மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.36.1
चित्तं मे दूयते तात लोके परमविन्दतः ॥ १३.३६.१ ॥
அன்பரே, உயர்ந்ததைப் பெறாமையால் உலகில் என் மனம் வருந்துகிறது.
13.36.2
अशाश्वतमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
क्रते नारायणं पुण्यं प्रतिभाति पितामह ॥ १३.३६.२ ॥
இந்த உலகம் முழுவதும், அசையும் அசையாதனவும், நிலையற்றது. பிதாமகரே, கிருத யுகத்தில் புனிதமான நாராயணரே விளங்குகிறார்.
13.36.3
नारायणो हि विश्वात्मा पुरुषः पुष्करेक्षणः ।
तस्यास्य देवकीसूनोः श्रुतं कृत्स्नं त्वयाऽनघ ॥ १३.३६.३ ॥
நாராயணரே உலகின் ஆன்மா, தாமரைக் கண்ணன், புருஷர். பாவமற்றவனே, தேவகியின் மகனைப் பற்றிய அனைத்தையும் நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
13.36.4
युधिष्ठिर महाप्राज्ञ मया दृष्टं च सङ्गरे ॥ १३.३६.४ ॥
யுதிஷ்டிரா, மகாபிரஜ்ஞரே, இதை நானும் போரில் கண்டிருக்கிறேன்.
13.36.5
त्वत्त एव तु राजेन्द्र राजधर्माश्च पुष्कलाः ।
श्रुतं पुराणमखिलं नारदेन निवेदितम्।
गुह्यं नारायणाख्यानं त्रिविधक्लेशनाशनम् ॥ १३.३६.५ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, உம்மிடமிருந்தே பல அரச தர்மங்களை நான் கேட்டேன். நாரதர் அறிவித்த முழு புராணம், மூன்று வகைத் துன்பங்களையும் அழிக்கும் நாராயண ரகசியக் கதையையும் கேட்டேன்.
13.36.6
एकान्तिधर्मनियमाः समासव्यासकल्पिताः ।
कथिता वै महाभाग त्वया वै मदनुग्रहात् ॥ १३.३६.६ ॥
மகாபாக்கியவானே, சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் அமைக்கப்பட்ட ஏகாந்திக தர்ம விதிகளை என் மீதுள்ள கருணையால் நீ உண்மையாகவே எடுத்துரைத்தாய்.
13.36.7
लोकरक्षणकर्तृत्वं तस्यैव हरिमेधसः ।
आतिथेयविधिश्चैव तपांसि नियमाश्च ये ॥ १३.३६.७ ॥
உலகைக் காக்கும் செயலும், அவர் ஹரிமேதஸ் என்பவரின் செயலே; விருந்தினரை உபசரிக்கும் விதியும், தவங்களும், நியமங்களும் அவை.
13.36.8
वेदवादप्रसिद्धाश्च वाजपेयादयो मखाः ।
यज्ञा द्रविणनिष्पाद्या अग्निहोत्रानुपालिताः ॥ १३.३६.८ ॥
வேத வாதங்களில் புகழ்பெற்ற வாஜபேயம் போன்ற வேள்விகளும், செல்வத்தால் நிறைவேறும் யாகங்களும், அக்னிஹோத்ரத்தால் பேணப்படுபவையும்.
13.36.9
जपयज्ञाश्च विविधा ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ।
एकादशविधाः प्रोक्ता हविर्यज्ञा द्विजातिनाम् ॥ १३.३६.९ ॥
பிராமணர்களுக்கும் தவசிகளுக்கும் உரிய ஜபயஜ்ஞங்கள் பலவிதமானவை; இருபிறப்பாளர்களின் ஹவிர்யஜ்ஞங்கள் பதினொரு வகை என்று சொல்லப்படுகின்றன.
13.36.10
तेषां फलविशेषाश्च उञ्छधर्मास्तथैव च ।
अहन्यहनि ये प्रोक्ता महायज्ञा द्विजातिनाम् ॥ १३.३६.१० ॥
அவற்றின் சிறப்பான பலன்களும், உஞ்ச தர்மமும் அவ்வாறே; இருபிறப்பாளர்களின் மகாயஜ்ஞங்கள் நாள்தோறும் சொல்லப்பட்டவை.
