مهابهاراتا · أدهيايا 13.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.93.1
आरामाणां तटाकानां यत्फलं कुरुपुङ्गव ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तोऽद्य भरतर्षभ ॥ १३.९३.१ ॥
يا ثور الكورو، يا ثور البهاراتا، أريد اليوم أن أسمع منك ما ثمرة البساتين والبرك.
13.93.2
सुप्रदर्शा बलवती चित्रा धातुविभूषिता ।
उपेता सर्वभूतैश्च श्रेष्ठा भूमिरिहोच्यते ॥ १३.९३.२ ॥
الأرض الجميلة المنظر، القوية، المتنوعة، المزينة بالمعادن، والحاوية لكل الكائنات، تُسمى هنا الأفضل.
13.93.3
तस्याः क्षेत्रविशेषाश्च तटाकानां च बन्धनम् ।
औदकानि च सर्वाणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ॥ १३.९३.३ ॥
سأشرح بالترتيب الحقول الخاصة لتلك الأرض، وبناء البرك، وكل ما يتعلق بالماء.
13.93.4
तटाकानां च वक्ष्यामि कृतानां चापि ये गुणाः ।
त्रिषु लोकेषु सर्वत्र पूजनीयस्तटाकवान् ॥ १३.९३.४ ॥
سأذكر فضائل البرك والمزايا الناتجة عن بنائها. في العوالم الثلاثة كلها، من كانت له بركة فهو جدير بالتبجيل.
13.93.5
अथवा मित्रसदनं मैत्रं मित्रविवर्धनम् ।
कीर्तिसंजननं श्रेष्ठं तटाकानां निवेशनम् ॥ १३.९३.५ ॥
أو إقامة البرك أفضل الأعمال: مأوى للأصدقاء، ومُنمٍّ للمودة، ومُولّد للشهرة.
13.93.6
धर्मस्यार्थस्य कामस्य फलमाहुर्मनीषिणः ।
तटाकसुकृतं देशे क्षेत्रमेकं महाश्रयम् ॥ १३.९३.६ ॥
يقول الحكماء إن ثواب البركة ثمرة الدهرما والأرتها والكاما؛ وهي في البلاد حقل واحد، ملجأ عظيم.
13.93.7
चतुर्विधानां भूतानां तटाकमुपलक्षयेत् ।
तटाकानि च सर्वाणि दिशन्ति श्रियमुत्तमाम् ॥ १३.९३.७ ॥
ينبغي اعتبار البركة ملجأً لأنواع الكائنات الأربعة، وكل البرك تمنح الازدهار الأعلى.
13.93.8
देवा मनुष्यगन्धर्वाः पितरोरगराक्षसाः ।
स्थावराणि च भूतानि संश्रयन्ति जलाशयम् ॥ १३.९३.८ ॥
تلجأ الآلهة والبشر والغاندهاربا والأسلاف والثعابين والشياطين، وكذلك الكائنات الساكنة، إلى الخزان المائي.
13.93.9
तस्मात्तांस्ते प्रवक्ष्यामि तटाके ये गुणाः स्मृताः ।
या च तत्र फलावाप्तिर्ऋषिभिः समुदाहृताः ॥ १३.९३.९ ॥
لذلك سأخبرك بالفضائل المذكورة للبركة، وبالثمرة التي تنال هناك كما أعلنها الحكماء.
13.93.10
वर्षाकाले तटाके तु सलिलं यस्य तिष्ठति ।
अग्निहोत्रफलं तस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१० ॥
يقول الحكماء إن من يبقى الماء في بركته في موسم الأمطار ينال ثمرة قربان الأغنيهوترا.
13.93.11
शरत्काले तु सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
गोसहस्रस्य स प्रेत्य लभते फलमुत्तमम् ॥ १३.९३.११ ॥
من يبقى الماء في بركته في فصل الخريف ينال بعد الموت الثمرة العليا لألف بقرة.
