மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.5.1
एवमुक्तो मतङ्गस्तु संशितात्मा यतव्रतः ।
सहस्रमेकपादेन ततो ध्याने व्यतिष्ठत ॥ १३.५.१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மதங்கன், அடக்கிய மனத்துடனும் உறுதியான விரதத்துடனும், ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஒரு காலில் நின்று தியானத்தில் நிலைத்திருந்தான்.
13.5.2
तं सहस्रावरे काले शक्रो द्रष्टुमुपागमत् ।
तदेव च पुनर्वाक्यमुवाच बलवृत्रहा ॥ १३.५.२ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடியும் தருணத்தில் இந்திரன் அவனைக் காண வந்தான்; வலிமைமிக்க விருத்திரனைக் கொன்றவன் அதே சொற்களை மீண்டும் சொன்னான்.
13.5.3
इदं वर्षसहस्रं वै ब्रह्मचारी समाहितः ।
अतिष्ठमेकपादेन ब्राह्मण्यं नाप्नुयां कथम् ॥ १३.५.३ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மசாரியாகவும் ஒருமுகப்பட்டும் ஒரு காலில் நின்றேன்; அப்படியிருக்க எனக்கு பிராமணத்துவம் எப்படி கிடைக்காமல் போகும்?
13.5.4
चण्डालयोनो जातेन नावाप्यं वै कथञ्चन ।
अन्यं कामं वृणीष्व त्वं मा वृथा तेऽस्त्वयं श्रमः ॥ १३.५.४ ॥
சண்டாள யோனியில் பிறந்தவனுக்கு இது எந்த வகையிலும் கிடைக்காது; வேறு வரத்தைக் கேள், உன் இந்த முயற்சி வீணாகக் கூடாது.
13.5.5
एवमुक्तो मतङ्गस्तु भृशं शोकपरायणः ।
अध्यतिष्ठद्गयां गत्वा सोऽङ्गुष्टेन शतं समाः ॥ १३.५.५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மதங்கன் மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்தான்; அவன் கயைக்குச் சென்று கால்விரல் முனையில் நூறு ஆண்டுகள் நின்றான்.
13.5.6
सुदुर्वहं वहन्योगं कृशो धमनिसन्ततः ।
त्वगस्थिभूतो धर्मात्मा स ततापेति नः श्रुतम् ॥ १३.५.६ ॥
மிகக் கடினமான யோகத்தை மேற்கொண்டு, மெலிந்து, நரம்புகளால் சூழப்பட்டு, தோலும் எலும்புமாக மாறிய அந்த தர்மாத்மா தவம் செய்தான் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்.
13.5.7
तं तपन्तमभिद्रुत्य पाणिं जग्राह वासवः ।
वराणामीश्वरो दाता सर्वभूतहिते रतः ॥ १३.५.७ ॥
தவம் செய்துகொண்டிருந்தவனை நெருங்கி வாசவன் (இந்திரன்) அவன் கையைப் பற்றினான். வரங்களின் ஈசனும் வழங்குபவனும், எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவனுமான அவன்.
13.5.8
मतङ्ग ब्राह्मणत्वं ते विरुद्धमिह दृश्यते ।
ब्राह्मण्यं दुर्लभतरं संवृतं परिपन्थिभिः ॥ १३.५.८ ॥
மதங்கா, இங்கே உன் பிராமணத்தன்மை பொருத்தமற்றதாகத் தெரிகிறது. பிராமணத்துவம் மிகவும் அடைவதற்கரியது; எதிரிகளால் தடுக்கப்பட்டது.
13.5.9
पूजयन्सुखमाप्नोति दुःखमाप्नोत्यपूजयन् ।
ब्राह्मणे सर्वभूतानां योगक्षेमः समाहितः ॥ १३.५.९ ॥
பிராமணரை மதிப்பவன் இன்பம் அடைகிறான்; மதிக்காதவன் துன்பம் அடைகிறான். பிராமணனிடத்தில்தான் எல்லா உயிர்களின் நலனும் பாதுகாப்பும் நிலைபெற்றுள்ளன.
13.5.10
ब्राह्मणेभ्योऽनुतृप्यन्ते पितरो देवतास्तथा ।
ब्राह्मणः सर्वभूतानां मतङ्ग पर उच्यते ॥ १३.५.१० ॥
பிராமணர்களால் பித்ருக்களும் தேவர்களும் திருப்தி அடைகின்றனர். மதங்கா, பிராமணனே எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவன் என்று கூறப்படுகிறான்.
