மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.87.2
कौतूहलं मे सुमहज्जामदग्न्यं प्रति प्रभो ।
रामं धर्मभृतां श्रेष्ठं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८७.२ ॥
ஓ பிரபுவே, ஜமதக்னியின் மகனைப் பற்றியும், தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த ராமரைப் பற்றியும் எனக்குப் பெரும் ஆர்வம் உள்ளது; அதை எனக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
13.87.3
ब्राह्मे बले सुपूर्णानामेतेषां च्यवनादिनाम् ।
कथमेष समुत्पन्नो रामः सत्यपराक्रमः।
कथं ब्रह्मर्षिवंशोऽयं क्षत्रधर्मा व्यजायत ॥ १३.८७.३ ॥
பிராஹ்ம பலத்தில் நிறைந்த இந்த ச்யவனர் முதலியோரில் இருந்து, உண்மைப் பராக்கிரமம் கொண்ட இந்த ராமர் எப்படித் தோன்றினார்? பிரம்மரிஷிகளின் இந்த வம்சம் க்ஷத்ரிய தர்மத்துடன் எப்படி உருவானது?
13.87.4
तदस्य सम्भवं राजन्निखिलेनानुकीर्तय ।
कौशिकश्च कथं वंशात्क्षात्राद्वै ब्राह्मणोऽभवत् ॥ १३.८७.४ ॥
ஆகவே, ஓ அரசே, அவருடைய பிறப்பை முழுமையாக எடுத்துரைப்பீராக. க்ஷத்ரிய வம்சத்தில் பிறந்த கௌசிகர் (விஸ்வாமித்திரர்) எப்படி பிராமணரானார்?
13.87.5
अहो प्रभावः सुमहानासीद्वै सुमहात्मनोः ।
रामस्य च नरव्याघ्र विश्वामित्रस्य चैव हि ॥ १३.८७.५ ॥
ஆ! ஓ நரவியாக்கிரரே, மகாத்மாக்களான ராமருக்கும் விஸ்வாமித்திரருக்கும் பெரும் சக்தி இருந்தது.
13.87.6
कथं पुत्रानतिक्रम्य तेषां नप्तृष्वथाभवत् ।
एष दोषो महाप्राज्ञ तत्त्वं व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.८७.६ ॥
அவர்களுடைய மகன்களைத் தாண்டி, பேரன்களில் இது எப்படி நிகழ்ந்தது? ஓ மகாப்ராஜ்ஞரே, இதுவே எனது ஐயம்; அதன் உண்மையை விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
13.87.7
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
च्यवनस्य च संवादं कुशिकस्य च भारत ॥ १३.८७.७ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கிறார்கள்—ச்யவனருக்கும் குசிகருக்கும் இடையிலான உரையாடல், ஓ பாரதா.
13.87.8
एतं दोषं पुरा दृष्ट्वा भार्गवश्च्यवनस्तदा ।
आगामिनं महाबुद्धिः स्ववंशे मुनिसत्तमः ॥ १३.८७.८ ॥
முன்பு பெரும் அறிவுடைய பிருகுவின் வழி வந்த முனிசிறந்த சியவனர் தம் வம்சத்தில் வரவிருக்கும் இந்தக் குற்றத்தைக் கண்டார்.
13.87.9
निश्चित्य मनसा सर्वं गुणदोषबलाबलम् ।
दग्धुकामः कुलं सर्वं कुशिकानां तपोधनः ॥ १३.८७.९ ॥
நற்குணம், குற்றம், வலிமை, பலவீனம் ஆகிய அனைத்தையும் மனத்தால் தீர்மானித்து, தவமே செல்வமான அவர் குசிகர்களின் முழு குலத்தையும் எரிக்க விரும்பினார்.
13.87.10
च्यवनस्तमनुप्राप्य कुशिकं वाक्यमब्रवीत् ।
वस्तुमिच्छा समुत्पन्ना त्वया सह ममानघ ॥ १३.८७.१० ॥
சியவனர் அந்தக் குசிகரிடம் சென்று, "குற்றமற்றவனே, உன்னுடன் வாழ எனக்கு ஆசை எழுந்துள்ளது" என்று சொன்னார்.