13.36.11
वेदश्रवणधर्माश्च ब्रह्मयज्ञफलं तथा ।
वेदव्रतविधानं च नियमाश्चैव वैदिकाः ॥ १३.३६.११ ॥
வேதம் கேட்கும் தர்மமும், பிரம்மயஜ்ஞத்தின் பலனும் அவ்வாறே; வேதவிரத விதியும், வைதிக நியமங்களும் அவையே.
13.36.12
स्वाहा स्वधा प्रणीते च इष्टापूर्तफलं तथा ।
उत्तरोत्तरसेवायामाश्रमाणां च यत्फलम् ॥ १३.३६.१२ ॥
ஸ்வாஹா, ஸ்வதா என்பவற்றில், பிரணீதமான அர்ப்பணத்தில், இஷ்டபூர்த்த பலனும் அவ்வாறே; ஆசிரமங்களை ஒன்றின்மேல் ஒன்றாக சேவிப்பதில் உள்ள பலனும்.
13.36.13
प्रत्येकशश्च निष्ठायामाश्रमाणां महामते ।
मासपक्षोपवासानां सम्यगुक्तफलं च यत् ॥ १३.३६.१३ ॥
ஓ மகாமதியே, ஆசிரமங்களில் ஒவ்வொன்றின் நிஷ்டையிலும், மாதம் மற்றும் பக்ஷம் முழுவதும் உபவாசம் இருப்பதால் கூறப்பட்ட பலன் எதுவோ, அதையும்.
13.36.14
अनाशितानां ये लोका ये च पञ्चतपा नराः ।
वीराध्वानं प्रपन्नानां या गतिश्चाग्निहोत्रिणाम् ॥ १३.३६.१४ ॥
உண்ணாநோன்பிருப்பவர்களின் உலகங்கள், ஐந்து தவங்களைச் செய்யும் மனிதர்களின் உலகங்கள், வீரர்களின் வழியை அடைந்தவர்களின் கதி, அக்னிஹோத்ரிகளின் கதி.
13.36.15
ग्रीष्मे पञ्चतपानां च शिशिरे जलचारिणाम् ।
वर्षे स्थण्डिलशायीनां फलं यत्परिकीर्तितम् ॥ १३.३६.१५ ॥
கோடையில் ஐந்து தவம் செய்பவர்களுக்கும், குளிர்காலத்தில் நீரில் வாழ்பவர்களுக்கும், மழைக்காலத்தில் வெற்றுத் தரையில் உறங்குபவர்களுக்கும் கூறப்பட்ட பலன் எதுவோ அது.
13.36.16
लोके चक्रचराणां च द्विजानां यत्फलं स्मृतम् ।
अन्नादीनां च दानानां यत्फलं परिकीर्तितम् ॥ १३.३६.१६ ॥
உலகில் சக்கரம் போல் சுற்றித் திரியும் துவிஜர்களுக்கு நினைவுகூரப்பட்ட பலன் எதுவோ, அன்னம் முதலான தானங்களுக்கு கூறப்பட்ட பலன் எதுவோ.
13.36.17
सर्वतीर्थाभिषिक्तानां नराणां च फलोदयः ।
राज्ञां धर्माश्च ये लोके सम्यक्पालयतां प्रजाः ॥ १३.३६.१७ ॥
எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடிய மனிதர்களின் பலன் உதயம், உலகில் குடிமக்களை நன்கு காக்கும் அரசர்களின் தர்மங்கள்.
13.36.18
ये च सत्यव्रता लोके ये तीर्थे कृतश्रमाः ।
मातापितृपरा ये च गुरुवृत्तीश्च संश्रिताः ॥ १३.३६.१८ ॥
உலகில் சத்தியவிரதம் கொண்டவர்கள், தீர்த்தத்தில் முயற்சி செய்பவர்கள், தாய் தந்தையரில் ஈடுபட்டவர்கள், குருவின் நடத்தையை ஏற்றவர்கள்.
