മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.7.1
श्रूयतां पार्थ तत्त्वेन विश्वामित्रो यथा पुरा ।
ब्राह्मणत्वं गतस्तात् ब्रह्मर्षित्वं तथैव च ॥ १३.७.१ ॥
പാർത്ഥാ, കേൾക്കുക. പണ്ട് വിശ്വാമിത്രൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ബ്രാഹ്മണത്വം പ്രാപിച്ചു; അതുപോലെ ബ്രഹ്മർഷിത്വവും പ്രാപിച്ചു.
13.7.2
भरतस्यान्ववाये वै मिथिलो नाम पार्थिवः ।
बभूव भरतश्रेष्ठ यज्वा धर्मभृतांवरः ॥ १३.७.२ ॥
ഭരതന്റെ വംശത്തിൽ മിഥിലൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായി. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും ധർമ്മം പുലർത്തുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു.
13.7.3
तस्य पुत्रो महानासीञ्जह्नुर्नाम नरेश्वरः ।
दुहितृत्वमनुप्राप्ता गङ्गा यस्य महात्मनः ॥ १३.७.३ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ ജഹ്നു എന്ന പേരുള്ള മഹാനായ രാജാവായി; ആ മഹാത്മാവിന്റെ പുത്രിയായി ഗംഗ ആയി.
13.7.4
तस्यात्मजस्तुल्यगुणः सिन्धुद्वीपो महायशाः ।
सिन्धुद्वीपाच्च राजर्षिर्बलाकाश्वो महाबलः ॥ १३.७.४ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ അവനോടൊപ്പം ഗുണമുള്ള മഹായശസ്വിയായ സിന്ധുദ്വീപൻ; സിന്ധുദ്വീപനിൽ നിന്ന് മഹാബലനായ രാജർഷി ബലാകാശ്വൻ.
13.7.5
वल्लभस्तस्य तनयः साक्षाद्धर्म इवापरः ।
कुशिकस्तस्य तनयः सहस्राक्षसमद्युतिः ॥ १३.७.५ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ വല്ലഭൻ; അവൻ സാക്ഷാൽ മറ്റൊരു ധർമ്മം പോലെയായിരുന്നു. അവന്റെ പുത്രൻ കുശികൻ; അവന്റെ തേജസ്സ് സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രനോട് തുല്യം.
13.7.6
कुशिकस्यात्मजः श्रीमान्गाधिर्नाम जनेश्वरः ।
अपुत्रः प्रसवेनार्थी वनवासमुपावसत् ॥ १३.७.६ ॥
കുശികന്റെ പുത്രൻ ഗാധി എന്ന ശ്രീമാനായ രാജാവ്. പുത്രനില്ലാത്തതിനാൽ സന്താനം ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ വനവാസം ചെയ്തു.
13.7.7
कन्या जज्ञे सुतात्तस्य वने निवसतः सतः ।
नाम्ना सत्यवती नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.७.७ ॥
കാട്ടിൽ വസിച്ചിരുന്ന ആ സത്പുരുഷന്റെ പുത്രനിൽ നിന്ന് ഒരു മകൾ ജനിച്ചു; അവളുടെ പേര് സത്യവതി, ഭൂമിയിൽ സൗന്ദര്യത്തിൽ തുല്യനില്ലാത്തവൾ.
13.7.8
तां वव्रे भार्गवः श्रीमांश्च्यवनस्यात्मसम्भवः ।
ऋचीक इति विख्यातो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.७.८ ॥
ച്യവനന്റെ പുത്രനും ഭൃഗുവംശജനും ശ്രീമാനുമായ ഋചീകൻ — വലിയ തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ട് പ്രസിദ്ധനായവൻ — അവളെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
13.7.9
स तां न प्रददौ तस्मै ऋचीकाय महात्मने ।
दरिद्र इति मत्वा वै गाधिः शत्रुनिबर्हणः ॥ १३.७.९ ॥
ശത്രുനിഗ്രഹിയായ ഗാധി ആ മഹാത്മാവായ ഋചീകന് അവളെ നൽകിയില്ല; അവൻ ദരിദ്രനാണെന്ന് കരുതി.
