மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.92.1
मुह्यामीति निशम्याद्य चिन्तयानः पुनःपुनः ।
हीनां पार्थिवसिंहैस्तैः श्रीमद्भिः पृथिवीमिमाम् ॥ १३.९२.१ ॥
"நான் மயக்கமடைகிறேன்" என்று கேட்டு, இன்று மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்த யுதிஷ்டிரர், இந்தப் பூமி அந்தச் செல்வமிக்க அரச சிங்கங்களால் வெறுமையானதைக் கண்டார்.
13.92.2
प्राप्य राज्यानि शतशो महीं जित्वाऽपि भारत ।
कोटिशः पुरुषान्हत्वा परितप्ये पितामह ॥ १३.९२.२ ॥
பாரதா, நூற்றுக்கணக்கான அரசுகளைப் பெற்றும் பூமியை வென்றும், பிதாமகரே, கோடிக்கணக்கான மனிதர்களைக் கொன்று நான் வருந்துகிறேன்.
13.92.3
का नु तासां वरस्त्रीणामवस्थाऽद्य भविष्यति ।
या हीनाः पतिभिः पुत्रैर्मातुलैर्भ्रातृभिस्तथा ॥ १३.९२.३ ॥
கணவர்கள், மகன்கள், மாமன்கள் மற்றும் சகோதரர்களை இழந்த அந்தச் சிறந்த பெண்களின் நிலை இப்போது எப்படி இருக்கும்?
13.92.4
वयं हि तान्कुरुन्हत्वा ज्ञातींश्च सुहृदोऽपि च ।
अवाक्शीर्षाः पतिष्यामो नरके नात्रं संशयः ॥ १३.९२.४ ॥
அந்தக் குருக்களையும், உறவினர்களையும், நண்பர்களையும் கொன்றதால், தலைகீழாக நரகத்தில் விழுவோம்; இதில் ஐயமில்லை.
13.92.5
शरीरं योक्तुमिच्छामि तपसोग्रेण भारत ।
उपदिष्टमिहेच्छामि तत्त्वतोऽहं विशाम्पते ॥ १३.९२.५ ॥
பாரதா, கடுமையான தவத்தால் உடலை அடக்க விரும்புகிறேன்; மக்களின் தலைவரே, இங்கு உண்மையாக உபதேசிக்கப்பட்டதை அறிய விரும்புகிறேன்.
13.92.6
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा भीष्मो महामनाः ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या युधिष्ठिरमभाषत ॥ १३.९२.६ ॥
யுதிஷ்டிரரின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, மகாமனம் கொண்ட பீஷ்மர், அறிவால் அவரை நுணுக்கமாக ஆராய்ந்து யுதிஷ்டிரரிடம் பேசினார்.
13.92.7
रहस्यमद्भुतं चैव शृणु वक्ष्यामि भारत ।
या गतिः प्राप्यते वेन प्रेत्यभावे विशाम्पते ॥ १३.९२.७ ॥
பாரதா, நான் உனக்கு ஓர் அற்புதமான இரகசியத்தைச் சொல்வேன், கேள். மரணத்திற்குப் பின் எந்த நிலையை அடையலாம் என்பதை, ஓ மக்களின் தலைவனே.
13.92.8
तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ।
आयुःप्रकर्षो भोगाश्च लभ्यन्ते तपसा विभो ॥ १३.९२.८ ॥
தவத்தினால் சொர்க்கம் அடையப்படுகிறது, தவத்தினால் புகழ் அடையப்படுகிறது. ஓ வல்லவனே, தவத்தினால் நீண்ட ஆயுளும் இன்பங்களும் பெறப்படுகின்றன.
13.92.9
ज्ञानं विज्ञानमारोग्यं रूपं सम्पत्तथैव च ।
सौभाग्यं चैव तपसा प्राप्यते भरतर्षभ ॥ १३.९२.९ ॥
அறிவு, விஞ்ஞானம், ஆரோக்கியம், அழகு, செல்வம், அதுபோலவே நல்லூழ் ஆகியவை தவத்தினால் அடையப்படுகின்றன, ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.