13.93.12
हेमन्तकाले सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
स वै बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते फलम् ॥ १३.९३.१२ ॥
من يبقى الماء في بركته في فصل الشتاء ينال حقاً ثمرة قربان كثير الهبات من الذهب.
13.93.13
यस्य वै शैशिरे काले तटाके सलिलं भवेत् ।
तस्याग्निष्टोमयज्ञस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१३ ॥
يقول الحكماء إن من يبقى في حوضه ماء في موسم البرد ينال ثمرة قربان أغنِشتوما.
13.93.14
तटाकं सुकृतं यस्य वसन्ते तु महाश्रयम् ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं स समुपाश्नुते ॥ १३.९३.१४ ॥
من كان حوضه المبني جيدًا ملاذًا عظيمًا حتى في الربيع، نال ثمرة قربان أتيراترا كاملة.
13.93.15
निदाघकाले पानीयं तटाके यस्य तिष्ठति ।
वाजिमेधफलं तस्य फलं वै मुनयो विदुः ॥ १३.९३.१५ ॥
من كان في حوضه ماء للشرب في موسم الحر، يعلم الحكماء أن له ثمرة قربان أشفاميدha.
13.93.16
स कुलं तारयेत्सर्वं यस्य खाते जलाशये ।
गावः पिबन्ति सलिलं साधवश्च नराः सदा ॥ १३.९३.१६ ॥
من كانت البرك التي حفرها تشرب منها الأبقار والأخيار والناس دائمًا، أنقذ قبيلته كلها.
13.93.17
तटाके यस्य गावस्तु पिबन्ति तृषिता जलम् ।
मृगपक्षिमनुष्याश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत ॥ १३.९३.१७ ॥
من تشرب من حوضه الأبقار العطشى والغزلان والطيور والناس، فلينل ثمرة قربان أشفاميدha.
13.93.18
यत्पिबन्ति जलं तत्र स्नायन्ते विश्रमन्ति च ।
तटाके यस्य तत्सर्वं प्रेत्यानन्त्याय कल्पते ॥ १३.९३.१८ ॥
حيث يشربون ويغتسلون ويستريحون، في حوض من يجري كل ذلك، كل ذلك بعد الموت يصبح أهلاً لثواب لا نهاية له.
13.93.19
दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र वै ।
पानीयस्य प्रदानेन प्रीतिर्भवति शाश्वती ॥ १३.९३.१९ ॥
يا بني العزيز، الماء عزيز المنال، لا سيما في العالم الآخر. وبإعطاء ماء الشرب يحصل رضا دائم.
13.93.20
तिलान्ददत पानीयं दीपान्ददत जागृत ।
ज्ञातिभिः सह मोदध्वमेतत्प्रेत्य सुदुर्लभम् ॥ १३.९३.२० ॥
أعطِ السمسم، وأعطِ الماء، وأعطِ المصابيح؛ وكن يقظًا. افرح مع ذويك، فهذا عزيز جدًا في العالم الآخر.
13.93.21
सर्वदानैर्गुरुतरं सर्वदानैर्विशिष्यते ।
पानीयं नरशार्दूल तस्माद्दातव्यमेव हि ॥ १३.९३.२१ ॥
يا نمر الرجال، ماء الشرب يفوق جميع الصدقات ويتميز عليها. فلذلك ينبغي حقًا أن يُعطى الماء.
13.93.22
एवमेतत्तटाकस्य कीर्तितं फलमुत्तमम् ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि वृक्षाणामवरोपणम् ॥ १३.९३.२२ ॥
هكذا بُيّن الثمر الأسمى للبِركة. وسأبيّن بعد ذلك غرس الأشجار.
13.93.23
स्थावराणां च भूतानां जातयः षट् प्रकीर्तिताः ।
वृक्षगुल्मलतावल्ल्यस्त्वक्सारास्तृणजातयः ॥ १३.९३.२३ ॥
وقد بُيّنت ستة أصناف من الكائنات الساكنة: الأشجار، والشجيرات، والنباتات المتسلقة، والكروم، والنباتات ذات اللب، وأنواع الأعشاب.
