مهابهاراتا · أدهيايا 13.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.7.1
श्रूयतां पार्थ तत्त्वेन विश्वामित्रो यथा पुरा ।
ब्राह्मणत्वं गतस्तात् ब्रह्मर्षित्वं तथैव च ॥ १३.७.१ ॥
اسمع يا پارثا، كيف نال فيشفاميترا في القديم حقاً مقام البراهمة، وكذلك مقام البراهماريشي.
13.7.2
भरतस्यान्ववाये वै मिथिलो नाम पार्थिवः ।
बभूव भरतश्रेष्ठ यज्वा धर्मभृतांवरः ॥ १३.७.२ ॥
كان في سلالة بهاراتا ملك اسمه ميثيلا، يا خير البهاراتا، كان يقيم القرابين وهو الأفضل بين حاملي الدهرما.
13.7.3
तस्य पुत्रो महानासीञ्जह्नुर्नाम नरेश्वरः ।
दुहितृत्वमनुप्राप्ता गङ्गा यस्य महात्मनः ॥ १३.७.३ ॥
كان ابنه الملك العظيم المسمى جهنو، وقد صارت غانغا ابنةً لذلك العظيم النفس.
13.7.4
तस्यात्मजस्तुल्यगुणः सिन्धुद्वीपो महायशाः ।
सिन्धुद्वीपाच्च राजर्षिर्बलाकाश्वो महाबलः ॥ १३.७.४ ॥
كان ابنه سنديدفيبا، مساوياً له في الصفات وعظيم الشهرة؛ ومن سنديدفيبا جاء الملك الحكيم بالاكاشفا، ذو القوة العظيمة.
13.7.5
वल्लभस्तस्य तनयः साक्षाद्धर्म इवापरः ।
कुशिकस्तस्य तनयः सहस्राक्षसमद्युतिः ॥ १३.७.५ ॥
كان ابنه فالابها، كأنه الدهرما بعينه؛ وكان ابنه كوشيكا، وبهاؤه يعادل بهاء إندرا ذي الألف عين.
13.7.6
कुशिकस्यात्मजः श्रीमान्गाधिर्नाम जनेश्वरः ।
अपुत्रः प्रसवेनार्थी वनवासमुपावसत् ॥ १३.७.६ ॥
كان ابن كوشيكا الملك المجيد غادهي؛ ولما لم يكن له ابن، وهو يرجو الذرية، سكن في الغابة.
13.7.7
कन्या जज्ञे सुतात्तस्य वने निवसतः सतः ।
नाम्ना सत्यवती नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.७.७ ॥
وُلدت لذلك الرجل الفاضل الساكن في الغابة، من ابنه، ابنةٌ اسمها ساتياواتي، لا مثيل لجمالها على الأرض.
13.7.8
तां वव्रे भार्गवः श्रीमांश्च्यवनस्यात्मसम्भवः ।
ऋचीक इति विख्यातो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.७.८ ॥
طلب الزواج منها ركيكا، البهارغافي المجيد، ابن تشيافانا، المشهور الراسخ في التقشف العظيم.
13.7.9
स तां न प्रददौ तस्मै ऋचीकाय महात्मने ।
दरिद्र इति मत्वा वै गाधिः शत्रुनिबर्हणः ॥ १३.७.९ ॥
لم يعطها غادهي، مدمّر الأعداء، لذلك الرُّكيكا العظيم النفس، ظنًّا منه أنه فقير.
13.7.10
प्रत्याख्याय पुनर्यान्तमब्रवीद्राजसत्तप्रः ।
शुल्कं प्रदीयतां मह्यं ततो वत्स्यसि मे सुताम् ॥ १३.७.१० ॥
ولما صرفه وهمّ بالانصراف، قال له أفضلُ الملوك: "أعطني مهر العروس، ثم تُقيم مع ابنتي."