13.92.10
धनं प्राप्नोति तपसा मौनं ज्ञानं प्रयच्छति ।
उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.९२.१० ॥
தவத்தினால் செல்வம் கிடைக்கிறது, மௌனம் அறிவைத் தருகிறது. தானத்தினால் இன்பங்கள் கிடைக்கின்றன, பிரம்மசரியத்தினால் நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கிறது.
13.92.11
अहिंसायाः फलं रूपं दीक्षाया जन्म वै कुले ।
फलमूलाशनाद्राज्यं स्वर्गः पर्णशनाद्भवेत् ॥ १३.९२.११ ॥
அகிம்சையின் பலன் அழகு; தீட்சையின் பலன் உயர்குலத்தில் பிறப்பு. கனிகளையும் கிழங்குகளையும் உண்பதால் அரசாட்சி; இலைகளை உண்பதால் சொர்க்கம்.
13.92.12
पयोभक्षो दिवं याति दानेन द्रविणाधिकः ।
गुरुशुश्रूषया विद्या नित्यश्राद्धेन सन्ततिः ॥ १३.९२.१२ ॥
பாலை உண்பவன் சொர்க்கம் செல்கிறான்; தானத்தினால் செல்வம் மிகுகிறது. குருவுக்குச் சேவை செய்வதால் கல்வி; நித்திய சிராத்தத்தால் சந்ததி.
13.92.13
गवाढ्यः शाकदीक्षाभिः स्वर्गमाहुस्तृणाशनात् ।
स्त्रियस्त्रिषवण्सनानाद्वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ॥ १३.९२.१३ ॥
பசுச் செல்வம் நிறைந்தவர் சாக விரதங்களால், புல்லை உண்பதால் சொர்க்கம் அடைவர் என்று சொல்லப்படுகிறது; பெண் மூன்று வேளையும் நீராடுவதால், காற்றை அருந்தி யாகப் பலனைப் பெறுவாள்.
13.92.14
नित्यस्नायी दीर्घजीवी सन्ध्ये तु द्वे जपन्द्विजः ।
मन्त्रं साधयतो राजन्नाकपृष्ठमनाशने ॥ १३.९२.१४ ॥
நாள்தோறும் நீராடி, இரு சந்தியாகாலங்களிலும் ஜபம் செய்யும் துவிஜன் நீண்ட ஆயுள் பெறுவான்; அரசே, மந்திரத்தை சாதிக்கும் போது, உணவின்றி சொர்க்கத்தின் உச்சியை அடைவான்.
13.92.15
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलवासोभिर्वासांस्याभाणानि च ॥ १३.९२.१५ ॥
தரையில் படுப்பவர்களுக்கு வீடுகளும் படுக்கைகளும்; சீர, வல்கல ஆடைகளால் ஆடைகளும் பாத்திரங்களும்.
13.92.16
शय्यासनानि यानानि योगयुक्ते तपोधने ।
अग्निप्रवेशे नियतं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.९२.१६ ॥
யோகத்தில் நிலைத்த தவதனத்தில் படுக்கைகளும், ஆசனங்களும், வாகனங்களும்; அக்கினி பிரவேசம் செய்பவன் நிச்சயமாக பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
13.92.17
रसानां प्रतिसंहारात्सौभाग्यमिह विन्दति ।
आमिषप्रतिसंहारात्प्रजा ह्यायुष्मती भवेत् ॥ १३.९२.१७ ॥
சுவைகளைத் துறப்பதால் இங்கு நல்லதிர்ஷ்டம் அடையப்படுகிறது; இறைச்சியைத் துறப்பதால் மக்கள் நிச்சயமாக நீண்ட ஆயுள் பெறுகின்றனர்.
13.92.18
उदवासं वसेद्यस्तु स नराधिपतिर्भवेत् ।
सत्यवादी नरश्रेष्ठ दैवतैः सह मोदते ॥ १३.९२.१८ ॥
நீரில் வாழ்பவன் மனிதர்களுக்குத் தலைவனாகிறான்; நரச்ரேஷ்டா, சத்தியம் பேசுபவன் தேவர்களுடன் மகிழ்கிறான்.
13.92.19
कीर्तिर्भवति दानेन तथाऽऽरोग्यमहिंसया ।
द्विजशुश्रूषया राज्यं द्विजत्वं चापि पुष्कलम् ॥ १३.९२.१९ ॥
தானத்தால் புகழ் உண்டாகிறது; அகிம்சையால் ஆரோக்கியம். துவிஜர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதால் அரசாட்சியும், மிகுந்த துவிஜத்துவமும் கிடைக்கின்றன.
