മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.75.1
एवमेतन्महाबाहो नात्र मिथ्याऽस्ति किञ्चन ।
यथा ब्रवीषि कौरव्य नारीं प्रति जनाधिप ॥ १३.७५.१ ॥
മഹാബാഹോ, ഇത് അങ്ങനെതന്നെ; ഇതിൽ ഒന്നും മിഥ്യയല്ല. കൗരവ്യാ, ജനാധിപാ, സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ.
13.75.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
यथा रक्षा कृता पूर्वं विपुलेन महात्मना ॥ १३.७५.२ ॥
ഇവിടെ നിനക്ക് ഒരു പുരാതന ഇതിഹാസം ഞാൻ പറയാം; പണ്ട് മഹാത്മാവായ വിപുലൻ എങ്ങനെ സംരക്ഷണം ഒരുക്കി എന്ന്.
13.75.3
प्रमदाश्च यथा सृष्टा ब्रह्मणा भरतर्षभ ।
यदर्थं तच्च ते तात प्रवक्ष्यामि नराधिप ॥ १३.७५.३ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രഹ്മാവ് സ്ത്രീകളെ എങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചു, എന്തിനുവേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ചു എന്നും ഞാൻ നിനക്ക് പറയാം, മകനേ, നരാധിപാ.
13.75.4
न हि स्त्रीभ्यः परं पुत्र पापीयः किञ्चिदस्ति वै ।
अग्निर्हिः प्रमदा दीप्तो मायाश्च मयजा विभो।
क्षुरधारा विषं सर्पो मृत्युरित्येकतः स्त्रियः ॥ १३.७५.४ ॥
മകനേ, സ്ത്രീകളേക്കാൾ പാപിയായി മറ്റൊന്നുമില്ല. സ്ത്രീ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ്, വിഭോ, മായയും മയനിൽനിന്ന് ജനിച്ച വഞ്ചനയും; ക്ഷുരധാര, വിഷം, സർപ്പം, മൃത്യു — ഇവയെല്ലാം ഒന്നിച്ചു സ്ത്രീകളാണ്.
13.75.5
प्रजा इमा महाबाहो धार्मिक्य इति नः श्रुतम् ।
स्वयं गच्छन्ति देवत्वं ततो देवानियाद्भयम् ॥ १३.७५.५ ॥
മഹാബാഹോ, ഈ പ്രജകൾ ധാർമ്മികരാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അവർ സ്വയം ദേവത്വം പ്രാപിക്കുന്നു, അതിനാൽ ദേവന്മാർക്ക് ഭയമുണ്ടായി.
13.75.6
अथाभ्यागच्छन्देवास्ते पितामहमरिंदम ।
निवेद्य मानसं चापि तूष्णीमासन्नधोमुखाः ॥ १३.७५.६ ॥
അപ്പോൾ, അരിന്ദമാ, ആ ദേവന്മാർ പിതാമഹന്റെ അടുത്തെത്തി; തങ്ങളുടെ മനസ്സ് അറിയിച്ചിട്ടും, തലതാഴ്ത്തി മൗനമായി ഇരുന്നു.
13.75.7
तेषामन्तर्गतं ज्ञात्वा देवानां स पितामहः ।
मानवानां प्रमोहार्थं कृत्या नार्योऽसृजत्प्रभुः ॥ १३.७५.७ ॥
ദേവന്മാരുടെ ഉള്ളിലിരിപ്പ് അറിഞ്ഞ ആ പിതാമഹൻ, മനുഷ്യരെ മോഹിപ്പിക്കാൻ കൃത്യ എന്ന സ്ത്രീകളെ സൃഷ്ടിച്ചു; ആ പ്രഭു.
13.75.8
पूर्वसर्गे तु कौन्तेय साध्व्यो नार्य इहाभवन् ।
असाध्व्यस्तु समुत्पन्नाः कृत्याः सर्गात्प्रजापतेः ॥ १३.७५.८ ॥
കൗന്തേയ, മുൻ സൃഷ്ടിയിൽ ഇവിടെ സാധ്വികളായ സ്ത്രീകളായിരുന്നു; എന്നാൽ പ്രജാപതിയുടെ സൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അസാധ്വികളായ കൃത്യമാർ ഉണ്ടായി.
