மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.7.1
श्रूयतां पार्थ तत्त्वेन विश्वामित्रो यथा पुरा ।
ब्राह्मणत्वं गतस्तात् ब्रह्मर्षित्वं तथैव च ॥ १३.७.१ ॥
பார்த்தா, கேள். முன்பொரு காலத்தில் விசுவாமித்திரர் உண்மையில் பிராம்மணத்துவத்தை அடைந்தார்; அதுபோலவே பிரம்மரிஷித்துவத்தையும் அடைந்தார்.
13.7.2
भरतस्यान्ववाये वै मिथिलो नाम पार्थिवः ।
बभूव भरतश्रेष्ठ यज्वा धर्मभृतांवरः ॥ १३.७.२ ॥
பரதனின் வம்சத்தில் மிதிலன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் இருந்தான். பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் யாகங்கள் செய்பவனாகவும் தர்மம் காப்பவர்களில் சிறந்தவனாகவும் இருந்தான்.
13.7.3
तस्य पुत्रो महानासीञ्जह्नुर्नाम नरेश्वरः ।
दुहितृत्वमनुप्राप्ता गङ्गा यस्य महात्मनः ॥ १३.७.३ ॥
அவனுடைய மகன் ஜஹ்னு என்ற பெயருடைய பெரிய மன்னன் ஆனான்; அந்த மகாத்மாவின் மகளாக கங்கை ஆனாள்.
13.7.4
तस्यात्मजस्तुल्यगुणः सिन्धुद्वीपो महायशाः ।
सिन्धुद्वीपाच्च राजर्षिर्बलाकाश्वो महाबलः ॥ १३.७.४ ॥
அவனுடைய மகன் அவனுக்கு நிகரான குணமுடைய, பெரும் புகழுடைய சிந்துத்வீபன் ஆனான்; சிந்துத்வீபனிடமிருந்து மகாபலசாலியான ராஜரிஷி பலாகாஶ்வன் பிறந்தான்.
13.7.5
वल्लभस्तस्य तनयः साक्षाद्धर्म इवापरः ।
कुशिकस्तस्य तनयः सहस्राक्षसमद्युतिः ॥ १३.७.५ ॥
பலாகாஶ்வனின் மகன் வல்லபன்; அவன் நேரில் மற்றொரு தர்மன் போன்றவன். அவனுடைய மகன் குசிகன்; அவனுடைய ஒளி ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரனுக்கு நிகரானது.
13.7.6
कुशिकस्यात्मजः श्रीमान्गाधिर्नाम जनेश्वरः ।
अपुत्रः प्रसवेनार्थी वनवासमुपावसत् ॥ १३.७.६ ॥
குசிகனின் மகன் புகழ்மிக்க காதி என்ற மன்னன். மகனில்லாததால், சந்ததி வேண்டி அவன் காட்டில் வாசம் செய்தான்.
13.7.7
कन्या जज्ञे सुतात्तस्य वने निवसतः सतः ।
नाम्ना सत्यवती नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.७.७ ॥
காட்டில் வசித்த அந்த நல்லவருக்கு அவருடைய மகனிடமிருந்து ஒரு மகள் பிறந்தாள்; அவள் பெயர் சத்யவதி, பூமியில் அழகில் ஒப்பற்றவள்.
13.7.8
तां वव्रे भार्गवः श्रीमांश्च्यवनस्यात्मसम्भवः ।
ऋचीक इति विख्यातो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.७.८ ॥
சியவனரின் மகனும், பிருகு குலத்தவருமான புகழ்மிக்க ரிசீகர் — மிகுந்த தவத்தில் நிலைத்தவர், பெரும் புகழ் பெற்றவர் — அவளை மணக்க விரும்பினார்.
13.7.9
स तां न प्रददौ तस्मै ऋचीकाय महात्मने ।
दरिद्र इति मत्वा वै गाधिः शत्रुनिबर्हणः ॥ १३.७.९ ॥
எதிரிகளை அழிக்கும் கௌதி, மகாத்மாவான ரிசீகருக்கு அவளைக் கொடுக்கவில்லை; அவர் ஏழை என்று கருதி.