13.5.11
ब्राह्मणः कुरुते तद्धि यथा यद्यच्च वाञ्छति ॥ १३.५.११ ॥
பிராமணன் எது எப்படி விரும்புகிறானோ, அதையே செய்கிறான்.
13.5.12
बह्वीस्तु संसरन्योनीर्जायमानः पनुःपुनः ।
पर्याये तात कस्मिंश्चिद्ब्राह्मण्यमिह विन्दति ॥ १३.५.१२ ॥
பல யோனிகளில் அலைந்து, மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து, அன்பனே, ஏதோ ஒரு முறையில் ஒருவன் இங்கே பிராமணத்துவத்தை அடைகிறான்.
13.5.13
तदुत्सृज्येह दुष्प्रापं ब्राह्मण्यमकृतात्मभिः ।
अन्यं वरं वृणीष्व त्वं दुर्लभोऽयं हि ते वरः ॥ १३.५.१३ ॥
ஆகையால் அகிருதாத்மாக்களால் அடைய முடியாத பிராமணத்துவத்தை இங்கே விட்டுவிட்டு வேறு வரத்தைத் தேர்ந்தெடு; இந்த வரம் உனக்கு அரியது.
13.5.14
किं मां तुदसि दुःखार्तं मृतं मारयसे च माम् ।
त्वां तु शोचामि यो लब्ध्वा ब्राह्मण्यं न बुभूषसे ॥ १३.५.१४ ॥
துக்கத்தால் வாடும் என்னை ஏன் வருத்துகிறாய், இறந்தவனை ஏன் மீண்டும் கொல்கிறாய்? பிராமணத்துவத்தைப் பெற்றும் அதை விரும்பாத உன்னைக் குறித்தே நான் வருந்துகிறேன்.
13.5.15
ब्राह्मण्यं यदि दुष्प्रापं त्रिभिर्वर्णैर्दुरासदम् ।
सुदुर्लभं सदावाप्य नानुतिष्ठन्ति मानवाः ॥ १३.५.१५ ॥
பிராமணத்துவம் அடைய அரியது, மூன்று வர்ணத்தாருக்கும் எட்டுதற்கரியது, மிகவும் அரியது என்றாலும், மனிதர்கள் அதைப் பெற்றும் அதன்படி நடப்பதில்லை.
13.5.16
ये पापेभ्यः पापतमास्तेषामधम एव सः ।
ब्राह्मण्यं योऽवजानीते धनं लब्ध्वेव दुर्लभम् ॥ १३.५.१६ ॥
பாவிகளில் மிகப் பெரும் பாவிகளுக்குள், பிராமணத்துவத்தை அவமதிப்பவன் அதமனே; அரிய செல்வத்தைப் பெற்றும் அதை இகழ்பவனைப் போல.
13.5.17
दुष्प्रापं खलु विप्रत्वं प्राप्तं दुरनुपालनम् ।
दुरवापमवाप्यैतन्नानुतिष्ठन्ति मानवाः ॥ १३.५.१७ ॥
பிராமணத்துவம் உண்மையில் அடைய அரியது; அடைந்தாலும் அதைக் காப்பது கடினம். அரிதாகப் பெற்றும் மனிதர்கள் அதைப் பின்பற்றுவதில்லை.
13.5.18
एकारामो ह्यहं शक्र निर्न्द्वद्वो निष्परिग्रहः ।
अहिंसादममास्थाय कथं नार्हामि विप्रताम् ॥ १३.५.१८ ॥
ஓ சக்ரா, நான் தனிமையில் மகிழ்பவன், இருமைகளை விட்டவன், பற்றற்றவன்; அகிம்சையையும் அடக்கத்தையும் ஏற்று நான் பிராமணத்துவத்துக்குத் தகுதி பெறாதிருப்பேனா?
13.5.19
दैवं तु कथमेतद्वै यदहं मातृदोषतः ।
एतामवस्थां सम्प्राप्तो धर्मज्ञः सन्पुरन्दरं ॥ १३.५.१९ ॥
ஐயோ, இது என்ன விதி! தர்மத்தை அறிந்தவனான நான், தாயின் குற்றத்தால் இந்த நிலையை அடைந்தேன், ஓ புரந்தரா.
