Mahābhārata · Adhyāya 13.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.79.1
यन्मूलं सर्वधर्माणां प्रजनस्य गृहस्य च ।
पितृदेवातिथीनां च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.७९.१ ॥
Diz-me, avô, qual é a raiz de todos os deveres, da procriação e do lar, e dos deveres para com os antepassados, os deuses e os hóspedes.
13.79.2
अयं हि सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः ।
कीदृशाय प्रदेया स्यात्कन्येति वसुधाधिप ॥ १३.७९.२ ॥
De todos os deveres, este é considerado o mais difícil de discernir. A que tipo de homem, senhor da terra, deve ser dada uma donzela?
13.79.3
शीलवृत्ते समाज्ञाय विद्यां योनिं च कर्म च ।
अद्भिरेव प्रदातव्या कन्या गुणवते भवेत्।
ब्राह्मणानां सतामेष नित्यं धर्मो युधिष्ठिर ॥ १३.७९.३ ॥
Tendo bem conhecido sua conduta, seu saber, sua linhagem e sua ocupação, a donzela deve ser dada, somente com água, a um homem virtuoso. Este, ó Yudhiṣṭhira, é o dever constante dos brâmanes e dos bons.
13.79.4
आवाह्यमावहेदेवं यो दद्यादनुकूलतः ।
शिष्टानां क्षत्रियाणां च धर्म एष सनातनः ॥ १३.७९.४ ॥
Quem convida aquele que deve ser convidado e dá a donzela com mútuo consentimento, este é o dever eterno dos sábios e dos kshatriyas.
13.79.5
आत्माभिप्रेतमुत्सृज्य कन्याभिप्रेत एष यः ।
अभिप्रेता च या यस्य तस्मै देया युधिष्ठिर।
गान्धर्वमिति तं धर्मं प्राहुर्वेदविदो जनाः ॥ १३.७९.५ ॥
Abandonando o próprio desejo e seguindo o da donzela, ela deve ser dada àquele que ela deseja. Isto, ó Yudhiṣṭhira, é chamado de rito gandharva pelos conhecedores dos Vedas.
13.79.6
धनेन बहुधा क्रीत्वा सम्प्रलोभ्य च बान्धवान् ।
असुराणां नृपैतं वै धर्ममाहुर्मनीषिणः ॥ १३.७९.६ ॥
Tendo-a comprado de muitas maneiras com riqueza e seduzido os parentes, ó rei, os sábios chamam a isto o rito dos asuras.
13.79.7
हत्वा छित्त्वा च शीर्षाणि रुदतां रुदतीं गृहात् ।
प्रसह्य हरणं तात राक्षसो विधिरुच्यते ॥ १३.७९.७ ॥
Matando os que choram e cortando-lhes as cabeças, e arrebatando à força a mulher que chora de casa, meu filho, isso se chama a forma de casamento rākṣasa.
13.79.8
सुसां मत्तां प्रमत्तां वा रहो रात्रौ च गच्छति ।
स पापिष्ठो विवाहानां पैशाचः कथितोऽधमः ॥ १३.७९.८ ॥
Quem se aproxima, em segredo, à noite, de uma mulher adormecida, embriagada ou desatenta é o mais pecaminoso; entre os casamentos, este é declarado o mais baixo, a forma paiśāca.
13.79.9
पञ्चानां तु त्रयो धर्म्या द्वावधर्म्यौ युधिष्ठिर ।
पैशाचश्चासुरश्चैव न कर्तव्यौ कथञ्चन ॥ १३.७९.९ ॥
Dos cinco, ó Yudhiṣṭhira, três são conforme o dharma e duas não são. As formas paiśāca e āsura não devem ser praticadas de modo algum.
13.79.10
ब्राह्मः क्षात्रोऽथ गान्धर्व एते धर्म्या नरर्षभ ।
पृथग्वा यदि वा मिश्राः कर्तव्या नात्र संशयः ॥ १३.७९.१० ॥
As formas brāhma, kṣātra e gāndharva, ó touro entre os homens, são conforme o dharma; podem ser praticadas separadamente ou misturadas, sem dúvida.
13.79.11
तिस्त्रो भार्या ब्राह्मणस्य द्वे भार्ये क्षत्रियस्य तु ।
वैश्यः स्वजात्यां विन्देत तास्वपत्यं हिताय हि ॥ १३.७९.११ ॥
Um brâmane pode ter três esposas, um kṣatriya duas; o vaiśya deve casar-se dentro de sua própria casta, pois só os descendentes dela são benéficos.