13.7.10
प्रत्याख्याय पुनर्यान्तमब्रवीद्राजसत्तप्रः ।
शुल्कं प्रदीयतां मह्यं ततो वत्स्यसि मे सुताम् ॥ १३.७.१० ॥
அவரை மறுத்து மீண்டும் போய்க்கொண்டிருந்தவரிடம் மன்னர்களில் சிறந்தவர் கூறினார்: "எனக்கு சுல்கம் கொடு; அதன்பின் என் மகளுடன் வசிப்பாய்."
13.7.11
किं प्रयच्छामि राजेन्द्र तुभ्यं शुल्कमहं नृप ।
दुहितुर्ब्रूह्यसंसक्तो माऽभूत्तत्र विचारणा ॥ १३.७.११ ॥
ரிசீகர் கூறினார்: "ராஜேந்திரா! அரசே! உமக்கு சுல்கமாக நான் என்ன கொடுப்பேன்? உம் மகளைப் பற்றி தயங்காமல் சொல்லும்; அதில் எந்த ஆலோசனையும் வேண்டாம்."
13.7.12
चन्द्ररश्मिप्रकाशानां हयानां वातरहसाम् ।
एकतः श्यामकर्णानां सहस्रं दाह भार्गव ॥ १३.७.१२ ॥
கௌதி கூறினார்: "பார்கவா! சந்திர ஒளிக்கதிர் போல் பிரகாசமான, காற்றின் வேகமுடைய, ஒரு பக்கம் கருப்புக் காதுகள் கொண்ட ஆயிரம் குதிரைகளைக் கொடு."
13.7.13
ततः स भृगुशार्दूलश्च्यवनस्यात्मजः प्रभुः ।
अब्रवीद्वरुणं देवमादित्यं पतिमम्भसाम् ॥ १३.७.१३ ॥
அப்போது பிருகுகுலச் சிங்கமான, சியவனரின் மகனாகிய வல்லமையுள்ள அவர் நீர்களின் அதிபதியும் ஆதித்யனுமான வருண தேவனிடம் கூறினார்.
13.7.14
एकतः श्यामकर्णानां हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
सहस्रं वातवेगानां भिक्षे त्वां देवसत्तम ॥ १३.७.१४ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரே, சந்திரனைப் போன்ற ஒளியும் காற்றின் வேகமும் கொண்ட, ஒரு பக்கம் கரிய காதுகளுடைய ஆயிரம் குதிரைகளை உம்மிடம் யாசிக்கிறேன்.
13.7.15
तथेति वरुणो देव आदित्यो भृगुसत्तमम् ।
उवाच यत्र ते च्छन्दस्तत्रोत्थास्यन्ति वाजिनः ॥ १३.७.१५ ॥
'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று ஆதித்ய தேவன் வருணன் பிருகுகுலத் தலைவரிடம் கூறினார்: 'உமது விருப்பம் உள்ள இடத்தில் அந்தக் குதிரைகள் எழும்.'
13.7.16
ध्यातमात्रे ऋचीकेन हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
गङ्गाजलात्समुत्तस्थौ सहस्रं विपुलौजसाम् ॥ १३.७.१६ ॥
ருசீகர் தியானித்த மாத்திரத்தில் சந்திரனைப் போன்ற ஒளியும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட ஆயிரம் குதிரைகள் கங்கை நீரிலிருந்து எழுந்தன.
13.7.17
अदूरे कान्यकुब्जस्य गङ्गायास्तीरमुत्तमम् ।
अश्वतीर्थं तदद्यापि मानवाः परिचक्षते ॥ १३.७.१७ ॥
கான்யகுப்ஜத்துக்கு அருகில் கங்கையின் உயர்ந்த கரை உள்ளது; அதை இன்றும் மனிதர்கள் 'அசுவதீர்த்தம்' என்று அழைக்கிறார்கள்.
13.7.18
ततो वै गाधये तात सहस्रं वाजिनां शुभम् ।
ऋचीकः प्रददौ प्रीतः शुल्कार्थं तपतां वरः ॥ १३.७.१८ ॥
அப்போது அன்பே, தவசிகளில் சிறந்த ருசீகர் மகிழ்ச்சியுடன் கௌசிகரிடம் (காதிக்குக்) கன்னிக்கட்டணமாக ஆயிரம் சுபமான குதிரைகளை அளித்தார்.
