மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.93.1
आरामाणां तटाकानां यत्फलं कुरुपुङ्गव ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तोऽद्य भरतर्षभ ॥ १३.९३.१ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரே, பரதர்களில் காளையே, சோலைகளுக்கும் குளங்களுக்கும் உள்ள பலனை இன்று உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.93.2
सुप्रदर्शा बलवती चित्रा धातुविभूषिता ।
उपेता सर्वभूतैश्च श्रेष्ठा भूमिरिहोच्यते ॥ १३.९३.२ ॥
காண்பதற்கு அழகியதும், வலிமையானதும், பல வண்ணமுடையதும், தாதுக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், எல்லா உயிர்களுடனும் கூடியதுமான நிலமே இங்கு சிறந்ததெனக் கூறப்படுகிறது.
13.93.3
तस्याः क्षेत्रविशेषाश्च तटाकानां च बन्धनम् ।
औदकानि च सर्वाणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ॥ १३.९३.३ ॥
அந்நிலத்தின் சிறப்பு வயல்களையும், குளங்கள் கட்டுவதையும், நீர் சார்ந்த அனைத்தையும் முறையாக எடுத்துரைப்பேன்.
13.93.4
तटाकानां च वक्ष्यामि कृतानां चापि ये गुणाः ।
त्रिषु लोकेषु सर्वत्र पूजनीयस्तटाकवान् ॥ १३.९३.४ ॥
குளங்களின் நற்பண்புகளையும், அவற்றைக் கட்டுவதன் பலன்களையும் கூறுவேன். மூன்று உலகங்களிலும் எங்கும் குளமுடையவர் போற்றத்தக்கவர்.
13.93.5
अथवा मित्रसदनं मैत्रं मित्रविवर्धनम् ।
कीर्तिसंजननं श्रेष्ठं तटाकानां निवेशनम् ॥ १३.९३.५ ॥
அல்லது குளங்களை அமைப்பது நண்பர்களின் இல்லமாகி, நட்பை வளர்த்து, புகழை உண்டாக்கும் சிறந்ததாகும்.
13.93.6
धर्मस्यार्थस्य कामस्य फलमाहुर्मनीषिणः ।
तटाकसुकृतं देशे क्षेत्रमेकं महाश्रयम् ॥ १३.९३.६ ॥
ஞானிகள் கூறுவர்: குளம் அமைக்கும் புண்ணியம் தர்மம், பொருள், காமம் ஆகியவற்றின் பலன்; நாட்டில் அது ஒரே பெரும் புகலிடமான நிலம்.
13.93.7
चतुर्विधानां भूतानां तटाकमुपलक्षयेत् ।
तटाकानि च सर्वाणि दिशन्ति श्रियमुत्तमाम् ॥ १३.९३.७ ॥
நான்கு வகை உயிரினங்களுக்கும் குளத்தையே புகலிடமாகக் கருத வேண்டும். எல்லாக் குளங்களும் உயர்ந்த செல்வத்தை அளிக்கின்றன.
13.93.8
देवा मनुष्यगन्धर्वाः पितरोरगराक्षसाः ।
स्थावराणि च भूतानि संश्रयन्ति जलाशयम् ॥ १३.९३.८ ॥
தேவர்களும், மனிதர்களும், கந்தர்வர்களும், பிதிரர்களும், நாகர்களும், அரக்கர்களும், அசையாத உயிரினங்களும் நீர்நிலையைப் புகலிடமாகக் கொள்கின்றன.
13.93.9
तस्मात्तांस्ते प्रवक्ष्यामि तटाके ये गुणाः स्मृताः ।
या च तत्र फलावाप्तिर्ऋषिभिः समुदाहृताः ॥ १३.९३.९ ॥
ஆகவே குளத்தில் நினைவுகூரப்பட்ட நற்குணங்களையும், அங்கு முனிவர்களால் சொல்லப்பட்ட பலன் கிடைப்பதையும் உனக்கு நான் கூறுவேன்.
13.93.10
वर्षाकाले तटाके तु सलिलं यस्य तिष्ठति ।
अग्निहोत्रफलं तस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१० ॥
மழைக்காலத்தில் யாருடைய குளத்தில் நீர் நிற்கிறதோ, அவருக்கு அக்னிஹோத்ரத்தின் பலன் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
13.93.11
शरत्काले तु सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
गोसहस्रस्य स प्रेत्य लभते फलमुत्तमम् ॥ १३.९३.११ ॥
இலையுதிர்காலத்தில் யாருடைய குளத்தில் நீர் நிற்கிறதோ, அவர் இறந்த பின் ஆயிரம் பசுக்களின் உயர்ந்த பலனைப் பெறுகிறார்.
