Mahābhārata · Adhyāya 13.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.5.1
एवमुक्तो मतङ्गस्तु संशितात्मा यतव्रतः ।
सहस्रमेकपादेन ततो ध्याने व्यतिष्ठत ॥ १३.५.१ ॥
So angesprochen, verharrte Mataṅga mit geläutertem Geist und festem Gelübde tausend Jahre lang auf einem Bein in Meditation.
13.5.2
तं सहस्रावरे काले शक्रो द्रष्टुमुपागमत् ।
तदेव च पुनर्वाक्यमुवाच बलवृत्रहा ॥ १३.५.२ ॥
Am Ende der tausend Jahre kam Indra, ihn zu sehen, und der Vṛtra-Töter, der Starke, sprach jene Worte erneut.
13.5.3
इदं वर्षसहस्रं वै ब्रह्मचारी समाहितः ।
अतिष्ठमेकपादेन ब्राह्मण्यं नाप्नुयां कथम् ॥ १३.५.३ ॥
Tausend Jahre habe ich als keuscher Schüler, gesammelt und konzentriert, auf einem Fuß gestanden; wie sollte ich also das Brahmanentum nicht erlangen?
13.5.4
चण्डालयोनो जातेन नावाप्यं वै कथञ्चन ।
अन्यं कामं वृणीष्व त्वं मा वृथा तेऽस्त्वयं श्रमः ॥ १३.५.४ ॥
Wer aus einem Caṇḍāla-Schoß geboren ist, kann dies auf keine Weise erlangen. Wähle eine andere Gabe; dein Mühen soll nicht vergeblich sein.
13.5.5
एवमुक्तो मतङ्गस्तु भृशं शोकपरायणः ।
अध्यतिष्ठद्गयां गत्वा सोऽङ्गुष्टेन शतं समाः ॥ १३.५.५ ॥
So angesprochen, versank Mataṅga in tiefer Trauer; er ging nach Gayā und stand hundert Jahre auf dem großen Zeh.
13.5.6
सुदुर्वहं वहन्योगं कृशो धमनिसन्ततः ।
त्वगस्थिभूतो धर्मात्मा स ततापेति नः श्रुतम् ॥ १३.५.६ ॥
Eine überaus schwere Übung durchhaltend, abgemagert, von Adern durchzogen, nur noch Haut und Knochen, übte jene gerechte Seele Askese, wie wir gehört haben.
13.5.7
तं तपन्तमभिद्रुत्य पाणिं जग्राह वासवः ।
वराणामीश्वरो दाता सर्वभूतहिते रतः ॥ १३.५.७ ॥
Indra (Vāsava) lief zu ihm, der Askese übte, und ergriff seine Hand — der Herr und Spender der Gnaden, der am Wohl aller Wesen Freude hat.
13.5.8
मतङ्ग ब्राह्मणत्वं ते विरुद्धमिह दृश्यते ।
ब्राह्मण्यं दुर्लभतरं संवृतं परिपन्थिभिः ॥ १३.५.८ ॥
Mataṅga, dein Brahmanentum erscheint hier unangemessen. Brahmanentum ist überaus schwer zu erlangen und wird von seinen Gegnern behindert.
13.5.9
पूजयन्सुखमाप्नोति दुःखमाप्नोत्यपूजयन् ।
ब्राह्मणे सर्वभूतानां योगक्षेमः समाहितः ॥ १३.५.९ ॥
Wer einen Brahmanen ehrt, erlangt Glück; wer ihn nicht ehrt, erlangt Leid. Im Brahmanen ruhen das Wohl und die Sicherheit aller Wesen.
13.5.10
ब्राह्मणेभ्योऽनुतृप्यन्ते पितरो देवतास्तथा ।
ब्राह्मणः सर्वभूतानां मतङ्ग पर उच्यते ॥ १३.५.१० ॥
Durch Brahmanen werden auch die Ahnen und die Götter zufriedengestellt. Mataṅga, der Brahmane wird als der Höchste unter allen Wesen bezeichnet.
13.5.11
ब्राह्मणः कुरुते तद्धि यथा यद्यच्च वाञ्छति ॥ १३.५.११ ॥
Der Brahmane tut genau so, wie und was immer er wünscht.
13.5.12
बह्वीस्तु संसरन्योनीर्जायमानः पनुःपुनः ।
पर्याये तात कस्मिंश्चिद्ब्राह्मण्यमिह विन्दति ॥ १३.५.१२ ॥
Durch viele Schöße wandernd, immer wieder geboren, mein Lieber, erlangt man hier in irgendeinem Lauf das Brahmanentum.
13.5.13
तदुत्सृज्येह दुष्प्रापं ब्राह्मण्यमकृतात्मभिः ।
अन्यं वरं वृणीष्व त्वं दुर्लभोऽयं हि ते वरः ॥ १३.५.१३ ॥
Daher gib das hier schwer zu erlangende Brahmanentum, das den Ungezügelten versagt bleibt, auf und wähle eine andere Gabe; diese Gabe ist für dich selten.
13.5.14
किं मां तुदसि दुःखार्तं मृतं मारयसे च माम् ।
त्वां तु शोचामि यो लब्ध्वा ब्राह्मण्यं न बुभूषसे ॥ १३.५.१४ ॥
Warum quälst du mich, den der Kummer plagt, und tötest den Toten noch einmal? Dich bedauere ich, der du das Brahmanentum erlangt hast und es nicht sein willst.
13.5.15
ब्राह्मण्यं यदि दुष्प्रापं त्रिभिर्वर्णैर्दुरासदम् ।
सुदुर्लभं सदावाप्य नानुतिष्ठन्ति मानवाः ॥ १३.५.१५ ॥
Wenn das Brahmanentum schwer zu erlangen, für die drei Stände schwer zugänglich und stets äußerst selten ist, so üben die Menschen es doch nicht aus, wenn sie es erlangt haben.
