Mahābhārata · Adhyāya 13.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.92.1
मुह्यामीति निशम्याद्य चिन्तयानः पुनःपुनः ।
हीनां पार्थिवसिंहैस्तैः श्रीमद्भिः पृथिवीमिमाम् ॥ १३.९२.१ ॥
Als er sich sagen hörte: »Ich bin verwirrt«, sah Yudhiṣṭhira, der heute immer wieder nachdachte, diese Erde leer von jenen glanzvollen Löwen unter den Königen.
13.92.2
प्राप्य राज्यानि शतशो महीं जित्वाऽपि भारत ।
कोटिशः पुरुषान्हत्वा परितप्ये पितामह ॥ १३.९२.२ ॥
Obwohl ich hunderte Reiche gewonnen und die Erde erobert habe, o Bhārata, bin ich, nachdem ich zig Millionen Männer getötet habe, gequält, o Großvater.
13.92.3
का नु तासां वरस्त्रीणामवस्थाऽद्य भविष्यति ।
या हीनाः पतिभिः पुत्रैर्मातुलैर्भ्रातृभिस्तथा ॥ १३.९२.३ ॥
Wie wird nun der Zustand jener vortrefflichen Frauen sein, die ihrer Gatten, Söhne, Onkel mütterlicherseits und Brüder beraubt sind?
13.92.4
वयं हि तान्कुरुन्हत्वा ज्ञातींश्च सुहृदोऽपि च ।
अवाक्शीर्षाः पतिष्यामो नरके नात्रं संशयः ॥ १३.९२.४ ॥
Nachdem wir jene Kurus, Verwandten und Freunde getötet haben, werden wir kopfüber in die Hölle stürzen; daran besteht kein Zweifel.
13.92.5
शरीरं योक्तुमिच्छामि तपसोग्रेण भारत ।
उपदिष्टमिहेच्छामि तत्त्वतोऽहं विशाम्पते ॥ १३.९२.५ ॥
Ich möchte meinen Körper durch strenge Askese bezwingen, o Bhārata; ich möchte wahrhaftig erfahren, was hier gelehrt wurde, o Herr der Menschen.
13.92.6
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा भीष्मो महामनाः ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या युधिष्ठिरमभाषत ॥ १३.९२.६ ॥
Nachdem der großherzige Bhīṣma jene Rede Yudhiṣṭhiras gehört und ihn mit seinem Verstand sorgfältig geprüft hatte, sprach er zu Yudhiṣṭhira.
13.92.7
रहस्यमद्भुतं चैव शृणु वक्ष्यामि भारत ।
या गतिः प्राप्यते वेन प्रेत्यभावे विशाम्पते ॥ १३.९२.७ ॥
Bhārata, höre, ich will dir ein wunderbares Geheimnis verkünden: den Weg, der nach dem Tod erlangt wird, o Herr der Völker.
13.92.8
तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ।
आयुःप्रकर्षो भोगाश्च लभ्यन्ते तपसा विभो ॥ १३.९२.८ ॥
Der Himmel wird durch Askese erlangt, Ruhm wird durch Askese erlangt. O Mächtiger, langes Leben und Genüsse werden ebenfalls durch Askese erlangt.
13.92.9
ज्ञानं विज्ञानमारोग्यं रूपं सम्पत्तथैव च ।
सौभाग्यं चैव तपसा प्राप्यते भरतर्षभ ॥ १३.९२.९ ॥
Wissen, Unterscheidungskraft, Gesundheit, Schönheit, Wohlstand und ebenso das Glück werden durch Askese erlangt, o Stier der Bharatas.
13.92.10
धनं प्राप्नोति तपसा मौनं ज्ञानं प्रयच्छति ।
उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.९२.१० ॥
Durch Askese erlangt man Reichtum, Schweigen verleiht Wissen; durch Geben die Genüsse, und durch Keuschheit das lange Leben.
13.92.11
अहिंसायाः फलं रूपं दीक्षाया जन्म वै कुले ।
फलमूलाशनाद्राज्यं स्वर्गः पर्णशनाद्भवेत् ॥ १३.९२.११ ॥
Die Frucht der Gewaltlosigkeit ist Schönheit; die Frucht der Weihe ist Geburt in edler Familie. Vom Verzehr von Früchten und Wurzeln kommt die Herrschaft, vom Verzehr von Blättern der Himmel.