13.7.11
किं प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नृप ।
दुहितुर्ब्रूह्यसंसक्तो माऽभूत्तत्र विचारणा ॥ १३.७.११ ॥
قال ريتشيكا: "يا سيد الملوك، يا ملك! ماذا أعطيك مهرًا؟ قل لي عن ابنتك دون تردد، ولا تُطِل التفكير في ذلك."
13.7.12
चन्द्ररश्मिप्रकाशानां हयानां वातरहसाम् ।
एकतः श्यामकर्णानां सहस्रं दाह भार्गव ॥ १३.७.१२ ॥
قال غادهي: "يا بهارغافا، أعطني ألف فرس، تُشرق كأشعة القمر، وتسبق الريح، سوداء الآذان من جانب واحد."
13.7.13
ततः स भृगुशार्दूलश्च्यवनस्यात्मजः प्रभुः ।
अब्रवीद्वरुणं देवमादित्यं पतिमम्भसाम् ॥ १३.७.१३ ॥
فقال عندها ذلك النمر من بني بهريغو، ابن تشيافانا القدير، للإله فارونا، آديتيا سيد المياه.
13.7.14
एकतः श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
सहस्रं वातवेगानां भिक्षे त्वां देवसत्तम ॥ १३.७.१४ ॥
أيها الأفضل بين الآلهة، أسألك ألف فرس، مشرقة كالقمر، سريعة كالريح، ذات آذان سوداء من جانب.
13.7.15
तथेति वरुणो देव आदित्यो भृगुसत्तमम् ।
उवाच यत्र ते च्छन्दस्तत्रोत्थास्यन्ति वाजिनः ॥ १३.७.१५ ॥
«فليكن كذلك»، قال الإله فارونا، الآديتيا، لأفضل البهريغو. «حيثما شاءت، تنهض تلك الخيول».
13.7.16
ध्यातमात्रे ऋचीकेन हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
गङ्गाजलात्समुत्तस्थौ सहस्रं विपुलौजसाम् ॥ १३.७.१६ ॥
ما إن تفكّر فيها ريتشيكا حتى نهضت من مياه الغانج ألف فرس، مشرقة كالقمر، عظيمة القوة.
13.7.17
अदूरे कान्यकुब्जस्य गङ्गायास्तीरमुत्तमम् ।
अश्वतीर्थं तदद्यापि मानवाः परिचक्षते ॥ १३.७.१७ ॥
ليس بعيدًا عن كانيا كوبجا توجد ضفة مميزة لنهر الغانج، يسميها الناس حتى اليوم أشفاتيرثا، معبر الخيل.
13.7.18
ततो वै गाधये तात सहस्रं वाजिनां शुभम् ।
ऋचीकः प्रददौ प्रीतः शुल्कार्थं तपतां वरः ॥ १३.७.१८ ॥
ثم، يا عزيزي، أعطى ريتشيكا، أفضل الزهاد، مسرورًا، غادي ألف فرس مباركة مهرًا للعروس.
13.7.19
ततः स विस्मितो राजा गाधिः शापभयेन च ।
ददौ तां समलङ्कृत्य कन्यां भृगुसुताय वै ॥ १३.७.१९ ॥
فعجب الملك غادهي وخاف اللعنة، فزيّن الفتاة وأعطاها لابن بهريغو.
13.7.20
जग्राह विधिवत्पाणिं तस्या ब्रह्मर्षिसत्तमः ।
सा च तं पतिमासाद्य परं हर्षमवाप ह ॥ १३.७.२० ॥
فأخذ أفضل البراهمة يدها وفق الشعائر، فنالت هي زوجها وبلغت أسمى الفرح.
13.7.21
स तुतोष च ब्रह्मर्षिस्तस्या वृत्तेन भारत ।
छन्दयामास चैवैनां वरेण वरवर्णिनीम् ॥ १३.७.२१ ॥
يا بهارتا، رضي ذلك البراهمي عن سلوكها، وأراد أن يمنح تلك الجميلة نعمة.