13.7.19
ततः स विस्मितो राजा गाधिः शापभयेन च ।
ददौ तां समलङ्कृत्य कन्यां भृगुसुताय वै ॥ १३.७.१९ ॥
அப்போது வியப்படைந்த அரசன் காதி சாபத்தின் பயத்தால் அந்தக் கன்னியை அலங்கரித்து பிருகுவின் மகனுக்கு அளித்தான்.
13.7.20
जग्राह विधिवत्पाणिं तस्या ब्रह्मर्षिसत्तमः ।
सा च तं पतिमासाद्य परं हर्षमवाप ह ॥ १३.७.२० ॥
பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்தவர் அவளது கையை முறைப்படி பற்றினார்; அவளும் கணவனை அடைந்து பேரானந்தம் அடைந்தாள்.
13.7.21
स तुतोष च ब्रह्मर्षिस्तस्या वृत्तेन भारत ।
छन्दयामास चैवैनां वरेण वरवर्णिनीम् ॥ १३.७.२१ ॥
பாரதா, அந்த பிரம்மரிஷி அவளது நடத்தையால் மகிழ்ந்தார்; அந்த அழகியிடம் ஒரு வரம் தரவிரும்பினார்.
13.7.22
मात्रे तत्सर्वमाचख्यौ सा कन्या राजसत्तम ।
अथतामब्रवीन्माता सुतां किञ्चिदवाङ्मुखीम् ॥ १३.७.२२ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, அந்தக் கன்னி அதையெல்லாம் தாயிடம் சொன்னாள்; அப்போது தாய் சற்றுத் தலை குனிந்த மகளிடம் கூறினாள்.
13.7.23
ममापि पुत्रि भर्ता ते प्रसादं कर्तुमर्हति ।
अपत्यस्य प्रदानेन समर्थश्च महातपाः ॥ १३.७.२३ ॥
மகளே, எனக்காகவும் உன் கணவர் அருள் செய்ய வேண்டும்; அந்த மகாதபஸ்வி மகவு அளிக்க வல்லவர்.
13.7.24
ततः सा त्वरितं गत्वा तत्सर्वं प्रत्यवेदयत् ।
मातुश्चिकीर्षितं राजन्ऋचीकस्तामथाब्रवीत् ॥ १३.७.२४ ॥
அப்போது அவள் விரைந்து சென்று அனைத்தையும் அறிவித்தாள்; அரசே, தாயின் விருப்பத்தை அறிந்த ருசீகர் அவளிடம் கூறினார்.
13.7.25
गुणवन्तं च पुत्रं वै त्वं च साऽथ जनिष्यथ ।
जनन्यास्तव कल्याणि मा भूद्वै प्रणयोऽन्यथा ॥ १३.७.२५ ॥
நற்குணமுள்ள மகனை நீயும் அவளும் பெறுவீர்கள். அருமையானவளே, உன் தாயின் மீதான அன்பு வேறுவிதமாக ஆகாதிருக்கட்டும்.
13.7.26
तव चैव गुणश्लाघी पुत्र उत्पत्स्यते महान् ।
अस्मद्वंशकरः श्रीमांस्तव भ्राता च वंशकृत् ॥ १३.७.२६ ॥
உன் மகன், நற்குணங்களால் புகழ்பெறும் மகனாக, பெரியவனாகப் பிறப்பான். அவன் நம் வம்சத்தை உருவாக்குபவனும், செல்வமிக்கவனும், உன் சகோதரனின் வம்சத்தையும் தொடர்பவனுமாவான்.
13.7.27
ऋतुस्नाता च साऽश्वत्थं त्वं च वृक्षमुदुम्बरम् ।
परिष्वजेतं कल्याणि तत इष्टमवाप्स्यथः ॥ १३.७.२७ ॥
மாதவிடாய்க்குப் பின் நீராடிய அவள் அரச மரத்தையும், நீ அத்தி (உதும்பர) மரத்தையும் தழுவுங்கள். அப்போது நீங்கள் விரும்பிய பலனை அடைவீர்கள்.