13.92.20
पानीयस्य प्रदानेन कीर्तिर्भवति शाश्वती ।
अन्नस्य तु प्रदानेन तृप्यन्ते कामभोगतः ॥ १३.९२.२० ॥
நீர் தானத்தால் நிலையான புகழ் உண்டாகிறது. அன்ன தானத்தால் விரும்பிய இன்பங்களால் மனிதர்கள் திருப்தி அடைகிறார்கள்.
13.92.21
सान्त्वदः सर्वभूतानां सर्वशोकैर्विमुच्यते ।
देवशुश्रूषया राज्यं दिव्यं रूपं निगच्छति ॥ १३.९२.२१ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆறுதல் அளிப்பவன் எல்லா துயரங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான். தேவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதால் அரசாட்சியும் தெய்வீக வடிவமும் அடைகிறான்.
13.92.22
दीपालोकप्रदानेन चक्षुष्मान्बुद्धिमान्भवेत् ।
प्रेक्षणीयप्रदानेन स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥ १३.९२.२२ ॥
விளக்கொளியைத் தானம் செய்வதால் ஒருவன் பார்வையுடையவனும் அறிவுடையவனுமாகிறான். காண்பதற்கு இனிய பொருட்களைத் தானம் செய்வதால் நினைவாற்றலையும் கூர்மையான அறிவையும் அடைகிறான்.
13.92.23
गन्धमाल्यप्रदानेन कीर्तिर्भवति पुष्कला ।
केशश्मश्रू धारंयतामग्र्या भवति सन्ततिः ॥ १३.९२.२३ ॥
நறுமணமும் மாலையும் தானம் செய்வதால் மிகுந்த புகழ் உண்டாகிறது. முடியும் தாடியும் வளர்த்துக் கொண்டிருப்போருக்கு சிறந்த சந்ததி உண்டாகிறது.
13.92.24
उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.९२.२४ ॥
அரசே, உபவாசம், தீக்ஷை, அபிஷேகம் ஆகியவற்றை பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் செய்பவன் வீரர்களின் உலகைவிடச் சிறந்தவனாகிறான்.
13.92.25
दासीदासमलङ्कारान्क्षेत्राणि च गृहाणि च ।
ब्रह्मदेयां सुतां दत्त्वा प्राप्नोति मनुजर्षभ ॥ १३.९२.२५ ॥
பணியாட்கள், ஆபரணங்கள், வயல்கள், வீடுகள், மற்றும் பிராமணருக்குத் தானமளிக்கப்பட்ட மகள் ஆகியவற்றை தானம் செய்து, மனிதர்களில் சிறந்தவனே, (மனிதன்) அடைகிறான்.
13.92.26
क्रतुभिश्चोपवासैश्च त्रिदिवं याति भारत ।
लभते च शिवं ज्ञानं फलपुष्पप्रदो नरः ॥ १३.९२.२६ ॥
யாகங்களாலும் விரதங்களாலும் பாரதா, மனிதன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்; மங்கலமான ஞானத்தையும் பெறுகிறான்; பழங்களையும் மலர்களையும் தருபவன் (இதையே பெறுகிறான்).
13.92.27
सुवर्णशृङ्गैस्तु विराजितानां ।
गवां सहस्रस्य नरः प्रदानात्।
प्राप्नोति पुण्यं दिवि देवलोक-
मित्येवमाहुर्दिवि वेदसङ्घाः ॥ १३.९२.२७ ॥
பொன் கொம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்வதால் மனிதன் சொர்க்கத்தில் புண்ணியத்தையும் தேவலோகத்தையும் அடைகிறான்—இவ்வாறு வேத சபைகள் சொர்க்கத்தில் கூறுகின்றன.
13.92.28
प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां ।
कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गीम्।
तैस्तैर्गुणैः कामदुघाऽस्य भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥ १३.९२.२८ ॥
கன்றுடன், வெண்கல கறவைப் பாத்திரமும் பொன் முனைக் கொம்புகளுமுள்ள கபிலைப் பசுவைத் தானம் செய்பவன்—அந்த பசு அவனுக்கு அந்தந்த குணங்களுடன் காமதேனுவாகி, தானம் செய்த அந்த மனிதனிடம் வருகிறது.