13.75.9
ताः कामलुब्धाः प्रमदाः प्रामथ्नन्त नरान्सदा ॥ १३.७५.९ ॥
കാമലോലുപരായ ആ സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും പുരുഷന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു.
13.75.10
क्रोधं कामस्य देवेशः सहायं चासृजत्प्रभुः ।
असज्जन्त प्रजाः सर्वाः कामक्रोधवशङ्गताः ॥ १३.७५.१० ॥
ദേവേശനായ പ്രഭു കാമത്തിന് സഹായിയായി ക്രോധത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അപ്പോൾ എല്ലാ പ്രജകളും കാമക്രോധങ്ങളുടെ വശത്തിലായി ആസക്തരായി.
13.75.11
द्विजानां च गुरूणां च महागुरुनृपादिनाम् ।
क्षणस्त्रीसङ्गकामोत्था यातनाहो निरन्तरा ॥ १३.७५.११ ॥
ദ്വിജന്മാർക്കും ഗുരുക്കന്മാർക്കും മഹാഗുരുക്കന്മാർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും, ക്ഷണികമായ സ്ത്രീസംഗകാമത്തിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന യാതന എത്ര നിരന്തരം, അഹോ!
13.75.12
अरक्तमनसां नित्यं ब्रह्मचर्यामलात्मनाम् ।
तपोदमार्चनाध्यानयुक्तानां शुद्धिरुत्तमा ॥ १३.७५.१२ ॥
എപ്പോഴും ആസക്തിയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവർക്കും, ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ നിർമ്മലമായ ആത്മാവുള്ളവർക്കും, തപസ്സ്, ദമം, പൂജ, ധ്യാനം എന്നിവയിൽ മുഴുകിയവർക്കും ശുദ്ധി ഉത്തമമാണ്.
13.75.13
न च स्त्रीणां क्रियाः काश्चिदिति धर्मो व्यवस्थितः ।
निरिन्द्रिया ह्यशास्त्राश्च स्त्रियोऽनृतमिति श्रुतिः ॥ १३.७५.१३ ॥
സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രത്യേക ക്രിയകളില്ലെന്ന് ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരും ശാസ്ത്രരഹിതരും അസത്യവാദികളുമാണെന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു.
13.75.14
शय्यासनमलङ्कारमन्नपानमनार्यताम् ।
दुर्वाग्भावं रतिं चैव ददौ स्त्रीभ्यः प्रजापतिः ॥ १३.७५.१४ ॥
ശയ്യയും ആസനവും അലങ്കാരവും അന്നപാനവും അനാര്യതയും പരുഷവാക്കും രതിയും പ്രജാപതി സ്ത്രീകൾക്ക് നൽകി.
13.75.15
न तासां रक्षणं शक्यं कर्तुं पुंसां कथञ्चन ।
अपि विस्वकृता तात कुतस्तु पुरुषैरिह ॥ १३.७५.१५ ॥
പുരുഷന്മാർക്ക് അവരെ സംരക്ഷിക്കുക ഒരു വിധത്തിലും സാധ്യമല്ല. പ്രിയ പുത്രാ, വിശ്വസ്രഷ്ടാവിനുപോലും സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇവിടത്തെ പുരുഷന്മാർക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കും?
13.75.16
वाचा च वधबन्धैर्वा क्लेशैर्वा विविधैस्तथा ।
न शक्या रक्षितुं नार्यस्ता हि नित्यमसंयताः ॥ १३.७५.१६ ॥
വാക്കുകൊണ്ടോ, വധബന്ധനങ്ങൾകൊണ്ടോ, നാനാവിധ ക്ലേശങ്ങൾകൊണ്ടോ ആ സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല; അവർ എപ്പോഴും അസംയതരാണ്.
13.75.17
इदं तु पुरुषव्याघ्र पुरस्ताच्छ्रुतवानहम् ।
यथा रक्षा कृता पूर्वं विपुलेन गुरुस्त्रियाः ॥ १३.७५.१७ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, പണ്ട് വിപുലൻ ഗുരുപത്നിയെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
13.75.18
ऋषिरासीन्महाभागो देवशर्मेति विश्रुतः ।
तस्य भार्या रुचिर्नाम रूपेणासदृशी भुवि ॥ १३.७५.१८ ॥
ദേവശർമ്മൻ എന്ന മഹാഭാഗ്യനായ ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ രുചി; ഭൂമിയിൽ അവളുടെ രൂപത്തിന് തുല്യയായി ആരുമില്ല.