13.7.10
प्रत्याख्याय पुनर्यान्तमब्रवीद्राजसत्तप्रः ।
शुल्कं प्रदीयतां मह्यं ततो वत्स्यसि मे सुताम् ॥ १३.७.१० ॥
അവനെ നിരസിച്ച് മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ രാജശ്രേഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ശുൽകം തരൂ; എന്നിട്ട് എന്റെ മകളോടൊപ്പം വസിക്കൂ."
13.7.11
किं प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नृप ।
दुहितुर्ब्रूह्यसंसक्तो माऽभूत्तत्र विचारणा ॥ १३.७.११ ॥
ഋചീകൻ പറഞ്ഞു: "രാജേന്ദ്രാ! നൃപാ! ഞാൻ നിനക്ക് ശുൽകമായി എന്ത് തരണം? നിന്റെ മകളെക്കുറിച്ച് സങ്കോചമില്ലാതെ പറയൂ; അതിൽ ആലോചന വേണ്ട."
13.7.12
चन्द्ररश्मिप्रकाशानां हयानां वातरहसाम् ।
एकतः श्यामकर्णानां सहस्रं दाह भार्गव ॥ १३.७.१२ ॥
ഗാധി പറഞ്ഞു: "ഭാർഗവാ! ചന്ദ്രരശ്മിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള, ഒരു വശത്ത് കറുത്ത ചെവികളുള്ള ആയിരം കുതിരകളെ എനിക്ക് തരൂ."
13.7.13
ततः स भृगुशार्दूलश्च्यवनस्यात्मजः प्रभुः ।
अब्रवीद्वरुणं देवमादित्यं पतिमम्भसाम् ॥ १३.७.१३ ॥
അപ്പോൾ ഭൃഗുവംശത്തിലെ സിംഹമായ, ച്യവനന്റെ പുത്രനായ പ്രഭു ജലാധിപതിയായ ആദിത്യ വരുണദേവനോട് പറഞ്ഞു.
13.7.14
एकतः श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
सहस्रं वातवेगानां भिक्षे त्वां देवसत्तम ॥ १३.७.१४ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠാ, ചന്ദ്രപ്രഭയും കാറ്റിന്റെ വേഗവുമുള്ള, ഒരു വശത്ത് കറുത്ത ചെവികളുള്ള ആയിരം കുതിരകളെ ഞാൻ അങ്ങയോട് യാചിക്കുന്നു.
13.7.15
तथेति वरुणो देव आदित्यो भृगुसत्तमम् ।
उवाच यत्र ते च्छन्दस्तत्रोत्थास्यन्ति वाजिनः ॥ १३.७.१५ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് ആദിത്യദേവനായ വരുണൻ ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ ഇഷ്ടമുള്ളിടത്ത് ആ കുതിരകൾ ഉയർന്നുവരും.'
13.7.16
ध्यातमात्रे ऋचीकेन हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
गङ्गाजलात्समुत्तस्थौ सहस्रं विपुलौजसाम् ॥ १३.७.१६ ॥
ഋചീകൻ ധ്യാനിച്ച മാത്രയിൽ ചന്ദ്രപ്രഭയും മഹാശക്തിയുമുള്ള ആയിരം കുതിരകൾ ഗംഗാജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു.
13.7.17
अदूरे कान्यकुब्जस्य गङ्गायास्तीरमुत्तमम् ।
अश्वतीर्थं तदद्यापि मानवाः परिचक्षते ॥ १३.७.१७ ॥
കാന്യകുബ്ജത്തിനടുത്ത് ഗംഗയുടെ ഉത്തമമായ തീരമുണ്ട്; ഇന്നും ജനങ്ങൾ അതിനെ 'അശ്വതീർത്ഥം' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
13.7.18
ततो वै गाधये तात सहस्रं वाजिनां शुभम् ।
ऋचीकः प्रददौ प्रीतः शुल्कार्थं तपतां वरः ॥ १३.७.१८ ॥
അപ്പോൾ പ്രിയനേ, തപസ്വികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഋചീകൻ സന്തുഷ്ടനായി ഗാധിക്ക് സ്ത്രീധനമായി ശുഭമായ ആയിരം കുതിരകളെ നൽകി.