13.87.11
भगवन्सहधर्मोऽयं पण्डितैरिह चर्यते ।
प्रदानकाले कन्यानामुच्यते च सदा बुधैः ॥ १३.८७.११ ॥
பகவானே, இங்கு இந்த சகதர்மம் அறிஞர்களால் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது; கன்னிகைகளைத் தானம் செய்யும்போது ஞானிகள் எப்போதும் இதைச் சொல்கின்றனர்.
13.87.12
यत्तु तावदतिक्रान्तं धर्मद्वारं तपोधन ।
तत्कार्यं प्रकरिष्यामि तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.८७.१२ ॥
தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்டவரே, இதுவரை கடந்துபோன தர்ம வாசல் பற்றி, அக்காரியத்தை நான் செய்வேன்; அதற்கு நீங்கள் அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
13.87.13
अथासनमुपादाय च्यवनस्य महामुनेः ।
कुशिको भार्यया सार्धमाजगाम यतो मुनिः ॥ १३.८७.१३ ॥
பின்னர் குசிகர், பெரும் முனிவர் சியவனருக்காக ஓர் ஆசனத்தை எடுத்துக்கொண்டு, மனைவியுடன் முனிவர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார்.
13.87.14
प्रगृह्य राजा भृङ्गारं पाद्यमस्मै न्यवेदयत् ।
कारयामास सर्वाश्च क्रियास्तस्य महात्मनः ॥ १३.८७.१४ ॥
அரசன் நீர்க்கலத்தை எடுத்து அவருக்குப் பாத்தியம் (கால் கழுவும் நீர்) அளித்தான்; அந்த மகாத்மாவுக்கான அனைத்துச் சடங்குகளையும் செய்வித்தான்.
13.87.15
ततः स राजा च्यवनं मधुपर्कं यथाविधि ।
ग्राहयामास चाव्यग्रो महात्मा नियतव्रतः ॥ १३.८७.१५ ॥
பின்னர் அரசன் சியவனருக்கு விதிப்படி மதுபர்க்கத்தை அளிக்கச் செய்தான்; அவன் அமைதியும் மகாத்மாவும் கடும் விரதம் உடையவனுமாக இருந்தான்.
13.87.16
सत्कृत्य तं तथा विप्रमिदं पुनरथाब्रवीत् ।
भगवन्परवन्तौ स्वो ब्रूहि किं करवावहे ॥ १३.८७.१६ ॥
அந்தப் பிராமணரை இவ்விதம் மரியாதை செய்து, அரசன் மீண்டும் கூறினான்: 'பகவானே, நாங்கள் இருவரும் உங்களைச் சார்ந்தவர்கள்; சொல்லுங்கள், நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?'
13.87.17
यदि राज्यं यदि धनं यदि गाः संशितव्रत ।
यज्ञदानानि च तथा ब्रूहि सर्वं ददामि ते ॥ १३.८७.१७ ॥
'கடும் விரதம் உடையவரே, அரசு வேண்டுமானால், செல்வம் வேண்டுமானால், பசுக்கள் வேண்டுமானால், யாகங்களும் தானங்களும் வேண்டுமானால் — சொல்லுங்கள்; அனைத்தையும் உமக்கு அளிப்பேன்.'
13.87.18
इदं गृहमिदं राज्यमिदं धर्मासनं च ते ।
राजा त्वमसि शाध्युर्वीं भृत्योऽहं परवान्स्त्रिया ॥ १३.८७.१८ ॥
'இந்த வீடு, இந்த அரசு, இந்தத் தர்மாசனம் உமக்கே உரியது. நீர் அரசன்; பூமியை ஆளுவீராக. நான் உமது ஏவலன்; மனைவியுடன் உமக்கு அடங்கியவன்.'
13.87.19
एवमुक्ते ततो वाक्ये च्यवनो भार्गवस्तदा ।
कुशिकं प्रत्युवाचेदं मुदा परमया युतः ॥ १३.८७.१९ ॥
இவ்வாறு வார்த்தைகள் கூறப்பட்டபோது, பிருகுவின் வழிவந்த சியவனர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அப்போது குசிகனிடம் இதைச் சொன்னார்.
13.87.20
न राज्यं कामये राजन्न धनं न च योषितः ।
न च गा न च वै देशान्न यज्ञं श्रूयतामिदम् ॥ १३.८७.२० ॥
அரசே, நான் அரசையும் விரும்பவில்லை, செல்வத்தையும் பெண்களையும் இல்லை, பசுக்களையும் நாடுகளையும் இல்லை, யாகத்தையும் இல்லை. இதைக் கேளுங்கள்.