13.92.12
पयोभक्षो दिवं याति दानेन द्रविणाधिकः ।
गुरुशुश्रूषया विद्या नित्यश्राद्धेन सन्ततिः ॥ १३.९२.१२ ॥
Wer nur Milch trinkt, geht zum Himmel; durch Geben wird man reicher an Gütern. Durch Dienst am Lehrer kommt das Wissen, durch die täglichen Ahnenriten die Nachkommenschaft.
13.92.13
गवाढ्यः शाकदीक्षाभिः स्वर्गमाहुस्तृणाशनात् ।
स्त्रियस्त्रिषवण्सनानाद्वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ॥ १३.९२.१३ ॥
Es heißt, wer reich an Kühen ist, erreicht den Himmel durch Gelübde der Pflanzenkost und durch das Grasessen; die Frau erlangt, indem sie dreimal täglich badet und Luft trinkt, den Lohn eines Opfers.
13.92.14
नित्यस्नायी दीर्घजीवी सन्ध्ये तु द्वे जपन्द्विजः ।
मन्त्रं साधयतो राजन्नाकपृष्ठमनाशने ॥ १३.९२.१४ ॥
Der Zweimalgeborene, der täglich badet und zu beiden Dämmerungen rezitiert, wird langlebig; o König, wer die heilige Formel vollendet, erreicht durch Fasten den Gipfel des Himmels.
13.92.15
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलवासोभिर्वासांस्याभाणानि च ॥ १३.९२.१५ ॥
Für jene, die auf dem nackten Boden schlafen, gibt es Häuser und Lager; mit Kleidern aus Rinde und Lumpen auch Gewänder und Gefäße.
13.92.16
शय्यासनानि यानानि योगयुक्ते तपोधने ।
अग्निप्रवेशे नियतं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.९२.१६ ॥
Lager, Sitze und Fahrzeuge gehören dem in Yoga versunkenen Asketen; wer ins Feuer geht, wird gewiss in der Welt Brahmās geehrt.
13.92.17
रसानां प्रतिसंहारात्सौभाग्यमिह विन्दति ।
आमिषप्रतिसंहारात्प्रजा ह्यायुष्मती भवेत् ॥ १३.९२.१७ ॥
Durch den Verzicht auf Geschmack erlangt man hier Glück; durch den Verzicht auf Fleisch wird das Volk wahrhaft langlebig.
13.92.18
उदवासं वसेद्यस्तु स नराधिपतिर्भवेत् ।
सत्यवादी नरश्रेष्ठ दैवतैः सह मोदते ॥ १३.९२.१८ ॥
Wer im Wasser wohnt, wird ein Herr der Menschen; o Bester der Menschen, der Wahrhaftige freut sich mit den Göttern.
13.92.19
कीर्तिर्भवति दानेन तथाऽऽरोग्यमहिंसया ।
द्विजशुश्रूषया राज्यं द्विजत्वं चापि पुष्कलम् ॥ १३.९२.१९ ॥
Ruhm entsteht durch Geben, ebenso Gesundheit durch Gewaltlosigkeit; durch den Dienst an den Zweimalgeborenen erlangt man Königtum und reichlichen Status als Dvija.
13.92.20
पानीयस्य प्रदानेन कीर्तिर्भवति शाश्वती ।
अन्नस्य तु प्रदानेन तृप्यन्ते कामभोगतः ॥ १३.९२.२० ॥
Durch das Geschenk des Wassers entsteht dauernder Ruhm; durch das Geschenk der Speise aber werden die Menschen im Genuss ihrer Wünsche zufriedengestellt.
13.92.21
सान्त्वदः सर्वभूतानां सर्वशोकैर्विमुच्यते ।
देवशुश्रूषया राज्यं दिव्यं रूपं निगच्छति ॥ १३.९२.२१ ॥
Wer allen Wesen Trost spendet, wird von allem Kummer befreit; durch den Dienst an den Göttern erlangt man Königtum und göttliche Gestalt.
13.92.22
दीपालोकप्रदानेन चक्षुष्मान्बुद्धिमान्भवेत् ।
प्रेक्षणीयप्रदानेन स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥ १३.९२.२२ ॥
Wer Lampenlicht schenkt, wird scharfsichtig und weise; wer Schönes zum Anschauen schenkt, erlangt Gedächtnis und behaltende Einsicht.
13.92.23
गन्धमाल्यप्रदानेन कीर्तिर्भवति पुष्कला ।
केशश्मश्रू धारंयतामग्र्या भवति सन्ततिः ॥ १३.९२.२३ ॥
Durch das Schenken von Duft und Girlanden entsteht reichlicher Ruhm; für die, die Haar und Bart tragen, die vorzüglichste Nachkommenschaft.