13.79.12
द्विजस्य ब्राह्म्णी श्रेष्ठा क्षत्रिया क्षत्रियस्य तु ।
रत्यर्थमपि शूद्रा स्यान्नेत्याहुरपरे जनाः ॥ १३.७९.१२ ॥
Para o duas vezes nascido, a melhor esposa é uma mulher brâmane; para o kṣatriya, uma mulher kṣatriya; alguns dizem que uma mulher śūdra também pode ser tomada por prazer, embora outros não aceitem isso.
13.79.13
अपत्यजन्म शूद्रायां न प्रशंसन्ति साधवः ।
शूद्रायां जनयविन्प्रः प्रायश्चित्ती विधीयते ॥ १३.७९.१३ ॥
Os virtuosos não louvam o nascimento de descendentes de uma mulher śūdra. Se um brâmane gerar um filho de uma mulher śūdra, expiação lhe é prescrita.
13.79.14
नातिबालां वहन्त्यन्ते अनित्यत्वात्प्रजार्थिनः ।
वहन्ति कर्मिणस्तस्यामन्तः शुद्धिव्यपेक्षया ॥ १३.७९.१४ ॥
Os que desejam descendência não tomam por esposa uma menina muito jovem, pois a vida é impermanente; os que realizam os ritos a tomam no fim, tendo em vista a purificação.
13.79.15
अपरान्वयसम्भूतां संस्वप्नादिविवर्जिताम् ।
कामो यस्यां निषिद्धश्च केचिदिच्छन्ति चापदि ॥ १३.७९.१५ ॥
Pode-se tomar uma moça nascida de outra linhagem e livre de faltas como a união com outro homem; alguns até a desejam, em tempo de aflição, aquela com quem o desejo é proibido.
13.79.16
त्रिंशद्वर्षो दशवर्षां भार्यां विन्देत नग्निकाम् ।
एकविंशतिवर्षो वा सप्तवर्षामवाप्नुयात् ॥ १३.७९.१६ ॥
Um homem de trinta anos deve tomar por esposa uma menina de dez anos, nagnikā (ainda não púbere); ou um homem de vinte e um anos deve obter uma menina de sete anos.
13.79.17
यस्यास्तु न भवेद्भाता पिता वा भरतर्षभ ।
नोपयच्छेत तां जातु पुत्रिकाधर्मिणी हि सा ॥ १३.७९.१७ ॥
Ó touro dos Bharatas, aquela que não tem irmão nem pai nunca deve ser tomada por esposa, pois está sujeita ao costume da putrikā (filha adotada).
13.79.18
त्रीणि वर्षाण्युदीक्षेत कन्या ऋतुमती सती ।
चतुर्थेऽत्वथ सम्प्राप्ते स्वयं भर्तारमर्जयेत् ॥ १३.७९.१८ ॥
Uma donzela que atingiu a puberdade e é virtuosa deve esperar três anos; e quando chegar o quarto, ela mesma deve buscar um marido.
13.79.19
प्रजा न हीयते तस्या रतिश्च भरतर्षभ ।
अतोऽन्यथा वर्तमाना भवेद्वाच्या प्रजापतेः ॥ १३.७९.१९ ॥
A descendência de tal mulher não se perde, nem sua alegria, ó touro dos Bharatas. Mas aquela que se comportasse de outro modo seria censurada pelo senhor das criaturas.
13.79.20
असपिण्डा च या मातुरसगोत्रा च या पितुः ।
इत्येतामुपयच्छेत तं धर्मं मनुरब्रवीत् ॥ १३.७९.२० ॥
Deve-se desposar a mulher que não seja sapiṇḍa da mãe nem do mesmo gotra do pai; este é o dever que Manu declarou.
13.79.21
शुल्कमन्येन दत्तं स्याद्ददानीत्याह चापरः ।
बलादन्यः प्रभाषेत धनमन्यः प्रदर्शयेत् ॥ १३.७९.२१ ॥
Suponha que o preço da noiva tenha sido dado por outro, e outro diga 'eu darei'; outro fala pela força, e outro exibe riqueza.
13.79.22
पाणिग्रहीत्ता चान्यः स्यात्कस्य भार्या पितामह ।
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ॥ १३.७९.२२ ॥
Se outro é quem tomou sua mão, ó avô, de quem é ela esposa? Para nós, que queremos saber, sede o nosso olho.