13.7.28
चरुद्वयमिदं चैव मन्त्रपूतं शुचिस्मिते ।
त्वं च सा चोपभुञ्जीतं ततः पुत्राववाप्स्यथः ॥ १३.७.२८ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, மந்திரங்களால் புனிதமாக்கப்பட்ட இந்த இரண்டு சரு உணவுகளையும் நீயும் அவளும் உண்ண வேண்டும்; அப்போது நீங்கள் மகன்களைப் பெறுவீர்கள்.
13.7.29
ततः सत्यवती हृष्टा मातरं प्रत्यभाषत ।
यदृचीकेन कथितं तच्चाचख्यौ चरुद्वयम् ॥ १३.७.२९ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த சத்யவதி தன் தாயிடம் பேசினாள். ரிசீகர் சொன்னதையும், இரண்டு சரு உணவுகளைப் பற்றியதையும் அவள் முழுவதும் அறிவித்தாள்.
13.7.30
तामुवाच ततो माता सुतां सत्यवतीं तदा ।
पुत्रि पूर्वोपपन्नायाः कुरुष्व वचनं मम ॥ १३.७.३० ॥
அப்போது தாய் தன் மகள் சத்யவதியிடம் சொன்னாள்: 'மகளே, முன்பு பெற்றதன் பொருட்டு என் சொல்லைச் செய்.'
13.7.31
भर्त्रा य एष दत्तस्ते चरुर्मन्त्रपुरस्कृतः ।
एनं प्रयच्छ मह्यं त्वं मदीयं त्वं गृहाण च ॥ १३.७.३१ ॥
கணவர் உனக்குக் கொடுத்த, மந்திரங்களால் செய்யப்பட்ட இந்தச் சரு உணவை எனக்குக் கொடு; என்னுடையதை நீ எடுத்துக்கொள்.
13.7.32
व्यत्यासं वृक्षयोश्चापि करवाव शुचिस्मिते ।
यदि प्रमाणं वचनं मम मातुरनिन्दिते ॥ १३.७.३२ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, நிந்தையற்றவளே, என் வார்த்தையும் உன் தாயின் வார்த்தையும் சான்றாக இருந்தால், இரண்டு மரங்களையும் மாற்றிக்கொள்வோம்.
13.7.33
स्वमपत्यं विशिष्टं हि सर्व इच्छत्यनाविलम् ।
व्यक्तं भगवता चात्र कृतमेवं भविष्यति ॥ १३.७.३३ ॥
ஒவ்வொருவரும் தன் மக்கள் சிறந்தவராகவும் களங்கமற்றவராகவும் இருக்க விரும்புகிறார்கள்; இங்கே பகவான் இவ்வாறு தெளிவாக நிர்ணயித்துள்ளார்.
13.7.34
ततो मे त्वच्चरौ भावः पादपे च समुध्यमे ।
कथं विशिष्टो भ्राता मे भवेदित्येव चिन्तय ॥ १३.७.३४ ॥
ஆகையால் உன் சருவிலும், மரத்திலும் என் நோக்கம் இருக்கட்டும்; என் சகோதரன் எவ்வாறு சிறந்தவனாக இருப்பான் என்றே சிந்தி.
13.7.35
तथाच कृतवत्यौ ते माता सत्यवती च सा ।
अथ गर्भावनुप्राप्ते उभे ते वै युधिष्ठिर ॥ १३.७.३५ ॥
அவ்வாறே உன் தாயான சத்தியவதியும் அவளும் செய்தனர்; பின்னர், யுதிஷ்டிரா, உன் இருவரின் கருவும் உருவானது.
13.7.36
दृष्ट्वा गर्भमनुप्राप्तां भार्यां स च महानृषिः ।
उवाच तां सत्यवतीं दुर्मना भृगुसत्तमः ॥ १३.७.३६ ॥
கருவுற்ற தன் மனைவியைக் கண்டு, அந்த மகா ரிஷி, பிருகுக்களில் சிறந்தவர், மனம் வருந்தி அந்த சத்தியவதியிடம் கூறினார்.
