மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.90.1
वरश्च गृह्यतां मत्तो यश्च ते संशयो हृदि ।
तं प्रब्रूदि नरश्रेष्ठ सर्वं सम्पादयामि ते ॥ १३.९०.१ ॥
என்னிடம் வரம் கேள்; உன் இதயத்தில் உள்ள ஐயத்தையும் சொல். நரஸ்ரேஷ்டனே, உனக்கு எல்லாவற்றையும் நிறைவேற்றுவேன்.
13.90.2
यदि प्रीतोसि भगवंस्ततो मे वद भार्गव ।
कारणं श्रोतुमिच्छामि मद्गृहे वासकारितम् ॥ १३.९०.२ ॥
நீர் மகிழ்ந்திருந்தால், பகவானே, பார்கவரே, எனக்குச் சொல்லுங்கள். என் வீட்டில் நீர் தங்கியதற்கான காரணத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.90.3
शयनं चैकपार्श्वेन दिवसानेकविंशतिम् ।
न किञ्चिदुक्त्वा गमनं बहिश्च मुनिपुङ्गवः ॥ १३.९०.३ ॥
இருபத்தியோரு நாட்கள் ஒரு பக்கமாகப் படுத்திருந்தீர்; எதுவும் சொல்லாமல் வெளியே சென்றீர், முனிசிரேஷ்டரே.
13.90.4
अन्तर्धानमकस्माच्च पुनरेव च दर्शनम् ।
पुनश्च शयनं विप्र दिवसानेकविंशतिम् ॥ १३.९०.४ ॥
திடீரென மறைந்து, மீண்டும் தோன்றி, மீண்டும் இருபத்தியோரு நாட்கள் படுத்திருந்தீர், விப்ரரே.
13.90.5
तैलाभ्यक्तस्य गमनं भोजनं च गृहे मम ।
समुपानीय विविधं यद्दग्धं जातवेदसा ॥ १३.९०.५ ॥
எண்ணெய் பூசிக்கொண்டு சென்றது, என் வீட்டில் உணவு; பலவகை உணவுகளைக் கொண்டுவந்தோம், அவற்றை அக்னி எரித்துவிட்டது.
13.90.6
निर्याणां च रथेनाशु सहसा यत्कृतं त्वया ।
धनानां च विसर्गश्च वनस्यापि च दर्शनम् ॥ १३.९०.६ ॥
தேரில் விரைவாகவும் திடீரெனவும் நீ புறப்பட்டது, செல்வத்தைத் தானம் செய்தது, காட்டையும் பார்த்தது — இவையெல்லாம் நீ செய்தவை.
13.90.7
प्रासादानां बहूनां च काञ्चनानां महामुने ।
मणिविद्रुमपादानां पर्यङ्काणां च दर्शनम् ॥ १३.९०.७ ॥
ஓ மாமுனிவரே, பொன்னால் ஆன பல அரண்மனைகளையும் மணியும் பவளமும் கால்களாகக் கொண்ட கட்டில்களையும் கண்டதை (பற்றி).
13.90.8
पुनश्चादर्शनं तस्य श्रोतुमिच्छामि कारणम् ।
अतीव ह्यत्र मुह्यामि चिन्तयानो भृगूद्वह ॥ १३.९०.८ ॥
ஓ பிருகு குலத்தின் சிறந்தவரே, அது மீண்டும் மறைந்ததற்கான காரணத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; இதை எண்ணி நான் மிகவும் குழம்புகிறேன்.
13.90.9
न चैवात्राधिगच्छामि सर्वस्यास्य विनिश्चयम् ।
एतदिच्छामि कार्त्स्न्येन सत्यं श्रोतुं तपोधन ॥ १३.९०.९ ॥
இங்கு இதன் முழு உண்மையை நான் அறிந்துகொள்ளவில்லை; ஓ தவச் செல்வரே, இதை முழுவதுமாக உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.90.10
शृणु सर्वमशेषेणि यदिदं येन हेतुना ।
न हि शक्यमनाख्यातुमेवं पृष्टेन पार्थिव ॥ १३.९०.१० ॥
ஓ அரசே, இது எந்தக் காரணத்தால் நிகழ்ந்தது என்பதை முழுவதும் கேளுங்கள்; நீங்கள் இவ்வாறு கேட்கும்போது இதை சொல்லாமல் இருக்க முடியாது.
