Mahābhārata · Adhyāya 13.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.75.1
एवमेतन्महाबाहो नात्र मिथ्याऽस्ति किञ्चन ।
यथा ब्रवीषि कौरव्य नारीं प्रति जनाधिप ॥ १३.७५.१ ॥
So ist es, o Starkarmiger; nichts davon ist falsch, wie du über die Frauen sprichst, o Kaurava, Herr der Menschen.
13.75.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
यथा रक्षा कृता पूर्वं विपुलेन महात्मना ॥ १३.७५.२ ॥
Hier will ich dir eine alte Geschichte erzählen, wie einst der großherzige Vipula Schutz gewährte.
13.75.3
प्रमदाश्च यथा सृष्टा ब्रह्मणा भरतर्षभ ।
यदर्थं तच्च ते तात प्रवक्ष्यामि नराधिप ॥ १३.७५.३ ॥
Auch wie die Frauen von Brahmā erschaffen wurden, o Stier der Bharatas, und zu welchem Zweck, das will ich dir erklären, mein Sohn, Herr der Menschen.
13.75.4
न हि स्त्रीभ्यः परं पुत्र पापीयः किञ्चिदस्ति वै ।
अग्निर्हिः प्रमदा दीप्तो मायाश्च मयजा विभो।
क्षुरधारा विषं सर्पो मृत्युरित्येकतः स्त्रियः ॥ १३.७५.४ ॥
Sohn, nichts ist verderblicher als die Frauen. Die Frau ist ein loderndes Feuer, o Mächtiger, und Täuschung, geboren aus Maya; die Schneide des Rasiermessers, Gift, Schlange und Tod — die Frauen sind alles dies zugleich.
13.75.5
प्रजा इमा महाबाहो धार्मिक्य इति नः श्रुतम् ।
स्वयं गच्छन्ति देवत्वं ततो देवानियाद्भयम् ॥ १३.७५.५ ॥
O Starkarmiger, wir haben gehört, dass diese Wesen rechtschaffen sind; aus eigenem Antrieb gelangen sie zur Göttlichkeit, und so ergriff die Götter die Furcht.
13.75.6
अथाभ्यागच्छन्देवास्ते पितामहमरिंदम ।
निवेद्य मानसं चापि तूष्णीमासन्नधोमुखाः ॥ १३.७५.६ ॥
Dann, o Feindbezwinger, kamen die Götter zum Großvater; nachdem sie ihre Gedanken dargelegt hatten, saßen sie schweigend da mit gesenkten Gesichtern.
13.75.7
तेषामन्तर्गतं ज्ञात्वा देवानां स पितामहः ।
मानवानां प्रमोहार्थं कृत्या नार्योऽसृजत्प्रभुः ॥ १३.७५.७ ॥
Da er die innere Haltung der Götter kannte, erschuf jener Großvater, der Herr, Frauen namens kṛtyās, um die Menschen zu verwirren.
13.75.8
पूर्वसर्गे तु कौन्तेय साध्व्यो नार्य इहाभवन् ।
असाध्व्यस्तु समुत्पन्नाः कृत्याः सर्गात्प्रजापतेः ॥ १३.७५.८ ॥
O Sohn der Kuntī, in der früheren Schöpfung gab es hier tugendhafte Frauen; aus der Schöpfung Prajāpatis aber entstanden untugendhafte kṛtyās.
13.75.9
ताः कामलुब्धाः प्रमदाः प्रामथ्नन्त नरान्सदा ॥ १३.७५.९ ॥
Jene Frauen, gierig nach Begierde, quälten die Männer stets.
13.75.10
क्रोधं कामस्य देवेशः सहायं चासृजत्प्रभुः ।
असज्जन्त प्रजाः सर्वाः कामक्रोधवशङ्गताः ॥ १३.७५.१० ॥
Auch Zorn, den Gehilfen der Begierde, erschuf der Herr der Götter; da hingen alle Geschöpfe, unter der Herrschaft von Begierde und Zorn, daran.