13.7.22
मात्रे तत्सर्वमाचख्यौ सा कन्या राजसत्तम ।
अथतामब्रवीन्माता सुतां किञ्चिदवाङ्मुखीम् ॥ १३.७.२२ ॥
يا أفضل الملوك، أخبرت الفتاة أمها بكل ذلك؛ ثم قالت الأم لابنتها وقد أطرقت بوجهها قليلاً.
13.7.23
ममापि पुत्रि भर्ता ते प्रसादं कर्तुमर्हति ।
अपत्यस्य प्रदानेन समर्थश्च महातपाः ॥ १३.७.२३ ॥
يا ابنتي، ينبغي لزوجك أن يتفضل عليّ أيضاً؛ فذلك الزاهد العظيم قادر على منح الذرية.
13.7.24
ततः सा त्वरितं गत्वा तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
मातुश्चिकीर्षितं राजन्ऋचीकस्तामथाब्रवीत् ॥ १३.७.२४ ॥
ثم مضت مسرعة فأخبرت بكل شيء؛ يا ملك، فلما سمع ريتشيكا رغبة الأم قال لها.
13.7.25
गुणवन्तं च पुत्रं वै त्वं च साऽथ जनिष्यथ ।
जनन्यास्तव कल्याणि मा भूद्वै प्रणयोऽन्यथा ॥ १३.७.२५ ॥
ستلدين أنتِ وهي ابنًا فاضلًا. أيتها المباركة، لا يتغير حبك لأمك.
13.7.26
तव चैव गुणश्लाघी पुत्र उत्पत्स्यते महान् ।
अस्मद्वंशकरः श्रीमांस्तव भ्राता च वंशकृत् ॥ १३.७.२६ ॥
سيولد ابنك، المشهود له بفضائله، عظيمًا. سيكون مؤسس نسلنا المجيد، ويواصل أيضًا نسل أخيك.
13.7.27
ऋतुस्नाता च साऽश्वत्थं त्वं च वृक्षमुदुम्बरम् ।
परिष्वजेतं कल्याणि तत इष्टमवाप्स्यथः ॥ १३.७.२७ ॥
أيتها المباركة، بعد اغتسالها من الحيض، لتحتضن هي شجرة الأشفاتا، وأنتِ شجرة الأُدُمبَرا؛ عندها تنالان المراد.
13.7.28
चरुद्वयमिदं चैव मन्त्रपूतं शुचिस्मिते ।
त्वं च सा चोपभुञ्जीतं ततः पुत्राववाप्स्यथः ॥ १३.७.२८ ॥
أيتها ذات الابتسامة الطاهرة، هذان القربانان من الأرز المطهّران بالتعاويذ، تأكلهما أنتِ وهي؛ عندها تنالان الأبناء.
13.7.29
ततः सत्यवती हृष्टा मातरं प्रत्यभाषत ।
यदृचीकेन कथितं तच्चाचख्यौ चरुद्वयम् ॥ १३.७.२९ ॥
ثم تكلمت ساتياڤاتي المسرورة إلى أمها، وأخبرتها بكل ما قاله ريتشيكا، وبأمر القربانين.
13.7.30
तामुवाच ततो माता सुतां सत्यवतीं तदा ।
पुत्रि पूर्वोपपन्नायाः कुरुष्व वचनं मम ॥ १३.७.३० ॥
ثم قالت الأم لابنتها ساتياڤاتي: «يا ابنتي، افعلي ما أقوله، من أجل ما نيل من قبل.»
13.7.31
भर्त्रा य एष दत्तस्ते चरुर्मन्त्रपुरस्कृतः ।
एनं प्रयच्छ मह्यं त्वं मदीयं त्वं गृहाण च ॥ १३.७.३१ ॥
أعطني هذا الشَّرو المُعدّ بالمانترا الذي أعطاك إياه زوجك، وخذي أنتِ شَروي.
13.7.32
व्यत्यासं वृक्षयोश्चापि करवाव शुचिस्मिते ।
यदि प्रमाणं वचनं मम मातुरनिन्दिते ॥ १३.७.३२ ॥
يا ذات الابتسامة الطاهرة، يا بلا عيب، إن كان قولي وقول أمك حجةً، فلنتبادل الشجرتين.