13.36.19
गोब्राह्मणपरित्राणे राष्ट्रातिक्रमणे तथा ।
त्यजन्त्यभिमुखाः प्राणान्निर्भयाः सत्वमाश्रिताः ॥ १३.३६.१९ ॥
பசுக்களையும் அந்தணர்களையும் காக்கும்போதும், நாட்டின் மீதான அத்துமீறலை எதிர்க்கும்போதும், முன்னின்று அஞ்சாமல் உறுதியை பற்றிக்கொண்டு உயிரை அர்ப்பணிப்பவர்கள்.
13.36.20
सहस्रदक्षिणानां च या गतिर्वदनां वर ।
ये च संध्यामुपासन्ते सम्यगुक्ता महाव्रताः ॥ १३.३६.२० ॥
ஓ சிறந்தவரே, ஆயிரம் தக்ஷிணைகள் அளிப்பவர்களுக்கு உரைக்கப்படும் கதியும், சந்தியா வழிபாடு செய்பவர்களும், முறையாக சொல்லப்பட்ட மஹாவ்ரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்களும்.
13.36.21
तथा योगविधानं च यद्ग्रन्थेष्वभिशब्दितम् ।
वेदाद्याः श्रुतयश्चापि श्रुता मे गुरुसत्तम ॥ १३.३६.२१ ॥
அவ்வாறே நூல்களில் கூறப்பட்ட யோக விதியும், வேதம் முதலிய ஸ்ருதிகளும், ஓ சிறந்த குருவே, நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.36.22
सिद्धान्तनिर्णयाश्चापि द्वैपायनमुखोद्गताः ।
श्रुताः पञ्च महायज्ञा येषु सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १३.३६.२२ ॥
த்வைபாயனரின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட சித்தாந்த முடிவுகளையும், எல்லாம் நிலைபெற்றுள்ள ஐந்து மஹாயஜ்ஞங்களையும் நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.36.23
तत्प्रभेदेषु ये धर्मास्तेऽपि वै कृत्स्नशः श्रुताः ।
न च दूषयितुं शक्याः सद्भिरुक्ता हि ते तथा ॥ १३.३६.२३ ॥
அவற்றின் பிரிவுகளில் உள்ள தர்மங்களையும் முழுமையாக நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவற்றைக் குறை கூற முடியாது; ஏனெனில் சான்றோர் அவற்றை அவ்வாறே உரைத்துள்ளனர்.
13.36.24
एतेषां किल धर्माणामुत्तमो वैष्णवो विधिः ।
रक्षते भगवान्विष्णुर्भक्तमात्मशरीरवत् ॥ १३.३६.२४ ॥
இந்த தர்மங்களில் மிக உயர்ந்தது வைஷ்ணவ விதி. பகவான் விஷ்ணு தம் பக்தனை தம் உடலைப் போலக் காக்கிறார்.
13.36.25
कर्मणो हि कृतेस्येह कामितस्य द्विजोत्तम ।
फलं ह्यवश्यं भोक्तव्यमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.२५ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே! இவ்வுலகில் செய்யப்பட்ட, விரும்பப்பட்ட கர்மத்தின் பலனை அவசியம் அனுபவிக்க வேண்டும் என்று துவைபாயன ரிஷி கூறினார்.
13.36.26
भोगान्ते चापि पतनं गतिः पूर्वं प्रभाषिता ।
न मे प्रीतिकरास्त्वेते विषोदर्का हि मे मताः ॥ १३.३६.२६ ॥
இன்பம் முடிந்த பின்பு வீழ்ச்சியும் கதியும் முன்பு கூறப்பட்டன; இவை எனக்கு இனியவையாகத் தோன்றவில்லை; விஷம் போன்ற விளைவுகளையுடையவையே என்று நான் கருதுகிறேன்.
13.36.27
वधात्कृष्टतरं मन्ये गर्भवासं महाद्युते ।
दिष्टान्ते यानि दुःखानि पुरुषो विन्दते विभो।
ततः कष्टतराणीह गर्भवासे हि विन्दति ॥ १३.३६.२७ ॥
மகாதுயுதியே! கர்ப்பவாசம் மரணத்தை விடவும் கொடியது என்று நான் கருதுகிறேன். ஓ விபுவே! விதிக்கப்பட்ட காலத்தின் முடிவில் மனிதன் அடையும் துக்கங்களை விட, கர்ப்பவாசத்தில் இங்கு அதைவிடக் கடுமையான துக்கங்களை அவன் அடைகிறான்.
