Mahābhārata · Adhyāya 13.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.36.1
चित्तं मे दूयते तात लोके परमविन्दतः ॥ १३.३६.१ ॥
Querido pai, minha mente sofre no mundo, pois não encontrei o supremo.
13.36.2
अशाश्वतमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
क्रते नारायणं पुण्यं प्रतिभाति पितामह ॥ १३.३६.२ ॥
Todo este mundo, o imóvel e o móvel, é impermanente; na era Kṛta, o sagrado Nārāyaṇa é o único que resplandece, avô.
13.36.3
नारायणो हि विश्वात्मा पुरुषः पुष्करेक्षणः ।
तस्यास्य देवकीसूनोः श्रुतं कृत्स्नं त्वयाऽनघ ॥ १३.३६.३ ॥
Nārāyaṇa é, de fato, a alma do universo, o Puruṣa de olhos de lótus; ó sem mácula, ouviste tudo sobre aquele filho de Devakī.
13.36.4
युधिष्ठिर महाप्राज्ञ मया दृष्टं च सङ्गरे ॥ १३.३६.४ ॥
Yudhiṣṭhira, ó grande sábio, eu também vi isto na batalha.
13.36.5
त्वत्त एव तु राजेन्द्र राजधर्माश्च पुष्कलाः ।
श्रुतं पुराणमखिलं नारदेन निवेदितम्।
गुह्यं नारायणाख्यानं त्रिविधक्लेशनाशनम् ॥ १३.३६.५ ॥
Senhor dos reis, de ti ouvi abundantes deveres reais; ouvi todo o antigo Purāṇa relatado por Nārada e o relato secreto de Nārāyaṇa, que destrói as três aflições.
13.36.6
एकान्तिधर्मनियमाः समासव्यासकल्पिताः ।
कथिता वै महाभाग त्वया वै मदनुग्रहात् ॥ १३.३६.६ ॥
Ó bem-aventurado, as normas do dharma exclusivo, ordenadas em resumo e em detalhe, de fato as expuseste, por favor para comigo.
13.36.7
लोकरक्षणकर्तृत्वं तस्यैव हरिमेधसः ।
आतिथेयविधिश्चैव तपांसि नियमाश्च ये ॥ १३.३६.७ ॥
A proteção dos mundos pertence àquele Hari-medhas; também a regra da hospitalidade aos hóspedes, as austeridades e as observâncias.
13.36.8
वेदवादप्रसिद्धाश्च वाजपेयादयो मखाः ।
यज्ञा द्रविणनिष्पाद्या अग्निहोत्रानुपालिताः ॥ १३.३६.८ ॥
Os sacrifícios célebres no ensinamento védico, como o Vājapeya; os ritos realizados com riqueza, mantidos pelo agnihotra.
13.36.9
जपयज्ञाश्च विविधा ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ।
एकादशविधाः प्रोक्ता हविर्यज्ञा द्विजातिनाम् ॥ १३.३६.९ ॥
Os sacrifícios de recitação dos brâmanes e ascetas são de muitos tipos; os sacrifícios de oblação dos duas vezes nascidos são declarados de onze tipos.
13.36.10
तेषां फलविशेषाश्च उञ्छधर्मास्तथैव च ।
अहन्यहनि ये प्रोक्ता महायज्ञा द्विजातिनाम् ॥ १३.३६.१० ॥
Seus frutos particulares e a regra da colheita de espigas são igualmente; e os grandes sacrifícios dos duas vezes nascidos, declarados dia a dia.
13.36.11
वेदश्रवणधर्माश्च ब्रह्मयज्ञफलं तथा ।
वेदव्रतविधानं च नियमाश्चैव वैदिकाः ॥ १३.३६.११ ॥
O dever de ouvir o Veda e o fruto do sacrifício a Brahman são igualmente; também a regra dos votos védicos e as observâncias védicas.
13.36.12
स्वाहा स्वधा प्रणीते च इष्टापूर्तफलं तथा ।
उत्तरोत्तरसेवायामाश्रमाणां च यत्फलम् ॥ १३.३६.१२ ॥
Na pronúncia de svāhā e svadhā, na oblação preparada, o fruto do sacrifício e da caridade é igualmente; e o fruto de servir às etapas da vida, uma mais alta que a outra.