13.5.20
नूनं दैवं न शक्यं हि पौरुषेणातिवर्तितुम् ।
यदर्थं यत्नवानेव न लभे विप्रतां विभो ॥ १३.५.२० ॥
நிச்சயமாக விதியை மனித முயற்சியால் கடக்க முடியாது; முயற்சி செய்தும் நான் பிராமணத்துவத்தை அடையவில்லை, ஓ விபோ.
13.5.21
एवंगते तु धर्मज्ञ दातुमर्हसि मे वरम् ।
यदि तेऽहमनुग्राह्यः किचिद्वा सुकृतं मम ॥ १३.५.२१ ॥
இவ்வாறு ஆன நிலையில், ஓ தர்மஞ்ஞனே, நீ எனக்கு ஒரு வரம் அளிப்பது தகும்; நான் உன் அருளுக்குத் தகுந்தவனாயின், அல்லது என் சிறு நற்செயல் ஏதேனும் இருந்தால்.
13.5.22
वृणीष्वेति तदा प्राह ततस्तं बलवृत्रहा ।
चोदितस्तु महेन्द्रेण मतङ्गः प्राब्रवीदिदम् ॥ १३.५.२२ ॥
'வரம் கேள்' என்று அப்போது அவன் கூறினான்; அப்போது பலவிருத்திரனைக் கொன்றவன் அவனிடம் சொன்னான். மகேந்திரனால் தூண்டப்பட்ட மதங்கன் இதைச் சொன்னான்.
13.5.23
यथा कामविहारी स्यां कामरूपी विहङ्गमः ।
ब्रह्मक्षत्राविरोधेन पूजां च प्राप्नुयामहम् ॥ १३.५.२३ ॥
நான் விரும்பியபடி சஞ்சரிப்பவனாகவும், விரும்பிய வடிவு எடுக்கும் பறவையாகவும் ஆகவேண்டும்; பிராமணருக்கும் க்ஷத்ரியருக்கும் முரண்பாடின்றி நானும் மரியாதையைப் பெறவேண்டும்.
13.5.24
यथा ममाक्षया कीर्तिर्भवेच्चापि पुरन्दर ।
कर्तुमर्हसि तद्देव शिरसा त्वां प्रसादये ॥ १३.५.२४ ॥
என் புகழ் அழியாததாக இருக்குமாறு செய்ய வேண்டும், ஓ புரந்தரா; அதை நீ செய்ய வேண்டும், ஓ தேவா; தலை வணங்கி உன்னைத் தொழுது அருள் வேண்டுகிறேன்.
13.5.25
मतङ्ग गम्यतां शीघ्रमेवमेतद्भविष्यति ।
स्त्रियः सर्वास्त्वया लोके यक्ष्यन्ते भूतिकर्मणि ॥ १३.५.२५ ॥
மதங்கா, விரைவில் செல். இது இப்படியே நடக்கும். உலகில் எல்லாப் பெண்களும் உன்னால் செழிப்புக் சடங்குகளில் வழிபடப்படுவார்கள்.
13.5.26
छन्दोदेव इति ख्यातः स्त्रीणां पूज्यो भविष्यसि ।
कीर्तिश्च तेऽतुला वत्स त्रिषु लोकेषु यास्यति ॥ १३.५.२६ ॥
சந்தோதேவன் என்று புகழ்பெற்று நீ பெண்களுக்கு வணங்கத்தக்கவனாவாய். அன்பு மகனே, உன் ஒப்பற்ற புகழ் மூன்று உலகங்களிலும் பரவும்.
13.5.27
एवं तस्मै वरं दत्त्वा वासवोऽन्तरधीयत ।
प्राणांस्त्यक्त्वा मतङ्गोपि प्राप तत्स्थानमुत्तमम् ॥ १३.५.२७ ॥
இவ்வாறு அவனுக்கு வரம் அளித்து வாசவன் மறைந்தான். மதங்கனும் உயிரை விட்டு அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைந்தான்.
13.5.28
एवमेव परं स्थानं मर्त्यानां भरतर्षभ ।
ब्राह्मण्यं नाम दुष्प्रापमिन्द्रेणोक्तं महात्मना ॥ १३.५.२८ ॥
பரதர்களின் காளையே, மனிதர்களுக்கு இதுவே உயர்ந்த நிலை. பெரியவனான இந்திரன் 'பிராமண்யம்' என்னும் இந்த நிலை அடைவது கடினம் என்று கூறினான்.