Mahābhārata · Adhyāya 13.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.72.1
अपूर्वं वा भवेत्पात्रमथवाऽपि चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं वाऽपि किं पात्रं स्यात्पितामह ॥ १३.७२.१ ॥
Seja alguém novo, alguém que há muito reside aqui ou quem veio de longe — avô, quem é o merecedor?
13.72.2
क्रिया भवति केषांचिदुपांशुव्रतमुत्तमम् ।
यो नो याचेत यत्किंचित्सर्वं दद्याम इत्यपि ॥ १३.७२.२ ॥
Para alguns, este é um voto secreto supremo: quem nos pedir algo, devemos dar-lhe tudo.
13.72.3
अपीडयन्भृत्यवर्गमित्येवमनुशुश्रुम ।
पीडयन्भृत्यवर्गं हि आत्मानमपकर्षति ॥ १३.७२.३ ॥
Assim ouvimos: «Não oprima o grupo dos servos», pois quem oprime seus dependentes rebaixa a si mesmo.
13.72.4
अपूर्वं चापि यत्पात्रं यच्चापि स्याच्चिरोषितम् ।
दूरादभ्यागतं चापि तत्पात्रं न विदुर्बुधाः ॥ १३.७२.४ ॥
Um receptor que seja novo, que há muito reside ou que veio de longe — os sábios não o consideram merecedor.
13.72.5
अपीडया च भूतानां धर्मस्याहिंसया तथा ।
पात्रं विद्यामतत्त्वेन यस्मै दत्तं न सन्तपेत् ॥ १३.७२.५ ॥
Sem oprimir os seres vivos e pela não violência do dharma — conhecendo bem o receptor, não se deve causar pesar àquele a quem se deu.
13.72.6
ऋत्विक्पुरोहिताचार्याः शिष्यसम्बन्धिबान्धवाः ।
सर्वे पूज्याश्च मान्याश्च श्रुतवन्तोऽनसूयकाः ॥ १३.७२.६ ॥
Os sacerdotes oficiantes, os sacerdotes domésticos, os mestres, os discípulos, os parentes por casamento e os familiares — todos devem ser honrados e respeitados, sendo eruditos e livres de inveja.
13.72.7
अतोऽन्यथा वर्तमानाः सर्वे नार्हन्ति सत्क्रियाम् ।
तस्माद्गुणैः परीक्षेत पुरुषान्प्रणिधाय वै ॥ १३.७२.७ ॥
Aqueles que agem de outro modo não merecem tratamento honroso. Por isso, deve-se testar os homens pelas suas qualidades, depois de observá-los com atenção.
13.72.8
अक्रोधः सत्यवचनमहिंसा दम आर्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ १३.७२.८ ॥
Ausência de ira, fala verdadeira, não violência, domínio de si, retidão, ausência de malícia, ausência de orgulho, modéstia, paciência, controle dos sentidos e serenidade.
13.72.9
यस्मिन्नोतानि दृश्यन्ते न चाकार्याणि भारत ।
स्वभावतो निविष्टानि तत्पात्रं मानमर्हति ॥ १३.७२.९ ॥
Ó Bhārata, aquele em quem estas qualidades se veem entrelaçadas e em quem não se veem atos impróprios, que nelas se encontra firmado por natureza, esse é o recipiente digno que merece honra.
13.72.10
तथा चिरोषितं चापि सम्प्रत्यागतमेव च ।
अपूर्वं चैव पूर्वं च तत्पात्रं मानमर्हति ॥ १३.७२.१० ॥
Igualmente, quer resida há muito tempo quer tenha acabado de chegar, quer seja novo e desconhecido quer antigo e conhecido, esse recipiente digno merece honra.
13.72.11
अप्रामाण्यं च वेदानां शास्त्राणां चाभिलङ्घनम् ।
अव्यवस्था च सर्वत्र एतन्नाशनमात्मनः ॥ १३.७२.११ ॥
Desprezar a autoridade dos Vedas, transgredir os tratados e a desordem em toda parte: isso é a própria destruição.
13.72.12
भवेत्पण्डितमानी यो ब्राह्मणो वेदनिन्दकः ।
आन्वीक्षिकीं तर्कविद्यामनुरक्तो निरर्थिकां ॥ १३.७२.१२ ॥
Um brâmane que se julga erudito, que difama os Vedas e se apega à inútil ānvīkṣikī e à ciência do raciocínio:
13.72.13
हेतुवादान्बुवन्सत्सु विजेताऽहेतुवादकः ।
आक्रोष्टा चातिवक्ता च ब्राह्मणानां सदैवहि ॥ १३.७२.१३ ॥
Quem busca vencer entre os justos por meio de argumentos racionais, quem argumenta sem razão, quem insulta os brâmanes e fala em excesso—esses são sempre (desprezíveis para os brâmanes).
13.72.14
सर्वाभिशङ्की मूढश्च बालः कटुकवागपि ।
बोद्धव्यस्तादृशस्तात नरं श्वानं हि तं विदुः ॥ १३.७२.१४ ॥
Querido filho, quem desconfia de tudo, é tolo e infantil e fala com dureza—um tal homem deve ser reconhecido; de fato o chamam de cão.
13.72.15
यथा श्वा भषितुं चैव हन्तु चैवावसज्जते ।
एवं सम्भाषणार्थाय सर्वशास्त्रवधाय च।
अल्पश्रुताः कुतर्काश्च दृष्टाः सृष्टाः कुपण्डिताः ॥ १३.७२.१५ ॥
Assim como o cão se agarra para latir e morder, também para a mera conversa e a destruição de todas as escrituras surgem e são vistos os de pouco saber, maus raciocinadores e falsos eruditos.
13.72.16
श्रुतिस्मृती चेतिहासपुराणारण्यवेदिनः ।
अनुरुन्ध्याद्बहुज्ञांश्च सारज्ञाश्चैव पण्डिताः ॥ १३.७२.१६ ॥
Deve-se seguir os conhecedores da Śruti e da Smṛti, dos épicos, dos Purāṇas e dos textos da floresta, os muito sábios e os eruditos que conhecem a essência.
13.72.17
लोकयात्रा च द्रष्टव्या धर्मश्चात्महितानि च ।
एवं नरो वर्तमानः शाश्वतीर्वर्धते समाः ॥ १३.७२.१७ ॥
Deve-se também observar a conduta da vida mundana, o dharma e o próprio bem-estar. O homem que assim se conduz prospera por anos duradouros.
13.72.18
ऋणमुन्मुच्य देवानामृषीणां च तथैव च ।
पितॄणामथ विप्राणामतिथीनां च पञ्चमम् ॥ १३.७२.१८ ॥
Tendo-se libertado das dívidas para com os deuses, os sábios, igualmente os antepassados, depois os brâmanes e os hóspedes—também a quinta (deve ser quitada).
13.72.19
पर्यायेण विमुक्तो यः सुनिर्णिक्तेन कर्मणा ।
एवं गृहस्थः कर्माणि कुर्वन्धर्मानन हीयते ॥ १३.७२.१९ ॥
Aquele que é libertado a seu tempo por uma ação bem purificada — assim o chefe de família, cumprindo seus deveres, não decai do dharma.