13.36.28
ततश्चाभ्याधिकां तीव्रां वेदनां लभते नरः ।
गर्भापक्रमणे तात कर्मणासुपसर्पणे ॥ १३.३६.२८ ॥
பின்பு மனிதன் கர்ப்பத்திலிருந்து வெளியேறும்போது மிகவும் கடுமையான, தீவிரமான வேதனையை அடைகிறான், ஓ தாதா; கர்மத்தால் உயிர் அருகில் வரும்போதும் அவ்வாறே.
13.36.29
तस्मान्मे निश्चयो जातो धर्मेष्वेतेषु भारत ।
तदिच्छामि कुरुश्रेष्ठ त्वत्प्रसादान्महामते।
तं धर्मं चेह वेत्तुं वै यो जराजन्ममृत्युहा ॥ १३.३६.२९ ॥
ஆகவே, பாரதா, இந்த தர்மங்களைப் பற்றி எனக்கு உறுதி பிறந்துவிட்டது. குருசிரேஷ்டரே, மகாமதியே! உமது அருளால் அந்த தர்மத்தை அறிய விரும்புகிறேன், இங்கு முதுமையையும் பிறப்பையும் மரணத்தையும் அழிப்பதான அதை.
13.36.30
येनोष्णदा वैतरणी असिपत्रवनं च तत् ।
कुण्डानि चाग्नितप्तानि क्षुरधारापथस्तथा।
शाल्मलीं च महाघोरामायसीं घोरकण्टकाम् ॥ १३.३६.३० ॥
அதனால் சூடான வைதரணி நதி, அந்த வாள்-இலைக் காடு, நெருப்பால் காய்ந்த குண்டங்கள், சுரதாரப் பாதை, மேலும் பயங்கரமான இரும்புமுள் கொண்ட சால்மலி மரம்.
13.36.31
मातापितृकते चापि सुहृन्मित्रार्थकारणात् ।
आत्महेतोश्च पापानि कृतानीह नरैश्च यैः।
तेषां फलोदयं कष्टमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.३१ ॥
தாய் தந்தையருக்காகவும், நண்பர்கள் உறவினர் பொருளுக்காகவும், தனக்காகவும் இங்கு மனிதர்கள் செய்த பாவங்களின் துன்பகரமான பலன் தோன்றுவதை முனிவர் த்வைபாயனர் கூறினார்.
13.36.32
कुम्भीपाकप्रदीप्तानां शूलार्तानां च क्रन्दताम् ।
रौरवे क्षिप्यमाणानां प्रहारैर्मथितात्मनाम् ॥ १३.३६.३२ ॥
கும்பீபாகத்தில் எரிபவர்களுக்கும், சூலத்தால் வேதனைப்படுபவர்களுக்கும், அழுது கொண்டிருப்பவர்களுக்கும், ரௌரவ நரகத்தில் வீசப்படுபவர்களுக்கும், அடிகளால் உடல் நசுங்கியவர்களுக்கும்.
13.36.33
स्तनतामपकृत्तानां पिबतामात्मशोणितम् ।
तेषामेव प्रवदतां कारुण्यं नास्ति यन्त्रतः ॥ १३.३६.३३ ॥
வெட்டப்பட்டு முனகுபவர்களுக்கும், தங்கள் சொந்த இரத்தத்தைக் குடிப்பவர்களுக்கும், அவர்களே பேசும்போதும், கருவிகளால் வதைக்கப்படுவதால் அவர்கள் மீது கருணை இல்லை.
13.36.34
तृष्णाशुष्कोष्ठकण्ठानां विह्वलानामचेतसाम् ।
सर्वदुःखाभिभूतानां रुजार्तानां च क्रोशताम् ॥ १३.३६.३४ ॥
தாகத்தால் உலர்ந்த உதடுகளும் தொண்டையும் கொண்டவர்கள், கலங்கியவர்கள், நினைவிழந்தவர்கள், எல்லா துன்பங்களாலும் மூழ்கடிக்கப்பட்டவர்கள், வலியால் வாடுபவர்கள், கதறுபவர்கள்.
