Mahābhārata · Adhyāya 13.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.79.1
यन्मूलं सर्वधर्माणां प्रजनस्य गृहस्य च ।
पितृदेवातिथीनां च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.७९.१ ॥
Sage mir, Großvater, was die Wurzel aller Pflichten ist, der Zeugung und des Hauses, sowie der Pflichten gegenüber Ahnen, Göttern und Gästen.
13.79.2
अयं हि सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः ।
कीदृशाय प्रदेया स्यात्कन्येति वसुधाधिप ॥ १३.७९.२ ॥
Unter allen Pflichten gilt diese als die schwierigste zu erkennen. Welchem Mann, Herr der Erde, soll eine Jungfrau gegeben werden?
13.79.3
शीलवृत्ते समाज्ञाय विद्यां योनिं च कर्म च ।
अद्भिरेव प्रदातव्या कन्या गुणवते भवेत्।
ब्राह्मणानां सतामेष नित्यं धर्मो युधिष्ठिर ॥ १३.७९.३ ॥
Nachdem man Charakter und Lebensweise, Wissen, Herkunft und Beruf gut erkannt hat, soll eine Jungfrau einem tugendhaften Mann nur mit Wasser gegeben werden. Dies, o Yudhiṣṭhira, ist die beständige Pflicht der Brahmanen und der Guten.
13.79.4
आवाह्यमावहेदेवं यो दद्यादनुकूलतः ।
शिष्टानां क्षत्रियाणां च धर्म एष सनातनः ॥ १३.७९.४ ॥
Wer den einzuladenden Bräutigam so einlädt und die Jungfrau in gegenseitigem Einverständnis gibt, dies ist die ewige Pflicht der Weisen und der Kshatriyas.
13.79.5
आत्माभिप्रेतमुत्सृज्य कन्याभिप्रेत एष यः ।
अभिप्रेता च या यस्य तस्मै देया युधिष्ठिर।
गान्धर्वमिति तं धर्मं प्राहुर्वेदविदो जनाः ॥ १३.७९.५ ॥
Wenn man den eigenen Wunsch aufgibt und dem Wunsch der Jungfrau folgt, soll sie dem gegeben werden, den sie begehrt. Dies, o Yudhiṣṭhira, nennen die Kenner der Veden den gāndharva-Ritus.
13.79.6
धनेन बहुधा क्रीत्वा सम्प्रलोभ्य च बान्धवान् ।
असुराणां नृपैतं वै धर्ममाहुर्मनीषिणः ॥ १३.७९.६ ॥
Wenn man sie mit Reichtum auf vielerlei Weise erkauft und die Verwandten mit Lockungen gewinnt, o König, so nennen die Weisen dies den Ritus der Asuras.
13.79.7
हत्वा छित्त्वा च शीर्षाणि रुदतां रुदतीं गृहात् ।
प्रसह्य हरणं तात राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.७९.७ ॥
Wenn man die Weinenden erschlägt, ihre Köpfe abschlägt und die weinende Frau mit Gewalt aus dem Haus entführt, mein Sohn, so heißt das die rākṣasa-Form der Ehe.
13.79.8
सुसां मत्तां प्रमत्तां वा रहो रात्रौ च गच्छति ।
स पापिष्ठो विवाहानां पैशाचः कथितोऽधमः ॥ १३.७९.८ ॥
Wer sich nachts heimlich einer schlafenden, berauschten oder unachtsamen Frau nähert, ist der sündigste; unter den Ehen gilt dies als die niedrigste, die paiśāca-Form.
13.79.9
पञ्चानां तु त्रयो धर्म्या द्वावधर्म्यौ युधिष्ठिर ।
पैशाचश्चासुरश्चैव न कर्तव्यौ कथञ्चन ॥ १३.७९.९ ॥
Von den fünf, o Yudhiṣṭhira, sind drei rechtmäßig und zwei unrechtmäßig. Die paiśāca- und die āsura-Form dürfen unter keinen Umständen geübt werden.
