મહાભારત · અધ્યાય 13.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.7.1
श्रूयतां पार्थ तत्त्वेन विश्वामित्रो यथा पुरा ।
ब्राह्मणत्वं गतस्तात् ब्रह्मर्षित्वं तथैव च ॥ १३.७.१ ॥
હે પાર્થ, સાંભળ. પૂર્વે વિશ્વામિત્રે ખરેખર બ્રાહ્મણત્વ મેળવ્યું, અને એ જ રીતે બ્રહ્મર્ષિત્વ પણ મેળવ્યું.
13.7.2
भरतस्यान्ववाये वै मिथिलो नाम पार्थिवः ।
बभूव भरतश्रेष्ठ यज्वा धर्मभृतांवरः ॥ १३.७.२ ॥
ભરતના વંશમાં મિથિલ નામે એક રાજા થયો. હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તે યજ્ઞ કરનારો અને ધર્મ ધારણ કરનારાઓમાં શ્રેષ્ઠ હતો.
13.7.3
तस्य पुत्रो महानासीञ्जह्नुर्नाम नरेश्वरः ।
दुहितृत्वमनुप्राप्ता गङ्गा यस्य महात्मनः ॥ १३.७.३ ॥
તેનો પુત્ર જહ્નુ નામે મહાન નરેશ્વર થયો; જે મહાત્માની પુત્રી તરીકે ગંગા આવી.
13.7.4
तस्यात्मजस्तुल्यगुणः सिन्धुद्वीपो महायशाः ।
सिन्धुद्वीपाच्च राजर्षिर्बलाकाश्वो महाबलः ॥ १३.७.४ ॥
તેનો પુત્ર તેના જેવા ગુણવાળો મહાયશસ્વી સિંધુદ્વીપ; અને સિંધુદ્વીપથી મહાબળવાન રાજર્ષિ બલાકાશ્વ.
13.7.5
वल्लभस्तस्य तनयः साक्षाद्धर्म इवापरः ।
कुशिकस्तस्य तनयः सहस्राक्षसमद्युतिः ॥ १३.७.५ ॥
તેનો પુત્ર વલ્લભ, જે સાક્ષાત બીજા ધર્મ સમાન હતો; તેનો પુત્ર કુશિક, જેની દીપ્તિ સહસ્રાક્ષ ઇન્દ્ર સમાન હતી.
13.7.6
कुशिकस्यात्मजः श्रीमान्गाधिर्नाम जनेश्वरः ।
अपुत्रः प्रसवेनार्थी वनवासमुपावसत् ॥ १३.७.६ ॥
કુશિકનો પુત્ર શ્રીમાન ગાધિ નામનો નરેશ; પુત્રવિહીન હોવાથી સંતાન ઇચ્છીને તે વનવાસમાં રહ્યો.
13.7.7
कन्या जज्ञे सुतात्तस्य वने निवसतः सतः ।
नाम्ना सत्यवती नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.७.७ ॥
વનમાં વસતા તે સત્પુરુષના પુત્રથી તેમને એક કન્યા જન્મી; તેનું નામ સત્યવતી હતું, જે પૃથ્વી પર રૂપમાં અનુપમ હતી.
13.7.8
तां वव्रे भार्गवः श्रीमांश्च्यवनस्यात्मसम्भवः ।
ऋचीक इति विख्यातो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.७.८ ॥
ચ્યવનના પુત્ર, ભૃગુવંશી શ્રીમાન ઋચીક — મહાન તપમાં સ્થિત અને વિખ્યાત — તેને પત્ની તરીકે માંગી.
13.7.9
स तां न प्रददौ तस्मै ऋचीकाय महात्मने ।
दरिद्र इति मत्वा वै गाधिः शत्रुनिबर्हणः ॥ १३.७.९ ॥
શત્રુઓનો સંહાર કરનાર ગાધિએ તે મહાત્મા ઋચીકને તેની પુત્રી આપી નહીં; તેને દરિદ્ર માનીને.
