच्च तस्य हुतं किञ्चिद्दत्तं वा भरतर्षभ ।
तपस्तप्तमथो वाऽपि सर्वं तस्योपहन्यते ॥ १३.३०.५ ॥
ஓ பரதர்களின் காளையே, அவன் செய்த ஹோமமோ, தானமோ, தவமோ எது இருந்தாலும் அதெல்லாம் அழிந்துபோகின்றன.
13.30.6
अथैतद्वचनं प्राहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः ।
निशास्य भरतश्रेष्ठ बुद्ध्या परमयुक्तया ॥ १३.३०.६ ॥
அப்போது தர்மசாஸ்திரம் அறிந்தோர் இந்த வாக்கியத்தைக் கூறுகின்றனர். ஓ பரதசிறந்தவரே, இதை உயர்ந்த விவேகத்தோடு கேட்டு...
13.30.7
अपि चोदाहरन्तीमं धर्मशास्त्रविदो जनाः ।
अश्वानां श्यामकर्णानां सहस्रेण स मुच्यते ॥ १३.३०.७ ॥
தர்மசாஸ்திரம் அறிந்தவர்கள் இதற்கும் ஓர் எடுத்துக்காட்டைக் கூறுவர்: கரிய காதுகளையுடைய ஆயிரம் குதிரைகளால் அவன் விடுவிக்கப்படுகிறான்.
13.30.8
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सृगालस्य च संवादं वानरस्य च भारत ॥ १३.३०.८ ॥
இதற்கென்றே இந்தப் பழங்கதையும் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது: ஓ பாரதா, நரிக்கும் குரங்குக்கும் இடையிலான உரையாடல்.
13.30.9
तौ सखायौ पुरा ह्यास्तां मानुषत्वे परंतप ।
अन्यां योनिं समापन्नौ सृगालीं वानरीं तथा।
सम्भाषणात्ततः सख्यं तत्रतत्र परस्परम् ॥ १३.३०.९ ॥
எதிரிகளைச் சுடுபவனே, முன்பு மனிதப் பிறவியில் அவர்கள் இருவரும் நண்பர்களாக இருந்தனர்; பின்னர் வேறொரு பிறப்பை அடைந்து பெண் நரியாகவும் பெண் குரங்காகவும் ஆனார்கள்; உரையாடலால் அங்கங்கே அவர்களுக்குள் நட்பு உண்டானது.
13.30.10
ततः परासून्खादन्तं सृगालं वानरोऽब्रवीत् ।
श्मशानमध्ये सम्प्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन् ॥ १३.३०.१० ॥
பின்னர், சுடுகாட்டின் நடுவே இறந்த உடல்களை உண்ணும் நரியைப் பார்த்து, முன்பிறப்பை நினைவுகூர்ந்த குரங்கு அவனிடம் கூறியது.
13.30.11
किं त्वया पापकं पूर्वं कृतं कर्म सुदारुणम् ।
यस्त्वं श्मशाने मृतकान्पूतिकानत्सि कुत्सितान् ॥ १३.३०.११ ॥
முன்பு நீ என்ன கொடிய பாவச்செயலைச் செய்தாய், சுடுகாட்டில் அழுகிய, இழிவான இறந்த உடல்களை நீ உண்ணுமளவுக்கு?
13.30.12
एवमुक्तः प्रत्युवाच सृगालो वानरं तदा ।
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य न मया तदुपाहृतम् ॥ १३.३०.१२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, நரி அப்போது குரங்குக்கு மறுமொழி கூறியது: "ஒரு பிராமணனுக்கு வாக்களித்தும் நான் அதைக் கொடுக்கவில்லை."
13.30.13
तत्कृते पापिकां योनिमापन्नोस्मि प्लवङ्गम ।
तस्मादेवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितः ॥ १३.३०.१३ ॥
அதனால் நான் பாவமான பிறவியை அடைந்தேன், குரங்கே. ஆகையால் பசியுடன் இருக்கும்போது இத்தகைய உணவை உண்கிறேன்.
13.30.14
सृगालो वानरं प्राह पुनरेव नरोत्तम ।
किं त्वया पातकं कर्म कृतं येनासि वानरः ॥ १३.३०.१४ ॥
நரிகள் குரங்கிடம் மீண்டும் கூறியது, நரோத்தமனே, நீ என்ன பாவச் செயலைச் செய்தாய், அதனால் நீ குரங்கானாய்?
13.30.15
स चाप्याह फलाहारो ब्राह्मणानां प्लवङ्गमः ।
तस्मान्न ब्राह्मणस्वं तु हर्त्तव्यं विदुषा सदा।
सीमाविवादे मोक्तव्यं दातव्यं च प्रतिश्रुतम् ॥ १३.३०.१५ ॥
பழங்களை உண்ணும் அந்த குரங்கும் கூறியது, ஆகையால் அறிந்தவன் பிராமணனின் சொத்தை ஒருபோதும் எடுக்கக் கூடாது. எல்லைத் தகராறில் அதை விட்டுவிட வேண்டும், வாக்களித்ததைக் கொடுக்க வேண்டும்.
13.30.16
इत्येतद्ब्रुवतो राजन्ब्राह्मणस्य मया श्रुतम् ।
कथां कथयतः पुण्यां धर्मज्ञस्य पुरातनीम् ॥ १३.३०.१६ ॥
அரசே, இவ்வாறு பேசிய பிராமணரிடமிருந்து நான் கேட்டேன், தர்மம் அறிந்த அந்த பிராமணர் சொன்ன புண்ணியமான பழங்கதையை.