13.93.24
एता जात्यस्तु वृक्षाणां तेषां रोपे गुणास्त्विमे ।
कीर्तिश्च मानुषे लोके प्रेत्य चैव फलं शुभम् ॥ १३.९३.२४ ॥
هذه أنواع الأشجار. ومزايا غرسها هي: الشهرة في العالم البشري، وفي العالم الآخر ثمرٌ مبارك أيضًا.
13.93.25
लभते नाम लोके च पितृभिश्च महीयते ।
देवलोके गतस्यापि नाम तस्य न नश्यति ॥ १३.९३.२५ ॥
ينال اسمًا في العالم ويُكرَّم من الأسلاف. وحتى بعد أن يذهب إلى عالم الآلهة، لا يفنى اسمه.
13.93.26
अतीतानागते चोभे पितृवंशं च भारत ।
तारयेद्वृक्षरोपी च तस्माद्वृक्षांश्च रोपयेत् ॥ १३.९३.२६ ॥
يا بهاراتا، إن من يغرس الأشجار ينقذ سلالة الأسلاف الماضية والمستقبلية. لذلك ينبغي غرس الأشجار.
13.93.27
तस्य पुत्रा भवन्त्येते पादपा नात्र संशयः ।
परलोकगतः स्वर्गं लोकांश्चाप्नोति सोऽव्ययान् ॥ १३.९३.२७ ॥
لا ريب أن هذه الأشجار تصير أبناءه. وحين يمضي إلى العالم الآخر، يبلغ السماء والعوالم الخالدة.
13.93.28
पुष्णैः सुरगणान्वृक्षाः फलैश्चापि तथा पितॄन् ।
धायया चातिथिं तात पूजयन्ति महीरुहः ॥ १३.९३.२८ ॥
يا عزيزي، تكرم الأشجار جموع الآلهة بأزهارها، والأسلاف بثمارها، والضيف بظلها.
13.93.29
किन्नरोरगरक्षांसि देवगन्धर्वमानवाः ।
तथा ऋषिगणाश्चैव संश्रयन्ति महीरुहान् ॥ १३.९३.२९ ॥
الكينّارا والأفاعي والراكشاسا والآلهة والغاندهارفا والبشر، وكذلك جموع الحكماء، جميعهم يلجأون إلى الأشجار.
13.93.30
पुष्पिताः फलवन्तश्च तर्पयन्तीह मानवान् ।
वृक्षदं पुत्रवद्वृक्षास्तारयन्ति परत्र तु ॥ १३.९३.३० ॥
الأشجار المزهرة المثمرة تُرضي البشر هنا، وتنقذ في العالم الآخر من غرسها كأنه ابن لها.
13.93.31
तस्मात्तटाके सद्वृक्षा रोप्याः श्रेयोर्थिना सदा ।
पुत्रवत्परिपाल्याश्च पुत्रास्ते धर्मतः स्मृताः ॥ १३.९३.३१ ॥
فلذلك ينبغي لمن يطلب الخير أن يغرس دائمًا أشجارًا طيبة على ضفاف البركة، وأن يرعاها كما يرعى الأبناء، لأنها بحسب الدهرما تُعدّ أبناءً.
13.93.32
तटाककृद्वृक्षरोपी इष्टयज्ञश्च यो द्विजः ।
एते स्वर्गे महीयन्ते ये चान्ये सत्यवादिनः ॥ १३.९३.३२ ॥
إن الدفيجا الذي يحفر بركة ويغرس الأشجار ويقيم القرابين المرغوبة، وغيرهم من صادقي القول، يُكرَمون في السماء.
13.93.33
तस्मात्तटाकं कुर्वीत आरामांश्चैव रोपयेत् ।
यजेच्च विविधैर्यज्ञैः सत्यं च सततं वदेत् ॥ १३.९३.३३ ॥
فلذلك ينبغي أن يُحفَر بركة وأن تُغرس بساتين أيضًا؛ وينبغي أن يُعبد بالقرابين المتنوعة، وأن يقول الصدق دائمًا.