13.7.10
प्रत्याख्याय पुनर्यान्तमब्रवीद्राजसत्तप्रः ।
शुल्कं प्रदीयतां मह्यं ततो वत्स्यसि मे सुताम् ॥ १३.७.१० ॥
તેને નકારીને પાછા જતા તેને રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ ગાધિએ કહ્યું — "મને શુલ્ક આપો; પછી તમે મારી પુત્રી સાથે રહેશો."
13.7.11
किं प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नृप ।
दुहितुर्ब्रूह्यसंसक्तो माऽभूत्तत्र विचारणा ॥ १३.७.११ ॥
ઋચીકે કહ્યું — "હે રાજેન્દ્ર! હે નૃપ! હું તમને શુલ્ક તરીકે શું આપું? તમારી પુત્રી વિશે સંકોચ વિના કહો; તેમાં કોઈ વિચાર ન હો."
13.7.12
चन्द्ररश्मिप्रकाशानां हयानां वातरहसाम् ।
एकतः श्यामकर्णानां सहस्रं दाह भार्गव ॥ १३.७.१२ ॥
ગાધિએ કહ્યું — "હે ભાર્ગવ! ચંદ્રકિરણ જેવા તેજસ્વી, પવન જેવા વેગવાન, એક બાજુ કાળા કાનવાળા એક હજાર ઘોડા મને આપો."
13.7.13
ततः स भृगुशार्दूलश्च्यवनस्यात्मजः प्रभुः ।
अब्रवीद्वरुणं देवमादित्यं पतिमम्भसाम् ॥ १३.७.१३ ॥
ત્યારે ભૃગુવંશના સિંહ, ચ્યવનના પુત્ર, સમર્થ ઋષિ જળના સ્વામી આદિત્ય વરુણ દેવને બોલ્યા.
13.7.14
एकतः श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
सहस्रं वातवेगानां भिक्षे त्वां देवसत्तम ॥ १३.७.१४ ॥
હે દેવશ્રેષ્ઠ, ચંદ્ર જેવી કાંતિવાળા, પવનના વેગવાળા, એક બાજુ કાળા કાન ધરાવતા હજાર ઘોડા હું તમારી પાસે માંગુ છું.
13.7.15
तथेति वरुणो देव आदित्यो भृगुसत्तमम् ।
उवाच यत्र ते च्छन्दस्तत्रोत्थास्यन्ति वाजिनः ॥ १३.७.१५ ॥
'તથાસ્તુ' કહીને આદિત્ય દેવ વરુણે ભૃગુશ્રેષ્ઠને કહ્યું, 'જ્યાં તમારી ઇચ્છા હશે ત્યાં એ ઘોડા પ્રગટ થશે.'
13.7.16
ध्यातमात्रे ऋचीकेन हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
गङ्गाजलात्समुत्तस्थौ सहस्रं विपुलौजसाम् ॥ १३.७.१६ ॥
ઋચીકે માત્ર ધ્યાન કરતાં જ ચંદ્ર જેવી કાંતિવાળા, મહાબળવાન હજાર ઘોડા ગંગાજળમાંથી ઊભા થયા.
13.7.17
अदूरे कान्यकुब्जस्य गङ्गायास्तीरमुत्तमम् ।
अश्वतीर्थं तदद्यापि मानवाः परिचक्षते ॥ १३.७.१७ ॥
કાન્યકુબ્જની નજીક ગંગાનો ઉત્તમ કિનારો છે; તેને આજે પણ લોકો 'અશ્વતીર્થ' કહે છે.
13.7.18
ततो वै गाधये तात सहस्रं वाजिनां शुभम् ।
ऋचीकः प्रददौ प्रीतः शुल्कार्थं तपतां वरः ॥ १३.७.१८ ॥
ત્યારે, હે પ્રિય, તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ ઋચીકે પ્રસન્ન થઈને ગાધિને શુલ્ક રૂપે શુભ હજાર ઘોડા આપ્યા.