13.79.23
यत्किञ्चित्कर्म मानुष्यं संस्थानाय प्रदृश्यते ।
मन्त्रवन्मन्त्रितं तस्य मृषावादस्तु पातकः ॥ १३.७९.२३ ॥
Qualquer ato humano visto para o estabelecimento da ordem é ligado por um juramento, como por um mantra; e a fala falsa é um pecado.
13.79.24
भार्यापत्यृत्विगाचार्याः शिष्योपाध्याय एव च ।
मृषोक्ते दण्डमर्हन्ति नेत्याहुरपरे जनाः ॥ १३.७९.२४ ॥
Esposa, marido, sacerdote, mestre, discípulo e preceptor: quando proferem falsidade, merecem castigo; outros dizem que não.
13.79.25
नह्यकामेन संवादं मनुरेवं प्रशंसति ।
अयशस्यमधर्म्यं च यन्मृषा धर्मगोपनम् ॥ १३.७९.२५ ॥
Manu não louva assim o diálogo com quem não o deseja; o falso traz desonra e é injusto, um ocultamento do dharma.
13.79.26
नैकान्तो दोष एकस्मिंस्तदा केनोपपद्यते ।
धर्मतो यां प्रयच्छन्ति यां च क्रीणन्ति भारत ॥ १३.७९.२६ ॥
Em um caso não há falta absoluta; então, por quem poderia ser estabelecida? Ó Bhārata, aquela que é dada segundo o dharma e aquela que é comprada.
13.79.27
बन्धुभिः समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् ।
तथा सिध्यन्ति ते मन्त्रा नादत्तायाः कथञ्चन ॥ १३.७९.२७ ॥
Quando permitido pelos parentes, devem-se empregar mantras e oblações; assim esses mantras se cumprem, mas nunca para quem não foi dada.
13.79.28
यस्त्वत्र मन्इत्रसमयो भार्यापत्योर्मिथः कृतः ।
तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभिः कृतः ॥ १३.७९.२८ ॥
Mas aqui chamam o acordo conforme Manu, feito mutuamente entre marido e mulher, o mais pesado, e igualmente o feito pelos parentes.
13.79.29
देवदत्तां पतिर्भार्यां वेत्ति धर्मस्य शासनात् ।
स दैवीं मानुषीं वाचमनृतां पर्युदस्यति ॥ १३.७९.२९ ॥
O marido, pelo mandamento do dharma, reconhece como esposa a dada pelos deuses; ele rejeita a palavra falsa, divina e humana.
13.79.30
कन्यायां प्राप्तसुल्कायां ज्यायांश्चेदाव्रजेद्वरः ।
धर्मकामार्थसम्पन्नो वाच्यमत्रानृतं न वा ॥ १३.७९.३० ॥
Quando o preço da noiva já foi recebido por uma donzela e um pretendente mais velho, dotado de dharma, desejo e riqueza, se aproxima dela, deve-se aqui dizer uma mentira ou não?
13.79.31
तस्मिन्नुभयतो दोषे कुर्वञ्श्रेयः समाचरेत् ।
अयं नः सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः ॥ १३.७९.३१ ॥
Quando a falta está dos dois lados, deve-se fazer o que é melhor. Este, julgamos, é o dever mais digno de consideração entre todos os deveres.
13.79.32
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तदेतत्सर्वमाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यताम् ॥ १३.७९.३२ ॥
Para nós, que desejamos conhecer a verdade, seja o senhor o nosso olho. Diga-nos tudo isso, pois não me canso de ouvir.
13.79.33
नैव निष्ठाकरं शुल्कं ज्ञात्वाऽऽसीत्तेन नानृतम् ।
न हि शुल्कपराः सन्तः कन्यां ददति कर्हिचित्।
अन्यैर्गुणैरुपेतं तु शुल्कं याचन्ति बान्धवाः ॥ १३.७९.३३ ॥
Sabendo que o preço da noiva é um vínculo fixo, não há falsidade nisso. Homens bons que visam apenas ao preço da noiva nunca dão uma donzela. Mas os parentes pedem um preço da noiva por um noivo dotado de outras virtudes.
13.79.34
अलङ्कृत्वा वहस्वेति यो दद्यादनुकूलतः ।
यच्च तां च ददत्येवं न शुल्कं विक्रयो न सः।
प्रतिगृह्य भवेद्देमेव धर्मः सनातनः ॥ १३.७९.३४ ॥
Quem dá de bom grado, dizendo «Leve-a adornada», e assim também a entrega, isso não é preço da noiva nem venda. Mesmo ao ser aceito, permanece um presente; este é o dever eterno.
