Mahābhārata · Adhyāya 13.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.92.1
मुह्यामीति निशम्याद्य चिन्तयानः पुनःपुनः ।
हीनां पार्थिवसिंहैस्तैः श्रीमद्भिः पृथिवीमिमाम् ॥ १३.९२.१ ॥
Ao ouvir-se dizer "estou perturbado", Yudhiṣṭhira, pensando repetidamente hoje, viu esta terra privada daqueles gloriosos reis-leões.
13.92.2
प्राप्य राज्यानि शतशो महीं जित्वाऽपि भारत ।
कोटिशः पुरुषान्हत्वा परितप्ये पितामह ॥ १३.९२.२ ॥
Embora tenha obtido centenas de reinos e conquistado a terra, ó Bhārata, tendo matado dezenas de milhões de homens, estou atormentado, ó avô.
13.92.3
का नु तासां वरस्त्रीणामवस्थाऽद्य भविष्यति ।
या हीनाः पतिभिः पुत्रैर्मातुलैर्भ्रातृभिस्तथा ॥ १३.९२.३ ॥
Qual será agora a condição daquelas excelentes mulheres, privadas de maridos, filhos, tios maternos e irmãos?
13.92.4
वयं हि तान्कुरुन्हत्वा ज्ञातींश्च सुहृदोऽपि च ।
अवाक्शीर्षाः पतिष्यामो नरके नात्रं संशयः ॥ १३.९२.४ ॥
Tendo matado aqueles kurus, parentes e amigos também, cairemos de cabeça para baixo no inferno; não há dúvida disso.
13.92.5
शरीरं योक्तुमिच्छामि तपसोग्रेण भारत ।
उपदिष्टमिहेच्छामि तत्त्वतोऽहं विशाम्पते ॥ १३.९२.५ ॥
Desejo submeter o meu corpo com ascese severa, ó Bhārata; desejo conhecer verdadeiramente o que aqui foi ensinado, ó senhor dos homens.
13.92.6
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा भीष्मो महामनाः ।
परीक्ष्य निपुणं बुद्ध्या युधिष्ठिरमभाषत ॥ १३.९२.६ ॥
Tendo ouvido aquele discurso de Yudhiṣṭhira, o magnânimo Bhīṣma, depois de examiná-lo cuidadosamente com o intelecto, falou a Yudhiṣṭhira.
13.92.7
रहस्यमद्भुतं चैव शृणु वक्ष्यामि भारत ।
या गतिः प्राप्यते वेन प्रेत्यभावे विशाम्पते ॥ १३.९२.७ ॥
Bhārata, ouve, vou revelar-te um segredo maravilhoso: o destino alcançado após a morte, ó senhor dos povos.
13.92.8
तपसा प्राप्यते स्वर्गस्तपसा प्राप्यते यशः ।
आयुःप्रकर्षो भोगाश्च लभ्यन्ते तपसा विभो ॥ १३.९२.८ ॥
O céu é alcançado pela austeridade, a fama é alcançada pela austeridade. Ó poderoso, a longa vida e os prazeres também se obtêm pela austeridade.
13.92.9
ज्ञानं विज्ञानमारोग्यं रूपं सम्पत्तथैव च ।
सौभाग्यं चैव तपसा प्राप्यते भरतर्षभ ॥ १३.९२.९ ॥
O conhecimento, o discernimento, a saúde, a beleza, a prosperidade e igualmente a boa fortuna são obtidos pela austeridade, ó touro dos Bharatas.
13.92.10
धनं प्राप्नोति तपसा मौनं ज्ञानं प्रयच्छति ।
उपभोगांस्तु दानेन ब्रह्मचर्येण जीवितम् ॥ १३.९२.१० ॥
Pela austeridade obtém-se a riqueza, o silêncio concede o conhecimento; pela dádiva, os prazeres; e pelo celibato, a longa vida.
13.92.11
अहिंसायाः फलं रूपं दीक्षाया जन्म वै कुले ।
फलमूलाशनाद्राज्यं स्वर्गः पर्णशनाद्भवेत् ॥ १३.९२.११ ॥
O fruto da não violência é a beleza; o fruto da consagração, o nascimento em família nobre. Do comer frutos e raízes vem a realeza; do comer folhas, o céu.