13.36.13
प्रत्येकशश्च निष्ठायामाश्रमाणां महामते ।
मासपक्षोपवासानां सम्यगुक्तफलं च यत् ॥ १३.३६.१३ ॥
Ó de grande mente, o fruto declarado plenamente para cada um dos estágios da vida em sua observância, e para os jejuns de meses e quinzenas.
13.36.14
अनाशितानां ये लोका ये च पञ्चतपा नराः ।
वीराध्वानं प्रपन्नानां या गतिश्चाग्निहोत्रिणाम् ॥ १३.३६.१४ ॥
Os mundos dos que jejuam sem comer, e dos homens que praticam os cinco fogos, o destino dos que alcançaram o caminho dos heróis e o destino dos sacrificadores do fogo.
13.36.15
ग्रीष्मे पञ्चतपानां च शिशिरे जलचारिणाम् ।
वर्षे स्थण्डिलशायीनां फलं यत्परिकीर्तितम् ॥ १३.३६.१५ ॥
O fruto declarado para os que praticam os cinco fogos no verão, para os que vivem na água no inverno e para os que dormem no chão nu na estação das chuvas.
13.36.16
लोके चक्रचराणां च द्विजानां यत्फलं स्मृतम् ।
अन्नादीनां च दानानां यत्फलं परिकीर्तितम् ॥ १३.३६.१६ ॥
O fruto lembrado para os dvijas que vagueiam pelo mundo como mendigos, e o fruto declarado para as doações de alimento e semelhantes.
13.36.17
सर्वतीर्थाभिषिक्तानां नराणां च फलोदयः ।
राज्ञां धर्माश्च ये लोके सम्यक्पालयतां प्रजाः ॥ १३.३६.१७ ॥
O surgir do fruto para os homens ungidos em todos os vaus sagrados, e os deveres dos reis do mundo que protegem bem os seus súditos.
13.36.18
ये च सत्यव्रता लोके ये तीर्थे कृतश्रमाः ।
मातापितृपरा ये च गुरुवृत्तीश्च संश्रिताः ॥ १३.३६.१८ ॥
Os que no mundo guardam votos de verdade, os que se esforçaram no vau sagrado, os devotados a mãe e pai, e os que se acolheram à conduta do mestre.
13.36.19
गोब्राह्मणपरित्राणे राष्ट्रातिक्रमणे तथा ।
त्यजन्त्यभिमुखाः प्राणान्निर्भयाः सत्वमाश्रिताः ॥ १३.३६.१९ ॥
Aqueles que, ao proteger as vacas e os brāhmaṇas e ao resistir à invasão do reino, enfrentam de frente e entregam a vida sem medo, tendo se refugiado na firmeza interior.
13.36.20
सहस्रदक्षिणानां च या गतिर्वदनां वर ।
ये च संध्यामुपासन्ते सम्यगुक्ता महाव्रताः ॥ १३.३६.२० ॥
Ó melhor, o destino que se diz dos que dão mil honorários rituais, e dos que praticam a adoração do crepúsculo e observam os grandes votos conforme foram corretamente ensinados.
13.36.21
तथा योगविधानं च यद्ग्रन्थेष्वभिशब्दितम् ।
वेदाद्याः श्रुतयश्चापि श्रुता मे गुरुसत्तम ॥ १३.३६.२१ ॥
Igualmente, o método do yoga como declarado nos textos, e os ensinamentos revelados (śruti) começando pelos Vedas, eu ouvi, ó melhor dos mestres.
13.36.22
सिद्धान्तनिर्णयाश्चापि द्वैपायनमुखोद्गताः ।
श्रुताः पञ्च महायज्ञा येषु सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १३.३६.२२ ॥
Também ouvi as conclusões doutrinárias proclamadas pela boca de Dvaipāyana (Vyāsa), e os cinco grandes sacrifícios nos quais tudo está estabelecido.
13.36.23
तत्प्रभेदेषु ये धर्मास्तेऽपि वै कृत्स्नशः श्रुताः ।
न च दूषयितुं शक्याः सद्भिरुक्ता हि ते तथा ॥ १३.३६.२३ ॥
E também ouvi por completo os deveres (dharma) contidos em suas divisões. Não podem ser desacreditados, pois assim os declararam os justos.