13.7.19
ततः स विस्मितो राजा गाधिः शापभयेन च ।
ददौ तां समलङ्कृत्य कन्यां भृगुसुताय वै ॥ १३.७.१९ ॥
അപ്പോൾ വിസ്മയിച്ച ഗാധി രാജാവ് ശാപഭയം കൊണ്ട് ആ കന്യകയെ അലങ്കരിച്ച് ഭൃഗുപുത്രന് നൽകി.
13.7.20
जग्राह विधिवत्पाणिं तस्या ब्रह्मर्षिसत्तमः ।
सा च तं पतिमासाद्य परं हर्षमवाप ह ॥ १३.७.२० ॥
ബ്രഹ്മർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ അവളുടെ കൈ വിധിപ്രകാരം ഗ്രഹിച്ചു; അവൾ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച് പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു.
13.7.21
स तुतोष च ब्रह्मर्षिस्तस्या वृत्तेन भारत ।
छन्दयामास चैवैनां वरेण वरवर्णिनीम् ॥ १३.७.२१ ॥
ഭാരതാ, ആ ബ്രഹ്മർഷി അവളുടെ നടപ്പിൽ സന്തുഷ്ടനായി; ആ സുന്ദരിക്ക് വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
13.7.22
मात्रे तत्सर्वमाचख्यौ सा कन्या राजसत्तम ।
अथतामब्रवीन्माता सुतां किञ्चिदवाङ्मुखीम् ॥ १३.७.२२ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ആ കന്യക അതെല്ലാം അമ്മയോട് പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ അമ്മ അല്പം തല താഴ്ത്തിയ മകളോട് പറഞ്ഞു.
13.7.23
ममापि पुत्रि भर्ता ते प्रसादं कर्तुमर्हति ।
अपत्यस्य प्रदानेन समर्थश्च महातपाः ॥ १३.७.२३ ॥
മകളേ, എനിക്കുവേണ്ടിയും നിന്റെ ഭർത്താവ് അനുഗ്രഹം ചെയ്യണം; ആ മഹാതപസ്വി സന്തതി നൽകാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
13.7.24
ततः सा त्वरितं गत्वा तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
मातुश्चिकीर्षितं राजन्ऋचीकस्तामथाब्रवीत् ॥ १३.७.२४ ॥
അപ്പോൾ അവൾ വേഗം ചെന്ന് എല്ലാം അറിയിച്ചു; രാജാവേ, അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം കേട്ട് ഋചീകൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
13.7.25
गुणवन्तं च पुत्रं वै त्वं च साऽथ जनिष्यथ ।
जनन्यास्तव कल्याणि मा भूद्वै प्रणयोऽन्यथा ॥ १३.७.२५ ॥
ഗുണവാനായ പുത്രനെ നീയും അവളും പ്രസവിക്കും. മംഗളേ, നിന്റെ മാതാവിനോടുള്ള സ്നേഹം മറ്റൊരുവിധമാകാതിരിക്കട്ടെ.
13.7.26
तव चैव गुणश्लाघी पुत्र उत्पत्स्यते महान् ।
अस्मद्वंशकरः श्रीमांस्तव भ्राता च वंशकृत् ॥ १३.७.२६ ॥
നിന്റെ പുത്രൻ ഗുണങ്ങളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന മഹാനായി ജനിക്കും. അവൻ നമ്മുടെ വംശത്തെ നിലനിർത്തുന്ന ശ്രീമാനും നിന്റെ സഹോദരന്റെ വംശത്തെയും നിലനിർത്തുന്നവനുമാകും.
13.7.27
ऋतुस्नाता च साऽश्वत्थं त्वं च वृक्षमुदुम्बरम् ।
परिष्वजेतं कल्याणि तत इष्टमवाप्स्यथः ॥ १३.७.२७ ॥
മംഗളേ, ഋതുസ്നാനം കഴിഞ്ഞ അവൾ അരയാലിനെയും നീ ഉദുംബരവൃക്ഷത്തെയും ആലിംഗനം ചെയ്യുക; അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടഫലം ലഭിക്കും.