13.79.10
ब्राह्मः क्षात्रोऽथ गान्धर्व एते धर्म्या नरर्षभ ।
पृथग्वा यदि वा मिश्राः कर्तव्या नात्र संशयः ॥ १३.७९.१० ॥
Die brāhma-, kṣātra- und gāndharva-Formen, o Stier unter den Menschen, sind rechtmäßig; sie können getrennt oder vermischt vollzogen werden, ohne Zweifel.
13.79.11
तिस्त्रो भार्या ब्राह्मणस्य द्वे भार्ये क्षत्रियस्य तु ।
वैश्यः स्वजात्यां विन्देत तास्वपत्यं हिताय हि ॥ १३.७९.११ ॥
Ein Brahmane kann drei Frauen haben, ein Kṣatriya zwei; ein Vaiśya soll innerhalb seiner eigenen Kaste heiraten, denn nur die Nachkommen daraus sind heilsam.
13.79.12
द्विजस्य ब्राह्म्णी श्रेष्ठा क्षत्रिया क्षत्रियस्य तु ।
रत्यर्थमपि शूद्रा स्यान्नेत्याहुरपरे जनाः ॥ १३.७९.१२ ॥
Für den Zweimalgeborenen ist die beste Frau eine Brahmanin, für den Kṣatriya eine Kṣatriya; manche sagen, auch eine Śūdra-Frau könne zur Lust genommen werden, andere verneinen dies.
13.79.13
अपत्यजन्म शूद्रायां न प्रशंसन्ति साधवः ।
शूद्रायां जनयविन्प्रः प्रायश्चित्ती विधीयते ॥ १३.७९.१३ ॥
Die Tugendhaften preisen nicht die Geburt von Nachkommen aus einer Śūdra-Frau. Wenn ein Brahmane mit einer Śūdra-Frau ein Kind zeugt, wird ihm Sühne vorgeschrieben.
13.79.14
नातिबालां वहन्त्यन्ते अनित्यत्वात्प्रजार्थिनः ।
वहन्ति कर्मिणस्तस्यामन्तः शुद्धिव्यपेक्षया ॥ १३.७९.१४ ॥
Wer Nachkommen wünscht, nimmt kein sehr junges Mädchen zur Frau, da das Leben vergänglich ist; die Ritualausübenden nehmen sie schließlich mit Blick auf die Reinheit.
13.79.15
अपरान्वयसम्भूतां संस्वप्नादिविवर्जिताम् ।
कामो यस्यां निषिद्धश्च केचिदिच्छन्ति चापदि ॥ १३.७९.१५ ॥
Ein Mädchen aus einer anderen Familienlinie, frei von Fehlern wie dem Verkehr mit einem anderen Mann, darf genommen werden; manche begehren sogar in der Not diejenige, mit der Begierde verboten ist.
13.79.16
त्रिंशद्वर्षो दशवर्षां भार्यां विन्देत नग्निकाम् ।
एकविंशतिवर्षो वा सप्तवर्षामवाप्नुयात् ॥ १३.७९.१६ ॥
Ein Mann von dreißig Jahren soll ein zehnjähriges, unbekleidetes (noch nicht reifes) Mädchen zur Frau nehmen; oder ein Mann von einundzwanzig Jahren soll ein siebenjähriges Mädchen erlangen.
13.79.17
यस्यास्तु न भवेद्भाता पिता वा भरतर्षभ ।
नोपयच्छेत तां जातु पुत्रिकाधर्मिणी हि सा ॥ १३.७९.१७ ॥
O Stier der Bharatas, diejenige, die weder Bruder noch Vater hat, soll niemals zur Frau genommen werden, denn sie unterliegt dem Brauch der putrikā (angenommene Tochter).
13.79.18
त्रीणि वर्षाण्युदीक्षेत कन्या ऋतुमती सती ।
चतुर्थेऽत्वथ सम्प्राप्ते स्वयं भर्तारमर्जयेत् ॥ १३.७९.१८ ॥
Eine mannbare, tugendhafte Jungfrau soll drei Jahre warten; und wenn das vierte Jahr kommt, soll sie selbst einen Gatten suchen.