13.7.19
ततः स विस्मितो राजा गाधिः शापभयेन च ।
ददौ तां समलङ्कृत्य कन्यां भृगुसुताय वै ॥ १३.७.१९ ॥
ત્યારે આશ્ચર્યચકિત થયેલા રાજા ગાધિએ શાપના ભયથી તે કન્યાને શણગારીને ભૃગુપુત્રને આપી.
13.7.20
जग्राह विधिवत्पाणिं तस्या ब्रह्मर्षिसत्तमः ।
सा च तं पतिमासाद्य परं हर्षमवाप ह ॥ १३.७.२० ॥
બ્રહ્મર્ષિઓમાં શ્રેષ્ઠે વિધિપૂર્વક તેનો હાથ ગ્રહણ કર્યો; અને તે પતિ મેળવીને પરમ હર્ષ પામી.
13.7.21
स तुतोष च ब्रह्मर्षिस्तस्या वृत्तेन भारत ।
छन्दयामास चैवैनां वरेण वरवर्णिनीम् ॥ १३.७.२१ ॥
હે ભારત, તે બ્રહ્મર્ષિ તેના આચરણથી પ્રસન્ન થયા; અને તે સુંદરીને વરદાન આપવા ઇચ્છ્યું.
13.7.22
मात्रे तत्सर्वमाचख्यौ सा कन्या राजसत्तम ।
अथतामब्रवीन्माता सुतां किञ्चिदवाङ्मुखीम् ॥ १३.७.२२ ॥
હે રાજશ્રેષ્ઠ, તે કન્યાએ એ બધું માતાને કહ્યું; ત્યારે માતાએ થોડું મોં નીચું કરેલી પુત્રીને કહ્યું.
13.7.23
ममापि पुत्रि भर्ता ते प्रसादं कर्तुमर्हति ।
अपत्यस्य प्रदानेन समर्थश्च महातपाः ॥ १३.७.२३ ॥
હે પુત્રી, મારા માટે પણ તારા પતિએ કૃપા કરવી ઘટે; તે મહાતપસ્વી સંતાન આપવા સમર્થ છે.
13.7.24
ततः सा त्वरितं गत्वा तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
मातुश्चिकीर्षितं राजन्ऋचीकस्तामथाब्रवीत् ॥ १३.७.२४ ॥
ત્યારે તે ઝડપથી જઈને એ બધું જણાવી આવી; હે રાજન, માતાની ઇચ્છા જાણીને ઋચીકે તેને કહ્યું.
13.7.25
गुणवन्तं च पुत्रं वै त्वं च साऽथ जनिष्यथ ।
जनन्यास्तव कल्याणि मा भूद्वै प्रणयोऽन्यथा ॥ १३.७.२५ ॥
ગુણવાન પુત્ર તું અને તે જન્મ આપશો. હે કલ્યાણી, તારી માતા પ્રત્યેનો સ્નેહ બીજી રીતે ન થાય.
13.7.26
तव चैव गुणश्लाघी पुत्र उत्पत्स्यते महान् ।
अस्मद्वंशकरः श्रीमांस्तव भ्राता च वंशकृत् ॥ १३.७.२६ ॥
તારો પુત્ર ગુણોથી પ્રશંસાપાત્ર, મહાન જન્મશે. તે આપણા વંશને આગળ વધારનાર, શ્રીમાન અને તારા ભાઈના વંશને પણ ચલાવનાર થશે.
13.7.27
ऋतुस्नाता च साऽश्वत्थं त्वं च वृक्षमुदुम्बरम् ।
परिष्वजेतं कल्याणि तत इष्टमवाप्स्यथः ॥ १३.७.२७ ॥
હે કલ્યાણી, ઋતુસ્નાન પછી તે પીપળાને અને તું ઉંબરાને આલિંગન આપ; ત્યારે તમને ઇચ્છિત ફળ મળશે.