13.75.19
तस्या रूपेण सम्मत्ता देवगन्धर्वदानवाः ।
विशेषेण तु राजेन्द्र वृत्रहा पाकशासनः ॥ १३.७५.१९ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അവളുടെ രൂപത്താൽ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദാനവന്മാരും മോഹിതരായി; വിശേഷിച്ച് വൃത്രഹന്താവായ പാകശാസനൻ ഇന്ദ്രൻ.
13.75.20
नारीणां चरितज्ञश्च देवशर्मा महामतिः ।
यथाशक्ति यथोस्साहं भार्यां तामभ्यरक्षत ॥ १३.७५.२० ॥
സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്ന മഹാമതിയായ ദേവശർമ്മാവ് തന്റെ ശക്തിക്കും ഉത്സാഹത്തിനും ഒത്തവണ്ണം ആ ഭാര്യയെ സംരക്ഷിച്ചു.
13.75.21
पुरंदरं च जानंश्च परस्त्रीकामचारिणम् ।
तस्माद्यत्नेन भार्याया रक्षणं स चकार ह ॥ १३.७५.२१ ॥
പരസ്ത്രീകാമത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന പുരന്ദരനെ (ഇന്ദ്രനെ) അറിയുന്നതിനാൽ അവൻ യത്നത്തോടെ ഭാര്യയെ സംരക്ഷിച്ചു.
13.75.22
स कदाचिदृषिस्तात यज्ञं कर्तुमनास्तदा ।
भार्यासंरक्षणं कार्यं कथं स्यादित्यचिन्तयत् ॥ १३.७५.२२ ॥
പ്രിയനേ, ആ ഋഷി ഒരിക്കൽ യാഗം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ഭാര്യയുടെ സംരക്ഷണം എങ്ങനെ നടക്കും എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
13.75.23
रक्षाविधानं मनसा स सञ्चिन्त्य महातपाः ।
आहूय दयितं शिष्यं विपुलं प्राह भार्गवम् ॥ १३.७५.२३ ॥
മഹാതപസ്വി മനസ്സിൽ രക്ഷാമാർഗം നന്നായി ആലോചിച്ച ശേഷം, പ്രിയശിഷ്യനായ ഭാർഗവ വിപുലനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
13.75.24
यज्ञकारो गमिष्यामि रुचिं चेमां सुरेश्वरः ।
यतः प्रार्थयते नित्यं तां रक्षस्व यथाबलम् ॥ १३.७५.२४ ॥
ഞാൻ യാഗം ചെയ്യാൻ പോകുന്നു; ഈ രുചി എപ്പോഴും സുരേശ്വരനെ (ഇന്ദ്രനെ) ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിന്റെ ശക്തിക്കൊത്ത് അവളെ സംരക്ഷിക്കുക.
13.75.25
अप्रमत्तेन ते भाव्यं सदा प्रति पुरंदरम् ।
स हि रूपाणि कुरुते विविधानि भृगूत्तम ॥ १३.७५.२५ ॥
നീ എപ്പോഴും പുരന്ദരനെ (ഇന്ദ്രനെ) കുറിച്ച് ജാഗ്രത പാലിക്കണം. അവൻ പലവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു, ഭൃഗുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
13.75.26
इत्युक्तो विपुलस्तेन तपस्वी नियतेन्द्रियः ।
सदैवोग्रतपा राजन्नग्र्यर्कसदृशद्युतिः ॥ १३.७५.२६ ॥
ഇങ്ങനെ അവനാൽ പറയപ്പെട്ട വിപുലൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച തപസ്വി, എപ്പോഴും കഠിന തപസ്സുള്ളവൻ, രാജാവേ, ശ്രേഷ്ഠ സൂര്യനു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവൻ.
13.75.27
धर्मज्ञः सत्यवादी च तथेति प्रत्यभाषत ।
पुनश्चेदं महाराज पप्रच्छ प्रस्थितं गुरुम् ॥ १३.७५.२७ ॥
ധർമ്മജ്ഞനും സത്യവാദിയുമായ അവൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെയും, മഹാരാജാവേ, പുറപ്പെടുന്ന ഗുരുവിനോട് ഇത് ചോദിച്ചു.