13.75.11
द्विजानां च गुरूणां च महागुरुनृपादिनाम् ।
क्षणस्त्रीसङ्गकामोत्था यातनाहो निरन्तरा ॥ १३.७५.११ ॥
Ach, unaufhörlich ist die Qual, die selbst bei den Zweimalgeborenen, Lehrern, großen Lehrern, Königen und anderen aus dem flüchtigen Verlangen nach Vereinigung mit Frauen entsteht!
13.75.12
अरक्तमनसां नित्यं ब्रह्मचर्यामलात्मनाम् ।
तपोदमार्चनाध्यानयुक्तानां शुद्धिरुत्तमा ॥ १३.७५.१२ ॥
Für jene, deren Geist stets frei von Anhaftung ist, deren Selbst durch Keuschheit makellos ist und die sich Askese, Selbstbeherrschung, Verehrung und Meditation widmen, ist die Reinheit die höchste.
13.75.13
न च स्त्रीणां क्रियाः काश्चिदिति धर्मो व्यवस्थितः ।
निरिन्द्रिया ह्यशास्त्राश्च स्त्रियोऽनृतमिति श्रुतिः ॥ १३.७५.१३ ॥
Für Frauen gibt es keine besonderen Riten, so ist das dharma festgelegt. Frauen sind ohne Beherrschung der Sinne, ohne śāstra und dem Lügen zugeneigt, sagt die śruti.
13.75.14
शय्यासनमलङ्कारमन्नपानमनार्यताम् ।
दुर्वाग्भावं रतिं चैव ददौ स्त्रीभ्यः प्रजापतिः ॥ १३.७५.१४ ॥
Lager und Sitz, Schmuck, Speise und Trank, Unhöflichkeit, harte Worte und Begierde gab Prajāpati den Frauen.
13.75.15
न तासां रक्षणं शक्यं कर्तुं पुंसां कथञ्चन ।
अपि विस्वकृता तात कुतस्तु पुरुषैरिह ॥ १३.७५.१५ ॥
Männer können sie auf keine Weise schützen. Lieber Sohn, selbst der Schöpfer der Welt konnte es nicht; wie sollten es dann die Männer hier vermögen?
13.75.16
वाचा च वधबन्धैर्वा क्लेशैर्वा विविधैस्तथा ।
न शक्या रक्षितुं नार्यस्ता हि नित्यमसंयताः ॥ १३.७५.१६ ॥
Frauen lassen sich weder durch Worte, noch durch Tötung oder Fesseln, noch durch mancherlei Qualen beschützen, denn sie sind stets ungezügelt.
13.75.17
इदं तु पुरुषव्याघ्र पुरस्ताच्छ्रुतवानहम् ।
यथा रक्षा कृता पूर्वं विपुलेन गुरुस्त्रियाः ॥ १३.७५.१७ ॥
Dies, o Tiger unter den Menschen, habe ich früher gehört: wie einst Vipula die Frau des Lehrers beschützte.
13.75.18
ऋषिरासीन्महाभागो देवशर्मेति विश्रुतः ।
तस्य भार्या रुचिर्नाम रूपेणासदृशी भुवि ॥ १३.७५.१८ ॥
Es gab einen Weisen von großem Glück namens Devaśarman, berühmt. Seine Frau hieß Ruci, und auf Erden war ihr an Schönheit niemand gleich.
13.75.19
तस्या रूपेण सम्मत्ता देवगन्धर्वदानवाः ।
विशेषेण तु राजेन्द्र वृत्रहा पाकशासनः ॥ १३.७५.१९ ॥
O Herr der Könige, von ihrer Schönheit wurden die Götter, Gandharvas und Dānavas verwirrt, besonders Indra, der Vṛtra-Töter, Pākaśāsana.
13.75.20
नारीणां चरितज्ञश्च देवशर्मा महामतिः ।
यथाशक्ति यथोस्साहं भार्यां तामभ्यरक्षत ॥ १३.७५.२० ॥
Devaśarman, von großem Verstand, der das Verhalten der Frauen kannte, beschützte jene Gattin gemäß seiner Kraft und seinem Eifer.