13.7.28
चरुद्वयमिदं चैव मन्त्रपूतं शुचिस्मिते ।
त्वं च सा चोपभुञ्जीतं ततः पुत्राववाप्स्यथः ॥ १३.७.२८ ॥
ശുചിസ്മിതേ, മന്ത്രങ്ങളാൽ പവിത്രമാക്കിയ ഈ രണ്ടു ചരുക്കളും നീയും അവളും ഭക്ഷിക്കണം; അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് പുത്രന്മാരെ ലഭിക്കും.
13.7.29
ततः सत्यवती हृष्टा मातरं प्रत्यभाषत ।
यदृचीकेन कथितं तच्चाचख्यौ चरुद्वयम् ॥ १३.७.२९ ॥
അപ്പോൾ സന്തോഷിച്ച സത്യവതി അമ്മയോടു പറഞ്ഞു. ഋചീകൻ പറഞ്ഞതും രണ്ടു ചരുക്കളെക്കുറിച്ചും അവൾ അറിയിച്ചു.
13.7.30
तामुवाच ततो माता सुतां सत्यवतीं तदा ।
पुत्रि पूर्वोपपन्नायाः कुरुष्व वचनं मम ॥ १३.७.३० ॥
അപ്പോൾ അമ്മ മകൾ സത്യവതിയോടു പറഞ്ഞു: 'മകളേ, മുമ്പ് ലഭിച്ചവളുടെ കാര്യത്തിൽ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുക.'
13.7.31
भर्त्रा य एष दत्तस्ते चरुर्मन्त्रपुरस्कृतः ।
एनं प्रयच्छ मह्यं त्वं मदीयं त्वं गृहाण च ॥ १३.७.३१ ॥
ഭർത്താവ് നിനക്കു നൽകിയ, മന്ത്രങ്ങളാൽ തയ്യാറാക്കിയ ഈ ചരു എനിക്കു തരൂ; എന്റേത് നീ സ്വീകരിക്കൂ.
13.7.32
व्यत्यासं वृक्षयोश्चापि करवाव शुचिस्मिते ।
यदि प्रमाणं वचनं मम मातुरनिन्दिते ॥ १३.७.३२ ॥
ശുചിസ്മിതേ, കുറ്റമറ്റവളേ, എന്റെ വാക്കും നിന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കും പ്രമാണമെങ്കിൽ, ആ രണ്ടു വൃക്ഷങ്ങളും പരസ്പരം മാറ്റാം.
13.7.33
स्वमपत्यं विशिष्टं हि सर्व इच्छत्यनाविलम् ।
व्यक्तं भगवता चात्र कृतमेवं भविष्यति ॥ १३.७.३३ ॥
എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സന്താനം ശ്രേഷ്ഠവും നിർമ്മലവുമായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇവിടെ ഭഗവാൻ വ്യക്തമായി ഇങ്ങനെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
13.7.34
ततो मे त्वच्चरौ भावः पादपे च समुध्यमे ।
कथं विशिष्टो भ्राता मे भवेदित्येव चिन्तय ॥ १३.७.३४ ॥
അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ചരുവിലും വൃക്ഷത്തിലും എന്റെ ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടാകട്ടെ; എന്റെ സഹോദരൻ എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠനാകും എന്നു മാത്രം ചിന്തിക്കൂ.
13.7.35
तथाच कृतवत्यौ ते माता सत्यवती च सा ।
अथ गर्भावनुप्राप्ते उभे ते वै युधिष्ठिर ॥ १३.७.३५ ॥
അങ്ങനെ നിന്റെ അമ്മ സത്യവതിയും അവളും അതുപോലെ ചെയ്തു; പിന്നീട്, യുധിഷ്ഠിരാ, നിങ്ങളുടെ ഇരുവരുടെയും ഗർഭം സംഭവിച്ചു.