13.7.37
व्यत्यासेनोपयुक्तस्ते चरुर्व्यक्तं भविष्यति ।
व्यत्यासः पादपे चापि सुव्यक्तं ते कृतः शुभे ॥ १३.७.३७ ॥
மாற்றிக்கொள்ளுதலால் உன்னால் சரு உண்ணப்பட்டது; அது தெளிவாக நிகழும். அழகியவளே, மரத்திலும் நீ அந்த மாற்றத்தை தெளிவாகச் செய்தாய்.
13.7.38
मया हि विश्वं यद्ब्राह्म त्वच्चरौ सन्निवेशितम् ।
क्षत्रवीर्यं च सकलं चरौ तस्या निवेशितम् ॥ १३.७.३८ ॥
நான் நிறைந்த பிராமண ஆற்றலை உன் சருவில் வைத்தேன்; முழு க்ஷத்திர வீரியத்தையும் அவளுடைய சருவில் வைத்தேன்.
13.7.39
त्रैलोक्यविख्यातगुणं त्वं विप्रं जनयिष्यसि ।
सा च क्षत्रं विशिष्टं वै तत एतत्कृतं मया ॥ १३.७.३९ ॥
மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற குணமுடைய ஒரு பிராமணனை நீ பெறுவாய்; அவள் சிறந்த க்ஷத்திரியனைப் பெறுவாள்; ஆகவே நான் இதைச் செய்தேன்.
13.7.40
व्यत्यासस्तु कृतो यस्मात्त्वया मात्रा च ते शुभे ।
तस्मात्सा ब्राह्मणं श्रेष्ठं माता ते जनयिष्यति ॥ १३.७.४० ॥
அழகியவளே, நீயும் உன் தாயும் மாற்றம் செய்ததால், உன் தாய் சிறந்த பிராமணனைப் பெறுவாள்.
13.7.41
क्षत्रियं तूग्रकर्माणं त्वं भद्रे जनयिष्यसि ।
न हि ते तत्कृतं साधु मातृस्नेहेन भामिनि ॥ १३.७.४१ ॥
ஆனால் நல்லவளே, நீ கடுமையான செயல்களுடைய க்ஷத்திரியனைப் பெறுவாய்; அழகியவளே, தாயின் பாசத்தால் நீ செய்தது சரியல்ல.
13.7.42
सा श्रुत्वा शोकसंतप्ता पपात वरवर्णिनी ।
भूमौ सत्यवती राजंश्छिन्नेव रुचिरा लता ॥ १३.७.४२ ॥
அதைக் கேட்டு துயரத்தால் வாடிய அந்தச் சிறந்த நிறமுடையவளான சத்தியவதி நிலத்தில் விழுந்தாள்; அரசே, வெட்டப்பட்ட அழகிய கொடி போல.
13.7.43
प्रतिलभ्य च सा सञ्ज्ञां शिरसा प्रणिपत्य च ।
उवाच भार्या भर्तारं गाधेयी भार्गवर्षभम् ॥ १३.७.४३ ॥
சுயநினைவு மீண்டு, தலை வணங்கி, கதியின் மகளான மனைவி பிருகு குலத்தின் சிறந்த முனிவரான தன் கணவனிடம் கூறினாள்.
13.7.44
प्रसादयन्त्यां भार्यायां मयि ब्रह्मविदांवर ।
प्रसादं कुरु विप्रर्षे न मे स्यात्त्रत्रियः सुतः ॥ १३.७.४४ ॥
பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவரே, மனைவி என்னிடம் மன்றாடிய போது, அந்தணர்களின் முனிவரே, அருள் செய்வீராக; எனக்கு க்ஷத்திரியப் புதல்வன் பிறக்க வேண்டாம்.
13.7.45
कामं ममोग्रकर्मा वै पौत्रो भवितुमर्हति ।
न तु मे स्यात्सुतो ब्रह्मन्नेष मे दीयतां वरः ॥ १३.७.४५ ॥
என் பேரன் உக்ரகர்மனாக இருந்தாலும் அவன் தகுதியுடையவனே; ஆனால் எனக்கு மகன் பிறக்கக் கூடாது. பிரம்மனே, இந்த வரத்தை எனக்கு அருள்வீராக.