13.36.35
वेदनार्ता हि क्रन्दन्ति पूरयन्तो दिशो दश ॥ १३.३६.३५ ॥
வேதனையால் வாடியவர்கள் உண்மையிலேயே அழுகின்றனர்; பத்து திசைகளையும் நிரப்புகின்றனர்.
13.36.36
एकः करोति पापानि सहभोज्यानि बान्धवैः ।
तेषामेकः फलं भुङ्क्ते कष्टं वैवस्वते गृहे ॥ १३.३६.३६ ॥
ஒருவன் பாவங்களைச் செய்கிறான்; அவற்றின் பலனை உறவினர்கள் சேர்ந்து உண்கின்றனர்; ஆனால் அவர்களில் ஒருவனே யமனின் இல்லத்தில் துன்பத்தை அனுபவிக்கிறான்.
13.36.37
येन नैतां गतिं गच्छेन्न विण्मूत्रास्थिपिच्छिले ।
विष्ठामूत्रकृमीमध्ये बहुजन्तुनिषेविते ॥ १३.३६.३७ ॥
இவ்வாறு ஒருவன் செல்லாதபடி—மலம், சிறுநீர், எலும்புகள், சேற்றில்; மலமும் சிறுநீரும் புழுக்களும் நிறைந்து, பல உயிரினங்கள் வாழும் இடத்தில்.
13.36.38
को गर्भवासात्परतो नरकोऽन्यो विधीयते ।
यत्र वासकृतो योगः कुक्षौ वासो विधीयते ॥ १३.३६.३८ ॥
கருவறை வாசத்தை விட வேறு எந்த நரகம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது? அங்கே வாசத்தால் கூடுதல் உண்டாகி, வயிற்றில் வாசம் விதிக்கப்படுகிறதே.
13.36.39
जातो विस्तीर्णशोकः स्याद्भवेत विगतज्वरः ।
न चैष लभ्यते कामो जातमात्रं हि मानवम्।
आविशन्तीह दुःखानि मनोवाक्कायिकानि तु ॥ १३.३६.३९ ॥
பிறந்த மனிதனுக்கு பெரும் துயரம் உண்டாகிறது; அவன் காய்ச்சல் இல்லாதவனாகவும் ஆகலாம்; ஆனால் இந்த விருப்பம் கிடைப்பதில்லை. பிறந்ததுமே மனிதனுள் மனம், வாக்கு, உடல் சார்ந்த துன்பங்கள் நுழைகின்றன.
13.36.40
तैरस्वतन्त्रो भवति पीड्यमानो भयानकैः ।
तैर्गर्भवासं गच्छति अवशो जायते तथा ॥ १३.३६.४० ॥
அந்த பயங்கரத் துன்பங்களால் வேதனைப்பட்டு மனிதன் சுதந்திரமற்றவனாகிறான். அவற்றாலேயே அவன் கருவறை வாசத்துக்குச் செல்கிறான்; இவ்வாறு அவன் இயலாதவனாகப் பிறக்கிறான்.
13.36.41
अवशश्चेहते जन्तुर्व्रजत्यवश एव हि ।
जरसा रूपविध्वंसं प्राप्नोत्यवश एव तु ॥ १३.३६.४१ ॥
இயலாதவனாக உயிரினம் முயற்சி செய்கிறது; இயலாதவனாகவே அது செல்கிறது. முதுமையால் அழகின் அழிவை அடைகிறது—இயலாதவனாகவே.
13.36.42
शरीरभेदमाप्नोति जीर्यतेऽवश एव तु ।
एवं ह्यनियतो मृत्युर्भवत्येव सदा नृषु ॥ १३.३६.४२ ॥
உடல் அழிவை அடைகிறான்; மனிதன் தன் வசமின்றி முதுமையடைகிறான். இவ்வாறு மனிதர்களிடையே மரணம் எப்போதும் நிச்சயமற்றதாகவே இருக்கிறது.
