Mahābhārata · Adhyāya 13.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.90.1
वरश्च गृह्यतां मत्तो यश्च ते संशयो हृदि ।
तं प्रब्रूदि नरश्रेष्ठ सर्वं सम्पादयामि ते ॥ १३.९०.१ ॥
Nimm von mir einen Segen an und sag mir den Zweifel, der in deinem Herzen ist, o Bester der Männer; ich werde dir alles erfüllen.
13.90.2
यदि प्रीतोसि भगवंस्ततो मे वद भार्गव ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि मद्गृहे वासकारितम् ॥ १३.९०.२ ॥
Wenn du zufrieden bist, Gesegneter, dann sag es mir, o Bhārgava; ich möchte den Grund deines Aufenthalts in meinem Haus hören.
13.90.3
शयनं चैकपार्श्वेन दिवसानेकविंशतिम् ।
न किञ्चिदुक्त्वा गमनं बहिश्च मुनिपुङ्गवः ॥ १३.९०.३ ॥
Einundzwanzig Tage lagst du auf einer Seite; dann gingst du hinaus, ohne etwas zu sagen, o Bester der Weisen.
13.90.4
अन्तर्धानमकस्माच्च पुनरेव च दर्शनम् ।
पुनश्च शयनं विप्र दिवसानेकविंशतिम् ॥ १३.९०.४ ॥
Du verschwandst plötzlich, dann erschienst du wieder, und dann, Brahmane, lagst du erneut einundzwanzig Tage.
13.90.5
तैलाभ्यक्तस्य गमनं भोजनं च गृहे मम ।
समुपानीय विविधं यद्दग्धं जातवेदसा ॥ १३.९०.५ ॥
Das Weggehen, nachdem du mit Öl gesalbt worden warst, und das Mahl in meinem Haus: verschiedene Speisen wurden herbeigebracht, dann vom Feuer verbrannt.
13.90.6
निर्याणां च रथेनाशु सहसा यत्कृतं त्वया ।
धनानां च विसर्गश्च वनस्यापि च दर्शनम् ॥ १३.९०.६ ॥
Dein plötzlicher, schneller Aufbruch im Wagen, die Verteilung des Reichtums und dein Blick auf den Wald — all dies hast du getan.
13.90.7
प्रासादानां बहूनां च काञ्चनानां महामुने ।
मणिविद्रुमपादानां पर्यङ्काणां च दर्शनम् ॥ १३.९०.७ ॥
O großer Weiser, der Anblick vieler goldener Paläste und von Lagern mit Füßen aus Edelsteinen und Korallen.
13.90.8
पुनश्चादर्शनं तस्य श्रोतुमिच्छामि कारणम् ।
अतीव ह्यत्र मुह्यामि चिन्तयानो भृगूद्वह ॥ १३.९०.८ ॥
Ich möchte den Grund für sein erneutes Verschwinden hören; darüber nachdenkend bin ich sehr verwirrt, bester der Bhṛgu.
13.90.9
न चैवात्राधिगच्छामि सर्वस्यास्य विनिश्चयम् ।
एतदिच्छामि कार्त्स्न्येन सत्यं श्रोतुं तपोधन ॥ १३.९०.९ ॥
Hier erfasse ich die sichere Entscheidung über all dies nicht; o Asket-Reicher, ich möchte die Wahrheit davon ganz hören.
13.90.10
शृणु सर्वमशेषेणि यदिदं येन हेतुना ।
न हि शक्यमनाख्यातुमेवं पृष्टेन पार्थिव ॥ १३.९०.१० ॥
Höre alles ohne Rest, o König, den Grund, durch den dies geschah; so gefragt, kann es nicht ungesagt bleiben.
13.90.11
पितामहस्य वदतः पुरा देवसमागमे ।
श्रुतवानस्मि यद्राजंस्तन्मे निगदतः शृणु। ॥ १३.९०.११ ॥
O König, was ich einst bei der Versammlung der Götter hörte, als mein Großvater sprach — das sage ich dir, wie er es mir erzählte; höre.
13.90.12
ब्रह्मक्षत्रविरोधेन भविता कुलसङ्करः ।
पौत्रस्ते भविता राजंस्तेजोवीर्यसमन्वितः ॥ १३.९०.१२ ॥
Durch den Streit von Brahmanen und Kriegern wird es zu einer Vermischung der Geschlechter kommen; o König, dein Enkel, mit Glanz und Mut begabt, wird sein.
13.90.13
ततः स्वकुलरक्षार्थमहं त्वां समुपागतः ।
चिकीर्षन्कुशिकोच्छेदं संदिधक्षुः कुलं तव ॥ १३.९०.१३ ॥
Da kam ich, um meine eigene Familie zu schützen, zu dir, begierig, die Kuśika zu vernichten und dein Geschlecht zu verbrennen.