13.75.28
कानि रूपाणि शक्रस्य भवन्त्यागच्छतो मुने ।
वपुस्तेजश्च कीदृग्वै तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.७५.२८ ॥
മുനേ, വരുന്ന ശക്രന്റെ (ഇന്ദ്രന്റെ) രൂപങ്ങൾ ഏതെല്ലാം? അവന്റെ ശരീരവും തേജസ്സും എങ്ങനെയുള്ളതാണ്? അത് എനിക്ക് വിവരിച്ചുതരാൻ നീ യോഗ്യനാണ്.
13.75.29
ततः स भगवांस्तस्मै विपुलाय महात्मने ।
आचचक्षे यथातत्त्वं मायां शक्रस्य भारत ॥ १३.७५.२९ ॥
അപ്പോൾ ആ ഭഗവാൻ മഹാത്മാവായ വിപുലന് ഭാരതാ, ശക്രന്റെ മായ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിവരിച്ചുകൊടുത്തു.
13.75.30
बहुमायः स विप्रर्षे बलहा पाकशासनः ।
तांस्तान्विकुरुते भावान्बहूनथ मुहुर्मुहुः ॥ १३.७५.३० ॥
വിപ്രർഷേ, ബലനെ വധിച്ചവനും പാകശാസനനുമായ അവൻ പല മായകളുള്ളവനാണ്. അവൻ പലവിധ രൂപങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
13.75.31
किरीटी वज्रधृग्धन्वी मुकुटी बद्धकुण्डलः ।
भवत्यथ मुहूर्तेनि चण्डालसमदर्शनः ॥ १३.७५.३१ ॥
കിരീടം ധരിച്ചവനും വജ്രായുധം ധരിച്ചവനും വില്ലേന്തിയവനും മകുടം ചൂടി കുണ്ഡലം അണിഞ്ഞവനുമായ അവൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ചണ്ഡാലനെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
13.75.32
शिखी जटी चीरवासाः पुनर्भवति पुत्रक ।
बृहच्छरीरश्च पनश्चीरवासाः पुनः कृशः ॥ १३.७५.३२ ॥
മകനേ, അവൻ ശിഖയുള്ളവനായി, ജടധരിച്ചവനായി, വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ചവനായി വീണ്ടും മാറുന്നു; പിന്നെ വലിയ ശരീരമുള്ളവനായി, വീണ്ടും വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ച് ക്ഷീണിച്ചവനായി മാറുന്നു.
13.75.33
गौरं श्यामं च कृष्णं च वर्णं विकुरुते पुनः ।
विरूपो रूपवांश्चैव युवा वृद्धस्तथैव च ॥ १३.७५.३३ ॥
അവൻ വീണ്ടും വെളുപ്പ്, കറുപ്പ്, കരിനീലനിറം എന്നീ വർണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു; വിരൂപനും രൂപവാനും, യുവാവും വൃദ്ധനും അങ്ങനെതന്നെ ആകുന്നു.
13.75.34
प्राज्ञो जडश्च मूकश्च ह्रस्वो दीर्घस्तथैव च ।
ब्राह्मणः क्षत्रियश्चैव वैश्यः शूद्रस्तथैव च ॥ १३.७५.३४ ॥
അവൻ പ്രാജ്ഞനും ജഡനും മൂകനും ഹ്രസ്വനും ദീർഘനും അങ്ങനെതന്നെ ആകുന്നു; ബ്രാഹ്മണനും ക്ഷത്രിയനും വൈശ്യനും ശൂദ്രനും അങ്ങനെതന്നെ ആകുന്നു.
13.75.35
प्रतिलोमोऽनुलोमश्च भवत्यथ शतक्रतुः ।
शुकवायसरूपी च हंसकोकिलरूपवान् ॥ १३.७५.३५ ॥
പ്രതിലോമനും അനുലോമനുമായും അവൻ ആകുന്നു; പിന്നെ ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രൻ തത്തയുടെയും കാക്കയുടെയും രൂപവും, അരയന്നത്തിന്റെയും കുയിലിന്റെയും രൂപവും ധരിക്കുന്നു.