13.75.21
पुरंदरं च जानंश्च परस्त्रीकामचारिणम् ।
तस्माद्यत्नेन भार्याया रक्षणं स चकार ह ॥ १३.७५.२१ ॥
Da er wusste, dass Purandara, Indra, begehrlich umherschweift nach fremden Frauen, bewachte er seine Gattin mit Sorgfalt.
13.75.22
स कदाचिदृषिस्तात यज्ञं कर्तुमनास्तदा ।
भार्यासंरक्षणं कार्यं कथं स्यादित्यचिन्तयत् ॥ १३.७५.२२ ॥
Mein Lieber, einst dachte jener Weise, der ein Opfer darbringen wollte, darüber nach, wie der Schutz seiner Gattin zu gewährleisten sei.
13.75.23
रक्षाविधानं मनसा स सञ्चिन्त्य महातपाः ।
आहूय दयितं शिष्यं विपुलं प्राह भार्गवम् ॥ १३.७५.२३ ॥
Jener große Asket, der in seinem Geist das Mittel des Schutzes wohl bedacht hatte, rief seinen geliebten Schüler Vipula, einen Nachkommen Bhṛgus, und sprach zu ihm.
13.75.24
यज्ञकारो गमिष्यामि रुचिं चेमां सुरेश्वरः ।
यतः प्रार्थयते नित्यं तां रक्षस्व यथाबलम् ॥ १३.७५.२४ ॥
Ich werde das Opfer vollziehen; und diese Ruci begehrt beständig den Herrn der Götter, darum beschütze sie nach deiner Kraft.
13.75.25
अप्रमत्तेन ते भाव्यं सदा प्रति पुरंदरम् ।
स हि रूपाणि कुरुते विविधानि भृगूत्तम ॥ १३.७५.२५ ॥
Du musst stets wachsam sein gegenüber Purandara (Indra). Er nimmt vielfältige Gestalten an, o Bester der Bhṛgu.
13.75.26
इत्युक्तो विपुलस्तेन तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
सदैवोग्रतपा राजन्नग्र्यर्कसदृशद्युतिः ॥ १३.७५.२६ ॥
So angesprochen, war Vipula, der Asket mit gezügelten Sinnen, der stets strenge Askese übte, o König, von einem Glanz gleich der strahlenden Sonne.
13.75.27
धर्मज्ञः सत्यवादी च तथेति प्रत्यभाषत ।
पुनश्चेदं महाराज पप्रच्छ प्रस्थितं गुरुम् ॥ १३.७५.२७ ॥
Der Kenner des Dharma und wahrhaftige Sprecher antwortete: »So sei es.« Dann, o großer König, fragte er den abreisenden Lehrer noch einmal dies.
13.75.28
कानि रूपाणि शक्रस्य भवन्त्यागच्छतो मुने ।
वपुस्तेजश्च कीदृग्वै तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.७५.२८ ॥
O Weiser, welche Gestalten nimmt Śakra (Indra) an, wenn er naht? Wie sind sein Körper und sein Glanz beschaffen? Du solltest es mir erklären.
13.75.29
ततः स भगवांस्तस्मै विपुलाय महात्मने ।
आचचक्षे यथातत्त्वं मायां शक्रस्य भारत ॥ १३.७५.२९ ॥
Da erklärte der Verehrungswürdige jenem großherzigen Vipula die Täuschung Indras, wie sie wirklich ist, o Bhārata.
13.75.30
बहुमायः स विप्रर्षे बलहा पाकशासनः ।
तांस्तान्विकुरुते भावान्बहूनथ मुहुर्मुहुः ॥ १३.७५.३० ॥
O brahmanischer Weiser, Indra, der Bezwinger Balas und Herrscher über Pāka, ist voller vielfältiger Täuschungen. Immer wieder erschafft er mannigfaltige Gestalten.
13.75.31
किरीटी वज्रधृग्धन्वी मुकुटी बद्धकुण्डलः ।
भवत्यथ मुहूर्तेनि चण्डालसमदर्शनः ॥ १३.७५.३१ ॥
Mit Diadem, den Donnerkeil schwingend, mit Bogen, bekrönt und mit angelegten Ohrringen, erscheint er im Nu wie ein Caṇḍāla.