13.92.12
पयोभक्षो दिवं याति दानेन द्रविणाधिकः ।
गुरुशुश्रूषया विद्या नित्यश्राद्धेन सन्ततिः ॥ १३.९२.१२ ॥
Quem bebe apenas leite vai para o céu; pela dádiva torna-se mais rico em bens. Pelo serviço ao mestre vem o saber; pelos ritos diários aos antepassados, a descendência.
13.92.13
गवाढ्यः शाकदीक्षाभिः स्वर्गमाहुस्तृणाशनात् ।
स्त्रियस्त्रिषवण्सनानाद्वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् ॥ १३.९२.१३ ॥
Diz-se que o rico em vacas alcança o céu pelos votos de dieta vegetal e por comer erva; a mulher, banhando-se três vezes ao dia e bebendo o ar, obtém o fruto de um sacrifício.
13.92.14
नित्यस्नायी दीर्घजीवी सन्ध्ये तु द्वे जपन्द्विजः ।
मन्त्रं साधयतो राजन्नाकपृष्ठमनाशने ॥ १३.९२.१४ ॥
O dvija que se banha diariamente e recita nos dois crepúsculos torna-se longevo; ó rei, quem realiza a fórmula sagrada alcança o cume do céu pela abstinência de alimento.
13.92.15
स्थण्डिलेषु शयानानां गृहाणि शयनानि च ।
चीरवल्कलवासोभिर्वासांस्याभाणानि च ॥ १३.९२.१५ ॥
Para os que dormem no chão nu há casas e leitos; com vestes de casca e de trapos, também roupas e vasilhas.
13.92.16
शय्यासनानि यानानि योगयुक्ते तपोधने ।
अग्निप्रवेशे नियतं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.९२.१६ ॥
Leitos, assentos e veículos pertencem ao asceta dedicado ao yoga; quem entra no fogo é certamente honrado no mundo de Brahmā.
13.92.17
रसानां प्रतिसंहारात्सौभाग्यमिह विन्दति ।
आमिषप्रतिसंहारात्प्रजा ह्यायुष्मती भवेत् ॥ १३.९२.१७ ॥
Ao renunciar aos sabores obtém-se aqui a boa fortuna; ao renunciar à carne, o povo torna-se de fato longevo.
13.92.18
उदवासं वसेद्यस्तु स नराधिपतिर्भवेत् ।
सत्यवादी नरश्रेष्ठ दैवतैः सह मोदते ॥ १३.९२.१८ ॥
Quem habita na água torna-se senhor dos homens; ó melhor dos homens, o que fala a verdade regozija-se junto com os deuses.
13.92.19
कीर्तिर्भवति दानेन तथाऽऽरोग्यमहिंसया ।
द्विजशुश्रूषया राज्यं द्विजत्वं चापि पुष्कलम् ॥ १३.९२.१९ ॥
A fama vem pela doação, e igualmente a saúde pela não violência; pelo serviço aos dvija vêm a realeza e abundante condição de dvija.
13.92.20
पानीयस्य प्रदानेन कीर्तिर्भवति शाश्वती ।
अन्नस्य तु प्रदानेन तृप्यन्ते कामभोगतः ॥ १३.९२.२० ॥
Pela doação de água vem a fama duradoura; mas pela doação de alimento, as pessoas se saciam no gozo de seus desejos.
13.92.21
सान्त्वदः सर्वभूतानां सर्वशोकैर्विमुच्यते ।
देवशुश्रूषया राज्यं दिव्यं रूपं निगच्छति ॥ १३.९२.२१ ॥
Quem consola todos os seres liberta-se de toda aflição; pelo serviço aos deuses alcançam-se a realeza e uma forma divina.
13.92.22
दीपालोकप्रदानेन चक्षुष्मान्बुद्धिमान्भवेत् ।
प्रेक्षणीयप्रदानेन स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥ १३.९२.२२ ॥
Ao dar a luz de uma lâmpada, torna-se alguém de boa vista e sábio; ao dar coisas agradáveis e dignas de serem vistas, obtém memória e inteligência retentiva.
13.92.23
गन्धमाल्यप्रदानेन कीर्तिर्भवति पुष्कला ।
केशश्मश्रू धारंयतामग्र्या भवति सन्ततिः ॥ १३.९२.२३ ॥
Pela doação de perfume e guirlandas vem uma fama abundante; para os que usam cabelo e barba, a melhor descendência.
13.92.24
उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च पार्थिव ।
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते ॥ १३.९२.२४ ॥
Ó rei, quem, tendo praticado o jejum, a consagração e a unção, cumpre o voto por doze anos, distingue-se até acima da morada dos heróis.