13.75.36
सिंहव्याघ्रगजानां च रूपं धारयते पुनः ।
दैवं दैत्यमथो राज्ञां वपुर्धारयतेऽपि च ॥ १३.७५.३६ ॥
സിംഹം, വ്യാഘ്രം, ആന എന്നിവയുടെ രൂപം അവൻ വീണ്ടും ധരിക്കുന്നു; ദൈവ, ദൈത്യ രൂപവും, രാജാക്കന്മാരുടെ ശരീരവും അവൻ ധരിക്കുന്നു.
13.75.37
अकृशो मायुभग्राङ्गः शकुनिर्विकृतस्तथा ।
चतुष्पाद्बहुरूपश्च पुनर्भवति बालिशः ॥ १३.७५.३७ ॥
അവൻ ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല, മായയാൽ അവന്റെ അംഗങ്ങൾ ഒടിയുന്നുമില്ല; അവൻ പക്ഷിയായും വികൃതരൂപിയായും നാലുകാലുള്ളവനായും പലരൂപങ്ങളുള്ളവനായും മാറി വീണ്ടും മൂഢനെപ്പോലെയാകുന്നു.
13.75.38
मक्षिकामशकादीनां वपुर्धारयतेऽपि च ।
न शक्यमस्य ग्रहणं कर्तुं विपुल केनचित् ॥ १३.७५.३८ ॥
അവൻ ഈച്ച, കൊതുക് തുടങ്ങിയവയുടെ രൂപവും ധരിക്കുന്നു. ഹേ വിപുല, ആർക്കും അവനെ പിടികൂടാൻ കഴിയില്ല.
13.75.39
अपि विश्वकृता तात येन सृष्टमिदं जगत् ।
पुनरन्तर्हितः शक्रो दृश्यते ज्ञानचक्षुषा ॥ १३.७५.३९ ॥
പ്രിയനേ, ഈ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ച വിശ്വകർമ്മാവിനെപ്പോലെയുള്ളവനാണെങ്കിലും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.
13.75.40
वायुभूतश्च स पुनर्देवराजो भवत्युतः ।
एवंरूपाणि सततं कुरुते पाकशासनः।
तस्माद्विपुल यत्नेन रक्षेमां तनुमध्यमाम् ॥ १३.७५.४० ॥
അവൻ കാറ്റായി മാറി പിന്നീട് ദേവരാജാവായിത്തീരുന്നു; പാകശാസനനായ ഇന്ദ്രൻ ഇത്തരം രൂപങ്ങൾ എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഹേ വിപുല, മഹാപ്രയത്നത്തോടെ ഈ മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ളവളെ രക്ഷിക്കൂ.
13.75.41
यथा रुचिं नवलिहेद्देवेन्द्रो भृगुसत्तम ।
क्रतावुपहिते न्यस्तं हविः श्वेव दुरात्मवान् ॥ १३.७५.४१ ॥
ഹേ ഭൃഗുശ്രേഷ്ഠാ, യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സ് ദേവേന്ദ്രൻ ഇഷ്ടം പോലെ വീണ്ടും നക്കുന്നതുപോലെ, ദുരാത്മാവായ നായയെപ്പോലെ അവനും ചെയ്യുന്നു.
13.75.42
एवमाख्याय स मुनिर्यज्ञकारोऽगमत्तदा ।
देवशर्मा महाभागस्ततो भरतसत्तम ॥ १३.७५.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ആ മുനി അപ്പോൾ പോയി. ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മഹാഭാഗ്യനായ ദേവശർമ്മാവ് (പോയി).
13.75.43
विपुलस्तु वचः श्रुत्वा गुरोश्चिन्तामुपेयिवान् ।
रक्षां च परमां चक्रे देवराजान्महाबलात् ॥ १३.७५.४३ ॥
വിപുലൻ ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ചിന്താകുലനായി; മഹാബലനായ ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് പരമമായ സംരക്ഷണം ഏർപ്പെടുത്തി.
13.75.44
किन्नु शक्यं मया कर्तुं गुरुदाराभिरक्षणे ।
मायावी हि सुरेन्द्रोसौ दुर्धर्षश्चापि वीर्यवान् ॥ १३.७५.४४ ॥
ഗുരുപത്നിയെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് എന്താണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക? ആ സുരേന്ദ്രൻ മായാവിയും ദുർജയനും വീര്യവാനുമാണ്.