13.75.32
शिखी जटी चीरवासाः पुनर्भवति पुत्रक ।
बृहच्छरीरश्च पनश्चीरवासाः पुनः कृशः ॥ १३.७५.३२ ॥
Mein Sohn, er wird wieder zum Schopftragenden, mit verfilztem Haar, in Rindenkleidern gehüllt; wieder großgewachsen, und wieder mager, in Rindenkleidern.
13.75.33
गौरं श्यामं च कृष्णं च वर्णं विकुरुते पुनः ।
विरूपो रूपवांश्चैव युवा वृद्धस्तथैव च ॥ १३.७५.३३ ॥
Er nimmt wieder helle, dunkle und schwarze Hautfarbe an; hässlich und schön, jung und alt wird er ebenso.
13.75.34
प्राज्ञो जडश्च मूकश्च ह्रस्वो दीर्घस्तथैव च ।
ब्राह्मणः क्षत्रियश्चैव वैश्यः शूद्रस्तथैव च ॥ १३.७५.३४ ॥
Weise und dumm, stumm, klein und groß wird er ebenso; Brāhmaṇa, Kṣatriya, Vaiśya und Śūdra wird er ebenso.
13.75.35
प्रतिलोमोऽनुलोमश्च भवत्यथ शतक्रतुः ।
शुकवायसरूपी च हंसकोकिलरूपवान् ॥ १३.७५.३५ ॥
Auch wird er zu einem Umgekehrten und zu einem der natürlichen Ordnung Entsprechenden; dann nimmt Śatakratu die Gestalt eines Papageis und einer Krähe an, und die eines Schwans und eines Kuckucks.
13.75.36
सिंहव्याघ्रगजानां च रूपं धारयते पुनः ।
दैवं दैत्यमथो राज्ञां वपुर्धारयतेऽपि च ॥ १३.७५.३६ ॥
Wieder nimmt er die Gestalt von Löwen, Tigern und Elefanten an; auch einen göttlichen oder dämonischen Leib und den Leib von Königen nimmt er an.
13.75.37
अकृशो मायुभग्राङ्गः शकुनिर्विकृतस्तथा ।
चतुष्पाद्बहुरूपश्च पुनर्भवति बालिशः ॥ १३.७५.३७ ॥
Er wird nicht hager, und seine Glieder werden nicht durch Täuschung zerbrochen; er wird zum Vogel, zu einem missgestalteten Wesen, einem vierfüßigen Tier, einem Wesen vieler Gestalten, und wird wieder töricht wie ein Kind.
13.75.38
मक्षिकामशकादीनां वपुर्धारयतेऽपि च ।
न शक्यमस्य ग्रहणं कर्तुं विपुल केनचित् ॥ १३.७५.३८ ॥
Er nimmt auch die Gestalt von Fliegen, Mücken und ähnlichem an. O Vipula, es ist keinem möglich, ihn zu fassen.
13.75.39
अपि विश्वकृता तात येन सृष्टमिदं जगत् ।
पुनरन्तर्हितः शक्रो दृश्यते ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.७५.३९ ॥
Lieber, auch der Schöpfer des Weltalls, durch den diese Welt erschaffen wurde, Indra, wieder verborgen, wird nur mit dem Auge der Erkenntnis gesehen.
13.75.40
वायुभूतश्च स पुनर्देवराजो भवत्युतः ।
एवंरूपाणि सततं कुरुते पाकशासनः।
तस्माद्विपुल यत्नेन रक्षेमां तनुमध्यमाम् ॥ १३.७५.४० ॥
Dann wird er zum Wind und wieder zum König der Götter; so nimmt Indra, der Bezwinger des Paka, beständig solche Gestalten an. Darum, o Vipula, beschütze mit großer Mühe diese schlanke Frau.
13.75.41
यथा रुचिं नवलिहेद्देवेन्द्रो भृगुसत्तम ।
क्रतावुपहिते न्यस्तं हविः श्वेव दुरात्मवान् ॥ १३.७५.४१ ॥
O Bester der Bhṛgu, wie der Herr der Götter nach Belieben die bei einem Opfer dargebrachte Opfergabe wieder ableckt, so tut er es auch, wie ein Hund von übler Gesinnung.