13.92.25
दासीदासमलङ्कारान्क्षेत्राणि च गृहाणि च ।
ब्रह्मदेयां सुतां दत्त्वा प्राप्नोति मनुजर्षभ ॥ १३.९२.२५ ॥
Tendo dado servos e servas, adornos, campos e casas, e uma filha entregue a um brâmane, ó touro entre os homens, obtém-se (mérito).
13.92.26
क्रतुभिश्चोपवासैश्च त्रिदिवं याति भारत ।
लभते च शिवं ज्ञानं फलपुष्पप्रदो नरः ॥ १३.९२.२६ ॥
Por sacrifícios e jejuns, ó Bhārata, o homem vai ao céu e obtém conhecimento auspicioso; o homem que dá frutos e flores (também obtém isto).
13.92.27
सुवर्णशृङ्गैस्तु विराजितानां ।
गवां सहस्रस्य नरः प्रदानात्।
प्राप्नोति पुण्यं दिवि देवलोक-
मित्येवमाहुर्दिवि वेदसङ्घाः ॥ १३.९२.२७ ॥
Ao dar mil vacas adornadas com chifres de ouro, o homem obtém mérito e o mundo dos deuses no céu; assim dizem no céu as assembleias dos Vedas.
13.92.28
प्रयच्छते यः कपिलां सवत्सां ।
कांस्योपदोहां कनकाग्रशृङ्गीम्।
तैस्तैर्गुणैः कामदुघाऽस्य भूत्वा ।
नरं प्रदातारमुपैति सा गौः ॥ १३.९२.२८ ॥
Quem dá uma vaca fulva com seu bezerro, com um vaso de ordenha de bronze e chifres de pontas douradas: essa vaca, tornando-se para ele uma vaca que realiza desejos por aquelas diversas qualidades, vem até o homem que a deu.
13.92.29
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावत्फलं प्राप्य स गोप्रदानात्।
पुत्रांश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र ॥ १३.९२.२९ ॥
Tantos frutos quantos pelos há numa vaca, tantos ele obtém pela doação de uma vaca; e no outro mundo liberta seus filhos, netos e toda a família até a sétima geração.
13.92.30
सदक्षिणां काञ्चनचारुशृङ्गीं ।
कांस्योपदोहां द्रविणोत्तरीयाम्।
धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय ।
लोका वसूनां सुलभा भवन्ति ॥ १३.९२.३० ॥
Quem dá a um brâmane uma vaca com dakṣiṇā, de belos chifres dourados, com um vaso de bronze para ordenha e riqueza como manto superior, junto com gergelim, obtém facilmente os mundos dos Vasus.
13.92.31
स्वकर्मभिर्मानवं संनिरुद्धं ।
तीव्रान्धकारे नरके पतन्तम्।
मंहार्णवे नौरिव वायुयुक्ता ।
दानं गवां तारयते परत्र ॥ १३.९२.३१ ॥
Assim como um barco impulsionado pelo vento leva através do grande oceano um homem preso por suas próprias ações, caindo no inferno de densa escuridão, o dom de vacas o leva além no outro mundo.
13.92.32
यो ब्रह्मदेयां तु ददाति कन्यां ।
भूमिप्रदानं च करोति विप्रे।
ददाति चान्नं विधिवच्च यश्च ।
स लोकमाप्नोति पुरंदरस्य ॥ १३.९२.३२ ॥
Quem dá a um brâmane uma donzela como brahmadeya, faz a doação de terra e oferece alimento a um brâmane conforme a regra, alcança o mundo de Indra.
13.92.33
नैवेशिकं सर्वगुणोपपन्नं ।
ददाति वै यस्तु नरो द्विजाय।
स्वाध्यायचारित्र्यगुणान्विताय ।
तस्यापि लोकाः कुरुषूत्तरेषु ॥ १३.९२.३३ ॥
O homem que dá um presente apropriado, dotado de todas as virtudes, a um dvija dotado das virtudes do estudo e da boa conduta, também tem os mundos dos Kurus do norte.
13.92.34
धुर्यप्रदानेन गवां तथा वै ।
लोकानवाप्नोति नरो वसूनाम्।
स्वर्गाय चाहुस्तु हिरण्यदानं ।
ततो विशिष्टं कनकप्रदानम् ॥ १३.९२.३४ ॥
Dando bois de tração e vacas, o homem de fato alcança os mundos dos Vasus. Para o céu, dizem que se prescreve a doação de ouro, mas a doação de ouro refinado é mais excelente que essa.