13.7.46
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्यां सुमहातपाः ।
ततः सा जनयामास जमदग्निं सुतं शुभम् ॥ १३.७.४६ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அந்த மிகு தவசி தன் மனைவியிடம் கூறினார். பின்னர் அவள் ஜமதக்னி என்ற நல்ல மகனைப் பெற்றாள்.
13.7.47
विश्वामित्रं चाजनयद्गाधिभार्या यशस्विनी ।
ऋषेः प्रसादाद्राजेन्द्र ब्रह्मर्षि ब्रह्मवादिनम् ॥ १३.७.४७ ॥
புகழ்மிக்க கதியின் மனைவி விஸ்வாமித்திரரைப் பெற்றாள். அரசர்களின் தலைவனே, முனிவரின் அருளால் அவர் பிரம்மரிஷியும் பிரம்மவாதியுமானார்.
13.7.48
ततो ब्राह्मणतां यातो विश्वामित्रो महातपाः ।
क्षत्रियः सोऽप्यथ तथा ब्रह्मवंशस्य कारकः ॥ १३.७.४८ ॥
பின்னர் மகாதவசி விஸ்வாமித்திரர் பிராமணத்துவத்தை அடைந்தார். அவர் க்ஷத்திரியராயிருந்தும் பிரம்மகுலத்தை உருவாக்கியவரானார்.
13.7.49
तस्य पुत्रा महात्मानो ब्रह्मवंशविवर्धनाः ।
तपस्विनो ब्रह्मविदो गोत्रकर्तार एव च ॥ १३.७.४९ ॥
அவனுடைய மகாத்மாக்களான புதல்வர்கள் பிராமண வம்சத்தை வளர்த்தவர்கள்; அவர்கள் தபஸ்விகளும், பிரம்மஞானிகளும், கோத்திரங்களை நிறுவியவர்களுமாவர்.
13.7.50
मधुच्छन्दश्च भगवान्देवरातश्च वीर्यवान् ।
अक्षीणश्च शकुन्तश्च बभ्रुः कालपथस्तथा ॥ १३.७.५० ॥
மதுச்சந்தஸ், பகவான் தேவராதர், வீரியவான் அக்ஷீணர், சகுந்தர், பப்ரு மற்றும் காலபதர் ஆகியோரும் (அவர்களில் இருந்தனர்).
13.7.51
याज्ञवल्क्यश्च विख्यातस्तथा स्थूणो महाव्रतः ।
उलूको यमदूतश्च तथर्षिः सैन्धवायनः ॥ १३.७.५१ ॥
புகழ்பெற்ற யாஜ்ஞவல்க்யரும், மகாவிரதம் கொண்ட ஸ்தூணரும், யமதூதனான உலூகரும், ரிஷி சைந்தவாயனரும் (அவர்களில் இருந்தனர்).
13.7.52
पर्णजङ्घश्च भगवान्गावलश्च महानृषिः ।
ऋषिर्वज्रस्तथा ख्यातः सालङ्कायन एव च ॥ १३.७.५२ ॥
பகவான் பர்ணஜங்கர், மகரிஷி கவலர், பிரசித்தரான ரிஷி வஜ்ரர் மற்றும் சாலங்காயனரும் (அவர்களில் இருந்தனர்).
13.7.53
लीलाढ्यो नारदश्चैव तथा कूर्चामुखः स्मृतः ।
वादुलिर्मुसलश्चैव वक्षोग्रीवस्तथैव च। ॥ १३.७.५३ ॥
லீலாட்யரும், நாரதரும், கூர்ச்சாமுகர் நினைவுகூரப்படுபவராகவும், வாதுலி, முசலர் மற்றும் வக்ஷோக்ரீவரும் (அவர்களில் இருந்தனர்).
13.7.54
आङ्घ्रिको नैकदृक्चैव शिलायूपः सितः शुचिः ।
चक्रको मारुतन्तव्यो वातघ्नोऽथाश्वलायनः ॥ १३.७.५४ ॥
ஆங்க்ரிகரும், ஏகதிருக்கும், சிலாயூபரும், வெண்மையும் தூய்மையும் உடையவரும்; சக்ரகர், மாருதந்தவ்யர், வாதக்னர், பின்னர் அஸ்வலாயனரும்.
