மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.72.1
अपूर्वं वा भवेत्पात्रमथवाऽपि चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं वाऽपि किं पात्रं स्यात्पितामह ॥ १३.७२.१ ॥
புதியவரோ, நீண்டநாள் தங்கியிருப்பவரோ, அல்லது தொலைவிலிருந்து வந்தவரோ — தாத்தாவே, எவர் தகுதியான பாத்திரம்?
13.72.2
क्रिया भवति केषांचिदुपांशुव्रतमुत्तमम् ।
यो नो याचेत यत्किंचित्सर्वं दद्याम इत्यपि ॥ १३.७२.२ ॥
சிலருக்கு இது மறைவான உயர்ந்த விரதமாகும் — நம்மிடம் எது கேட்டாலும் அனைத்தையும் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்பதும்.
13.72.3
अपीडयन्भृत्यवर्गमित्येवमनुशुश्रुम ।
पीडयन्भृत्यवर्गं हि आत्मानमपकर्षति ॥ १३.७२.३ ॥
'சேவகர் கூட்டத்தை வருத்தக்கூடாது' என்று இவ்வாறு நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; ஏனெனில் சேவகர்களை வருத்துபவன் தன்னையே தாழ்த்திக்கொள்கிறான்.
13.72.4
अपूर्वं चापि यत्पात्रं यच्चापि स्याच्चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं चापि तत्पात्रं न विदुर्बुधाः ॥ १३.७२.४ ॥
புதியவராக இருந்தாலும், நீண்டநாள் தங்கியிருந்தாலும், தொலைவிலிருந்து வந்தவராக இருந்தாலும் — அவரைத் தகுதியான பாத்திரமென்று அறிஞர்கள் கருதுவதில்லை.
13.72.5
अपीडया च भूतानां धर्मस्याहिंसया तथा ।
पात्रं विद्यामतत्त्वेन यस्मै दत्तं न सन्तपेत् ॥ १३.७२.५ ॥
உயிர்களை வருத்தாமலும், தர்மத்தின் அகிம்சையின்படியும் — தகுதியானவரை அறிந்து, யாருக்குக் கொடுத்ததோ அவருக்கு வருத்தம் ஏற்படுத்தாதபடி கொடுக்க வேண்டும்.
13.72.6
ऋत्विक्पुरोहिताचार्याः शिष्यसम्बन्धिबान्धवाः ।
सर्वे पूज्याश्च मान्याश्च श्रुतवन्तोऽनसूयकाः ॥ १३.७२.६ ॥
ருத்விக்குகள், புரோகிதர்கள், ஆசாரியர்கள், சீடர்கள், உறவினர்கள், பந்துக்கள் — இவர்கள் அனைவரும் வணங்கத்தக்கவர்கள், மதிக்கத்தக்கவர்கள்; கற்றவர்களும் பொறாமையற்றவர்களுமான இவர்கள்.
13.72.7
अतोऽन्यथा वर्तमानाः सर्वे नार्हन्ति सत्क्रियाम् ।
तस्माद्गुणैः परीक्षेत पुरुषान्प्रणिधाय वै ॥ १३.७२.७ ॥
இதற்கு மாறாக நடப்பவர்கள் அனைவரும் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவர்கள். ஆகையால் மனிதர்களை அவர்களின் குணங்களால், கவனமாக ஆராய்ந்து பரிசோதிக்க வேண்டும்.
13.72.8
अक्रोधः सत्यवचनमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ १३.७२.८ ॥
சினமின்மை, உண்மை பேசுதல், அகிம்சை, அடக்கம், நேர்மை, துரோகமின்மை, செருக்கின்மை, நாணம், பொறுமை, புலனடக்கம், அமைதி.
13.72.9
यस्मिन्नोतानि दृश्यन्ते न चाकार्याणि भारत ।
स्वभावतो निविष्टानि तत्पात्रं मानमर्हति ॥ १३.७२.९ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, இவை இழையோடத் தெரிபவரும், தகாத செயல்கள் காணப்படாதவரும், இயல்பாகவே இவற்றில் நிலைபெற்றவருமே அந்தப் பாத்திரம்; அவரே மரியாதைக்குத் தகுதியானவர்.
13.72.10
तथा चिरोषितं चापि सम्प्रत्यागतमेव च ।
अपूर्वं चैव पूर्वं च तत्पात्रं मानमर्हति ॥ १३.७२.१० ॥
அதுபோல, நீண்டகாலம் இங்கு தங்கியிருப்பவரும், இப்போதுதான் வந்தவரும், புதியவரும், பழையவரும் ஆகியவர்களில் அந்தப் பாத்திரமே மரியாதைக்குத் தகுதியானவர்.