13.7.36
दृष्ट्वा गर्भमनुप्राप्तां भार्यां स च महानृषिः ।
उवाच तां सत्यवतीं दुर्मना भृगुसत्तमः ॥ १३.७.३६ ॥
ഗർഭിണിയായ ഭാര്യയെ കണ്ട്, ആ മഹർഷി, ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠൻ, മനം നൊന്ത് സത്യവതിയോടു പറഞ്ഞു.
13.7.37
व्यत्यासेनोपयुक्तस्ते चरुर्व्यक्तं भविष्यति ।
व्यत्यासः पादपे चापि सुव्यक्तं ते कृतः शुभे ॥ १३.७.३७ ॥
വ്യത്യാസത്താൽ നിന്നാൽ ചരു ഭക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; അത് വ്യക്തമായി സംഭവിക്കും. ശുഭേ, മരത്തിലും നീ ആ വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി ചെയ്തു.
13.7.38
मया हि विश्वं यद्ब्राह्म त्वच्चरौ सन्निवेशितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं चरौ तस्या निवेशितम् ॥ १३.७.३८ ॥
ഞാൻ എല്ലാ ബ്രാഹ്മതേജസ്സും നിന്റെ ചരുവിൽ സ്ഥാപിച്ചു; എല്ലാ ക്ഷത്രവീര്യവും അവളുടെ ചരുവിൽ സ്ഥാപിച്ചു.
13.7.39
त्रैलोक्यविख्यातगुणं त्वं विप्रं जनयिष्यसि ।
सा च क्षत्रं विशिष्टं वै तत एतत्कृतं मया ॥ १३.७.३९ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധ ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ നീ പ്രസവിക്കും; അവൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ക്ഷത്രിയനെ പ്രസവിക്കും; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് ചെയ്തത്.
13.7.40
व्यत्यासस्तु कृतो यस्मात्त्वया मात्रा च ते शुभे ।
तस्मात्सा ब्राह्मणं श्रेष्ठं माता ते जनयिष्यति ॥ १३.७.४० ॥
ശുഭേ, നീയും നിന്റെ അമ്മയും വ്യത്യാസം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, നിന്റെ അമ്മ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണനെ പ്രസവിക്കും.
13.7.41
क्षत्रियं तूग्रकर्माणं त्वं भद्रे जनयिष्यसि ।
न हि ते तत्कृतं साधु मातृस्नेहेन भामिनि ॥ १३.७.४१ ॥
എന്നാൽ ഭദ്രേ, ഉഗ്രകർമ്മങ്ങളുള്ള ക്ഷത്രിയനെ നീ പ്രസവിക്കും; ഭാമിനീ, മാതൃസ്നേഹത്താൽ നീ ചെയ്തത് ശരിയല്ല.
13.7.42
सा श्रुत्वा शोकसंतप्ता पपात वरवर्णिनी ।
भूमौ सत्यवती राजंश्छिन्नेव रुचिरा लता ॥ १३.७.४२ ॥
അത് കേട്ട് ശോകം പീഡിപ്പിച്ച ആ ശ്രേഷ്ഠവർണ്ണയായ സത്യവതി നിലത്ത് വീണു; രാജാവേ, വെട്ടിമുറിച്ച സുന്ദരമായ വള്ളിപോലെ.
13.7.43
प्रतिलभ्य च सा सञ्ज्ञां शिरसा प्रणिपत्य च ।
उवाच भार्या भर्तारं गाधेयी भार्गवर्षभम् ॥ १३.७.४३ ॥
ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ശിരസ്സു നമിച്ച്, ഗാധിയുടെ പുത്രിയായ ഭാര്യ ഭൃഗുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
13.7.44
प्रसादयन्त्यां भार्यायां मयि ब्रह्मविदांवर ।
प्रसादं कुरु विप्रर्षे न मे स्यात्त्रत्रियः सुतः ॥ १३.७.४४ ॥
ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഭാര്യ എന്നോട് യാചിക്കുമ്പോൾ, വിപ്രർഷേ, അനുഗ്രഹിക്കണം; എനിക്ക് ക്ഷത്രിയനായ പുത്രൻ ഉണ്ടാകരുത്.