13.36.43
गर्भेषु म्रियते कश्चिज्जायमानस्तथाऽपरः ।
जाता म्रियन्ते बहवो यौवनस्थास्तथाऽपरे।
मध्यभावे तु नश्यन्ति स्थविरो मृत एव तु ॥ १३.३६.४३ ॥
சிலர் கருவிலேயே இறக்கின்றனர், சிலர் பிறக்கும்போதே இறக்கின்றனர். பிறந்தவர்களில் பலர் இறக்கின்றனர்; இளமையில் இருப்பவர்களும், நடுவயதில் இருப்பவர்களும் அழிகின்றனர். முதியவன் ஏற்கனவே இறந்தவனே.
13.36.44
को जन्मनो नोद्विजते स्वयम्भूरपि यो भवेत् ।
कुतस्त्वस्मद्विधस्तात मरणस्य वशानुगः ॥ १३.३६.४४ ॥
பிறப்பினால் யார் கலங்காதிருப்பான், சுயம்பூ பிரம்மாவாக இருந்தாலும்? அன்பனே, மரணத்தின் வசப்பட்ட எங்களைப் போன்றவர்கள் எவ்வாறு அஞ்சாமல் இருக்க முடியும்?
13.36.45
नित्याविष्टो भयेनाहं मनसा कुरुसत्तम ।
मुहूर्तमप्यहं शर्म न विन्दामि महामते ॥ १३.३६.४५ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, நான் எப்போதும் மனதில் பயத்தால் பற்றப்பட்டிருக்கிறேன். மகாபுத்தியுள்ளவனே, ஒரு கணமும் எனக்கு நிம்மதி கிடைக்கவில்லை.
13.36.46
कालात्मनि तिरोभूतो नित्यं तद्गुणवर्जितः ।
अन्नैर्बहुविधैः पुष्टं वस्त्रैर्नानाविधैर्वृतम् ॥ १३.३६.४६ ॥
காலமாகிய ஆன்மாவில் மறைந்து, எப்போதும் அதன் குணங்களற்றவனாய், பலவகை உணவுகளால் வளர்க்கப்பட்டு, பலவகை ஆடைகளால் மூடப்பட்டவன்.
13.36.47
चन्दनागरुदिग्धाङ्गं मणिमुक्ताविभूषितम् ।
यानैर्बहुविधैर्यातमेकान्तेनैव लालितम् ॥ १३.३६.४७ ॥
சந்தனமும் அகிலும் பூசிய உடலுடையவனாய், மணிகளாலும் முத்துக்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய், பலவகை வாகனங்களில் கொண்டு செல்லப்பட்டவனாய், முழுவதும் தனியாகவே செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டவன்.
13.36.48
यौवनोद्धतरूपाभिर्मन्दविह्वलगामिभिः ।
इष्टिभिरभिरामाभिर्वरस्त्रीभिरयन्त्रितम् ॥ १३.३६.४८ ॥
யௌவனத்தால் துள்ளும் அழகுடைய, மெல்லவும் தள்ளாடியும் நடக்கும், விருப்பமானவரும் இனிமையானவருமான சிறந்த பெண்களால் (அவன்) கட்டுப்படுத்தப்படாதவனாக இருந்தான்.
13.36.49
रमितं सुचिरं कालं शरीरममितप्रभम् ।
अवितृप्ता गमिष्यन्ति हित्वा प्राणांस्तथाऽपरे ॥ १३.३६.४९ ॥
நீண்ட காலம் அளவற்ற ஒளியுடைய உடலால் இன்புற்று அனுபவிக்கப்பட்டது; மற்றவர்களும் அவ்வாறே மனநிறைவின்றி உயிரை விட்டுச் செல்வார்கள்.
13.36.50
स्वर्गेऽप्यनियता भूतिस्तथैवाकाशसंश्रये ।
देवाऽप्यधिष्ठानवशास्तस्माद्देवं न कामये ॥ १३.३६.५० ॥
சொர்க்கத்திலும் செல்வம் நிலையற்றது; வானத்தைச் சார்ந்திருப்பதிலும் அவ்வாறே. தேவர்களும் தங்கள் இருப்பிடத்திற்கு உட்பட்டவர்கள்; ஆகையால் தேவநிலையை நான் விரும்பவில்லை.