13.36.24
एतेषां किल धर्माणामुत्तमो वैष्णवो विधिः ।
रक्षते भगवान्विष्णुर्भक्तमात्मशरीरवत् ॥ १३.३६.२४ ॥
Dentre esses deveres, a regra mais elevada é a vaiṣṇava: o bem-aventurado Viṣṇu protege seu devoto como protegeria o próprio corpo.
13.36.25
कर्मणो हि कृतेस्येह कामितस्य द्विजोत्तम ।
फलं ह्यवश्यं भोक्तव्यमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.२५ ॥
Ó melhor dos dvijas, o fruto da ação feita aqui e desejada deve certamente ser experimentado, assim disse o sábio Dvaipāyana.
13.36.26
भोगान्ते चापि पतनं गतिः पूर्वं प्रभाषिता ।
न मे प्रीतिकरास्त्वेते विषोदर्का हि मे मताः ॥ १३.३६.२६ ॥
A queda no fim do gozo e os destinos foram declarados antes; não me agradam, pois considero seus frutos venenosos.
13.36.27
वधात्कृष्टतरं मन्ये गर्भवासं महाद्युते ।
दिष्टान्ते यानि दुःखानि पुरुषो विन्दते विभो।
ततः कष्टतराणीह गर्भवासे हि विन्दति ॥ १३.३६.२७ ॥
Ó de grande brilho, considero a permanência no ventre mais dolorosa que a morte. Ó poderoso, os sofrimentos que o homem suporta ao fim de seu tempo destinado são superados pelos ainda mais duros que aqui suporta no ventre.
13.36.28
ततश्चाभ्याधिकां तीव्रां वेदनां लभते नरः ।
गर्भापक्रमणे तात कर्मणासुपसर्पणे ॥ १३.३६.२८ ॥
Então o homem obtém uma dor excessiva e aguda ao deixar o ventre, caro pai, e igualmente quando o sopro vital se aproxima pela ação.
13.36.29
तस्मान्मे निश्चयो जातो धर्मेष्वेतेषु भारत ।
तदिच्छामि कुरुश्रेष्ठ त्वत्प्रसादान्महामते।
तं धर्मं चेह वेत्तुं वै यो जराजन्ममृत्युहा ॥ १३.३६.२९ ॥
Portanto, ó Bhārata, surgiu em mim uma resolução sobre estes dharmas. Ó melhor dos Kurus, ó de grande sabedoria, pela tua graça desejo conhecer aquele dharma que destrói a velhice, o nascimento e a morte.
13.36.30
येनोष्णदा वैतरणी असिपत्रवनं च तत् ।
कुण्डानि चाग्नितप्तानि क्षुरधारापथस्तथा।
शाल्मलीं च महाघोरामायसीं घोरकण्टकाम् ॥ १३.३६.३० ॥
Onde há o rio Vaitaraṇī, que queima, aquela floresta de folhas de espada, as covas aquecidas pelo fogo, o caminho de lâminas de navalha e a terrível árvore śālmalī de espinhos de ferro.
13.36.31
मातापितृकते चापि सुहृन्मित्रार्थकारणात् ।
आत्महेतोश्च पापानि कृतानीह नरैश्च यैः।
तेषां फलोदयं कष्टमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.३१ ॥
O doloroso surgir do fruto dos pecados que os homens cometeram aqui, por mãe e pai, por amigos, aliados e riquezas, e por si mesmos, isto declarou o sábio Dvaipāyana.
13.36.32
कुम्भीपाकप्रदीप्तानां शूलार्तानां च क्रन्दताम् ।
रौरवे क्षिप्यमाणानां प्रहारैर्मथितात्मनाम् ॥ १३.३६.३२ ॥
Dos que queimam nas panelas kumbhīpāka, atormentados por estacas, que gritam, lançados ao inferno Raurava, cujos corpos são triturados por golpes.
13.36.33
स्तनतामपकृत्तानां पिबतामात्मशोणितम् ।
तेषामेव प्रवदतां कारुण्यं नास्ति यन्त्रतः ॥ १३.३६.३३ ॥
Para aqueles que gemem enquanto são cortados, bebendo o próprio sangue; mesmo quando eles próprios falam, não há compaixão para eles por parte dos instrumentos de tormento.