13.92.29
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं प्राप्य स गोप्रदानात्।
पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ १३.९२.२९ ॥
பசுவின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை பலனை கோதானத்தால் பெற்று, அவன் மகன்களையும் பேரன்களையும், ஏழாம் தலைமுறை வரை முழு குலத்தையும் மறுலோகத்தில் கடத்துகிறான்.
13.92.30
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणोत्तरीयाम्।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ १३.९२.३० ॥
தட்சிணையுடன், அழகிய தங்கக் கொம்புகளும், வெண்கலப் பால் பாத்திரமும், செல்வமாகிய மேலாடையும் கொண்ட பசுவை, எள்ளுடன் அந்தணனுக்குக் கொடுப்பவனுக்கு வசுக்களின் உலகங்கள் எளிதில் கிடைக்கின்றன.
13.92.31
स्वकर्मभिर्मानवं संनिरुद्धं ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
मंहार्णवे नौरिव वायुयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ १३.९२.३१ ॥
தன் கர்மங்களால் கட்டுண்டு, கொடிய இருளுள்ள நரகத்தில் விழும் மனிதனை, பெருங்கடலில் காற்றால் செலுத்தப்படும் படகு போல, பசுக்களின் தானம் மறுஉலகில் கடத்துகிறது.
13.92.32
यो ब्रह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति चान्नं विधिवच्च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ १३.९२.३२ ॥
எவன் அந்தணனுக்கு பிரம்மதேயமாக ஒரு கன்னியைக் கொடுக்கிறானோ, நிலதானம் செய்கிறானோ, விதிப்படி அந்தணனுக்கு அன்னம் கொடுக்கிறானோ, அவன் இந்திரனின் உலகை அடைகிறான்.
13.92.33
नैवेशिकं सर्वगुणोपपन्नं ।
ददाति वै यस्तु नरो द्विजाय।
स्वाध्यायचारित्र्यगुणान्विताय ।
तस्यापि लोकाः कुरुषूत्तरेषु ॥ १३.९२.३३ ॥
சுவாத்தியாயம், நற்பண்புகள் கொண்ட துவிஜனுக்கு எல்லா குணங்களும் நிறைந்த நைவேசிக (தகுதியான) பொருளை எவன் கொடுக்கிறானோ, அவனுக்கும் உத்தரகுருக்களின் உலகங்கள் உண்டு.
13.92.34
धुर्यप्रदानेन गवां तथा वै ।
लोकानवाप्नोति नरो वसूनाम्।
स्वर्गाय चाहुस्तु हिरण्यदानं ।
ततो विशिष्टं कनकप्रदानम् ॥ १३.९२.३४ ॥
நுகத்தாங்கும் மாடுகளையும் பசுக்களையும் கொடுப்பதால் மனிதன் வசுக்களின் உலகங்களை அடைகிறான். சொர்க்கத்திற்காக ஹிரண்யதானம் கூறப்பட்டது; ஆனால் கனகதானம் அதைவிடச் சிறந்தது.
13.92.35
छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं ।
यानं तथोपानहसम्प्रदाने।
वस्रप्रदानेन फलं सुरूपं ।
गन्धप्रदानात्सुरभिर्नरः स्यात् ॥ १३.९२.३५ ॥
குடை கொடுப்பதால் சிறந்த வீடு கிடைக்கும்; செருப்பு கொடுப்பதால் வாகனம் கிடைக்கும்; ஆடை கொடுப்பதால் அழகிய உருவம் பலனாகும்; நறுமணம் கொடுப்பதால் மனிதன் நறுமணமுள்ளவன் ஆகிறான்.
13.92.36
पुष्पोपगं वाऽथ फलोपगं वा ।
यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय।
सश्रीकमृद्धं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्ययत्नोपगतं गृहं वै ॥ १३.९२.३६ ॥
பூ அல்லது கனி தரும் மரத்தை அந்தணனுக்குத் தொட வைப்பவன், முயற்சியின்றி வந்த, செல்வமும் செழிப்பும் நிறைந்த, பல ரத்தினங்களால் நிரம்பிய வீட்டைப் பெறுகிறான்.