13.75.45
नीपिधायाश्रमं शक्यो रक्षितुं पाकशासनः ।
उटजं वा तथा ह्यस्य नानाविधसरूपता ॥ १३.७५.४५ ॥
ആശ്രമം മറച്ചാലും പാകശാസനനായ ഇന്ദ്രനെ തടയാൻ കഴിയില്ല; അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ കുടിലും പല രൂപങ്ങൾ എടുക്കും.
13.75.46
वायुरूपेण वा शक्रो गुरुपत्नीं प्रधर्षयेत् ।
तस्मादिमां सम्प्रविश्य रुचिं स्थास्येहमद्य वै ॥ १३.७५.४६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രൻ വായുരൂപത്തിൽ ഗുരുപത്നിയെ അപമാനിച്ചേക്കാം; അതിനാൽ ഇന്ന് ഞാൻ ഇവളിൽ പ്രവേശിച്ച് അവളുടെ തേജസ്സായി നിലകൊള്ളും.
13.75.47
अथवा पौरुषेणेयं न शक्या रक्षितुं मया ।
बहुरूपो हि भगवाञ्छ्रूयते पाकशासनः ॥ १३.७५.४७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യശക്തികൊണ്ട് ഇവളെ എനിക്ക് രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഭഗവാനായ പാകശാസനൻ ബഹുരൂപനെന്ന് കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
13.75.48
सोहं योगबलादेनां रक्षिष्ये पाकशासनात् ।
गात्राणि गात्रैरस्याहं सम्प्रवेक्ष्ये हि रक्षितुम् ॥ १३.७५.४८ ॥
അതിനാൽ ഞാൻ യോഗബലത്താൽ പാകശാസനനായ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ഇവളെ രക്ഷിക്കും; ഇവളുടെ അവയവങ്ങളിൽ അവയവങ്ങളായി ഞാൻ പ്രവേശിക്കും.
13.75.49
यद्युच्छिष्टामिमां पत्नीमद्य पश्यति मे गुरुः ।
शप्स्यत्यसंशयं कोपाद्दिव्यज्ञानो महातपाः ॥ १३.७५.४९ ॥
ഇന്ന് എന്റെ ഗുരു ഈ ഭാര്യയെ ഉച്ഛിഷ്ടാവസ്ഥയിൽ കണ്ടാൽ, ദിവ്യജ്ഞാനവും മഹാതപസ്സുമുള്ള അദ്ദേഹം കോപത്താൽ സംശയമില്ലാതെ ശപിക്കും.
13.75.50
न चेयं रक्षितुं शक्या यथाऽन्या प्रमदा नृभिः ।
मायावी हि सुरेन्द्रोसावहो प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ १३.७५.५० ॥
ഈ സ്ത്രീയെ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ മനുഷ്യർക്ക് കാക്കാനാവില്ല; അവൻ മായാവിയായ ദേവേന്ദ്രനാണ്. അയ്യോ, ഞാൻ സംശയത്തിൽ പെട്ടുപോയി.
13.75.51
अवश्यं करणीयं हि गुरोरिह हि शासनम् ।
यदि त्वेतदहं कुर्यामाश्चर्यं स्यात्कृतं मया ॥ १३.७५.५१ ॥
ഇവിടെ ഗുരുവിന്റെ കല്പന അവശ്യം അനുസരിക്കണം. ഞാൻ ഇത് ചെയ്താൽ, എന്നാൽ എന്നാൽ എന്റെ കൊണ്ട് നടന്നത് ഒരു അത്ഭുതമായിരിക്കും.
13.75.52
योगेनाथ प्रविश्येदं गुरुपत्न्याः कलेवरम् ।
असक्तः पद्मपत्रस्थो जलबिन्दुर्यथा चलः ॥ १३.७५.५२ ॥
യോഗബലത്താൽ ഗുരുപത്നിയുടെ ഈ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, താമരയിലയിലെ ജലബിന്ദു പോലെ പറ്റാതെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
13.75.53
एवमेव शरीरे ऽस्या निवत्स्यामि समाहितः ।
निर्मुक्तस्य रजोरूपान्नापराधो भवेन्मम ॥ १३.७५.५३ ॥
ഇങ്ങനെതന്നെ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഞാൻ ഏകാഗ്രതയോടെ വസിക്കും. രജോഗുണരൂപത്തിൽനിന്ന് മുക്തനായവന് എന്റെ കുറ്റമുണ്ടാകില്ല.