13.79.19
प्रजा न हीयते तस्या रतिश्च भरतर्षभ ।
अतोऽन्यथा वर्तमाना भवेद्वाच्या प्रजापतेः ॥ १३.७९.१९ ॥
Ihre Nachkommenschaft geht nicht verloren, und auch ihre Freude nicht, o Stier der Bharatas. Wer sich aber anders verhält, würde vom Herrn der Geschöpfe getadelt.
13.79.20
असपिण्डा च या मातुरसगोत्रा च या पितुः ।
इत्येतामुपयच्छेत तं धर्मं मनुरब्रवीत् ॥ १३.७९.२० ॥
Man soll eine Frau heiraten, die nicht Sapiṇḍa der Mutter und nicht vom gleichen Gotra wie der Vater ist; diese Pflicht hat Manu verkündet.
13.79.21
शुल्कमन्येन दत्तं स्याद्ददानीत्याह चापरः ।
बलादन्यः प्रभाषेत धनमन्यः प्रदर्शयेत् ॥ १३.७९.२१ ॥
Angenommen, der Brautpreis wurde bereits von einem anderen gegeben, und ein anderer sagt: »Ich werde ihn geben«; ein anderer spricht mit Gewalt, und ein anderer zeigt Reichtum.
13.79.22
पाणिग्रहीत्ता चान्यः स्यात्कस्य भार्या पितामह ।
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ॥ १३.७९.२२ ॥
Wenn ein anderer ihre Hand ergriffen hat, o Großvater, wessen Frau ist sie dann? Für uns, die wir es wissen wollen, seid Ihr unser Auge.
13.79.23
यत्किञ्चित्कर्म मानुष्यं संस्थानाय प्रदृश्यते ।
मन्त्रवन्मन्त्रितं तस्य मृषावादस्तु पातकः ॥ १३.७९.२३ ॥
Jede menschliche Handlung, die zur Festigung der Ordnung zu sehen ist, ist durch ein Gelübde gebunden, gleich einem Mantra; und falsche Rede ist eine Sünde.
13.79.24
भार्यापत्यृत्विगाचार्याः शिष्योपाध्याय एव च ।
मृषोक्ते दण्डमर्हन्ति नेत्याहुरपरे जनाः ॥ १३.७९.२४ ॥
Ehefrau, Ehemann, Opferpriester, Lehrer, Schüler und Lehrer des Lehrers: Wenn sie Falschheit sprechen, verdienen sie Strafe; andere sagen nein.
13.79.25
नह्यकामेन संवादं मनुरेवं प्रशंसति ।
अयशस्यमधर्म्यं च यन्मृषा धर्मगोपनम् ॥ १३.७९.२५ ॥
Manu lobt so keinen Dialog mit einem, der nicht will; das Falsche bringt Schande und ist unrecht, eine Verhüllung des Dharma.
13.79.26
नैकान्तो दोष एकस्मिंस्तदा केनोपपद्यते ।
धर्मतो यां प्रयच्छन्ति यां च क्रीणन्ति भारत ॥ १३.७९.२६ ॥
In einem Fall gibt es keine absolute Schuld; wer könnte sie dann feststellen? O Bhārata, die nach dem Dharma gegeben wird, und die gekauft wird.
13.79.27
बन्धुभिः समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् ।
तथा सिध्यन्ति ते मन्त्रा नादत्तायाः कथञ्चन ॥ १३.७९.२७ ॥
Wenn die Verwandten es erlauben, soll man Mantras und Opfergaben anwenden; so wirken jene Mantras, aber keinesfalls bei einer, die nicht gegeben wurde.
13.79.28
यस्त्वत्र मन्इत्रसमयो भार्यापत्योर्मिथः कृतः ।
तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभिः कृतः ॥ १३.७९.२८ ॥
Doch hier nennt man die von Manu gebilligte Übereinkunft, die Gatte und Gattin gegenseitig treffen, die gewichtigere, und ebenso die von den Verwandten getroffene.
