Mahābhārata · Adhyāya 13.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.55.1
श्रुतं वर्णावरैर्दत्तं हव्यं कव्यं च नारद ।
सम्प्रयोगे च पुत्राणां कन्यानां च ब्रवीहि मे ॥ १३.५५.१ ॥
O Nārada, sage mir von havya und kavya, die von den niederen Ständen gehört und gegeben wurden, und von der Verbindung der Söhne und Töchter.
13.55.2
कन्याप्रदानं प्रत्राणां स्त्रीणां संयोगमेव च ।
आनुपूर्व्यान्मया सम्यगुच्यमानं निबोध मे ॥ १३.५५.२ ॥
Ich werde dir der Reihe nach richtig darlegen, wie Töchter verheiratet werden und wie Söhne und Frauen sich verbinden. Vernimm es von mir.
13.55.3
जातमात्रा तु दातव्या कन्यका सदृशे वरे ।
काले दत्तासु कन्यासु पिता धर्मेण युज्यते ॥ १३.५५.३ ॥
Ein Mädchen soll gleich nach der Geburt einem passenden Bräutigam gegeben werden; wenn die Töchter zur rechten Zeit gegeben werden, ist der Vater mit dem Dharma verbunden.
13.55.4
यस्तु पुष्पवतीं कन्यां बान्धवो न प्रयच्छति ।
मासिमासि गते बन्धुस्तस्या भ्रौणघ्न्यमाप्नुते ॥ १३.५५.४ ॥
Ein Verwandter, der ein Mädchen, das die Reife erreicht hat, nicht gibt, verfällt Monat für Monat der Schuld, einen Embryo getötet zu haben.
13.55.5
यस्तु कन्यां गृहे रुन्ध्याद्ग्राम्यैर्भोगैर्विवर्जिताम् ।
अवध्यातः स कन्याया बन्धुः प्राप्नोति भ्रूणहाम् ॥ १३.५५.५ ॥
Ein Verwandter, der ein Mädchen im Haus einsperrt und ihm weltliche Freuden vorenthält, wird schuldig an ihr und verfällt der Schuld, einen Embryo getötet zu haben.
13.55.6
दूषिता पाणिमात्रेण मृते भर्तरि दारिका ।
संस्कारं लभते नारी द्वितीये सा पुनः पतौ ॥ १३.५५.६ ॥
Stirbt ihr Gatte, erhält das Mädchen, das allein durch die Berührung der Hand befleckt wurde, mit einem zweiten Gatten erneut eine Weihe.
13.55.7
पुनर्भूर्नाम सा कन्या सपुत्रा हव्यकव्यदा ।
अदूष्या सा प्रसूतीषु प्रजानां दारकर्मणि ॥ १३.५५.७ ॥
Jene Jungfrau namens Punarbhū, die Söhne hat, ist eine Geberin der havya- und kavya-Opfer. Bei der Geburt und im Ehritus ist sie nicht befleckt.
13.55.8
या तु कन्या प्रसूयेत गर्भिणी या तु वा भवेत् ।
कथं दारक्रियां भूयः सा भवेदृषिसत्तम ॥ १३.५५.८ ॥
Wie aber kann eine Jungfrau, die geboren hat oder schwanger ist, wieder zum Ehritus geeignet werden, o Bester der Weisen?
13.55.9
तत्वार्थनिश्चितं शब्दं कन्यका नयतेऽग्नये ।
तस्मात्कुर्वन्ति वै भावं कुमार्यस्ता न कन्यकाः ॥ १३.५५.९ ॥
Nach dem in seinem wahren Sinn festgelegten Wort wird die Jungfrau zum Feuer geführt. Daher gelten sie als Kumārī, nicht als Kanyā.
13.55.10
ब्रह्महत्यात्रिभागेन गर्भाधानविशोधितः ।
गृह्णीयात्तां चतुर्भागविशुद्धां सर्जनात्पुनः ॥ १३.५५.१० ॥
Man soll sie nehmen, die durch einen Drittelanteil der Brahmanenmordsünde von der Empfängnis gereinigt ist; und man soll sie wieder nehmen, die durch einen Viertelanteil nach der Geburt gereinigt ist.
13.55.11
कथं कन्यासु ये जाता बन्धूनां दूषिताः सदा ।
कस्य ते हव्यकव्यानि प्रदास्यन्ति महामुने ॥ १३.५५.११ ॥
Jene, die von Jungfrauen geboren werden und von ihren Verwandten stets als befleckt gelten, für wen werden sie die havya- und kavya-Opfer darbringen, o großer Weiser?