13.79.35
दास्यामि भवते कन्यामिति पूर्वं नभाषितम् ।
ये चाहुर्ये च नाहुर्ये ये चावश्यं वदन्त्युत ॥ १३.७९.३५ ॥
«Dar-te-ei a donzela» — isto não foi dito antes. Os que o dizem, os que não o dizem e os que certamente o dizem estão na mesma situação.
13.79.36
तस्मादाग्रहणात्पाणेर्याचयन्ति परस्परम् ।
कन्यावरः पुरा दत्तो मरुद्भिरिति नः श्रुतम् ॥ १३.७९.३६ ॥
Por isso, antes de tomar a mão, pedem uns aos outros. Ouvimos dizer que, em tempos antigos, os Marutas deram um noivo à donzela.
13.79.37
नानिष्टाय प्रदातव्या कन्या इत्यृषिचोदितम् ।
तन्मूलं काममूलस्य प्रजनस्येति मे मतिः ॥ १३.७९.३७ ॥
Uma donzela não deve ser dada a quem é indesejado, assim declararam os sábios. Sua raiz é o desejo, e minha opinião é que a descendência nasce do desejo.
13.79.38
समीक्ष्य च बहून्दोषान्संवासाद्विद्धि पाणयोः ।
यथा निष्ठाकरं शुल्कं न जात्वासीत्तथा शृणु ॥ १३.७९.३८ ॥
Considerando as muitas falhas, saiba que a convivência nasce do enlace das mãos. Ouve como o preço da noiva, que conduz à plenitude, jamais existiu.
13.79.39
अहं विचित्रवीर्यस्य द्वे कन्ये समुदावहम् ।
जित्वाऽङ्गमागधान्सर्वान्काशीनथ च कोसलान् ॥ १३.७९.३९ ॥
Para Vicitravīrya trouxe duas donzelas, tendo vencido todos os Aṅgas e Māgadhas, e também os Kāśīs e os Kosalas.
13.79.40
गृहीतपाणिरेकाऽऽसीत्प्राप्तशुल्काऽपराऽभवत् ।
कन्याऽगृहीता तत्रैव विसर्ज्या इति मे पिता।
अब्रवीदितरां कन्यामावहेति स कौरवः ॥ १३.७९.४० ॥
Uma já tinha recebido a mão, e pela outra o preço da noiva fora recebido. Meu pai disse que a donzela não tomada deveria ser devolvida ali mesmo. Então aquele Kuru disse: traga outra donzela.
13.79.41
अप्यन्याननुपप्रच्छ शङ्कमानः पितुर्वचः ।
अतीव ह्यस्य धर्मेच्छा पितुर्मेऽभ्यधिकाऽभवत् ॥ १३.७९.४१ ॥
Duvidando da palavra de seu pai, ele até questionou outros, por sua vez. Na verdade, seu desejo de dharma era muito maior do que o desejo de dharma de meu pai.
13.79.42
ततोहमब्रवं राजन्नाचारेप्सुरिदं वचः ।
आचारं तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि च पुनःपुनः ॥ १३.७९.४२ ॥
Então, ó rei, desejando conhecer o costume, eu disse estas palavras: desejo conhecer o costume em sua verdade, vez após vez.
13.79.43
ततो मयैवमुक्ते तु वाक्ये धर्मभृतावरः ।
पिता मम महाराज बीह्लीको वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.७९.४३ ॥
Quando eu assim falei, ó grande rei, meu pai Bāhlīka, o mais baixo entre os guardiões do dharma, proferiu estas palavras.
13.79.44
यदि व शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा ।
लाजान्तरमुपासीत प्राप्तशुल्क इति स्मृतिः ॥ १३.७९.४४ ॥
Se o compromisso do casamento se baseia no preço da noiva e não na tomada da mão, aguarde-se o intervalo da oferenda de grão torrado; quem recebeu o preço é assim considerado, diz a tradição.
13.79.45
न हि धर्मविदः प्राहुः प्रमाणं वाक्यतः स्मृतम् ।
येषां वै शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा ॥ १३.७९.४५ ॥
Os conhecedores do dharma não declaram que uma simples palavra seja autoridade; são aqueles cujo compromisso repousa no preço da noiva, e não na tomada da mão, que assim sustentam.