13.7.55
श्यामायनोऽथ गार्ग्यश्च जाबालिः सुश्रुतस्तथा ।
कारीषिरथ संश्रुत्यः परपौरवतन्तवः ॥ १३.७.५५ ॥
ஷ்யாமாயனர், கார்க்யர், ஜாபாலி, சுஶ்ருதர், கார்ஷி, ஸம்ஶ்ருத்யர் மற்றும் பரபௌரவ வம்சத்தினர் ஆகியோரும்.
13.7.56
महानृषिश्च कपिलस्तथर्षिस्ताडकायनः ।
तथैव चोपगहनस्तथर्षिश्चासुरायणः ॥ १३.७.५६ ॥
மஹாரிஷி கபிலர், ரிஷி தாடகாயனர், உபகஹனர் மற்றும் ரிஷி ஆசுராயணர் ஆகியோரும்.
13.7.57
मार्दमर्षिर्हिरण्याक्षो जङ्गारिर्बाभ्रवायणिः ।
भूतिर्विभूतिः सूतश्च सुरकृत्तु तथैव च ॥ १३.७.५७ ॥
ரிஷி மார்தர், ஹிரண்யாக்ஷர், ஜங்காரி, பாப்ரவாயணி, பூதி, விபூதி, ஸூதர் மற்றும் சுரக்ருத் ஆகியோரும்.
13.7.58
अरालिर्नाचिकश्चैव चाम्पेयोज्जयनौ तथा ।
नवतन्तुर्बकनखः सेयनो यतिरेव च ॥ १३.७.५८ ॥
அராலி, நாசிகர், சாம்பேயர், உஜ்ஜயனர், நவதந்து, பகநகர், சேயனர் மற்றும் யதி ஆகியோரும்.
13.7.59
अम्भोरुदश्चारुमत्स्यः शिरीषी चाथ गार्दभिः ।
ऊर्जयोनिरुदापेक्षी नारदी च महानृषिः।
विश्वामित्रात्मजाः सर्वे मुनयो ब्रह्मवादिनः ॥ १३.७.५९ ॥
அம்போருத, சாருமத்ஸ்ய, ஷிரீஷி, கார்தபி, ஊர்ஜயோனி, உதாபேக்ஷி, நாரதி மற்றும் மஹரிஷி — இவர்கள் அனைவரும் விஸ்வாமித்திரரின் புதல்வர்கள், பிரம்மவாதி முனிவர்கள்.
13.7.60
तथैव क्षत्रियो राजन्विश्वामित्रो महातपाः ।
ऋचीकेनाहितं ब्रह्म परमेतद्युधिष्ठिर ॥ १३.७.६० ॥
அதுபோலவே, அரசே, க்ஷத்திரியரும் மகா தபஸ்வியுமான விஸ்வாமித்திரர் ரிசீகரிடமிருந்து இந்தப் பரமப் பிரம்மத்தைப் பெற்றார் — யுதிஷ்டிரா.
13.7.61
एतत्ते सर्वमाख्यातं तत्वेन भरतर्षभ ।
विश्वामित्रस्य वै जन्म सोमसूर्याग्नितेजसः ॥ १३.७.६१ ॥
பரத குலத்தின் காளையே, இவை அனைத்தையும் உனக்கு உண்மையான முறையில் கூறிவிட்டேன் — சோம, சூரிய, அக்னியின் ஒளி கொண்ட விஸ்வாமித்திரரின் பிறப்பை.
13.7.62
यत्रयत्र च सन्देहो भूयस्ते राजसत्तम ।
तत्रतत्र च मां ब्रूहि च्छेत्ताऽस्मि तव संशयान् ॥ १३.७.६२ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, எங்கெல்லாம் உனக்கு மீண்டும் ஐயம் எழுகிறதோ, அங்கெல்லாம் என்னிடம் கேள்; உன் சந்தேகங்களை நான் அறுப்பேன்.