13.36.34
तृष्णाशुष्कोष्ठकण्ठानां विह्वलानामचेतसाम् ।
सर्वदुःखाभिभूतानां रुजार्तानां च क्रोशताम् ॥ १३.३६.३४ ॥
Daqueles cujos lábios e gargantas estão secos de sede, desorientados e inconscientes, dominados por todo sofrimento, atormentados pela dor e que clamam.
13.36.35
वेदनार्ता हि क्रन्दन्ति पूरयन्तो दिशो दश ॥ १३.३६.३५ ॥
Certamente, atormentados pela dor, clamam enchendo as dez direções.
13.36.36
एकः करोति पापानि सहभोज्यानि बान्धवैः ।
तेषामेकः फलं भुङ्क्ते कष्टं वैवस्वते गृहे ॥ १३.३६.३६ ॥
Um só comete os pecados, cujo fruto os parentes que partilham a refeição desfrutam juntos; mas dentre eles apenas um sofre tormento na casa de Vaivasvata.
13.36.37
येन नैतां गतिं गच्छेन्न विण्मूत्रास्थिपिच्छिले ।
विष्ठामूत्रकृमीमध्ये बहुजन्तुनिषेविते ॥ १३.३६.३७ ॥
Para que alguém não chegue a tal estado: entre excrementos, urina, ossos e lama, no meio de excremento, urina e vermes, um lugar frequentado por muitos seres.
13.36.38
को गर्भवासात्परतो नरकोऽन्यो विधीयते ।
यत्र वासकृतो योगः कुक्षौ वासो विधीयते ॥ १३.३६.३८ ॥
Que outro inferno é ordenado além da morada no ventre, onde a união se produz pela morada e a morada no ventre é ordenada?
13.36.39
जातो विस्तीर्णशोकः स्याद्भवेत विगतज्वरः ।
न चैष लभ्यते कामो जातमात्रं हि मानवम्।
आविशन्तीह दुःखानि मनोवाक्कायिकानि तु ॥ १३.३६.३९ ॥
Nascido, o homem cai em vasta aflição, e pode ficar livre da febre; mas este desejo não se alcança. Pois logo que um ser humano nasce, aqui entram nele os sofrimentos da mente, da fala e do corpo.
13.36.40
तैरस्वतन्त्रो भवति पीड्यमानो भयानकैः ।
तैर्गर्भवासं गच्छति अवशो जायते तथा ॥ १३.३६.४० ॥
Atormentado por esses terríveis males, o homem deixa de ser livre; por eles vai morar no ventre, e assim nasce impotente.
13.36.41
अवशश्चेहते जन्तुर्व्रजत्यवश एव हि ।
जरसा रूपविध्वंसं प्राप्नोत्यवश एव तु ॥ १३.३६.४१ ॥
Impotente, a criatura se esforça, e impotente de fato segue; pela velhice alcança a destruição de sua forma—impotente, de fato.
13.36.42
शरीरभेदमाप्नोति जीर्यतेऽवश एव तु ।
एवं ह्यनियतो मृत्युर्भवत्येव सदा नृषु ॥ १३.३६.४२ ॥
O corpo alcança a sua dissolução, e o homem, impotente, envelhece. Assim, entre os homens, a morte é sempre incerta.
13.36.43
गर्भेषु म्रियते कश्चिज्जायमानस्तथाऽपरः ।
जाता म्रियन्ते बहवो यौवनस्थास्तथाऽपरे।
मध्यभावे तु नश्यन्ति स्थविरो मृत एव तु ॥ १३.३६.४३ ॥
Alguns morrem no ventre, outros ao nascer. Dos nascidos, muitos morrem; os que estão na juventude e na meia-idade perecem. O ancião já está morto.
13.36.44
को जन्मनो नोद्विजते स्वयम्भूरपि यो भवेत् ।
कुतस्त्वस्मद्विधस्तात मरणस्य वशानुगः ॥ १३.३६.४४ ॥
Quem não se perturba com o nascimento, mesmo que fosse o Autoexistente Brahmā? Querido, como não temeriam seres como nós, submetidos ao poder da morte?