13.7.28
चरुद्वयमिदं चैव मन्त्रपूतं शुचिस्मिते ।
त्वं च सा चोपभुञ्जीतं ततः पुत्राववाप्स्यथः ॥ १३.७.२८ ॥
હે શુચિસ્મિતે, મંત્રોથી પવિત્ર કરેલા આ બે ચરુ તું અને તેણે ખાવા; ત્યારે તમને પુત્રો મળશે.
13.7.29
ततः सत्यवती हृष्टा मातरं प्रत्यभाषत ।
यदृचीकेन कथितं तच्चाचख्यौ चरुद्वयम् ॥ १३.७.२९ ॥
ત્યારે આનંદિત સત્યવતીએ માતાને કહ્યું. ઋચીકે જે કહ્યું હતું અને બે ચરુ વિશેની વાત, તે બધું તેણે જણાવ્યું.
13.7.30
तामुवाच ततो माता सुतां सत्यवतीं तदा ।
पुत्रि पूर्वोपपन्नायाः कुरुष्व वचनं मम ॥ १३.७.३० ॥
ત્યારે માતાએ પુત્રી સત્યવતીને કહ્યું, 'હે પુત્રી, પહેલાં પ્રાપ્ત થયેલી માટે મારું વચન પાળ.'
13.7.31
भर्त्रा य एष दत्तस्ते चरुर्मन्त्रपुरस्कृतः ।
एनं प्रयच्छ मह्यं त्वं मदीयं त्वं गृहाण च ॥ १३.७.३१ ॥
પતિએ તને આપેલો, મંત્રોથી સંસ્કારિત આ ચરુ મને આપ; અને મારો તું લઈ લે.
13.7.32
व्यत्यासं वृक्षयोश्चापि करवाव शुचिस्मिते ।
यदि प्रमाणं वचनं मम मातुरनिन्दिते ॥ १३.७.३२ ॥
હે શુચિસ્મિતા, હે અનિંદિતા, જો મારું અને તારી માતાનું વચન પ્રમાણ હોય, તો આપણે બે વૃક્ષોની અદલાબદલી કરીએ.
13.7.33
स्वमपत्यं विशिष्टं हि सर्व इच्छत्यनाविलम् ।
व्यक्तं भगवता चात्र कृतमेवं भविष्यति ॥ १३.७.३३ ॥
દરેક પોતાનું સંતાન ઉત્તમ અને નિર્મળ હોય એમ ઇચ્છે છે; અહીં ભગવાને સ્પષ્ટપણે આમ જ નક્કી કર્યું છે.
13.7.34
ततो मे त्वच्चरौ भावः पादपे च समुध्यमे ।
कथं विशिष्टो भ्राता मे भवेदित्येव चिन्तय ॥ १३.७.३४ ॥
તેથી તારા ચરુમાં અને વૃક્ષમાં મારો સંકલ્પ રહે; મારો ભાઈ કેવી રીતે ઉત્તમ બને, એવું જ વિચાર.
13.7.35
तथाच कृतवत्यौ ते माता सत्यवती च सा ।
अथ गर्भावनुप्राप्ते उभे ते वै युधिष्ठिर ॥ १३.७.३५ ॥
એ જ રીતે તારી માતા સત્યવતી અને તેણીએ બંનેએ કર્યું; પછી, હે યુધિષ્ઠિર, તમારી બંનેને ગર્ભ રહ્યો.
13.7.36
दृष्ट्वा गर्भमनुप्राप्तां भार्यां स च महानृषिः ।
उवाच तां सत्यवतीं दुर्मना भृगुसत्तमः ॥ १३.७.३६ ॥
ગર્ભવતી થયેલી પત્નીને જોઈને તે મહર્ષિ, ભૃગુશ્રેષ્ઠ, ખિન્ન મનથી સત્યવતીને બોલ્યા.