13.87.21
नियमं किञ्चिदारप्स्ये युवयोर्यदि रोचते ।
परिचर्योस्मि यत्ताभ्यां युवाभ्यामविशङ्कया ॥ १३.८७.२१ ॥
உங்கள் இருவருக்கும் விருப்பமானால், நான் ஏதேனும் ஒரு நியமத்தை மேற்கொள்வேன். உங்கள் இருவருக்கும் எந்தத் தயக்கமுமின்றி சேவை செய்வேன்.
13.87.22
एवमुक्ते तदा तेन दम्पती तौ जहर्षतुः ।
प्रत्यब्रूतां च तमृषिमेवमस्त्विति भारत ॥ १३.८७.२२ ॥
அவர் இவ்வாறு கூறியதும் அந்தத் தம்பதியர் மகிழ்ந்தனர். பாரதா, அவர்கள் அந்த முனிவரிடம், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறினர்.
13.87.23
अथ तं कुशिको हृष्टः प्रावेशयदनुत्तमम् ।
गृहोद्देशं ततस्तस्य दर्शनीयमदर्शयत् ॥ १३.८७.२३ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த குசிகன் அந்தச் சிறந்தவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்று, தன் இல்லத்தின் காணத்தக்க பகுதியைக் காட்டினார்.
13.87.24
इयं शय्या भगवतो यथाकाममिहोष्यताम् ।
प्रयतिष्यावहे प्रीतिमाहर्तुं ते तपोधन ॥ १३.८७.२४ ॥
பகவானே, இதுவே உங்கள் படுக்கை; விரும்பியபடி இங்கே தங்கலாம். தவச்செல்வரே, உங்களை மகிழ்விக்க நாங்கள் முயல்வோம்.
13.87.25
अथ सूर्योतिचक्राम तेषां संवदतां तथा ।
अथर्षिश्चोदयामास पानमन्नं तथैव च ॥ १३.८७.२५ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு உரையாடிக்கொண்டிருக்கையில் சூரியன் கடந்து சென்றது. பின்னர் முனிவர் பானத்தையும் உணவையும் அவ்வாறே கேட்டார்.
13.87.26
तमपृच्छत्ततो राजा कुशिकः प्रणतस्तदा ।
किमन्नजातमिष्टं ते किमुपस्थापयाम्यहम् ॥ १३.८७.२६ ॥
அப்போது வணங்கிய அரசன் குசிகன் அவரிடம் கேட்டான்: "உமக்கு எந்த உணவு விருப்பமானது? நான் எதைக் கொண்டு வரட்டும்?"
13.87.27
ततः स परया प्रीत्या प्रत्युवाच नराधिपम् ।
औपपत्तिकमाहारं प्रयच्छस्वेति भारत ॥ १३.८७.२७ ॥
அப்போது அவர் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அரசனுக்குப் பதிலளித்தார்: "பரத குலத்தோனே, தகுந்த உணவைக் கொடு."
13.87.28
तद्वचः पूजयित्वा तु तथेत्याह स पार्थिवः ।
यथोपपन्नमाहारं तस्मै प्रादाज्जनाधिप ॥ १३.८७.२८ ॥
அவரது சொல்லை மதித்து அரசன் "அப்படியே" என்றான்; ஜனாதிபதியே, கிடைத்த உணவை அவருக்குக் கொடுத்தான்.
13.87.29
ततः स भुक्त्वा भगवन्दम्पती प्राह धर्मवित् ।
स्वप्तुमिच्छाम्यहं निद्रा बाधते मामिति प्रभो ॥ १३.८७.२९ ॥
பின்னர் உண்ட தர்மஞ்ஞரான பகவான் அந்த தம்பதியரிடம் சொன்னார்: "பிரபுவே, நான் உறங்க விரும்புகிறேன்; தூக்கம் என்னை வருத்துகிறது."
13.87.30
ततः शय्यागृहं प्राप्य भगवानृषिसत्तमः ।
संविवेश नरेशस्तु सपत्नीकः स्थितोऽभवत् ॥ १३.८७.३० ॥
பின்னர் படுக்கையறைக்குச் சென்ற பகவான், முனிவர்களில் சிறந்தவர் படுத்துக்கொண்டார்; அரசனோ தன் மனைவியுடன் நின்றிருந்தான்.