13.90.11
पितामहस्य वदतः पुरा देवसमागमे ।
श्रुतवानस्मि यद्राजंस्तन्मे निगदतः शृणु। ॥ १३.९०.११ ॥
ஓ அரசே, முன்பு தேவர்கள் கூடிய சபையில் என் பாட்டனார் சொல்லும்போது நான் கேட்டதை, அவர் எனக்குக் கூறுவதைப் போல் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள்.
13.90.12
ब्रह्मक्षत्रविरोधेन भविता कुलसङ्करः ।
पौत्रस्ते भविता राजंस्तेजोवीर्यसमन्वितः ॥ १३.९०.१२ ॥
பிராமணர்களுக்கும் க்ஷத்திரியர்களுக்கும் இடையிலான பகையால் குலக் கலப்பு உண்டாகும்; ஓ அரசே, தேஜஸும் வீரியமும் நிறைந்த ஒரு பேரன் உமக்குப் பிறப்பான்.
13.90.13
ततः स्वकुलरक्षार्थमहं त्वां समुपागतः ।
चिकीर्षन्कुशिकोच्छेदं संदिधक्षुः कुलं तव ॥ १३.९०.१३ ॥
அப்போது என் குலத்தைக் காக்கும் பொருட்டு நான் உன்னிடம் வந்தேன். குசிகர்களை அழிக்கவும், உன் குலத்தை எரிக்கவும் விரும்பி.
13.90.14
ततोऽहमागम्य पुरे त्वामवोचं महीपते ।
नियमं कञ्चिदारप्सये शुश्रूषा क्रियतामिति ॥ १३.९०.१४ ॥
பின்னர் நான் நகரத்திற்கு வந்து உன்னிடம் சொன்னேன், 'பூமிபதியே, நான் ஒரு விரதத்தை மேற்கொள்ளப் போகிறேன்; எனக்கு பணிவிடை செய்.' என்று.
13.90.15
न च ते दुष्कृतं किञ्चिदहमासादयं गृहे ।
तेन जीवसि राजर्षे न भवेथास्त्वमन्यथा ॥ १३.९०.१५ ॥
உன் வீட்டில் உன்னுடைய எந்தத் தவறான செயலையும் நான் கண்டுபிடிக்கவில்லை. அதனால்தான் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய், ஓ ராஜரிஷியே; இல்லையெனில் நீ இவ்வாறு இருந்திருக்க மாட்டாய்.
13.90.16
एवं बुद्धिं समास्थाय दिवसानेकविंशतिम् ।
सुप्तोस्मि यदि मां कश्चिद्बोधयेदिति पार्थिव ॥ १३.९०.१६ ॥
இவ்வாறு உறுதியை மேற்கொண்டு இருபத்தோரு நாட்கள் நான் உறங்குவேன்; யாரேனும் என்னை எழுப்பினால் — அப்படி, ஓ பார்த்திவனே.
13.90.17
यदा त्वया सभार्येण संसुप्तो न प्रबोधितः ।
अहं तदैव ते प्रीतो मनसा राजसत्तम ॥ १३.९०.१७ ॥
நீ உன் மனைவியுடன் உறங்கும் என்னை எழுப்பாதபோது, அப்போதே நான் மனதால் உன்மேல் மகிழ்ந்தேன், ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
13.90.18
उत्थाय चास्मि निष्क्रान्तो यदि मां त्वं महीपते ।
पृच्छेः क्व यास्यसीत्येवं शपेयं त्वामिति प्रभो ॥ १३.९०.१८ ॥
நான் எழுந்து புறப்பட்டால், நீ என்னிடம் கேட்க வேண்டும், 'நீங்கள் எங்கே செல்கிறீர்கள்?' — அப்படிக் கேட்டால், நான் உன்னைச் சபிப்பேன், ஓ பிரபுவே.
13.90.19
अन्तर्हितः पुनश्चास्मि पुनरेव च ते गृहे ।
योगमास्थाय संसुप्तो दिवसानेकविंशतिम् ॥ १३.९०.१९ ॥
நான் மறைந்திருந்தேன், மீண்டும் உமது வீட்டிலேயே இருந்தேன். யோகத்தில் நிலைபெற்று இருபத்தொரு நாட்கள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தேன்.