13.36.51
कामानां नास्त्यधिष्ठानमकामस्तु निवर्तते ।
लोकसङ्ग्रहधर्मास्तु सर्व एव न संशयः ॥ १३.३६.५१ ॥
ஆசைகளுக்கு நிலையான அடிப்படை இல்லை; ஆசையற்றவனோ திரும்பி விடுகிறான். உலகைத் தாங்கும் தர்மங்கள் அனைத்தும் உண்டு; இதில் ஐயமில்லை.
13.36.52
डोलासधर्मा धर्मज्ञ ऋषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ।
अस्मात्को विषमं दुःखमारोहेत विचक्षणः ॥ १३.३६.५२ ॥
தர்மம் அறிந்த முனிவர் துவைபாயனர், (வாழ்க்கை) ஊஞ்சல் போன்றது என்று கூறினார்; அப்படியிருக்க எந்த அறிவாளி கடுமையான துன்பத்தில் ஏறுவான்?
13.36.53
विद्यमाने समे मार्गे डोलाधर्मविवर्जिते ।
को ह्यात्मानं प्रियं लोके डोलासाधर्म्यतांनयेत् ॥ १३.३६.५३ ॥
ஊஞ்சல் இயல்பு இல்லாத சமமான வழி இருக்கும்போது, உலகில் தனக்குப் பிரியமான ஆன்மாவை எவன் ஊஞ்சலின் நிலைக்கு இழுத்துச் செல்வான்?
13.36.54
चराचरैः सर्वभूतैर्गन्तव्यमविशङ्कया ।
अस्माल्लोकात्परं लोकमपाथेयमदैशिकम्।
घोरं तमः प्रवेष्टव्यमत्रातारमबान्धवम् ॥ १३.३६.५४ ॥
நகரும், நகராத அனைத்து உயிர்களும் ஐயமின்றி இவ்வுலகிலிருந்து மறுவுலகுக்குச் செல்ல வேண்டும்; பயணச் சோறும் வழிகாட்டியும் இன்றி, பாதுகாவலனும் உறவினனும் இல்லாத கொடிய இருளில் நுழைய வேண்டும்.
13.36.55
ये तु तं किल धर्मज्ञा धर्मं नारायणेरितम् ।
अनन्यमनसो दान्ताः स्मरन्ति नियतव्रताः ॥ १३.३६.५५ ॥
ஆனால் நாராயணனால் அருளப்பட்ட அந்த தர்மத்தை, தர்மம் அறிந்தவர்கள், வேறு நினைவின்றி, அடக்கமுடையவர்களாய், உறுதியான விரதம் பூண்டு நினைக்கிறார்கள்.
13.36.56
ततस्तेनैव पश्यन्ति प्राप्नुव्ति परं पदम् ।
रक्षते भगवान्विष्णुर्भक्तानात्मशरीरवत् ॥ १३.३६.५६ ॥
பின்னர் அதனாலேயே அவர்கள் காண்கிறார்கள்; உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள். பகவான் விஷ்ணு தம் பக்தர்களை தம் உடலைப் போலக் காக்கிறார்.
13.36.57
कुलालचक्रप्रतिमे भ्राम्यमाणेषु जन्तुषु ।
मातापितृसहस्राणि सम्प्राप्तानि मया गुरो ॥ १३.३६.५७ ॥
குயவனின் சக்கரம் போல் உயிரினங்கள் சுழன்று கொண்டிருக்கையில், குருவே, நான் ஆயிரக்கணக்கான தாய் தந்தையரைப் பெற்றிருக்கிறேன்.
13.36.58
स्नेहापन्नेन पीतास्तु मातॄणां विविधाः स्तलाः ॥ १३.३६.५८ ॥
பாசத்தால் நிறைந்த நான் தாய்மார்களின் பல்வேறு முலைப்பாலைப் பருகியிருக்கிறேன்.