13.79.29
देवदत्तां पतिर्भार्यां वेत्ति धर्मस्य शासनात् ।
स दैवीं मानुषीं वाचमनृतां पर्युदस्यति ॥ १३.७९.२९ ॥
Der Gatte erkennt auf Geheiß des Dharma die von den Göttern gegebene Gattin als die seine an; er verwirft die falsche Rede der Götter und der Menschen.
13.79.30
कन्यायां प्राप्तसुल्कायां ज्यायांश्चेदाव्रजेद्वरः ।
धर्मकामार्थसम्पन्नो वाच्यमत्रानृतं न वा ॥ १३.७९.३० ॥
Wenn für eine Jungfrau der Brautpreis empfangen wurde und ein älterer Freier, begabt mit Dharma, Begehren und Reichtum, sich ihr nähert: Soll hier eine Lüge gesprochen werden oder nicht?
13.79.31
तस्मिन्नुभयतो दोषे कुर्वञ्श्रेयः समाचरेत् ।
अयं नः सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः ॥ १३.७९.३१ ॥
Wenn auf beiden Seiten Schuld liegt, soll man das Bessere tun. Dies gilt uns als die bedenkenswerteste unter allen Pflichten.
13.79.32
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तदेतत्सर्वमाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यताम् ॥ १३.७९.३२ ॥
Für uns, die wir die Wahrheit erkennen wollen, seien Sie unser Auge. Sagt uns all das, denn ich werde vom Hören nicht satt.
13.79.33
नैव निष्ठाकरं शुल्कं ज्ञात्वाऽऽसीत्तेन नानृतम् ।
न हि शुल्कपराः सन्तः कन्यां ददति कर्हिचित्।
अन्यैर्गुणैरुपेतं तु शुल्कं याचन्ति बान्धवाः ॥ १३.७९.३३ ॥
Da man den Brautpreis als festes Band kennt, liegt darin keine Lüge. Gute Menschen, die nur auf den Brautpreis aus sind, geben niemals eine Jungfrau. Doch die Verwandten fordern einen Brautpreis für einen Bräutigam, der mit anderen Tugenden begabt ist.
13.79.34
अलङ्कृत्वा वहस्वेति यो दद्यादनुकूलतः ।
यच्च तां च ददत्येवं न शुल्कं विक्रयो न सः।
प्रतिगृह्य भवेद्देमेव धर्मः सनातनः ॥ १३.७९.३४ ॥
Wer bereitwillig gibt und sagt: »Führe sie geschmückt fort«, und sie so gibt, das ist weder Brautpreis noch Verkauf. Selbst wenn es angenommen wird, bleibt es eine Gabe; dies ist die ewige Pflicht.
13.79.35
दास्यामि भवते कन्यामिति पूर्वं नभाषितम् ।
ये चाहुर्ये च नाहुर्ये ये चावश्यं वदन्त्युत ॥ १३.७९.३५ ॥
»Ich werde dir die Jungfrau geben« — dies wurde zuvor nicht gesagt. Die es sagen, die es nicht sagen, und die es gewiss sagen, befinden sich im selben Zustand.
13.79.36
तस्मादाग्रहणात्पाणेर्याचयन्ति परस्परम् ।
कन्यावरः पुरा दत्तो मरुद्भिरिति नः श्रुतम् ॥ १३.७९.३६ ॥
Deshalb fragen sie einander vor dem Handergreifen. Wir haben gehört, dass einst die Maruts der Jungfrau einen Bräutigam gaben.
13.79.37
नानिष्टाय प्रदातव्या कन्या इत्यृषिचोदितम् ।
तन्मूलं काममूलस्य प्रजनस्येति मे मतिः ॥ १३.७९.३७ ॥
Eine Jungfrau soll niemandem gegeben werden, der unerwünscht ist, so haben es die Weisen verkündet. Ihre Wurzel ist das Verlangen, und meine Ansicht ist, dass Nachkommenschaft aus dem Verlangen entspringt.
13.79.38
समीक्ष्य च बहून्दोषान्संवासाद्विद्धि पाणयोः ।
यथा निष्ठाकरं शुल्कं न जात्वासीत्तथा शृणु ॥ १३.७९.३८ ॥
Nachdem du die vielen Fehler bedacht hast, wisse, dass das Zusammenleben aus dem Handreichen entsteht. Höre, wie der Brautpreis, der zur Vollendung führt, niemals bestanden hat.