13.7.37
व्यत्यासेनोपयुक्तस्ते चरुर्व्यक्तं भविष्यति ।
व्यत्यासः पादपे चापि सुव्यक्तं ते कृतः शुभे ॥ १३.७.३७ ॥
વિનિમયથી તારા દ્વારા ચરુ ખવાયો છે; તે સ્પષ્ટપણે થશે. હે શુભે, વૃક્ષમાં પણ તેં તે વિનિમય સ્પષ્ટપણે કર્યો છે.
13.7.38
मया हि विश्वं यद्ब्राह्म त्वच्चरौ सन्निवेशितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं चरौ तस्या निवेशितम् ॥ १३.७.३८ ॥
મેં સમગ્ર બ્રાહ્મ શક્તિ તારા ચરુમાં સ્થાપી, અને સમગ્ર ક્ષાત્રવીર્ય તેના ચરુમાં સ્થાપ્યું.
13.7.39
त्रैलोक्यविख्यातगुणं त्वं विप्रं जनयिष्यसि ।
सा च क्षत्रं विशिष्टं वै तत एतत्कृतं मया ॥ १३.७.३९ ॥
ત્રણેય લોકમાં પ્રસિદ્ધ ગુણોવાળા બ્રાહ્મણને તું જન્મ આપીશ; અને તે શ્રેષ્ઠ ક્ષત્રિયને જન્મ આપશે; તેથી મેં આ કર્યું.
13.7.40
व्यत्यासस्तु कृतो यस्मात्त्वया मात्रा च ते शुभे ।
तस्मात्सा ब्राह्मणं श्रेष्ठं माता ते जनयिष्यति ॥ १३.७.४० ॥
હે શુભે, તેં અને તારી માતાએ વિનિમય કર્યો હોવાથી તારી માતા શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણને જન્મ આપશે.
13.7.41
क्षत्रियं तूग्रकर्माणं त्वं भद्रे जनयिष्यसि ।
न हि ते तत्कृतं साधु मातृस्नेहेन भामिनि ॥ १३.७.४१ ॥
પણ હે ભદ્રે, તું ઉગ્ર કર્મવાળા ક્ષત્રિયને જન્મ આપીશ; હે ભામિની, માતૃસ્નેહથી તેં કરેલું આ સારું નથી.
13.7.42
सा श्रुत्वा शोकसंतप्ता पपात वरवर्णिनी ।
भूमौ सत्यवती राजंश्छिन्नेव रुचिरा लता ॥ १३.७.४२ ॥
આ સાંભળીને શોકથી સંતપ્ત થયેલી તે શ્રેષ્ઠ વર્ણવાળી સત્યવતી ભૂમિ પર પડી ગઈ, હે રાજન્, કપાયેલી સુંદર વેલીની જેમ.
13.7.43
प्रतिलभ्य च सा सञ्ज्ञां शिरसा प्रणिपत्य च ।
उवाच भार्या भर्तारं गाधेयी भार्गवर्षभम् ॥ १३.७.४३ ॥
ચેતના પાછી મેળવીને, માથું નમાવીને, ગાધિની પુત્રી પત્નીએ ભૃગુવંશના શ્રેષ્ઠ ઋષિ પતિને કહ્યું.
13.7.44
प्रसादयन्त्यां भार्यायां मयि ब्रह्मविदांवर ।
प्रसादं कुरु विप्रर्षे न मे स्यात्त्रत्रियः सुतः ॥ १३.७.४४ ॥
હે બ્રહ્મજ્ઞાનીઓમાં શ્રેષ્ઠ, પત્ની મારી પાસે વિનંતી કરતી હતી ત્યારે, હે વિપ્રર્ષિ, કૃપા કરો; મારો પુત્ર ક્ષત્રિય ન થાય.