13.5.16
ये पापेभ्यः पापतमास्तेषामधम एव सः ।
ब्राह्मण्यं योऽवजानीते धनं लब्ध्वेव दुर्लभम् ॥ १३.५.१६ ॥
Unter den größten Sündern ist der Niedrigste, wer das Brahmanentum verachtet, gleichsam als verschmähe er einen seltenen Reichtum, den er erlangt hat.
13.5.17
दुष्प्रापं खलु विप्रत्वं प्राप्तं दुरनुपालनम् ।
दुरवापमवाप्यैतन्नानुतिष्ठन्ति मानवाः ॥ १३.५.१७ ॥
Gewiss ist das Brahmanentum schwer zu erlangen; hat man es erlangt, ist es schwer zu bewahren. Obwohl man es mit Mühe erlangt, üben die Menschen es nicht aus.
13.5.18
एकारामो ह्यहं शक्र निर्न्द्वद्वो निष्परिग्रहः ।
अहिंसादममास्थाय कथं नार्हामि विप्रताम् ॥ १३.५.१८ ॥
O Śakra, ich erfreue mich an der Einsamkeit, bin frei von den Gegensatzpaaren und besitzlos. Habe ich mich der Gewaltlosigkeit und Selbstbeherrschung zugewandt, warum sollte ich nicht den Zustand eines Brahmanen verdienen?
13.5.19
दैवं तु कथमेतद्वै यदहं मातृदोषतः ।
एतामवस्थां सम्प्राप्तो धर्मज्ञः सन्पुरन्दरं ॥ १३.५.१९ ॥
Was ist das für ein Schicksal, dass ich, der Kenner des Dharma, durch die Schuld meiner Mutter in diesen Zustand geraten bin, o Purandara?
13.5.20
नूनं दैवं न शक्यं हि पौरुषेणातिवर्तितुम् ।
यदर्थं यत्नवानेव न लभे विप्रतां विभो ॥ १३.५.२० ॥
Gewiss kann das Schicksal nicht durch menschliche Anstrengung überwunden werden, denn obwohl ich mich darum bemühe, erlange ich das Brahmanentum nicht, o Mächtiger.
13.5.21
एवंगते तु धर्मज्ञ दातुमर्हसि मे वरम् ।
यदि तेऽहमनुग्राह्यः किचिद्वा सुकृतं मम ॥ १३.५.२१ ॥
Da es so steht, o Kenner des Dharma, sollst du mir eine Gnade gewähren, wenn ich deiner Gunst würdig bin oder ein wenig Verdienst habe.
13.5.22
वृणीष्वेति तदा प्राह ततस्तं बलवृत्रहा ।
चोदितस्तु महेन्द्रेण मतङ्गः प्राब्रवीदिदम् ॥ १३.५.२२ ॥
»Wähle dir eine Gnade«, sprach er da; dann redete der Vṛtra-Töter ihn an. Von Mahendra angetrieben, sprach Mataṅga diese Worte.
13.5.23
यथा कामविहारी स्यां कामरूपी विहङ्गमः ।
ब्रह्मक्षत्राविरोधेन पूजां च प्राप्नुयामहम् ॥ १३.५.२३ ॥
Dass ich ein Vogel werde, der nach Belieben umherstreift und seine Gestalt nach Willen wählt, und dass ich auch Ehre erlange, ohne Widerstreit zwischen Brahmanen und Kshatriyas.
13.5.24
यथा ममाक्षया कीर्तिर्भवेच्चापि पुरन्दर ।
कर्तुमर्हसि तद्देव शिरसा त्वां प्रसादये ॥ १३.५.२४ ॥
Dass mein Ruhm unvergänglich sei, o Purandara, und das sollst du tun; o Gott, mit geneigtem Haupt bitte ich um deine Gunst.
13.5.25
मतङ्ग गम्यतां शीघ्रमेवमेतद्भविष्यति ।
स्त्रियः सर्वास्त्वया लोके यक्ष्यन्ते भूतिकर्मणि ॥ १३.५.२५ ॥
Mataṅga, geh schnell; so wird es sein. In der Welt werden alle Frauen durch dich bei den Riten des Wohlergehens verehrt werden.
13.5.26
छन्दोदेव इति ख्यातः स्त्रीणां पूज्यो भविष्यसि ।
कीर्तिश्च तेऽतुला वत्स त्रिषु लोकेषु यास्यति ॥ १३.५.२६ ॥
Unter dem Namen Chandodeva bekannt, wirst du unter den Frauen verehrungswürdig sein. O lieber Sohn, dein unvergleichlicher Ruhm wird sich durch die drei Welten verbreiten.
13.5.27
एवं तस्मै वरं दत्त्वा वासवोऽन्तरधीयत ।
प्राणांस्त्यक्त्वा मतङ्गोपि प्राप तत्स्थानमुत्तमम् ॥ १३.५.२७ ॥
Nachdem er ihm diese Gabe gewährt hatte, verschwand Vāsava. Auch Mataṅga gab seinen Atem auf und erreichte jenen höchsten Ort.
13.5.28
एवमेव परं स्थानं मर्त्यानां भरतर्षभ ।
ब्राह्मण्यं नाम दुष्प्रापमिन्द्रेणोक्तं महात्मना ॥ १३.५.२८ ॥
O Stier der Bharatas, dies ist wahrlich der höchste Zustand für die Sterblichen. Der großmütige Indra erklärte, der Zustand namens Brahmanentum sei schwer zu erlangen.