13.72.11
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चाभिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र एतन्नाशनमात्मनः ॥ १३.७२.११ ॥
வேதங்களின் அதிகாரத்தை மறுப்பதும், சாஸ்திரங்களை மீறுவதும், எங்கும் ஒழுங்கின்மையும் — இவையே தனக்குத்தானே அழிவைத் தருபவை.
13.72.12
भवेत्पण्डितमानी यो ब्राह्मणो वेदनिन्दकः ।
आन्वीक्षिकीं तर्कविद्यामनुरक्तो निरर्थिकां ॥ १३.७२.१२ ॥
தன்னைப் பண்டிதனாக எண்ணிக்கொண்டு, வேதங்களை இகழ்ந்து, பயனற்ற ஆன்வீக்ஷிகீ மற்றும் தர்க்கவித்தையில் ஈடுபடும் பிராமணன்—
13.72.13
हेतुवादान्बुवन्सत्सु विजेताऽहेतुवादकः ।
आक्रोष्टा चातिवक्ता च ब्राह्मणानां सदैवहि ॥ १३.७२.१३ ॥
நல்லோர் முன்னிலையில் தர்க்கவாதம் செய்து வெற்றி பெற விரும்புபவனும், அர்த்தமற்ற வாதம் புரிபவனும், பிராமணர்களை நிந்திப்பவனும், மிகுதியாகப் பேசுபவனும்—இவர்கள் எப்போதும் (பிராமணர்களுக்கு இழிந்தவர்கள்).
13.72.14
सर्वाभिशङ्की मूढश्च बालः कटुकवागपि ।
बोद्धव्यस्तादृशस्तात नरं श्वानं हि तं विदुः ॥ १३.७२.१४ ॥
அப்பனே! எல்லாவற்றிலும் சந்தேகப்படுபவன், மூடன், சிறுபுத்தியன், கடுஞ்சொல் பேசுபவன்—இப்படிப்பட்ட மனிதனை (அறிந்துகொள்ள வேண்டும்); அவனை நாய் போன்றவன் என்றே அறிவர்.
13.72.15
यथा श्वा भषितुं चैव हन्तु चैवावसज्जते ।
एवं सम्भाषणार्थाय सर्वशास्त्रवधाय च।
अल्पश्रुताः कुतर्काश्च दृष्टाः सृष्टाः कुपण्डिताः ॥ १३.७२.१५ ॥
நாய் குரைக்கவும் கடிக்கவும் பற்றிக்கொள்வது போல, பேச்சுக்காகவும் எல்லா சாஸ்திரங்களையும் அழிப்பதற்காகவும் குறைந்த கல்வியுடைய குதர்க்கவாதிகளும் போலிப் பண்டிதர்களுமே தோன்றி காணப்படுகின்றனர்.
13.72.16
श्रुतिस्मृती चेतिहासपुराणारण्यवेदिनः ।
अनुरुन्ध्याद्बहुज्ञांश्च सारज्ञाश्चैव पण्डिताः ॥ १३.७२.१६ ॥
சுருதி, ஸ்மிருதி, இதிகாசம், புராணம், ஆரண்யக வேதங்களை அறிந்தோரையும், பல்கலை அறிவுடையோரையும், சாரத்தை அறிந்த பண்டிதர்களையுமே பின்பற்ற வேண்டும்.
13.72.17
लोकयात्रा च द्रष्टव्या धर्मश्चात्महितानि च ।
एवं नरो वर्तमानः शाश्वतीर्वर्धते समाः ॥ १३.७२.१७ ॥
உலக வாழ்க்கை நடையையும், தர்மத்தையும், தன் நலன்களையும் கவனிக்க வேண்டும். இவ்வாறு நடக்கும் மனிதன் நீண்ட ஆண்டுகள் வளர்கிறான்.
13.72.18
ऋणमुन्मुच्य देवानामृषीणां च तथैव च ।
पितॄणामथ विप्राणामतिथीनां च पञ्चमम् ॥ १३.७२.१८ ॥
தேவர்கள், ரிஷிகள், அவ்வாறே பிதுர்கள், பின்னர் பிராமணர்கள் மற்றும் விருந்தினர்கள் ஆகியோரின் கடனிலிருந்து விடுபட்டு—ஐந்தாவதும் (செலுத்த வேண்டும்).
13.72.19
पर्यायेण विमुक्तो यः सुनिर्णिक्तेन कर्मणा ।
एवं गृहस्थः कर्माणि कुर्वन्धर्मानन हीयते ॥ १३.७२.१९ ॥
முறைப்படி, நன்கு தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட கர்மத்தால் விடுபட்டவன் எவனோ, அவ்வாறே கிருகஸ்தன் கர்மங்களைச் செய்தபடி தர்மத்திலிருந்து வீழ்வதில்லை.