13.36.45
नित्याविष्टो भयेनाहं मनसा कुरुसत्तम ।
मुहूर्तमप्यहं शर्म न विन्दामि महामते ॥ १३.३६.४५ ॥
Melhor dos Kurus, estou constantemente tomado pelo medo na mente. Ó de grande sabedoria, não encontro paz nem por um instante.
13.36.46
कालात्मनि तिरोभूतो नित्यं तद्गुणवर्जितः ।
अन्नैर्बहुविधैः पुष्टं वस्त्रैर्नानाविधैर्वृतम् ॥ १३.३६.४६ ॥
Oculto no ser do tempo, sempre privado de suas qualidades, nutrido com alimentos de muitas espécies, coberto com vestes de vários tipos.
13.36.47
चन्दनागरुदिग्धाङ्गं मणिमुक्ताविभूषितम् ।
यानैर्बहुविधैर्यातमेकान्तेनैव लालितम् ॥ १३.३६.४७ ॥
De corpo ungido com sândalo e aloés, adornado com joias e pérolas, transportado em veículos de muitas espécies, inteiramente mimado na reclusão.
13.36.48
यौवनोद्धतरूपाभिर्मन्दविह्वलगामिभिः ।
इष्टिभिरभिरामाभिर्वरस्त्रीभिरयन्त्रितम् ॥ १३.३६.४८ ॥
Não contido por excelentes mulheres, deleitosas e amadas, de beleza exaltada pela juventude, que caminham lenta e cambaleantemente.
13.36.49
रमितं सुचिरं कालं शरीरममितप्रभम् ।
अवितृप्ता गमिष्यन्ति हित्वा प्राणांस्तथाऽपरे ॥ १३.३६.४९ ॥
O corpo de esplendor imensurável desfrutou do prazer por muito tempo; outros também partirão, deixando seus alentos, insatisfeitos.
13.36.50
स्वर्गेऽप्यनियता भूतिस्तथैवाकाशसंश्रये ।
देवाऽप्यधिष्ठानवशास्तस्माद्देवं न कामये ॥ १३.३६.५० ॥
Mesmo no céu a prosperidade é incerta, e igualmente na dependência do céu. Os deuses também estão sujeitos à sua morada; por isso não desejo a divindade.
13.36.51
कामानां नास्त्यधिष्ठानमकामस्तु निवर्तते ।
लोकसङ्ग्रहधर्मास्तु सर्व एव न संशयः ॥ १३.३६.५१ ॥
Os desejos não têm fundamento, mas o que está livre de desejo retorna. Os deveres que sustentam o mundo são de fato todos; não há dúvida.
13.36.52
डोलासधर्मा धर्मज्ञ ऋषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ।
अस्मात्को विषमं दुःखमारोहेत विचक्षणः ॥ १३.३६.५२ ॥
O sábio Dvaipāyana, conhecedor do dharma, disse que (a vida) é como um balanço; então qual sábio subiria ao sofrimento áspero a partir disso?
13.36.53
विद्यमाने समे मार्गे डोलाधर्मविवर्जिते ।
को ह्यात्मानं प्रियं लोके डोलासाधर्म्यतांनयेत् ॥ १३.३६.५३ ॥
Havendo um caminho plano livre da natureza do balanço, quem no mundo levaria seu próprio eu querido a uma condição semelhante a um balanço?
13.36.54
चराचरैः सर्वभूतैर्गन्तव्यमविशङ्कया ।
अस्माल्लोकात्परं लोकमपाथेयमदैशिकम्।
घोरं तमः प्रवेष्टव्यमत्रातारमबान्धवम् ॥ १३.३६.५४ ॥
Todos os seres, móveis e imóveis, devem ir sem hesitação deste mundo para o outro mundo, sem provisões e sem guia, e entrar na escuridão terrível, sem protetor e sem parentes.
13.36.55
ये तु तं किल धर्मज्ञा धर्मं नारायणेरितम् ।
अनन्यमनसो दान्ताः स्मरन्ति नियतव्रताः ॥ १३.३६.५५ ॥
Mas aqueles que conhecem o dharma, de mente indivisa, dominados em si mesmos e firmes em seus votos, lembram aquele dharma proclamado por Nārāyaṇa.