13.79.46
प्रसिद्धं भाषितं दाने नैषां प्रत्यायकं पुनः ।
ये मन्यन्ते क्रयं शुल्कं न ते धर्मविदो नराः ॥ १३.७९.४६ ॥
O dito bem conhecido sobre a doação não oferece prova convincente a esses homens. Os que consideram o preço da noiva uma compra não são homens que conhecem o dharma.
13.79.47
न चैतेभ्यः प्रदातव्या न वोढव्या तथाविधा ।
न ह्येव भार्या क्रेतव्या न विक्रय्यां कथञ्चन ॥ १३.७९.४७ ॥
Tal donzela não deve ser dada a esses homens, nem tal mulher deve ser tomada como esposa. Uma esposa jamais deve ser comprada, nem vendida de forma alguma.
13.79.48
ये च क्रीणन्ति दासीवद्विक्रीणन्ति तथैव च ।
भवेत्तेषां तथा निष्ठा लुब्धानां पापचेतसाम् ॥ १३.७९.४८ ॥
Os que compram como se compra uma escrava, e do mesmo modo vendem, terão esse destino: a sorte fixada dos gananciosos e de mente perversa.
13.79.49
अस्मिन्नर्थे सत्यवन्तं पर्यपृच्छन्त वै जनाः ।
कन्यायाः प्राप्तशुल्कायाः शुल्कदः प्रशमं गतः ॥ १३.७९.४९ ॥
Sobre este assunto, as pessoas perguntaram a Satyavant, quando o preço da noiva já fora recebido e quem o pagou estava satisfeito.
13.79.50
पाणिग्रहीता वाऽन्यः स्यादत्र नो धर्मसंशयः ।
तन्नश्छिन्धि महाप्राज्ञ त्वं हि वै प्राज्ञसम्मतः ॥ १३.७९.५० ॥
Aqui temos uma dúvida sobre o dharma: o que tomou a mão poderia ser outro? Ó grande sábio, resolve-a para nós, pois és aprovado pelos sábios.
13.79.51
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तानेवं ब्रुवतः सर्वान्सत्यवान्वाक्यमब्रवीत् ॥ १३.७९.५१ ॥
Para nós, que desejamos conhecer a verdade, sê tu o nosso olho. Falando assim a todos, Satyavant proferiu estas palavras.
13.79.52
यत्रेष्टं तत्र देया स्यान्नात्र कार्या विचारणा ।
कुर्वते जीवतोप्येवं मृते नैवास्ति संशयः ॥ १३.७९.५२ ॥
Onde for desejada, aí deve ser entregue; aqui não cabe deliberação. Alguns o fazem mesmo em vida; após a morte, não há dúvida alguma.
13.79.53
देवरं प्रविशेत्कन्या तप्येद्वाऽपि तपः पुनः ।
तमेवानुगता भूत्वा पाणिग्राहस्य नाम सा ॥ १३.७९.५३ ॥
A donzela pode unir-se ao cunhado, ou voltar a praticar austeridade; seguindo apenas a ele, terá o nome daquele que lhe tomou a mão.
13.79.54
लिखन्त्येव तु केषांचिदपरेषां शनैरपि ।
इति ये संवदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः ॥ १३.७९.५४ ॥
Alguns, de fato, escrevem, e outros escrevem devagar também; os que debatem aqui desta maneira conhecem esta conclusão.
13.79.55
तत्पाणिग्रहणात्पूर्वमन्तरं यत्र वर्तते ।
सर्वमङ्गलमन्त्रं वै मृषावादस्तु पातकः ॥ १३.७९.५५ ॥
Antes da tomada da mão, onde há um intervalo, existe de fato um mantra de toda auspiciosidade; mas falar falsidade é pecado.
13.79.56
पाणिग्रहणमन्त्राणां निष्ठा स्यात्सप्तमे पदे ।
पाणिग्रहस्य भार्या स्याद्यस्य चाद्भिः प्रदीयते ॥ १३.७९.५६ ॥
A conclusão dos mantras da tomada da mão ocorre no sétimo passo; aquela que é dada com água torna-se a esposa de quem toma a mão.
13.79.57
इति देयं वदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः ।
अनुकूलामनुवशां भ्रात्रा दत्तामुपाग्निकाम्।
परिक्रम्य यथान्यायं भार्यां विन्देद्द्विजोत्तमः ॥ १३.७९.५७ ॥
Os que aqui dizem que ela deve ser dada conhecem esta conclusão. O melhor dos brâmanes deve obter como esposa a donzela dada por seu irmão, agradável e submissa, após circundar o fogo segundo a regra.