13.7.45
कामं ममोग्रकर्मा वै पौत्रो भवितुमर्हति ।
न तु मे स्यात्सुतो ब्रह्मन्नेष मे दीयतां वरः ॥ १३.७.४५ ॥
എന്റെ പൗത്രൻ ഉഗ്രകർമ്മിയായാലും അവൻ യോഗ്യനാണ്; എന്നാൽ എനിക്ക് പുത്രനുണ്ടാകരുത്. ബ്രഹ്മൻ, ഈ വരം എനിക്ക് നൽകണം.
13.7.46
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्यां सुमहातपाः ।
ततः सा जनयामास जमदग्निं सुतं शुभम् ॥ १३.७.४६ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ' എന്ന് ആ മഹാതപസ്വി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു. അനന്തരം അവൾ ജമദഗ്നി എന്ന ശുഭനായ പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
13.7.47
विश्वामित्रं चाजनयद्गाधिभार्या यशस्विनी ।
ऋषेः प्रसादाद्राजेन्द्र ब्रह्मर्षि ब्रह्मवादिनम् ॥ १३.७.४७ ॥
യശസ്വിനിയായ ഗാധിയുടെ ഭാര്യ വിശ്വാമിത്രനെ പ്രസവിച്ചു. രാജേന്ദ്രാ, ഋഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ ബ്രഹ്മർഷിയും ബ്രഹ്മവാദിയുമായി.
13.7.48
ततो ब्राह्मणतां यातो विश्वामित्रो महातपाः ।
क्षत्रियः सोऽप्यथ तथा ब्रह्मवंशस्य कारकः ॥ १३.७.४८ ॥
പിന്നീട് മഹാതപസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടി. അദ്ദേഹം ക്ഷത്രിയനായിരുന്നെങ്കിലും ബ്രഹ്മവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി.
13.7.49
तस्य पुत्रा महात्मानो ब्रह्मवंशविवर्धनाः ।
तपस्विनो ब्रह्मविदो गोत्रकर्तार एव च ॥ १३.७.४९ ॥
അവന്റെ മഹാത്മാക്കളായ പുത്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണവംശത്തെ വളർത്തിയവരായിരുന്നു; അവർ തപസ്വികളും ബ്രഹ്മജ്ഞരും ഗോത്രകർത്താക്കളുമായിരുന്നു.
13.7.50
मधुच्छन्दश्च भगवान्देवरातश्च वीर्यवान् ।
अक्षीणश्च शकुन्तश्च बभ्रुः कालपथस्तथा ॥ १३.७.५० ॥
മധുച്ഛന്ദസ്, ഭഗവാൻ ദേവരാതൻ, വീര്യവാൻ അക്ഷീണൻ, ശകുന്തൻ, ബഭ്രു, കാലപഥൻ എന്നിവരും.
13.7.51
याज्ञवल्क्यश्च विख्यातस्तथा स्थूणो महाव्रतः ।
उलूको यमदूतश्च तथर्षिः सैन्धवायनः ॥ १३.७.५१ ॥
പ്രസിദ്ധനായ യാജ്ഞവൽക്യനും മഹാവ്രതനായ സ്ഥൂണനും യമദൂതനായ ഉലൂകനും ഋഷി സൈന്ധവായനനും.
13.7.52
पर्णजङ्घश्च भगवान्गावलश्च महानृषिः ।
ऋषिर्वज्रस्तथा ख्यातः सालङ्कायन एव च ॥ १३.७.५२ ॥
ഭഗവാൻ പർണജംഘനും മഹർഷി ഗാവലനും പ്രസിദ്ധനായ ഋഷി വജ്രനും സാലങ്കായനനും.
13.7.53
लीलाढ्यो नारदश्चैव तथा कूर्चामुखः स्मृतः ।
वादुलिर्मुसलश्चैव वक्षोग्रीवस्तथैव च। ॥ १३.७.५३ ॥
ലീലാഢ്യനും നാരദനും കൂർച്ചാമുഖനും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; വാദുലിയും മുസലനും വക്ഷോഗ്രീവനും.