13.90.20
क्षुधितौ मामसूयेथां श्रमाद्वेति नराधिप ।
एतां बुद्धिं समास्थाय कर्शितौ वां क्षुधा मया ॥ १३.९०.२० ॥
மன்னா, பசியாலோ களைப்பாலோ நீங்கள் இருவரும் என்மேல் கோபப்படுவீர்கள் என்ற எண்ணத்தில், பசியால் நலிந்த நான் இவ்வழியை மேற்கொண்டு உங்களை வருத்தினேன்.
13.90.21
न च तेऽभूत्सुसूक्ष्मोपि मन्युर्मनसि पार्थिव ।
सभार्यस्य नरश्रेष्ठ तेन ते प्रीतिमानहम् ॥ १३.९०.२१ ॥
பார்த்திவனே, நரசிரேஷ்டனே, உன் மனதில் மிக நுண்ணிய கோபமும் எழவில்லை. அதனால் மனைவியுடன் கூடிய உன்மேல் நான் மகிழ்ந்தேன்.
13.90.22
भोजनं च समानाय्य यत्तदादीपितं मया ।
क्रुध्येथा यदि मात्सर्यादिति तन्मर्षितं च मे ॥ १३.९०.२२ ॥
நான் ஒன்று சேர்த்து ஏற்படுத்திய உணவை, பொறாமையால் நீ கோபித்திருந்தால், அதையும் நான் பொறுத்துக்கொண்டேன்.
13.90.23
ततोऽहं रथमारुह्य त्वामवोचं नराधिप ।
सभार्यो मां वहस्वेति तच्च त्वं कृतवांस्तथा ॥ १३.९०.२३ ॥
பின்னர் நான் தேரில் ஏறி, மன்னா, உன்னிடம் சொன்னேன்: 'மனைவியுடன் என்னைச் சுமந்து செல்.' நீயும் அவ்வாறே செய்தாய்.
13.90.24
अविशङ्को नरपते प्रीतोऽहं चापि तेन ह ।
धनोत्सर्गेऽपि च कृते न त्वां क्रोधोप्यधर्षयत् ॥ १३.९०.२४ ॥
நரபதியே, சந்தேகமின்றி நான் அதனால் மகிழ்ந்தேன். செல்வத்தைக் கைவிட்ட போதிலும், கோபம் உன்னை வெல்லவில்லை.
13.90.25
ततः प्रीतेन ते राजन्पुनरेतत्कृतं तव ।
सभार्यस्य वनं भूयस्तद्विद्धि मनुजाधिप ॥ १३.९०.२५ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த நான், மன்னா, உமக்காக இதை மீண்டும் செய்தேன். மனிதர்களின் தலைவரே, மனைவியுடன் உமக்கு இந்த வனத்தை மீண்டும் அளித்ததை அறிவீராக.
13.90.26
प्रीत्यर्थं तव चैतन्मे स्वर्गसंदर्शनं कृतम् ।
यत्ते वनेऽस्मिन्नृपते दृष्टं दिव्यं सुदर्शनम् ॥ १३.९०.२६ ॥
உமக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கவே நான் இந்த சொர்க்க தரிசனத்தை அளித்தேன். மன்னா, இந்த வனத்தில் நீர் கண்ட அந்த தெய்வீக அழகிய காட்சி இதுவே.
13.90.27
स्वर्गोद्देशस्त्वया राजन्सशरीरेण पार्थिव ।
मुहूर्तमनुभूतोऽसौ सभार्येण नृपोत्तम ॥ १३.९०.२७ ॥
மன்னா, மண்ணுலகின் தலைவரே, மனைவியுடன் உடலோடு நீர் சொர்க்கத்தின் இலக்கை ஒரு கணம் அனுபவித்தீர், மன்னர்களில் சிறந்தவரே.
13.90.28
निदर्शनार्थं तपसो धर्मस्य च नराधिप ।
तत्र नासीत्स्पृहा राजंस्तच्चापि विदितं मया ॥ १३.९०.२८ ॥
மனிதர்களின் தலைவரே, தவம் மற்றும் தர்மத்தின் எடுத்துக்காட்டாகவே இது செய்யப்பட்டது. மன்னா, அங்கே உமக்கு ஆசை இருக்கவில்லை என்பதும் எனக்குத் தெரியும்.