13.7.33
स्वमपत्यं विशिष्टं हि सर्व इच्छत्यनाविलम् ।
व्यक्तं भगवता चात्र कृतमेवं भविष्यति ॥ १३.७.३३ ॥
يرغب كلٌّ في أن يكون نسله فاضلاً نقياً؛ وقد قضى المبارك بوضوح هنا أن يكون الأمر كذلك.
13.7.34
ततो मे त्वच्चरौ भावः पादपे च समुध्यमे ।
कथं विशिष्टो भ्राता मे भवेदित्येव चिन्तय ॥ १३.७.३४ ॥
فليكن قصدي في شَروكِ وفي الشجرة؛ ففكّري فقط في كيف يصير أخي فاضلاً.
13.7.35
तथाच कृतवत्यौ ते माता सत्यवती च सा ।
अथ गर्भावनुप्राप्ते उभे ते वै युधिष्ठिर ॥ १३.७.३५ ॥
وهكذا فعلت أمّك ساتياواتي وهي؛ ثم، يا يودهيشثيرا، حملت كلتاهما.
13.7.36
दृष्ट्वा गर्भमनुप्राप्तां भार्यां स च महानृषिः ।
उवाच तां सत्यवतीं दुर्मना भृगुसत्तमः ॥ १३.७.३६ ॥
فلما رأى زوجته قد حملت، قال ذلك الحكيم العظيم، أفضل البهرغو، وهو مكروب النفس، لساتياواتي:
13.7.37
व्यत्यासेनोपयुक्तस्ते चरुर्व्यक्तं भविष्यति ।
व्यत्यासः पादपे चापि सुव्यक्तं ते कृतः शुभे ॥ १३.७.३७ ॥
بالتبادل، سيتضح أن أرز القربان الذي تناولتِه سيتحقق بجلاء. أيتها المباركة، وفي الشجرة أيضًا أجريتِ ذلك التبادل بوضوح.
13.7.38
मया हि विश्वं यद्ब्राह्म त्वच्चरौ सन्निवेशितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं चरौ तस्या निवेशितम् ॥ १३.७.३८ ॥
وضعتُ كل القوة البراهمية في قربانك من الأرز، ووضعتُ كل قوة الكشاتريا في قربانها من الأرز.
13.7.39
त्रैलोक्यविख्यातगुणं त्वं विप्रं जनयिष्यसि ।
सा च क्षत्रं विशिष्टं वै तत एतत्कृतं मया ॥ १३.७.३९ ॥
ستلدين برهمانيًا شهير الفضائل في العوالم الثلاثة، وستلد هي كشاتريًا فاضلًا؛ ولذلك فعلتُ هذا.
13.7.40
व्यत्यासस्तु कृतो यस्मात्त्वया मात्रा च ते शुभे ।
तस्मात्सा ब्राह्मणं श्रेष्ठं माता ते जनयिष्यति ॥ १३.७.४० ॥
أيتها المباركة، لأنكِ وأمكِ أجريتما التبادل، ستلد أمكِ برهمانيًا فاضلًا.
13.7.41
क्षत्रियं तूग्रकर्माणं त्वं भद्रे जनयिष्यसि ।
न हि ते तत्कृतं साधु मातृस्नेहेन भामिनि ॥ १३.७.४१ ॥
لكن أيتها الفاضلة، ستلدين كشاتريًا ذا أفعال شرسة؛ أيتها المتألقة، ما فعلتِه بدافع حب أمكِ ليس حسنًا.
13.7.42
सा श्रुत्वा शोकसंतप्ता पपात वरवर्णिनी ।
भूमौ सत्यवती राजंश्छिन्नेव रुचिरा लता ॥ १३.७.४२ ॥
فلما سمعت ذلك، سقطت ساتياواتي، الفاضلة ذات البشرة الصافية، المعذبة بالحزن، على الأرض، أيها الملك، كاللبلاب الجميل المقطوع.