13.75.54
यथाहि शून्यां पथिकः सभामध्यावसेत्यथि ।
तथाऽद्यावासयिष्यामि गुरुपत्न्याः कलेवरम्।
एवमेव शरीरे ऽस्य निवत्स्यामि समाहितः ॥ १३.७५.५४ ॥
ഒരു വഴിപോക്കൻ ശൂന്യമായ സഭയിൽ തങ്ങുന്നതുപോലെ, ഇന്ന് ഗുരുപത്നിയുടെ ശരീരത്തെ ഞാൻ വാസസ്ഥാനമാക്കും. ഇങ്ങനെതന്നെ ഏകാഗ്രതയോടെ ഇവളുടെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കും.
13.75.55
इत्येवं धर्ममालोक्य वेदवेदांश्च सर्वशः ।
तपश्च विपुलं दृष्ट्वा गुरोरात्मन एव च ॥ १३.७५.५५ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മത്തെയും എല്ലാ വേദങ്ങളെയും വേദാംഗങ്ങളെയും പരിഗണിച്ച്, ഗുരുവിന്റെയും തന്റെയും വലിയ തപസ്സും കണ്ട്—
13.75.56
इति निश्चित्य मनसा रक्षां प्रति स भार्गवः ।
अन्वतिष्ठत्परं यत्नं यथा तच्छृणु पार्थिव ॥ १३.७५.५६ ॥
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ച് ആ ഭാർഗവൻ സംരക്ഷണത്തിനായി പരമമായ പ്രയത്നം ചെയ്തു. രാജാവേ, അത് എങ്ങനെയെന്ന് കേൾക്കുക.
13.75.57
गुरुपत्नीं समासीनो विपुलः स महातपाः ।
उपासीनामनिन्द्याङ्गी कथार्थैः समलोभयत् ॥ १३.७५.५७ ॥
ഗുരുപത്നിയുടെ അടുത്തിരുന്ന മഹാതപസ്വിയായ വിപുലൻ, കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ള അവളെ കഥകളും അർത്ഥപൂർണ്ണമായ വാക്കുകളും കൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
13.75.58
नेत्राभ्यां नेत्रयोरस्या रश्मिं संयोज्य रश्मिभिः ।
विवेश विपुलः कायमाकाशं पवनो यथा ॥ १३.७५.५८ ॥
തന്റെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളുടെ രശ്മികളെ ചേർത്ത്, കാറ്റ് ആകാശത്ത് കടക്കുന്നതുപോലെ വിപുലൻ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
13.75.59
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च ।
अविचेष्टन्नतिष्ठद्वै छायेवान्तर्गतो मुनिः ॥ १३.७५.५९ ॥
ഒരു അവയവത്തോടൊപ്പം അതേ അവയവവും, മുഖത്തോടൊപ്പം മുഖവും ചേർന്ന്, ആ മുനി നിഴൽപോലെ ഉള്ളിൽ ഒതുങ്ങി, അനങ്ങാതെ നിന്നു.
13.75.60
ततो विष्टभ्य विपुलो गुरुपत्न्याः कलेवरम् ।
उवास रक्षणे युक्तो न च सा तमबुध्यत ॥ १३.७५.६० ॥
പിന്നെ വിപുലൻ ഗുരുപത്നിയുടെ ശരീരത്തെ താങ്ങി, സംരക്ഷണത്തിൽ മുഴുകി അവിടെ വസിച്ചു; അവൾ അവനെ അറിഞ്ഞില്ല.
13.75.61
यं कालं नागतो राजन्गुरुस्तस्य महात्मनः ।
क्रतुं समाप्य स्वगृहं तं कालं सोऽभ्यरक्षत ॥ १३.७५.६१ ॥
രാജാവേ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഗുരു യാഗം പൂർത്തിയാക്കി സ്വഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങാത്ത ആ കാലത്ത് അവൻ അതിനെ രക്ഷിച്ചു.