13.90.14
ततोऽहमागम्य पुरे त्वामवोचं महीपते ।
नियमं कञ्चिदारप्सये शुश्रूषा क्रियतामिति ॥ १३.९०.१४ ॥
Da kam ich in die Stadt und sagte zu dir: 'O Herr der Erde, ich will ein Gelübde beginnen; man soll mir dienen.'
13.90.15
न च ते दुष्कृतं किञ्चिदहमासादयं गृहे ।
तेन जीवसि राजर्षे न भवेथास्त्वमन्यथा ॥ १३.९०.१५ ॥
Und ich fand in deinem Haus kein Vergehen von dir; darum lebst du, o königlicher Weiser, sonst wärst du nicht so.
13.90.16
एवं बुद्धिं समास्थाय दिवसानेकविंशतिम् ।
सुप्तोस्मि यदि मां कश्चिद्बोधयेदिति पार्थिव ॥ १३.९०.१६ ॥
So entschlossen werde ich einundzwanzig Tage schlafen; falls jemand mich weckt — so, o König.
13.90.17
यदा त्वया सभार्येण संसुप्तो न प्रबोधितः ।
अहं तदैव ते प्रीतो मनसा राजसत्तम ॥ १३.९०.१७ ॥
Als du mich, der ich tief schlief, mit deiner Gemahlin nicht weckst, da war ich in meinem Herzen fürwahr mit dir zufrieden, o bester der Könige.
13.90.18
उत्थाय चास्मि निष्क्रान्तो यदि मां त्वं महीपते ।
पृच्छेः क्व यास्यसीत्येवं शपेयं त्वामिति प्रभो ॥ १३.९०.१८ ॥
Und wenn ich aufstehe und fortgehe, sollst du mich fragen: 'Wohin gehst du?' — so fragend würde ich dich verfluchen, o Herr.
13.90.19
अन्तर्हितः पुनश्चास्मि पुनरेव च ते गृहे ।
योगमास्थाय संसुप्तो दिवसानेकविंशतिम् ॥ १३.९०.१९ ॥
Ich war verborgen, und wieder war ich in deinem Haus. In Yoga gesammelt lag ich einundzwanzig Tage in tiefem Schlaf.
13.90.20
क्षुधितौ मामसूयेथां श्रमाद्वेति नराधिप ।
एतां बुद्धिं समास्थाय कर्शितौ वां क्षुधा मया ॥ १३.९०.२० ॥
O Herr der Menschen, in dem Gedanken, ihr beide würdet aus Hunger oder Müdigkeit zornig auf mich werden, nahm ich diese Absicht an, und durch Hunger geschwächt prüfte ich euch beide.
13.90.21
न च तेऽभूत्सुसूक्ष्मोपि मन्युर्मनसि पार्थिव ।
सभार्यस्य नरश्रेष्ठ तेन ते प्रीतिमानहम् ॥ १३.९०.२१ ॥
O König, o bester der Menschen, nicht einmal der feinste Zorn erhob sich in deinem Geist. Darum bin ich mit dir und deiner Gemahlin zufrieden.
13.90.22
भोजनं च समानाय्य यत्तदादीपितं मया ।
क्रुध्येथा यदि मात्सर्यादिति तन्मर्षितं च मे ॥ १३.९०.२२ ॥
Und die Speise, die ich zusammengebracht und zubereitet hatte, wenn ihr aus Missgunst zornig würdet, auch das habe ich ertragen.
13.90.23
ततोऽहं रथमारुह्य त्वामवोचं नराधिप ।
सभार्यो मां वहस्वेति तच्च त्वं कृतवांस्तथा ॥ १३.९०.२३ ॥
Dann bestieg ich einen Wagen und sagte zu dir, o Herr der Menschen: 'Trage mich, zusammen mit deiner Gemahlin.' Und du tatest genau das.
13.90.24
अविशङ्को नरपते प्रीतोऽहं चापि तेन ह ।
धनोत्सर्गेऽपि च कृते न त्वां क्रोधोप्यधर्षयत् ॥ १३.९०.२४ ॥
O Herr der Menschen, ohne Zweifel war ich auch damit zufrieden. Selbst als der Reichtum aufgegeben wurde, überwältigte dich der Zorn nicht.
13.90.25
ततः प्रीतेन ते राजन्पुनरेतत्कृतं तव ।
सभार्यस्य वनं भूयस्तद्विद्धि मनुजाधिप ॥ १३.९०.२५ ॥
Dann, mit dir zufrieden, o König, wurde dies abermals für dich getan. Wisse dies, o Herr der Menschen: der Wald wurde dir noch einmal zurückgegeben, zusammen mit deiner Gemahlin.
13.90.26
प्रीत्यर्थं तव चैतन्मे स्वर्गसंदर्शनं कृतम् ।
यत्ते वनेऽस्मिन्नृपते दृष्टं दिव्यं सुदर्शनम् ॥ १३.९०.२६ ॥
Um dich zu erfreuen, o König, habe ich dir diese Schau des Himmels gezeigt. Es ist der göttliche, schöne Anblick, den du in diesem Wald gesehen hast.