13.7.43
प्रतिलभ्य च सा सञ्ज्ञां शिरसा प्रणिपत्य च ।
उवाच भार्या भर्तारं गाधेयी भार्गवर्षभम् ॥ १३.७.४३ ॥
استعادت وعيها وانحنت برأسها، فقالت الزوجة، ابنة غادهي، لزوجها ثور بهرغو.
13.7.44
प्रसादयन्त्यां भार्यायां मयि ब्रह्मविदांवर ।
प्रसादं कुरु विप्रर्षे न मे स्यात्त्रत्रियः सुतः ॥ १३.७.४४ ॥
يا أفضل العارفين بالبراهمان، بينما كانت زوجتي تتضرع إليّ، أيها الحكيم البرهمي، تفضّل بالعطف: لا يكن ابني كشاتريا.
13.7.45
कामं ममोग्रकर्मा वै पौत्रो भवितुमर्हति ।
न तु मे स्यात्सुतो ब्रह्मन्नेष मे दीयतां वरः ॥ १३.७.४५ ॥
ليكن حفيدي، ذو الأفعال الشديدة، جديرًا على كل حال؛ لكن لا يكن لي ابن. أيها البرهمي، امنحني هذه النعمة.
13.7.46
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्यां सुमहातपाः ।
ततः सा जनयामास जमदग्निं सुतं शुभम् ॥ १३.७.४६ ॥
«فليكن كذلك»، قال الزاهد العظيم لزوجته. فولدت ابنًا مباركًا اسمه جمدغني.
13.7.47
विश्वामित्रं चाजनयद्गाधिभार्या यशस्विनी ।
ऋषेः प्रसादाद्राजेन्द्र ब्रह्मर्षि ब्रह्मवादिनम् ॥ १३.७.४७ ॥
وولدت زوجة غادهي المشهورة فيشفاميترا. أيها سيد الملوك، بفضل الحكيم صار برهمرشي، ومتحدثًا عن البراهمان.
13.7.48
ततो ब्राह्मणतां यातो विश्वामित्रो महातपाः ।
क्षत्रियः सोऽप्यथ तथा ब्रह्मवंशस्य कारकः ॥ १३.७.४८ ॥
ثم بلغ الزاهد العظيم فيشفاميترا مرتبة البراهمة. وإن كان كشاتريا، فقد صار مؤسس نسب برهمي.
13.7.49
तस्य पुत्रा महात्मानो ब्रह्मवंशविवर्धनाः ।
तपस्विनो ब्रह्मविदो गोत्रकर्तार एव च ॥ १३.७.४९ ॥
كان أبناؤه العظماء الذين أنموا سلالة البراهمة زهّادًا وعارفين بالبراهمان ومؤسسي الأنساب أيضًا.
13.7.50
मधुच्छन्दश्च भगवान्देवरातश्च वीर्यवान् ।
अक्षीणश्च शकुन्तश्च बभ्रुः कालपथस्तथा ॥ १३.७.५० ॥
ومادهوتشهاندا، والمبجل ديفاراتا، والقدير أكشينا، وشاكونتا، وبابرو، وكالابادها كذلك.
13.7.51
याज्ञवल्क्यश्च विख्यातस्तथा स्थूणो महाव्रतः ।
उलूको यमदूतश्च तथर्षिः सैन्धवायनः ॥ १३.७.५१ ॥
ويغنافالكيا المشهور، وستهونا صاحب النذور العظيمة، وأولوكا رسول ياما، والحكيم سايندهافايانا كذلك.
13.7.52
पर्णजङ्घश्च भगवान्गावलश्च महानृषिः ।
ऋषिर्वज्रस्तथा ख्यातः सालङ्कायन एव च ॥ १३.७.५२ ॥
والمبجل بارنا جانغا، والحكيم الكبير غافالا، والحكيم فاجرا المشهور، وسالانكايانا كذلك.