13.92.24
उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.९२.२४ ॥
O König, wer Fasten, Weihe und Salbung vollzieht und das Gelübde zwölf Jahre lang hält, wird selbst über die Stätte der Helden erhoben.
13.92.25
दासीदासमलङ्कारान्क्षेत्राणि च गृहाणि च ।
ब्रह्मदेयां सुतां दत्त्वा प्राप्नोति मनुजर्षभ ॥ १३.९२.२५ ॥
Nachdem man Diener und Dienerinnen, Schmuck, Felder und Häuser sowie eine dem Brahmanen geschenkte Tochter gegeben hat, o Stier unter den Menschen, erlangt man (Verdienst).
13.92.26
क्रतुभिश्चोपवासैश्च त्रिदिवं याति भारत ।
लभते च शिवं ज्ञानं फलपुष्पप्रदो नरः ॥ १३.९२.२६ ॥
Durch Opfer und Fasten, o Bhārata, gelangt der Mensch in den Himmel und erlangt heilsames Wissen; der Mensch, der Früchte und Blumen gibt (erlangt ebenso dies).
13.92.27
सुवर्णशृङ्गैस्तु विराजितानां ।
गवां सहस्रस्य नरः प्रदानात्।
प्राप्नोति पुण्यं दिवि देवलोक-
मित्येवमाहुर्दिवि वेदसङ्घाः ॥ १३.९२.२७ ॥
Durch die Gabe von tausend mit goldenen Hörnern geschmückten Kühen erlangt der Mensch im Himmel Verdienst und die Welt der Götter; so sagen es im Himmel die Versammlungen der Veden.
13.92.28
प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां ।
कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गीम्।
तैस्तैर्गुणैः कामदुघाऽस्य भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥ १३.९२.२८ ॥
Wer eine rötlich-braune Kuh mit ihrem Kalb gibt, mit einem Melkgefäß aus Bronze und goldenen Hornspitzen: diese Kuh wird ihm durch jene vielfachen Eigenschaften zur Wunschkuh und kommt zu dem Menschen, der sie gegeben hat.
13.92.29
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं प्राप्य स गोप्रदानात्।
पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ १३.९२.२९ ॥
So viele Haare eine Kuh hat, so viel Frucht erlangt er durch die Gabe einer Kuh; und er führt in der nächsten Welt seine Söhne, Enkel und die ganze Familie bis zur siebten Generation hinüber.
13.92.30
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणोत्तरीयाम्।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ १३.९२.३० ॥
Wer einem Brahmanen eine Kuh mit Dakṣiṇā gibt, mit schönen goldenen Hörnern, einem bronzenen Melkgefäß und Reichtum als Obergewand, zusammen mit Sesam, erlangt leicht die Welten der Vasus.
13.92.31
स्वकर्मभिर्मानवं संनिरुद्धं ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
मंहार्णवे नौरिव वायुयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ १३.९२.३१ ॥
Wie ein vom Wind getriebenes Boot einen Menschen, der durch seine eigenen Taten gebunden in die Hölle finsterster Dunkelheit stürzt, über den großen Ozean trägt, so bringt ihn das Geschenk von Kühen in der jenseitigen Welt hinüber.
13.92.32
यो ब्रह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति चान्नं विधिवच्च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ १३.९२.३२ ॥
Wer einem Brahmanen eine Jungfrau als Brahmadeya gibt, das Landgeschenk macht und einem Brahmanen gemäß den Regeln Speise gibt, erlangt die Welt Indras.
13.92.33
नैवेशिकं सर्वगुणोपपन्नं ।
ददाति वै यस्तु नरो द्विजाय।
स्वाध्यायचारित्र्यगुणान्विताय ।
तस्यापि लोकाः कुरुषूत्तरेषु ॥ १३.९२.३३ ॥
Auch wer einem Dvija, der mit den Tugenden des Studiums und guten Wandels begabt ist, eine geeignete, mit allen Vorzügen versehene Gabe gibt, dessen Welten sind die der nördlichen Kurus.
13.92.34
धुर्यप्रदानेन गवां तथा वै ।
लोकानवाप्नोति नरो वसूनाम्।
स्वर्गाय चाहुस्तु हिरण्यदानं ।
ततो विशिष्टं कनकप्रदानम् ॥ १३.९२.३४ ॥
Durch die Gabe von Zugochsen und Kühen erlangt der Mensch tatsächlich die Welten der Vasus. Für den Himmel wird, so heißt es, die Goldgabe vorgeschrieben, doch die Gabe von geläutertem Gold ist noch vorzüglicher.