13.79.39
अहं विचित्रवीर्यस्य द्वे कन्ये समुदावहम् ।
जित्वाऽङ्गमागधान्सर्वान्काशीनथ च कोसलान् ॥ १३.७९.३९ ॥
Für Vicitravīrya brachte ich zwei Jungfrauen heim, nachdem ich alle Aṅgas und Māgadhas besiegt hatte, dazu die Kāśīs und Kosalas.
13.79.40
गृहीतपाणिरेकाऽऽसीत्प्राप्तशुल्काऽपराऽभवत् ।
कन्याऽगृहीता तत्रैव विसर्ज्या इति मे पिता।
अब्रवीदितरां कन्यामावहेति स कौरवः ॥ १३.७९.४० ॥
Die eine hatte bereits die Hand empfangen, und für die andere war der Brautpreis erhalten worden. Mein Vater sagte, die noch nicht genommene Jungfrau solle sogleich zurückgeschickt werden. Da sprach jener Kuru: Bringt eine andere Jungfrau.
13.79.41
अप्यन्याननुपप्रच्छ शङ्कमानः पितुर्वचः ।
अतीव ह्यस्य धर्मेच्छा पितुर्मेऽभ्यधिकाऽभवत् ॥ १३.७९.४१ ॥
Am Wort seines Vaters zweifelnd, befragte er der Reihe nach auch andere. In der Tat war sein Verlangen nach Dharma weit größer als das meines Vaters.
13.79.42
ततोहमब्रवं राजन्नाचारेप्सुरिदं वचः ।
आचारं तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि च पुनःपुनः ॥ १३.७९.४२ ॥
Da sprach ich, o König, begierig, den Brauch zu erkennen, diese Worte: Ich wünsche den Brauch in seiner Wahrheit immer wieder zu erkennen.
13.79.43
ततो मयैवमुक्ते तु वाक्ये धर्मभृतावरः ।
पिता मम महाराज बीह्लीको वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.७९.४३ ॥
Als ich so gesprochen hatte, o großer König, sprach mein Vater Bāhlīka, der Geringste unter den Hütern des Dharma, diese Worte.
13.79.44
यदि व शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा ।
लाजान्तरमुपासीत प्राप्तशुल्क इति स्मृतिः ॥ १३.७९.४४ ॥
Wenn die Verbindlichkeit der Ehe auf dem Brautpreis beruht und nicht auf dem Handergreifen, so soll man bis zum Zwischenraum der Opfergabe des Röstgetreides warten; wer den Brautpreis empfangen hat, gilt so als gebunden, sagt die Überlieferung.
13.79.45
न हि धर्मविदः प्राहुः प्रमाणं वाक्यतः स्मृतम् ।
येषां वै शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा ॥ १३.७९.४५ ॥
Die Kenner des Dharma erklären ein bloßes Wort nicht zur Autorität; jene, deren Verbindlichkeit auf dem Brautpreis beruht und nicht auf dem Handergreifen, vertreten dies.
13.79.46
प्रसिद्धं भाषितं दाने नैषां प्रत्यायकं पुनः ।
ये मन्यन्ते क्रयं शुल्कं न ते धर्मविदो नराः ॥ १३.७९.४६ ॥
Der wohlbekannte Spruch über die Gabe bietet diesen Menschen keinen überzeugenden Beweis. Wer den Brautpreis als Kauf ansieht, ist kein Mensch, der das Dharma kennt.
13.79.47
न चैतेभ्यः प्रदातव्या न वोढव्या तथाविधा ।
न ह्येव भार्या क्रेतव्या न विक्रय्यां कथञ्चन ॥ १३.७९.४७ ॥
Eine solche Jungfrau darf diesen Männern nicht gegeben werden, und eine solche Frau darf nicht als Gattin genommen werden. Eine Gattin darf man nicht kaufen und auf keine Weise verkaufen.