13.7.45
कामं ममोग्रकर्मा वै पौत्रो भवितुमर्हति ।
न तु मे स्यात्सुतो ब्रह्मन्नेष मे दीयतां वरः ॥ १३.७.४५ ॥
મારો પૌત્ર ઉગ્રકર્મા હોય તો પણ તે યોગ્ય હો; પણ મને પુત્ર ન થાય. હે બ્રહ્મન્, આ વરદાન મને આપો.
13.7.46
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्यां सुमहातपाः ।
ततः सा जनयामास जमदग्निं सुतं शुभम् ॥ १३.७.४६ ॥
'એમ જ થાઓ' એમ તે મહાતપસ્વીએ પોતાની પત્નીને કહ્યું. પછી તેણે જમદગ્નિ નામના શુભ પુત્રને જન્મ આપ્યો.
13.7.47
विश्वामित्रं चाजनयद्गाधिभार्या यशस्विनी ।
ऋषेः प्रसादाद्राजेन्द्र ब्रह्मर्षि ब्रह्मवादिनम् ॥ १३.७.४७ ॥
યશસ્વી ગાધિની પત્નીએ વિશ્વામિત્રને જન્મ આપ્યો. હે રાજેન્દ્ર, ઋષિની કૃપાથી તે બ્રહ્મર્ષિ અને બ્રહ્મવાદી બન્યો.
13.7.48
ततो ब्राह्मणतां यातो विश्वामित्रो महातपाः ।
क्षत्रियः सोऽप्यथ तथा ब्रह्मवंशस्य कारकः ॥ १३.७.४८ ॥
પછી મહાતપસ્વી વિશ્વામિત્ર બ્રાહ્મણત્વ પામ્યા. તે ક્ષત્રિય હોવા છતાં બ્રહ્મવંશના સ્થાપક બન્યા.
13.7.49
तस्य पुत्रा महात्मानो ब्रह्मवंशविवर्धनाः ।
तपस्विनो ब्रह्मविदो गोत्रकर्तार एव च ॥ १३.७.४९ ॥
તેના મહાત્મા પુત્રો બ્રાહ્મણવંશને વધારનારા હતા; તેઓ તપસ્વી, બ્રહ્મજ્ઞ અને ગોત્રકર્તા પણ હતા.
13.7.50
मधुच्छन्दश्च भगवान्देवरातश्च वीर्यवान् ।
अक्षीणश्च शकुन्तश्च बभ्रुः कालपथस्तथा ॥ १३.७.५० ॥
મધુચ્છંદ, ભગવાન દેવરાત, વીર્યવાન અક્ષીણ, શકુન્ત, બભ્રુ અને કાલપથ પણ.
13.7.51
याज्ञवल्क्यश्च विख्यातस्तथा स्थूणो महाव्रतः ।
उलूको यमदूतश्च तथर्षिः सैन्धवायनः ॥ १३.७.५१ ॥
પ્રખ્યાત યાજ્ઞવલ્ક્ય, મહાવ્રતી સ્થૂણ, યમદૂત ઉલૂક અને ઋષિ સૈન્ધવાયન પણ.
13.7.52
पर्णजङ्घश्च भगवान्गावलश्च महानृषिः ।
ऋषिर्वज्रस्तथा ख्यातः सालङ्कायन एव च ॥ १३.७.५२ ॥
ભગવાન પર્ણજંઘ, મહર્ષિ ગાવલ, પ્રખ્યાત ઋષિ વજ્ર અને સાલંકાયન પણ.
13.7.53
लीलाढ्यो नारदश्चैव तथा कूर्चामुखः स्मृतः ।
वादुलिर्मुसलश्चैव वक्षोग्रीवस्तथैव च। ॥ १३.७.५३ ॥
લીલાઢ્ય, નારદ પણ; કૂર્ચામુખ સ્મરાયેલો; વાદુલિ, મુસલ અને વક્ષોગ્રીવ પણ.