13.75.42
एवमाख्याय स मुनिर्यज्ञकारोऽगमत्तदा ।
देवशर्मा महाभागस्ततो भरतसत्तम ॥ १३.७५.४२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, ging jener Weise, der das Opfer vollzog, da fort. Dann, o Bester der Bharata, ging der hochbegünstigte Devaśarman.
13.75.43
विपुलस्तु वचः श्रुत्वा गुरोश्चिन्तामुपेयिवान् ।
रक्षां च परमां चक्रे देवराजान्महाबलात् ॥ १३.७५.४३ ॥
Vipula, als er die Worte des Lehrers hörte, verfiel in sorgenvolle Gedanken und traf höchsten Schutz gegen Indra, den König der Götter, den Mächtigen.
13.75.44
किन्नु शक्यं मया कर्तुं गुरुदाराभिरक्षणे ।
मायावी हि सुरेन्द्रोसौ दुर्धर्षश्चापि वीर्यवान् ॥ १३.७५.४४ ॥
Was kann ich tun, um die Frau des Lehrers zu beschützen? Denn jener Herr der Götter ist ein Blender, unbezwingbar und zudem mächtig.
13.75.45
नीपिधायाश्रमं शक्यो रक्षितुं पाकशासनः ।
उटजं वा तथा ह्यस्य नानाविधसरूपता ॥ १३.७५.४५ ॥
Selbst wenn man die Einsiedelei verhüllt, ist Indra, der Bezwinger des Paka, nicht abzuhalten; oder seine Hütte nimmt vielfältige Gestalten an.
13.75.46
वायुरूपेण वा शक्रो गुरुपत्नीं प्रधर्षयेत् ।
तस्मादिमां सम्प्रविश्य रुचिं स्थास्येहमद्य वै ॥ १३.७५.४६ ॥
Oder Śakra könnte in Gestalt des Windes die Frau des Lehrers schänden. Darum werde ich, in sie eingehend, heute als ihr eigener Glanz verweilen.
13.75.47
अथवा पौरुषेणेयं न शक्या रक्षितुं मया ।
बहुरूपो हि भगवाञ्छ्रूयते पाकशासनः ॥ १३.७५.४७ ॥
Oder: Mit menschlicher Kraft kann ich sie nicht beschützen, denn der erhabene Pākaśāsana, Indra, soll vielgestaltig sein.
13.75.48
सोहं योगबलादेनां रक्षिष्ये पाकशासनात् ।
गात्राणि गात्रैरस्याहं सम्प्रवेक्ष्ये हि रक्षितुम् ॥ १३.७५.४८ ॥
Darum werde ich sie durch die Kraft des Yoga vor Pākaśāsana, Indra, beschützen; Glied um Glied werde ich in ihre Glieder eingehen, um sie zu hüten.
13.75.49
यद्युच्छिष्टामिमां पत्नीमद्य पश्यति मे गुरुः ।
शप्स्यत्यसंशयं कोपाद्दिव्यज्ञानो महातपाः ॥ १३.७५.४९ ॥
Wenn mein Lehrer heute diese Gattin in unreinem Zustand sieht, wird er, der göttliches Wissen und große Askese besitzt, mich gewiss im Zorn verfluchen.
13.75.50
न चेयं रक्षितुं शक्या यथाऽन्या प्रमदा नृभिः ।
मायावी हि सुरेन्द्रोसावहो प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ १३.७५.५० ॥
Diese Frau kann von Männern nicht bewacht werden wie andere Frauen; jener ist der Zauberer, der Herr der Götter. Wehe, ich bin in einen Zweifel geraten.
13.75.51
अवश्यं करणीयं हि गुरोरिह हि शासनम् ।
यदि त्वेतदहं कुर्यामाश्चर्यं स्यात्कृतं मया ॥ १३.७५.५१ ॥
Hier muss der Befehl des Lehrers unbedingt ausgeführt werden. Täte ich dies, wäre das von mir Vollbrachte ein Wunder.