13.92.35
छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं ।
यानं तथोपानहसम्प्रदाने।
वस्रप्रदानेन फलं सुरूपं ।
गन्धप्रदानात्सुरभिर्नरः स्यात् ॥ १३.९२.३५ ॥
Durch die Gabe eines Sonnenschirms erlangt man ein vortreffliches Haus; durch die Gabe von Sandalen ein Fahrzeug; durch die Gabe von Stoff die Frucht schöner Gestalt; durch die Gabe von Duft wird der Mensch wohlriechend.
13.92.36
पुष्पोपगं वाऽथ फलोपगं वा ।
यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय।
सश्रीकमृद्धं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्ययत्नोपगतं गृहं वै ॥ १३.९२.३६ ॥
Wer einem Brahmanen einen blüten- oder fruchttragenden Baum zum Berühren gibt, erlangt ohne Mühe ein glückverheißendes, reiches, mit vielen Juwelen gefülltes Haus.
13.92.37
भक्ष्यान्नपानीयरसप्रदाता ।
सर्वान्समाप्नोति रसान्प्रकामम्।
प्रतिश्रयाच्छानसम्प्रदाता ।
प्राप्नोति तान्येव न संशयोऽत्र ॥ १३.९२.३७ ॥
Wer Speisen, Getreide, Getränke und Säfte gibt, erlangt alle Geschmäcker nach Wunsch. Wer Obdach und ein Lager gibt, erlangt eben diese Dinge; daran ist kein Zweifel.
13.92.38
स्रग्धूपगन्धाननुलेपनानि ।
स्नानानि माल्यानि च मानवो यः।
दद्याद्द्विजेभ्यः स भवेदरोग-
स्तथाऽभिरूपश्च नरेन्द्रलोके ॥ १३.९२.३८ ॥
Wer Brahmanen Girlanden, Räucherwerk, Düfte, Salben, Badeutensilien und Blumen gibt, wird krankheitsfrei und im Königsreich schön.
13.92.39
बीजैरशून्यं शयनैरुपेतं ।
दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय।
पुण्याभिरामं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्यधिष्ठानवरं स राजन् ॥ १३.९२.३९ ॥
O König, wer einem Brahmanen ein Haus voller Saatgut, mit Lagern ausgestattet, durch Verdienst erfreulich und voller Juwelen gibt, erlangt die beste Wohnstätte.
13.92.40
सुगन्धचित्रास्तरणोपधानं ।
दद्यान्नरो यः शयनं द्विजाय।
रूपान्वितां पक्षवतीं मनोज्ञां ।
भार्यामयत्नोपगतां लभेत्सः ॥ १३.९२.४० ॥
Ein Mann, der einem Brahmanen ein Lager mit duftenden, bunten Decken und Kissen schenkt, erhält ohne Mühe eine schöne, von Verwandten getragene, liebliche Gattin.
13.92.41
पितामहस्यानवरो वीरशायी भवेन्नरः ।
नाधिकं विद्यते यस्मादित्याहुः परमर्षयः ॥ १३.९२.४१ ॥
Ein Mensch, der dem Großvater nicht nachsteht, mag auf dem Lager der Helden ruhen; nichts ist größer als dies, sagen die höchsten Weisen.
13.92.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रीतात्मा कुरुनन्दनः ।
नाश्रमेऽरोचयद्वासं वीरमार्गाभिकाङ्क्षया ॥ १३.९२.४२ ॥
Als der Liebling der Kurus seine Worte vernahm, wurde sein Herz froh; er wollte nicht in der Einsiedelei wohnen, begierig nach dem Pfad der Helden.
13.92.43
ततो युधिष्ठिरः प्राह पाण्डवान्पुरुषर्षभ ।
पितामहस्य यद्वाक्यं तद्वो रोचत्विति प्रभुः ॥ १३.९२.४३ ॥
Da sprach Yudhiṣṭhira, der Stier unter den Männern und Herr, zu den Pāṇḍavas: 'Möge euch das Wort des Großvaters gefallen.'
13.92.44
ततस्तु पाण्डवाः सर्वे द्रौपदी च यशस्विनी ।
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं बाढमित्यभ्यपूजयन् ॥ १३.९२.४४ ॥
Da ehrten alle Pāṇḍavas und die ruhmreiche Draupadī das Wort Yudhiṣṭhiras und sagten: 'Gewiss, so sei es.'