13.30.17
श्रुतं चापि मया भूयः कृष्णस्यापि विशांपते ।
कथां कथयतः पूर्वं ब्राह्मणं प्रति पाण्डव ॥ १३.३०.१७ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, பாண்டவனே, முன்பு ஒரு பிராமணனுக்கு கிருஷ்ணர் சொன்ன அந்தக் கதையை நான் மீண்டும் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.30.18
न हर्तव्यं विप्रधनं क्षन्तव्यं तेषु नित्यशः ।
बालाश्च नावमन्तव्या दरिद्राः कृपणा अपि ॥ १३.३०.१८ ॥
பிராமணரின் செல்வத்தை எடுக்கக் கூடாது, அவர்களிடம் எப்போதும் பொறுமையுடன் இருக்க வேண்டும். குழந்தைகளையும் ஏழைகளையும் துயருற்றவர்களையும் இகழக் கூடாது.
13.30.19
एवमेव च मां नित्यं ब्राह्मणाः संदिशन्ति वै ।
प्रतिश्रुतं भवेद्देयं नाशा कार्या द्विजोत्तमे ॥ १३.३०.१९ ॥
அதேபோல் அந்தணர்கள் எப்போதும் எனக்கு அறிவுறுத்துகிறார்கள்: வாக்களித்ததை அவசியம் கொடுக்க வேண்டும்; சிறந்த துவிஜனிடம் எதிர்பார்ப்பு வைக்கக் கூடாது.
13.30.20
ब्राह्मणो ह्याशया पूर्वं कृतया पृथिवीपते ।
सुसमिद्धो यता दीप्तः पावकस्तद्विधः स्मृतः ॥ १३.३०.२० ॥
ஓ பூமியின் தலைவனே! அந்தணன் முன்னமே உருவான ஆசையால், நன்கு கொளுத்தப்பட்ட, ஒளிரும் நெருப்பைப் போன்றவன் என நினைவுகூரப்படுகிறான்.
13.30.21
यं निरीक्षेत सङ्क्रुद्ध आशया पूर्वजातया ।
प्रदहेच्च हितं राजन्कक्षमक्षय्यभुग्यथा ॥ १३.३०.२१ ॥
ஓ அரசே! கோபத்துடன் முன்னம் பிறந்த ஆசையால் எவரை அவன் பார்க்கிறானோ, அவனை அவன் சுட்டெரிப்பான்—அழியாத நெருப்பு காட்டுப் புதரை எரிப்பது போல.
13.30.22
स एव हि यदा तुष्टो वचसा प्रतिनन्दति ।
भवत्यगदसंकाशो विषये तस्य भारत ॥ १३.३०.२२ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே! அவனே மகிழ்ச்சியுற்று வார்த்தையால் வாழ்த்தும்போது, அவன் அவனுடைய நாட்டில் மருந்தைப் போல ஆகிவிடுகிறான்.
13.30.23
पुत्रान्पौत्रान्पशूंश्चैव बान्धवान्सचिवांस्तथा ।
पुरं जनपदं चैव शान्तिरिष्टेन पोषयेत् ॥ १३.३०.२३ ॥
மகன்களையும், பேரன்களையும், கால்நடைகளையும், உறவினர்களையும், அமைச்சர்களையும், நகரத்தையும், நாட்டையும் அமைதியாலும் விரும்பிய தானத்தாலும் பேண வேண்டும்.
13.30.24
एतद्धि परमं तेजो ब्राह्मणस्येह दृश्यते ।
सहस्रकिरणस्येव सवितुर्धरणीतले ॥ १३.३०.२४ ॥
உண்மையில், அந்தணனின் இந்தச் சிறந்த தேஜஸ் இங்கே பூமியின் மேற்பரப்பில் ஆயிரம் கதிர்களையுடைய சூரியனின் ஒளியைப் போலத் தெரிகிறது.
13.30.25
तस्माद्दातव्यमेवेह प्रतिश्रुत्य युधिष्ठिर ।
यदीच्छेच्छोभनां जातिं प्राप्तुं भरतसत्तम ॥ १३.३०.२५ ॥
ஆகையால் யுதிஷ்டிரா, இங்கு வாக்களித்தவன் அதைக் கொடுக்கவேண்டும்; சிறந்த பிறவியை அடைய விரும்பினால், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
13.30.26
ब्राह्मणस्य हि दत्तेन ध्रुवं स्वर्गो ह्यनुत्तमः ।
शक्यः प्राप्तुं विशेषेण दानं हि महती क्रिया ॥ १३.३०.२६ ॥
பிராமணனுக்கு கொடுக்கும் தானத்தால் நிச்சயமாக மிகச் சிறந்த சொர்க்கத்தை அடையலாம்; தானம் ஒரு பெரிய செயல்.
13.30.27
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्था ।
तस्माद्दानानि देयानि ब्राह्मणेभ्यो विजानता ॥ १३.३०.२७ ॥
இங்கிருந்து கொடுக்கப்படும் தானத்தால் தேவர்களும் அங்கு நிற்கும் பித்ருக்களும் வாழ்கின்றனர்; ஆகையால் அறிந்தவன் பிராமணர்களுக்குத் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.30.28
महद्धि भरतश्रेष्ठ ब्राह्मणस्तीर्थमुच्यते ।
वेलायां न तु कस्यां चिद्गच्छेद्विप्रो ह्यपूजितः ॥ १३.३०.२८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பிராமணன் ஒரு பெரிய தீர்த்தம் எனப்படுகிறான்; மதிக்கப்படாத பிராமணன் எந்த நேரத்திலும் செல்லக்கூடாது.