13.7.54
आङ्घ्रिको नैकदृक्चैव शिलायूपः सितः शुचिः ।
चक्रको मारुतन्तव्यो वातघ्नोऽथाश्वलायनः ॥ १३.७.५४ ॥
ആങ്ഘ്രികനും ഏകദൃക്കും, ശിലായൂപനും ശ്വേതനും ശുചിയും; ചക്രകനും മാരുതന്തവ്യനും വാതഘ്നനും പിന്നെ അശ്വലായനനും.
13.7.55
श्यामायनोऽथ गार्ग्यश्च जाबालिः सुश्रुतस्तथा ।
कारीषिरथ संश्रुत्यः परपौरवतन्तवः ॥ १३.७.५५ ॥
ശ്യാമായനനും ഗാർഗ്യനും ജാബാലിയും സുശ്രുതനും കാരീഷിയും സംശ്രുത്യനും പരപൗരവ വംശങ്ങളും.
13.7.56
महानृषिश्च कपिलस्तथर्षिस्ताडकायनः ।
तथैव चोपगहनस्तथर्षिश्चासुरायणः ॥ १३.७.५६ ॥
മഹർഷി കപിലനും ഋഷി താഡകായനനും ഉപഗഹനനും ഋഷി ആസുരായണനും.
13.7.57
मार्दमर्षिर्हिरण्याक्षो जङ्गारिर्बाभ्रवायणिः ।
भूतिर्विभूतिः सूतश्च सुरकृत्तु तथैव च ॥ १३.७.५७ ॥
ഋഷി മാർദ്ദനും ഹിരണ്യാക്ഷനും ജംഗാരിയും ബാഭ്രവായണിയും ഭൂതിയും വിഭൂതിയും സൂതനും സുരകൃത്തും.
13.7.58
अरालिर्नाचिकश्चैव चाम्पेयोज्जयनौ तथा ।
नवतन्तुर्बकनखः सेयनो यतिरेव च ॥ १३.७.५८ ॥
അരാലിയും നാചികനും ചാമ്പേയനും ഉജ്ജയനനും നവതന്തുവും ബകനഖനും സേയനനും യതിയും.
13.7.59
अम्भोरुदश्चारुमत्स्यः शिरीषी चाथ गार्दभिः ।
ऊर्जयोनिरुदापेक्षी नारदी च महानृषिः।
विश्वामित्रात्मजाः सर्वे मुनयो ब्रह्मवादिनः ॥ १३.७.५९ ॥
അംഭോരുദനും ചാരുമത്സ്യനും ശിരീഷിയും ഗാർദഭിയും ഊർജയോനിയും ഉദാപേക്ഷിയും നാരദിയും മഹർഷിയും — എല്ലാവരും വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാർ, ബ്രഹ്മവാദികളായ മുനിമാർ.
13.7.60
तथैव क्षत्रियो राजन्विश्वामित्रो महातपाः ।
ऋचीकेनाहितं ब्रह्म परमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.७.६० ॥
അതുപോലെതന്നെ, രാജാവേ, ക്ഷത്രിയനായ മഹാതപസ്വി വിശ്വാമിത്രൻ ഋചീകനിൽനിന്ന് ഈ പരമബ്രഹ്മം സ്വീകരിച്ചു — യുധിഷ്ഠിരാ.
13.7.61
एतत्ते सर्वमाख्यातं तत्वेन भरतर्षभ ।
विश्वामित्रस्य वै जन्म सोमसूर्याग्नितेजसः ॥ १३.७.६१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇതെല്ലാം നിനക്കു യഥാർത്ഥമായി ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു — സോമ, സൂര്യ, അഗ്നി തേജസ്സുള്ള വിശ്വാമിത്രന്റെ ജന്മം.
13.7.62
यत्रयत्र च सन्देहो भूयस्ते राजसत्तम ।
तत्रतत्र च मां ब्रूहि च्छेत्ताऽस्मि तव संशयान् ॥ १३.७.६२ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, എവിടെയെല്ലാം നിനക്കു വീണ്ടും സംശയം ഉണ്ടാകുന്നുവോ അവിടെയെല്ലാം എന്നോടു ചോദിക്കൂ; നിന്റെ സംശയങ്ങളെ ഞാൻ ഛേദിക്കാം.