13.36.59
पुत्रदारसहस्राणि इष्टानिष्टशतानि च ।
प्राप्तान्यधिष्ठानवशादतीतानि तथैव च।
न क्वचिन्न सुखं प्राप्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.३६.५९ ॥
ஆயிரக்கணக்கான மகன்களும் மனைவியரும், நூற்றுக்கணக்கான இனியவையும் இனியனவல்லாதவையும், இருப்பிடத்தின் வசத்தால் பெறப்பட்டு அவ்வாறே கடந்து போயின. எங்கும் இன்பம் கிட்டவில்லை; எங்கும் நிலையான நிலை கிட்டவில்லை.
13.36.60
स्थानैर्महद्भिर्विभ्रंशो दुःखलब्धैः पुनः पुनः ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम्।
अध्वगानामिव पथि च्छायामाश्रित्य सङ्गमः ॥ १३.३६.६० ॥
கடினமாகப் பெற்ற பெரிய பதவிகளிலிருந்து மீண்டும் மீண்டும் வீழ்ச்சி ஏற்படுகிறது, செல்வத்தின் அழிவும் வருகிறது; துன்பத்துடன் பெற்ற அந்தச் செல்வத்தையும் (இழக்கிறார்கள்). வழியில் செல்லும் வழிப்போக்கர்கள் நிழலில் ஒன்று கூடுவது போல் (இவ்வுலக சேர்க்கை நிகழ்கிறது).
13.36.61
एवं कर्मवशो लोको ज्ञातीनां हितसङ्गमः ।
विश्रम्य च पुनर्याति कर्मभिर्दर्शितां गतिम् ॥ १३.३६.६१ ॥
இவ்வாறு உலகம் கர்மத்திற்கு உட்பட்டது; உறவினர்களின் நலமான சேர்க்கையும் அப்படியே. ஓய்வெடுத்த பின் மீண்டும் தம் கருமங்களால் காட்டப்பட்ட கதிக்குச் செல்கிறது.
13.36.62
एतदीदृशकं दृष्ट्वा ज्ञात्वा चैव समागमम् ।
को न बिभ्येत्कुरुश्रेष्ठ विष्ठान्नस्येव भोजनात् ॥ १३.३६.६२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரே! இத்தகைய (நிலையை) கண்டும், இத்தகைய சேர்க்கையை அறிந்தும், மலத்தை உண்பதற்கு அஞ்சுவது போல் யார்தான் அஞ்சாமல் இருப்பார்?
13.36.63
बुद्धिश्च मे समुत्पन्ना वैष्णवे धर्मविस्तरे ।
तदेष शिरसा पादौ गतोऽस्मि भगवंस्तव।
शरणं च प्रपन्नोऽस्मि गन्तव्ये शरणे ध्रुवे ॥ १३.३६.६३ ॥
விஷ்ணு தொடர்பான தர்மத்தின் விரிவில் என் புத்தி எழுந்துள்ளது; ஆகவே, பகவானே, நான் தலையால் உம் பாதங்களை வணங்கி வந்துள்ளேன். அடையத்தக்க நிலையான சரணாகதியாக உம் சரணத்தை நாடினேன்.
13.36.64
जन्ममृत्युजराखिन्नस्त्रिभिर्दुःखैर्निपीडितः ।
इच्छामि भवता त्रातुमेभ्यस्त्वत्तो महामते।
तस्याद्य युगधर्मस्य श्रवणात्कुरुपुङ्गव ॥ १३.३६.६४ ॥
பிறப்பு, இறப்பு, மூப்பு ஆகியவற்றால் வருந்தி, மூன்று துன்பங்களால் நசுக்கப்பட்ட நான், மகாபுத்தியுள்ளவரே! உம்மால் இவற்றிலிருந்து காப்பாற்றப்பட விரும்புகிறேன்; குருக்களில் சிறந்தவரே! இன்று அந்த யுகதர்மத்தைக் கேட்பதனால் (இதை விரும்புகிறேன்).
13.36.65
एतदाद्ययुगोद्भूतं त्रेतायां तत्तिरोहितम् ।
स एव धर्ममखिलमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.६५ ॥
ஆதி யுகத்தில் தோன்றி, த்ரேதா யுகத்தில் மறைந்துபோன இதனை, முனிவர் த்வைபாயனரே முழு தர்மமாக எடுத்துரைத்தார்.