13.7.54
आङ्घ्रिको नैकदृक्चैव शिलायूपः सितः शुचिः ।
चक्रको मारुतन्तव्यो वातघ्नोऽथाश्वलायनः ॥ १३.७.५४ ॥
આંઘ્રિક અને એકદૃક્, શિલાયૂપ, શ્વેત અને શુચિ; ચક્રક, મારુતન્તવ્ય, વાતઘ્ન અને પછી અશ્વલાયન.
13.7.55
श्यामायनोऽथ गार्ग्यश्च जाबालिः सुश्रुतस्तथा ।
कारीषिरथ संश्रुत्यः परपौरवतन्तवः ॥ १३.७.५५ ॥
શ્યામાયન, ગાર્ગ્ય, જાબાલિ, સુશ્રુત, કારીષિ અને સંશ્રુત્ય તથા પરપૌરવ વંશના તંતુઓ.
13.7.56
महानृषिश्च कपिलस्तथर्षिस्ताडकायनः ।
तथैव चोपगहनस्तथर्षिश्चासुरायणः ॥ १३.७.५६ ॥
મહર્ષિ કપિલ, ઋષિ તાડકાયન, ઉપગહન અને ઋષિ આસુરાયણ.
13.7.57
मार्दमर्षिर्हिरण्याक्षो जङ्गारिर्बाभ्रवायणिः ।
भूतिर्विभूतिः सूतश्च सुरकृत्तु तथैव च ॥ १३.७.५७ ॥
ઋષિ માર્દ, હિરણ્યાક્ષ, જંગારિ, બાભ્રવાયણિ, ભૂતિ, વિભૂતિ, સૂત અને સુરકૃત્.
13.7.58
अरालिर्नाचिकश्चैव चाम्पेयोज्जयनौ तथा ।
नवतन्तुर्बकनखः सेयनो यतिरेव च ॥ १३.७.५८ ॥
અરાલિ, નાચિક, ચામ્પેય, ઉજ્જયન, નવતંતુ, બકનખ, સેયન અને યતિ.
13.7.59
अम्भोरुदश्चारुमत्स्यः शिरीषी चाथ गार्दभिः ।
ऊर्जयोनिरुदापेक्षी नारदी च महानृषिः।
विश्वामित्रात्मजाः सर्वे मुनयो ब्रह्मवादिनः ॥ १३.७.५९ ॥
અંભોરુદ, ચારુમત્સ્ય, શિરીષી, ગાર્દભિ, ઊર્જયોનિ, ઉદાપેક્ષી, નારદી અને મહર્ષિ — એ બધા વિશ્વામિત્રના પુત્રો, બ્રહ્મવાદી મુનિઓ.
13.7.60
तथैव क्षत्रियो राजन्विश्वामित्रो महातपाः ।
ऋचीकेनाहितं ब्रह्म परमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.७.६० ॥
એ જ રીતે, હે રાજા, ક્ષત્રિય મહાતપસ્વી વિશ્વામિત્રે ઋચીક પાસેથી આ પરમ બ્રહ્મ પ્રાપ્ત કર્યું — હે યુધિષ્ઠિર.
13.7.61
एतत्ते सर्वमाख्यातं तत्वेन भरतर्षभ ।
विश्वामित्रस्य वै जन्म सोमसूर्याग्नितेजसः ॥ १३.७.६१ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, આ બધું મેં તને યથાર્થ રીતે કહ્યું — સોમ, સૂર્ય અને અગ્નિના તેજવાળા વિશ્વામિત્રનો જન્મ.
13.7.62
यत्रयत्र च सन्देहो भूयस्ते राजसत्तम ।
तत्रतत्र च मां ब्रूहि च्छेत्ताऽस्मि तव संशयान् ॥ १३.७.६२ ॥
હે રાજશ્રેષ્ઠ, જ્યાં જ્યાં ફરી તને સંદેહ થાય ત્યાં ત્યાં મને પૂછ; હું તારા સંશયોને છેદીશ.