13.90.27
स्वर्गोद्देशस्त्वया राजन्सशरीरेण पार्थिव ।
मुहूर्तमनुभूतोऽसौ सभार्येण नृपोत्तम ॥ १३.९०.२७ ॥
O König, o Herrscher, mit deinem Leib und deiner Gemahlin hast du einen Augenblick lang das Ziel des Himmels erfahren, o Bester der Könige.
13.90.28
निदर्शनार्थं तपसो धर्मस्य च नराधिप ।
तत्र नासीत्स्पृहा राजंस्तच्चापि विदितं मया ॥ १३.९०.२८ ॥
Dies geschah als Beispiel für Askese und Dharma, o Herr der Menschen. Es war kein Verlangen in dir dort, o König, und auch dies wusste ich.
13.90.29
ब्राह्मण्यं काङ्क्षसे हि त्वं तपश्च पृथिवीपते ।
अवमत्य नरेन्द्रत्वं देवेन्द्रत्वं च पार्थिव ॥ १३.९०.२९ ॥
O Herr der Erde, du verlangst wahrlich nach dem Brahmanentum und der Askese, o Herrscher, indem du die Königsherrschaft der Könige und die Herrschaft der Götter verachtest.
13.90.30
एवमेतद्यथातत्वं ब्राह्मण्यं तात दुर्लभम् ।
ब्राह्मण्ये सति चर्षित्वमृषित्वे च तपस्विता ॥ १३.९०.३० ॥
So ist es, wie es wahrhaftig ist: das Brahmanentum, mein Lieber, ist schwer zu erlangen. Wo das Brahmanentum ist, kommt das Seher-Dasein, und im Seher-Dasein kommt die Askese.
13.90.31
भविष्यत्येष ते कामः कुशिकात्कौशिको द्विजः ॥ १३.९०.३१ ॥
Dieser dein Wunsch wird erfüllt werden: Von Kuśika wird ein zweimal geborener Brahmane namens Kauśika entstehen.
13.90.32
तृतीयं पुरुषं प्राप्य ब्राह्मणत्वं गमिष्यति ।
वंशस्ते पार्थिवश्रेष्ठ भृगूणामेव तेजसा ॥ १३.९०.३२ ॥
Mit der dritten Generation wird dein Geschlecht das Brahmanentum erlangen, o Bester der Könige, durch den Glanz der Bhṛgus selbst.
13.90.33
पौत्रस्ते भविता विप्रस्तपस्वी पावकद्युतिः ।
जमदग्नौ महाभाग तपसा भावितात्मनि ॥ १३.९०.३३ ॥
Dein Enkel wird ein asketischer Brahmane sein, glänzend wie das Feuer, o Hochgesegneter, geboren von Jamadagni, dessen Selbst durch Askese geläutert ist.
13.90.34
यः स देवमनुष्याणआं भयमुत्पादयिष्यति ।
त्रयाणामेव लोकानां सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.९०.३४ ॥
Er wird Furcht unter Göttern und Menschen erregen. Dies ist die Wahrheit für die drei Welten, und das sage ich dir.
13.90.35
वरं गृहाण राजर्षे यस्ते मनसि वर्तते ।
तीर्थयात्रां गमिष्यामि पुरा कालोऽतिवर्तते ॥ १३.९०.३५ ॥
Nimm die Gabe, die in deinem Herzen ist, o königlicher Weiser. Ich werde auf Pilgerfahrt gehen, denn die Zeit vergeht.
13.90.36
एष एव वरो मेऽद्य यत्त्वं प्रीतो महामुने ।
भवत्वेतद्यथार्थत्वं भवेत्पौत्रो ममानघ ॥ १३.९०.३६ ॥
Heute ist dies meine Gabe: dass du mit mir zufrieden bist. O großer Weiser, so sei es, möge es sich erfüllen; o Makelloser, so möge mein Enkel sein.
13.90.37
ब्राह्मण्यं मे कुलस्यास्तु भगवन्नेष मे वरः ।
पुनश्चाख्यातुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण वै ॥ १३.९०.३७ ॥
Ehrwürdiger Herr, möge das Brahmanentum meinem Geschlecht zuteilwerden; das ist meine Gabe. Ehrwürdiger Herr, ich wünsche, es noch einmal ausführlich zu hören.
13.90.38
कथमेष्यति विप्रत्वं कुलं मे भृगुनन्दन ।
कश्चासौ भविता बन्धुर्मम कश्चापि सम्मतः ॥ १३.९०.३८ ॥
Sohn des Bhṛgu, wie wird das Brahmanentum in mein Geschlecht kommen? Wer wird mein Verwandter sein, und wer wird von mir geachtet werden?