13.92.37
भक्ष्यान्नपानीयरसप्रदाता ।
सर्वान्समाप्नोति रसान्प्रकामम्।
प्रतिश्रयाच्छानसम्प्रदाता ।
प्राप्नोति तान्येव न संशयोऽत्र ॥ १३.९२.३७ ॥
உணவு, உணவு பானம், நீர் மற்றும் சுவைகளைக் கொடுப்பவன் அனைத்துச் சுவைகளையும் விருப்பம்போல் அடைகிறான். தங்குமிடமும் படுக்கையும் கொடுப்பவனும் அவற்றையே பெறுகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
13.92.38
स्रग्धूपगन्धाननुलेपनानि ।
स्नानानि माल्यानि च मानवो यः।
दद्याद्द्विजेभ्यः स भवेदरोग-
स्तथाऽभिरूपश्च नरेन्द्रलोके ॥ १३.९२.३८ ॥
மாலைகள், தூபம், நறுமணம், அனுலேபனங்கள், நீராட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் மலர்களை அந்தணர்களுக்குக் கொடுக்கும் மனிதன் நோயற்றவனாகவும், அரசர்களின் உலகில் அழகனாகவும் ஆவான்.
13.92.39
बीजैरशून्यं शयनैरुपेतं ।
दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय।
पुण्याभिरामं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्यधिष्ठानवरं स राजन् ॥ १३.९२.३९ ॥
அரசே! விதைகளால் நிறைந்த, படுக்கைகளுடன் கூடிய, புண்ணியத்தால் மகிழ்ச்சியூட்டும், பல ரத்தினங்கள் நிறைந்த வீட்டை அந்தணனுக்குக் கொடுக்கும் மனிதன் சிறந்த வாசஸ்தானத்தைப் பெறுகிறான்.
13.92.40
सुगन्धचित्रास्तरणोपधानं ।
दद्यान्नरो यः शयनं द्विजाय।
रूपान्वितां पक्षवतीं मनोज्ञां ।
भार्यामयत्नोपगतां लभेत्सः ॥ १३.९२.४० ॥
சுகந்தமும் வண்ண விரிப்புகளும் தலையணைகளும் கொண்ட படுக்கையை ஒரு அந்தணனுக்குத் தானம் செய்பவன், அழகும் உறவினர் ஆதரவும் கொண்ட மனம் மகிழும் மனைவியை முயற்சியின்றிப் பெறுவான்.
13.92.41
पितामहस्यानवरो वीरशायी भवेन्नरः ।
नाधिकं विद्यते यस्मादित्याहुः परमर्षयः ॥ १३.९२.४१ ॥
பிதாமகருக்கு இணையான ஒருவன் வீரர்களின் படுக்கையில் துயில்பவனாக ஆகலாம்; இதைவிட உயர்ந்தது இல்லை என்று பரம ரிஷிகள் கூறுகின்றனர்.
13.92.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रीतात्मा कुरुनन्दनः ।
नाश्रमेऽरोचयद्वासं वीरमार्गाभिकाङ्क्षया ॥ १३.९२.४२ ॥
அவருடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, மகிழ்ந்த மனமுடைய குருநந்தனன் வீரவழியின் விருப்பால் ஆசிரமத்தில் வசிப்பதை விரும்பவில்லை.
13.92.43
ततो युधिष्ठिरः प्राह पाण्डवान्पुरुषर्षभ ।
पितामहस्य यद्वाक्यं तद्वो रोचत्विति प्रभुः ॥ १३.९२.४३ ॥
பின்னர் புருஷர்களில் சிறந்தவனாகிய பிரபு யுதிஷ்டிரன் பாண்டவர்களிடம், 'பிதாமகரின் வார்த்தை உங்களுக்கு விருப்பமாக இருக்கட்டும்' என்றான்.
13.92.44
ततस्तु पाण्डवाः सर्वे द्रौपदी च यशस्विनी ।
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं बाढमित्यभ्यपूजयन् ॥ १३.९२.४४ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் அனைவரும், புகழ்மிக்க திரௌபதியும், யுதிஷ்டிரனின் அந்த வார்த்தையை 'சரி, அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஏற்று மதித்தனர்.