13.36.56
ततस्तेनैव पश्यन्ति प्राप्नुव्ति परं पदम् ।
रक्षते भगवान्विष्णुर्भक्तानात्मशरीरवत् ॥ १३.३६.५६ ॥
Então, por esse mesmo dharma, veem e alcançam o estado supremo. O bem-aventurado Viṣṇu protege seus devotos como ao próprio corpo.
13.36.57
कुलालचक्रप्रतिमे भ्राम्यमाणेषु जन्तुषु ।
मातापितृसहस्राणि सम्प्राप्तानि मया गुरो ॥ १३.३६.५७ ॥
Enquanto as criaturas giram como a roda do oleiro, ó mestre, eu tive milhares de mães e pais.
13.36.58
स्नेहापन्नेन पीतास्तु मातॄणां विविधाः स्तलाः ॥ १३.३६.५८ ॥
Tomado de afeto, bebi o leite de diversas mães.
13.36.59
पुत्रदारसहस्राणि इष्टानिष्टशतानि च ।
प्राप्तान्यधिष्ठानवशादतीतानि तथैव च।
न क्वचिन्न सुखं प्राप्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ॥ १३.३६.५९ ॥
Milhares de filhos e esposas, centenas de coisas agradáveis e desagradáveis foram obtidos pelo poder da morada e igualmente passaram. Em lugar nenhum se alcançou a felicidade; em lugar nenhum se encontrou um estado eterno.
13.36.60
स्थानैर्महद्भिर्विभ्रंशो दुःखलब्धैः पुनः पुनः ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम्।
अध्वगानामिव पथि च्छायामाश्रित्य सङ्गमः ॥ १३.३६.६० ॥
De posições elevadas conquistadas com dificuldade vem a queda repetidas vezes, e vem também a perda da riqueza; até a riqueza obtida com esforço se perde. Como viajantes no caminho que se reúnem à sombra, assim é o encontro.
13.36.61
एवं कर्मवशो लोको ज्ञातीनां हितसङ्गमः ।
विश्रम्य च पुनर्याति कर्मभिर्दर्शितां गतिम् ॥ १३.३६.६१ ॥
Assim o mundo está sujeito ao carma, e assim também é o encontro benéfico dos parentes. Depois de descansar, segue de novo para o destino mostrado por suas próprias ações.
13.36.62
एतदीदृशकं दृष्ट्वा ज्ञात्वा चैव समागमम् ।
को न बिभ्येत्कुरुश्रेष्ठ विष्ठान्नस्येव भोजनात् ॥ १३.३६.६२ ॥
Ó melhor dos Kuru! Tendo visto isto e conhecido tal encontro, quem não temeria, como se teme comer imundície?
13.36.63
बुद्धिश्च मे समुत्पन्ना वैष्णवे धर्मविस्तरे ।
तदेष शिरसा पादौ गतोऽस्मि भगवंस्तव।
शरणं च प्रपन्नोऽस्मि गन्तव्ये शरणे ध्रुवे ॥ १३.३६.६३ ॥
E em mim despertou o entendimento na vasta doutrina do dharma vaisnava; por isso, ó venerável, vim com a cabeça a teus pés. Tomei refúgio em ti, o refúgio firme que deve ser alcançado.
13.36.64
जन्ममृत्युजराखिन्नस्त्रिभिर्दुःखैर्निपीडितः ।
इच्छामि भवता त्रातुमेभ्यस्त्वत्तो महामते।
तस्याद्य युगधर्मस्य श्रवणात्कुरुपुङ्गव ॥ १३.३६.६४ ॥
Exausto pelo nascimento, pela morte e pela velhice, oprimido pelas três dores, ó de grande mente, desejo ser salvo destas por ti. Touro dos Kuru, hoje, ao ouvir aquele dharma da época, eu o desejo.
13.36.65
एतदाद्ययुगोद्भूतं त्रेतायां तत्तिरोहितम् ।
स एव धर्ममखिलमृषिर्द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ १३.३६.६५ ॥
Este dharma, surgido na primeira era e oculto na Tretā, foi exposto em sua totalidade pelo sábio Dvaipāyana.