13.55.12
कन्यायास्तु पितुः पुत्राः कानीना हव्यकव्यदाः ।
अन्तर्वत्नयास्तु यः पाणिं गृह्णीयात्स सहोढजः ॥ १३.५५.१२ ॥
Die Söhne des Vaters der Jungfrau sind die Kānīna, und auch sie sind Geber der havya- und kavya-Opfer. Wer die Hand einer Schwangeren nimmt, dessen Sohn heißt Sahoḍhaja.
13.55.13
अथ येनाहितो गर्भः कन्यायां तत्र नारद ।
कथं पुत्रफलं तस्य भवेदेतत्प्रचक्ष्व मे ॥ १३.५५.१३ ॥
Nārada, wie hat derjenige, durch den in einer Jungfrau ein Embryo gelegt wird, die Frucht eines Sohnes? Erkläre mir dies.
13.55.14
धर्माचारेषु ते नित्यं दूषकाः कृतशोधनाः ।
बीजं च नश्यते तेषां मोघचेष्टा भवन्ति ते ॥ १३.५५.१४ ॥
Im Vollzug des Dharma sind sie stets Befleckende, selbst wenn sie durch Riten gereinigt wurden; ihr Same geht verloren, und ihre Bemühungen werden vergeblich.
13.55.15
अथ काचिद्भवेत्कन्या क्रीता दत्ता हृताऽपि वा ।
कथं पुत्रकृतं तस्यास्तद्भवेद्दषिसत्तम ॥ १३.५५.१५ ॥
Wenn nun irgendeine Jungfrau gekauft, gegeben oder geraubt wurde, wie geschähe dann für sie die Tat der Sohnzeugung? Wie wäre das, o Bester der Weisen?
13.55.16
क्रीता दत्ता हृता चैव या कन्या पाणिवर्जिता ।
कौमारी नाम सा भार्या प्रसवेदौरसान्सुतान्।
न पत्न्यर्थे शुभा प्रोक्ता तत्कर्मण्यपराजिते ॥ १३.५५.१६ ॥
Eine Jungfrau, die gekauft, gegeben oder geraubt wurde und deren Hand nicht genommen wurde, heißt »Kaumārī«; sie gebiert als Ehefrau nicht echte Söhne, heißt es; o Unbesiegter, für jene Handlung gilt sie nicht als glücksbringend.
13.55.17
केन मङ्गलकृत्येषु विनियुज्यन्ति कन्यकाः ।
एतदिच्छामि विज्ञातुं तत्वेनेह महामुने ॥ १३.५५.१७ ॥
Durch wen werden Jungfrauen bei glückbringenden Riten eingesetzt? O großer Weiser, ich möchte dies hier wahrhaftig erfahren.
13.55.18
नित्यं निवसते लक्ष्मीः कन्यकासु प्रतिष्ठिता ।
शोभना शुभयोग्या च पूज्या मङ्गलकर्मसु ॥ १३.५५.१८ ॥
Lakṣmī wohnt stets, in Jungfrauen gegründet; sie sind strahlend, geeignet für glückbringende Dinge und verehrungswürdig bei Riten des Glücks.
13.55.19
आकरस्थं यथा रत्नं सर्वकामफलोपगम् ।
तथा कन्या महालक्ष्मीः सर्वलोकस्य मङ्गलम् ॥ १३.५५.१९ ॥
Wie ein Juwel, das in der Mine liegt und jede Wunschfrucht gewährt, so ist die Jungfrau die große Lakṣmī, der Segen der ganzen Welt.
13.55.20
एवं कन्या परा लक्ष्मी रतिस्तोषश्च देहिनाम् ।
महाकुलानां चारित्रवृत्तेन निकषोपलम् ॥ १३.५५.२० ॥
So ist die Jungfrau die höchste Lakṣmī, Freude und Zufriedenheit der verkörperten Wesen; für große Geschlechter ist sie der Prüfstein von Wandel und Charakter.
13.55.21
आनयित्वा स्वकाद्वर्णात्कन्यकां यो भजेन्नरः ।
दातारं हव्यकव्यानां पुत्रकं या प्रसूयति ॥ १३.५५.२१ ॥
Der Mann, der eine Jungfrau aus seinem eigenen Stand heimführt und sie annimmt — sie gebiert einen Sohn, der den Göttern und Ahnen die Opfergaben havya und kavya darbringt.
13.55.22
साध्वी कुलं वर्धयति साध्वी पुष्टिग्रहे परा ।
साध्वी लक्ष्मी रतिः साक्षात्प्रतिष्ठा सन्ततिस्तथा ॥ १३.५५.२२ ॥
Eine tugendhafte Frau mehrt das Geschlecht; im Haus des Wohlstands ist die Tugendhafte die höchste. Die tugendhafte Lakṣmī ist wahrhaftig Freude, Grundlage und Nachkommenschaft.