13.7.53
लीलाढ्यो नारदश्चैव तथा कूर्चामुखः स्मृतः ।
वादुलिर्मुसलश्चैव वक्षोग्रीवस्तथैव च। ॥ १३.७.५३ ॥
ولِيلاضيا، وكذلك ناراد، ويُذكر كورتشامُخا؛ وكذلك فادولي وموسالا وفاكشوغريفا.
13.7.54
आङ्घ्रिको नैकदृक्चैव शिलायूपः सितः शुचिः ।
चक्रको मारुतन्तव्यो वातघ्नोऽथाश्वलायनः ॥ १३.७.५४ ॥
وأنغريكا وكذلك إيكادريك، وشيلايوبا الأبيض الطاهر؛ وتشاكراكا، ومارутانتافيا، وفاتاغنا، ثم أشفالايانا.
13.7.55
श्यामायनोऽथ गार्ग्यश्च जाबालिः सुश्रुतस्तथा ।
कारीषिरथ संश्रुत्यः परपौरवतन्तवः ॥ १३.७.५५ ॥
شياماياna وغارغيا وجابالي وسوشروتا وكاريشي وسامشروتيا، وخيوط نسل باورافا من خط بارا.
13.7.56
महानृषिश्च कपिलस्तथर्षिस्ताडकायनः ।
तथैव चोपगहनस्तथर्षिश्चासुरायणः ॥ १३.७.५६ ॥
الحكيم العظيم كابيلا، والحكيم تادakayana، وأوبَغاهانا، والحكيم آسوراyana.
13.7.57
मार्दमर्षिर्हिरण्याक्षो जङ्गारिर्बाभ्रवायणिः ।
भूतिर्विभूतिः सूतश्च सुरकृत्तु तथैव च ॥ १३.७.५७ ॥
الحكيم مارادا، وهيرانياكشا، وجانغاري، وباباراvayani، وبهوتي، وفيبهوتي، وسوتا، وسوراكريت.
13.7.58
अरालिर्नाचिकश्चैव चाम्पेयोज्जयनौ तथा ।
नवतन्तुर्बकनखः सेयनो यतिरेव च ॥ १३.७.५८ ॥
أرالين، ناتشيكا، تشامبيا، أوجياna، نافاتانتو، باكاناخا، سيانا، والزاهد ياتي.
13.7.59
अम्भोरुदश्चारुमत्स्यः शिरीषी चाथ गार्दभिः ।
ऊर्जयोनिरुदापेक्षी नारदी च महानृषिः।
विश्वामित्रात्मजाः सर्वे मुनयो ब्रह्मवादिनः ॥ १३.७.५९ ॥
أمبهورودا، تشارومتيا، شيريشي، غاردابهي، أورجايوني، أوداكشي، نارادي والحكيم العظيم — جميعهم أبناء فيشفاميترا، حكماء ينطقون بالبراهمان.
13.7.60
तथैव क्षत्रियो राजन्विश्वामित्रो महातपाः ।
ऋचीकेनाहितं ब्रह्म परमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.७.६० ॥
وكذلك، أيها الملك، نال كشاتريا فيشفاميترا، صاحب التقشف العظيم، هذا البراهمان الأعلى من ريتشيكا، يا يدهيشتهيرا.
13.7.61
एतत्ते सर्वमाख्यातं तत्वेन भरतर्षभ ।
विश्वामित्रस्य वै जन्म सोमसूर्याग्नितेजसः ॥ १३.७.६१ ॥
بيشما: يا ثور البهاراتا، لقد أخبرتك بهذا كله بالحق — ميلاد فيشفاميترا، الذي له بهاء سوما والشمس والنار.
13.7.62
यत्रयत्र च सन्देहो भूयस्ते राजसत्तम ।
तत्रतत्र च मां ब्रूहि च्छेत्ताऽस्मि तव संशयान् ॥ १३.७.६२ ॥
بيشما: يا خير الملوك، أينما عرض لك شك مجددًا فاسألني هناك؛ سأقطع شكوكك.