13.92.35
छत्रप्रदानेन गृहं वरिष्ठं ।
यानं तथोपानहसम्प्रदाने।
वस्रप्रदानेन फलं सुरूपं ।
गन्धप्रदानात्सुरभिर्नरः स्यात् ॥ १३.९२.३५ ॥
Pelo dom de um guarda-sol obtém-se uma excelente morada; pelo dom de sandálias, um veículo; pelo dom de tecido, o fruto de uma bela forma; pelo dom de perfume, o homem torna-se perfumado.
13.92.36
पुष्पोपगं वाऽथ फलोपगं वा ।
यः पादपं स्पर्शयते द्विजाय।
सश्रीकमृद्धं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्ययत्नोपगतं गृहं वै ॥ १३.९२.३६ ॥
Quem faz um brâmane tocar uma árvore com flores ou frutos obtém, sem esforço, uma casa próspera, abundante e cheia de muitas joias.
13.92.37
भक्ष्यान्नपानीयरसप्रदाता ।
सर्वान्समाप्नोति रसान्प्रकामम्।
प्रतिश्रयाच्छानसम्प्रदाता ।
प्राप्नोति तान्येव न संशयोऽत्र ॥ १३.९२.३७ ॥
Quem dá alimentos, grãos, bebidas e sabores obtém todos os sabores à vontade. Quem dá abrigo e leito obtém essas mesmas coisas; não há dúvida nisso.
13.92.38
स्रग्धूपगन्धाननुलेपनानि ।
स्नानानि माल्यानि च मानवो यः।
दद्याद्द्विजेभ्यः स भवेदरोग-
स्तथाऽभिरूपश्च नरेन्द्रलोके ॥ १३.९२.३८ ॥
O homem que dá a brâmanes guirlandas, incenso, perfumes, unguentos, utensílios de banho e flores torna-se livre de doença e, no mundo dos reis, belo.
13.92.39
बीजैरशून्यं शयनैरुपेतं ।
दद्याद्गृहं यः पुरुषो द्विजाय।
पुण्याभिरामं बहुरत्नपूर्णं ।
लभत्यधिष्ठानवरं स राजन् ॥ १३.९२.३९ ॥
Ó rei, o homem que dá a um brâmane uma casa cheia de sementes, provida de leitos, agradável pelo mérito e repleta de muitas joias obtém a melhor morada.
13.92.40
सुगन्धचित्रास्तरणोपधानं ।
दद्यान्नरो यः शयनं द्विजाय।
रूपान्वितां पक्षवतीं मनोज्ञां ।
भार्यामयत्नोपगतां लभेत्सः ॥ १३.९२.४० ॥
O homem que oferece a um brâmane um leito provido de coberturas perfumadas e coloridas e de travesseiros obtém, sem esforço, uma esposa bela, com parentes que a apoiam e encantadora.
13.92.41
पितामहस्यानवरो वीरशायी भवेन्नरः ।
नाधिकं विद्यते यस्मादित्याहुः परमर्षयः ॥ १३.९२.४१ ॥
Um homem que não seja inferior ao avô pode repousar no leito dos heróis; não há nada maior do que isso, dizem os sábios supremos.
13.92.42
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रीतात्मा कुरुनन्दनः ।
नाश्रमेऽरोचयद्वासं वीरमार्गाभिकाङ्क्षया ॥ १३.९२.४२ ॥
Ao ouvir as suas palavras, o deleite dos Kurus, com o coração satisfeito, não quis morar no eremitério, desejando o caminho dos heróis.
13.92.43
ततो युधिष्ठिरः प्राह पाण्डवान्पुरुषर्षभ ।
पितामहस्य यद्वाक्यं तद्वो रोचत्विति प्रभुः ॥ १३.९२.४३ ॥
Então Yudhiṣṭhira, touro entre os homens e senhor, disse aos Pāṇḍavas: 'Que as palavras do avô vos agradem.'
13.92.44
ततस्तु पाण्डवाः सर्वे द्रौपदी च यशस्विनी ।
युधिष्ठिरस्य तद्वाक्यं बाढमित्यभ्यपूजयन् ॥ १३.९२.४४ ॥
Então todos os Pāṇḍavas e a ilustre Draupadī honraram as palavras de Yudhiṣṭhira, dizendo: 'Sim, que assim seja.'