13.90.29
ब्राह्मण्यं काङ्क्षसे हि त्वं तपश्च पृथिवीपते ।
अवमत्य नरेन्द्रत्वं देवेन्द्रत्वं च पार्थिव ॥ १३.९०.२९ ॥
பூமியின் தலைவரே, நீர் உண்மையாகவே பிராமணத்தன்மையையும் தவத்தையும் விரும்புகிறீர். மன்னா, மன்னர் பதவியையும் தேவேந்திர பதவியையும் புறக்கணித்து.
13.90.30
एवमेतद्यथातत्वं ब्राह्मण्यं तात दुर्लभम् ।
ब्राह्मण्ये सति चर्षित्वमृषित्वे च तपस्विता ॥ १३.९०.३० ॥
அன்பரே, பிராமணத்தன்மை உண்மையில் இப்படியே அடைவதற்கு அரியது. பிராமணத்தன்மை இருந்தால் ரிஷித்தன்மையும், ரிஷித்தன்மையில் தவவாழ்வும் உண்டாகும்.
13.90.31
भविष्यत्येष ते कामः कुशिकात्कौशिको द्विजः ॥ १३.९०.३१ ॥
இது உன் விருப்பம் நிறைவேறும். குசிகனிடமிருந்து கௌசிகன் என்ற ஒரு துவிஜன் பிறப்பான்.
13.90.32
तृतीयं पुरुषं प्राप्य ब्राह्मणत्वं गमिष्यति ।
वंशस्ते पार्थिवश्रेष्ठ भृगूणामेव तेजसा ॥ १३.९०.३२ ॥
மூன்றாம் தலைமுறையை அடைந்ததும் உன் வம்சம் பிராமணத்துவத்தை அடையும். அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன் வம்சம் பிருகுக்களின் தேஜஸாலேயே (பிராமணத்துவம் பெறும்).
13.90.33
पौत्रस्ते भविता विप्रस्तपस्वी पावकद्युतिः ।
जमदग्नौ महाभाग तपसा भावितात्मनि ॥ १३.९०.३३ ॥
உன் பேரன் தவம் செய்யும் பிராமணனாவான், அக்னியின் ஒளியுடையவன். மகாபாக்கியவானே, தவத்தால் தூய்மையான ஆத்மாவுடைய ஜமதக்னியிடம் (அவன் பிறப்பான்).
13.90.34
यः स देवमनुष्याणआं भयमुत्पादयिष्यति ।
त्रयाणामेव लोकानां सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.९०.३४ ॥
அவன் தேவர்களிடையேயும் மனிதர்களிடையேயும் பயத்தை உண்டாக்குவான். மூன்று உலகங்களுக்கும் இது உண்மை; உன்னிடம் இதையே சொல்கிறேன்.
13.90.35
वरं गृहाण राजर्षे यस्ते मनसि वर्तते ।
तीर्थयात्रां गमिष्यामि पुरा कालोऽतिवर्तते ॥ १३.९०.३५ ॥
ராஜரிஷியே, உன் மனதில் உள்ள வரத்தைப் பெற்றுக்கொள். நான் தீர்த்த யாத்திரைக்குச் செல்வேன்; காலம் கடந்து செல்கிறது.
13.90.36
एष एव वरो मेऽद्य यत्त्वं प्रीतो महामुने ।
भवत्वेतद्यथार्थत्वं भवेत्पौत्रो ममानघ ॥ १३.९०.३६ ॥
இன்று இதுவே எனக்கு வரம், நீங்கள் என்மீது மகிழ்ந்திருப்பது. மகாமுனியே, இது அப்படியே ஆகட்டும்; பாவமற்றவரே, என் பேரன் அவ்வாறே ஆகட்டும்.
13.90.37
ब्राह्मण्यं मे कुलस्यास्तु भगवन्नेष मे वरः ।
पुनश्चाख्यातुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण वै ॥ १३.९०.३७ ॥
பகவரே, என் குலத்தில் பிராமணத்துவம் உண்டாகட்டும்; இதுவே என் வரம். பகவரே, நான் மீண்டும் விரிவாக அறிய விரும்புகிறேன்.
13.90.38
कथमेष्यति विप्रत्वं कुलं मे भृगुनन्दन ।
कश्चासौ भविता बन्धुर्मम कश्चापि सम्मतः ॥ १३.९०.३८ ॥
பிருகுவின் மகனே, என் குலத்தில் பிராமணத்துவம் எவ்வாறு வரும்? என் உறவினன் யாராக இருப்பான், என்னால் மதிக்கப்படுபவன் யார்?