13.79.48
ये च क्रीणन्ति दासीवद्विक्रीणन्ति तथैव च ।
भवेत्तेषां तथा निष्ठा लुब्धानां पापचेतसाम् ॥ १३.७९.४८ ॥
Wer kauft, wie man eine Sklavin kauft, und ebenso verkauft, dem wird dieses Geschick zuteil: das bestimmte Los der Habgierigen und Bösgesinnten.
13.79.49
अस्मिन्नर्थे सत्यवन्तं पर्यपृच्छन्त वै जनाः ।
कन्यायाः प्राप्तशुल्कायाः शुल्कदः प्रशमं गतः ॥ १३.७९.४९ ॥
In dieser Angelegenheit befragten die Leute Satyavant, als der Brautpreis für die Jungfrau bereits empfangen war und der Geber zufriedengestellt war.
13.79.50
पाणिग्रहीता वाऽन्यः स्यादत्र नो धर्मसंशयः ।
तन्नश्छिन्धि महाप्राज्ञ त्वं हि वै प्राज्ञसम्मतः ॥ १३.७९.५० ॥
Hier haben wir einen Zweifel an der dharma: Könnte der, der die Hand ergriffen hat, ein anderer sein? O Großweiser, löse es für uns, denn du bist von den Weisen anerkannt.
13.79.51
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तानेवं ब्रुवतः सर्वान्सत्यवान्वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.७९.५१ ॥
Für uns, die wir die Wahrheit erkennen wollen, möget Ihr das Auge sein. So zu allen sprechend, sagte Satyavant diese Worte.
13.79.52
यत्रेष्टं तत्र देया स्यान्नात्र कार्या विचारणा ।
कुर्वते जीवतोप्येवं मृते नैवास्ति संशयः ॥ १३.७९.५२ ॥
Wo es gewünscht wird, dort soll sie gegeben werden; hier ist keine Überlegung nötig. Manche tun es sogar zu Lebzeiten; nach dem Tod gibt es gewiss keinen Zweifel.
13.79.53
देवरं प्रविशेत्कन्या तप्येद्वाऽपि तपः पुनः ।
तमेवानुगता भूत्वा पाणिग्राहस्य नाम सा ॥ १३.७९.५३ ॥
Die Jungfrau mag zum Schwager gehen oder erneut Askese üben; ihm allein folgend, soll sie den Namen dessen tragen, der ihre Hand nahm.
13.79.54
लिखन्त्येव तु केषांचिदपरेषां शनैरपि ।
इति ये संवदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः ॥ १३.७९.५४ ॥
Manche schreiben tatsächlich, und andere schreiben auch langsam; wer hier auf diese Weise debattiert, kennt diesen Schluss.
13.79.55
तत्पाणिग्रहणात्पूर्वमन्तरं यत्र वर्तते ।
सर्वमङ्गलमन्त्रं वै मृषावादस्तु पातकः ॥ १३.७९.५५ ॥
Vor der Handergreifung, wo eine Unterbrechung besteht, gibt es fürwahr ein Mantra allen Segens; doch falsches Reden ist Sünde.
13.79.56
पाणिग्रहणमन्त्राणां निष्ठा स्यात्सप्तमे पदे ।
पाणिग्रहस्य भार्या स्याद्यस्य चाद्भिः प्रदीयते ॥ १३.७९.५६ ॥
Der Abschluss der Mantras der Handergreifung tritt beim siebten Schritt ein; wer mit Wasser gegeben wird, wird die Gattin dessen, der die Hand ergreift.
13.79.57
इति देयं वदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः ।
अनुकूलामनुवशां भ्रात्रा दत्तामुपाग्निकाम्।
परिक्रम्य यथान्यायं भार्यां विन्देद्द्विजोत्तमः ॥ १३.७९.५७ ॥
Wer hier sagt, sie solle gegeben werden, kennt diesen Entschluss. Der vorzüglichste Brahmane soll als Gattin eine vom Bruder gegebene, willfährige und gehorsame Jungfrau erlangen, nachdem er das Feuer gemäß der Regel umkreist hat.