13.87.31
न प्रबोध्योस्मि संसुप्त इत्युवाचाथ भार्गवः ।
संवाहितव्यौ मे पादौ जागर्तव्यं च वां निशि ॥ १३.८७.३१ ॥
"நான் ஆழ்ந்து உறங்குகிறேன்; என்னை எழுப்பாதீர்" என்று பார்கவர் சொன்னார்; "என் பாதங்களை நீவுங்கள், இரவில் நீங்கள் இருவரும் விழித்திருங்கள்."
13.87.32
अविशङ्कस्तु कुशिकस्तथेत्येवाह धर्मवित् ।
न प्राबोधयतां तौ च दंपती रजनीक्षये ॥ १३.८७.३२ ॥
நம்பிக்கையுடன் அறம் அறிந்த குசிகன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றான். இரவு முடியும் வேளையில் அந்த தம்பதியர் முனிவரை எழுப்பவில்லை.
13.87.33
यथादेशं महर्षेस्तु शुश्रूषापरमौ तदा ।
बभूवतुर्महाराज प्रयतावथ दम्पती ॥ १३.८७.३३ ॥
மகரிஷியின் கட்டளைப்படி அவர்கள் இருவரும் சேவையில் மிகுந்த ஈடுபாடுடையவர்களானார்கள். மகாராஜனே, அந்த தம்பதியர் ஒழுக்கத்துடன் பக்தியுடன் இருந்தனர்.
13.87.34
ततः स भगवान्विप्रः समादिश्य नराधिपम् ।
सुष्वापैकेन पार्श्वेन दिवसानेकविंशतिम् ॥ १३.८७.३४ ॥
அதன்பின் அந்த பகவான் பிராமணர் அரசனுக்கு கட்டளையிட்டு, இருபத்தொரு நாட்கள் ஒரு பக்கமாகவே உறங்கினார்.
13.87.35
स तु राजा निराहारः सभार्यः कुरुनन्दन ।
पर्युपासत तं हृष्टश्च्यवनाराधने रतः ॥ १३.८७.३५ ॥
குருநந்தனா, அந்த அரசன் தன் மனைவியுடன் உணவின்றி மகிழ்ச்சியுடன் சியவனரை வழிபாட்டில் ஈடுபட்டு அவரைப் பணிந்திருந்தான்.
13.87.36
भार्गवस्तु समुत्तस्थौ स्वयमेव तपोधनः ।
अकिञ्चिदुक्त्वा तु गृहान्निश्चक्राम महातपाः ॥ १३.८७.३६ ॥
பிருகு குலத்தவரான தவச்செல்வர் தாமே எழுந்தார். ஒன்றும் சொல்லாமல் அந்த மகா தவசி வீட்டிலிருந்து வெளியேறினார்.
13.87.37
तमन्वगच्छतां तौ च क्षुधितौ श्रमकर्शितौ ।
भार्यापती मुनिश्रेष्ठस्तावेतौ नावलोकयत् ॥ १३.८७.३७ ॥
பசியாலும் களைப்பாலும் மெலிந்த அவ்விருவரான கணவனும் மனைவியும் அவர் பின்னே சென்றனர். ஆனால் முனிவர்களில் சிறந்தவர் அவர்கள் இருவரையும் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.
13.87.38
तयोस्तु प्रेक्षतोऽरेव भार्गवाणां कुलोद्वहः ।
अन्तर्हितोभूद्राजेन्द्र ततो राजाऽपतत्क्षितौ ॥ १३.८७.३८ ॥
ஓ அரசர்களின் அரசே! அவர்கள் இருவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில், பிருகு குலத்தைத் தாங்கும் அவர் மறைந்தார்; அப்போது அரசன் நிலத்தில் விழுந்தான்.
13.87.39
ततो मुहूर्तादाश्वस्य सह देव्या महामुनेः ।
पुनरन्वेषणे यत्नमकरोत्स महीपतिः ॥ १३.८७.३९ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்திற்குப் பிறகு தெளிந்து, அரசி யுடன் சேர்ந்து, அந்த மாமுனியை மீண்டும் தேடும் முயற்சியை அந்த மன்னன் மேற்கொண்டான்।