13.75.52
योगेनाथ प्रविश्येदं गुरुपत्न्याः कलेवरम् ।
असक्तः पद्मपत्रस्थो जलबिन्दुर्यथा चलः ॥ १३.७५.५२ ॥
Dann werde ich durch die Kraft des Yoga in diesen Körper der Frau des Lehrers eintreten und unanhaftend bleiben, wie ein Wassertropfen, der auf einem Lotusblatt zittert.
13.75.53
एवमेव शरीरे ऽस्या निवत्स्यामि समाहितः ।
निर्मुक्तस्य रजोरूपान्नापराधो भवेन्मम ॥ १३.७५.५३ ॥
Ebenso werde ich in ihrem Körper mit gesammeltem Geist verweilen; für den, der von der Gestalt der Leidenschaft befreit ist, wird kein Fehler an mir sein.
13.75.54
यथाहि शून्यां पथिकः सभामध्यावसेत्यथि ।
तथाऽद्यावासयिष्यामि गुरुपत्न्याः कलेवरम्।
एवमेव शरीरे ऽस्य निवत्स्यामि समाहितः ॥ १३.७५.५४ ॥
So wie ein Wanderer in einer leeren Versammlungshalle wohnt, so werde ich heute den Körper der Frau des Lehrers zu meiner Wohnung machen; ebenso werde ich mit gesammeltem Geist in ihrem Körper verweilen.
13.75.55
इत्येवं धर्ममालोक्य वेदवेदांश्च सर्वशः ।
तपश्च विपुलं दृष्ट्वा गुरोरात्मन एव च ॥ १३.७५.५५ ॥
Nachdem er so das Dharma und alle Veden und ihre Zweige bedacht und die große Askese seines Lehrers und seine eigene gesehen hatte—
13.75.56
इति निश्चित्य मनसा रक्षां प्रति स भार्गवः ।
अन्वतिष्ठत्परं यत्नं यथा तच्छृणु पार्थिव ॥ १३.७५.५६ ॥
Nachdem er so in seinem Geist den Entschluss gefasst hatte, sie zu schützen, unternahm jener Bhārgava die höchste Anstrengung. Höre, o König, wie er es tat.
13.75.57
गुरुपत्नीं समासीनो विपुलः स महातपाः ।
उपासीनामनिन्द्याङ्गी कथार्थैः समलोभयत् ॥ १३.७५.५७ ॥
Der große Asket Vipula, der bei der Frau seines Lehrers saß, erfreute die makellos gestaltete Frau, die in seiner Nähe saß, mit Geschichten und sinnvollen Worten.
13.75.58
नेत्राभ्यां नेत्रयोरस्या रश्मिं संयोज्य रश्मिभिः ।
विवेश विपुलः कायमाकाशं पवनो यथा ॥ १३.७५.५८ ॥
Indem er mit seinen Augen die Strahlen ihrer Augen verband, drang Vipula in ihren Körper ein, wie der Wind in den Raum eindringt.
13.75.59
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
अविचेष्टन्नतिष्ठद्वै छायेवान्तर्गतो मुनिः ॥ १३.७५.५९ ॥
Glied mit demselben Glied verbunden und Gesicht an Gesicht, stand der Weise unbeweglich da, im Inneren eingeschlossen wie ein Schatten.
13.75.60
ततो विष्टभ्य विपुलो गुरुपत्न्याः कलेवरम् ।
उवास रक्षणे युक्तो न च सा तमबुध्यत ॥ १३.७५.६० ॥
Dann verweilte Vipula, den Körper der Frau seines Lehrers stützend und ihrem Schutz hingegeben, dort, und sie bemerkte ihn nicht.
13.75.61
यं कालं नागतो राजन्गुरुस्तस्य महात्मनः ।
क्रतुं समाप्य स्वगृहं तं कालं सोऽभ्यरक्षत ॥ १३.७५.६१ ॥
O König, in jener Zeit, da der Lehrer jenes großseelen noch nicht nach Vollendung des Opfers in sein Haus zurückgekehrt war, bewachte er es.