13.93.12
हेमन्तकाले सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
स वै बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते फलम् ॥ १३.९३.१२ ॥
முன்பனிக்காலத்தில் யாருடைய குளத்தில் நீர் நிற்கிறதோ, அவர் நிச்சயமாகப் பல பொன் தானங்கள் கொண்ட யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறார்.
13.93.13
यस्य वै शैशिरे काले तटाके सलिलं भवेत् ।
तस्याग्निष्टोमयज्ञस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१३ ॥
யாருடைய குளத்தில் பனிக்காலத்தில் நீர் இருக்கிறதோ, அவருக்கு அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
13.93.14
तटाकं सुकृतं यस्य वसन्ते तु महाश्रयम् ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं स समुपाश्नुते ॥ १३.९३.१४ ॥
வசந்த காலத்திலும் பெரும் புகலிடமாக இருக்கும் நன்கு அமைக்கப்பட்ட குளம் யாருடையதோ, அவர் அதிராத்ர யாகத்தின் பலனை அடைகிறார்.
13.93.15
निदाघकाले पानीयं तटाके यस्य तिष्ठति ।
वाजिमेधफलं तस्य फलं वै मुनयो विदुः ॥ १३.९३.१५ ॥
கோடைக் காலத்திலும் குடிநீர் யாருடைய குளத்தில் இருக்கிறதோ, அவருக்கு அசுவமேத யாகத்தின் பலன் என்று முனிவர்கள் அறிவர்.
13.93.16
स कुलं तारयेत्सर्वं यस्य खाते जलाशये ।
गावः पिबन्ति सलिलं साधवश्च नराः सदा ॥ १३.९३.१६ ॥
யாருடைய தோண்டிய நீர்நிலையில் பசுக்களும் நல்லோரும் எப்போதும் நீர் அருந்துகின்றனரோ, அவர் தன் முழு குலத்தையும் கரையேற்றுவார்.
13.93.17
तटाके यस्य गावस्तु पिबन्ति तृषिता जलम् ।
मृगपक्षिमनुष्याश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत ॥ १३.९३.१७ ॥
யாருடைய குளத்தில் தாகத்தால் பசுக்களும், மான்களும், பறவைகளும், மனிதர்களும் நீர் அருந்துகின்றனரோ, அவருக்கு அசுவமேத பலன் கிடைக்கும்.
13.93.18
यत्पिबन्ति जलं तत्र स्नायन्ते विश्रमन्ति च ।
तटाके यस्य तत्सर्वं प्रेत्यानन्त्याय कल्पते ॥ १३.९३.१८ ॥
அங்கே நீர் அருந்துகின்றனர், குளிக்கின்றனர், ஓய்வெடுக்கின்றனர்; யாருடைய குளத்தில் இவை அனைத்தும் நிகழ்கின்றனவோ, அவை எல்லாம் மரணத்திற்குப் பின் அளவற்ற பலனுக்குத் தகுதியாகின்றன.
13.93.19
दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र वै ।
पानीयस्य प्रदानेन प्रीतिर्भवति शाश्वती ॥ १३.९३.१९ ॥
அன்பு மகனே, நீர் அரியது; குறிப்பாக மறுலோகத்தில். குடிநீர் தானத்தால் நிலையான மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.
13.93.20
तिलान्ददत पानीयं दीपान्ददत जागृत ।
ज्ञातिभिः सह मोदध्वमेतत्प्रेत्य सुदुर्लभम् ॥ १३.९३.२० ॥
எள் கொடு, நீர் கொடு, விளக்குகள் கொடு; விழித்திரு. உறவினருடன் மகிழ்ச்சி கொள்; மறுலோகத்தில் இது மிக அரியது.
13.93.21
सर्वदानैर्गुरुतरं सर्वदानैर्विशिष्यते ।
पानीयं नरशार्दूल तस्माद्दातव्यमेव हि ॥ १३.९३.२१ ॥
மனிதர்களில் புலியே, குடிநீர் எல்லா தானங்களைக் காட்டிலும் மேலானது; எல்லா தானங்களையும் விஞ்சுகிறது. ஆகவே நீரை அவசியம் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.93.22
एवमेतत्तटाकस्य कीर्तितं फलमुत्तमम् ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि वृक्षाणामवरोपणम् ॥ १३.९३.२२ ॥
குளத்தின் இந்த உயர்ந்த பலன் இவ்வாறு கூறப்பட்டது. இனி மரங்களை நடுவது பற்றிச் சொல்வேன்.
13.93.23
स्थावराणां च भूतानां जातयः षट् प्रकीर्तिताः ।
वृक्षगुल्मलतावल्ल्यस्त्वक्सारास्तृणजातयः ॥ १३.९३.२३ ॥
அசையாத உயிரினங்களில் ஆறு வகைகள் கூறப்பட்டுள்ளன: மரம், புதர், கொடி, வல்லி, தோல்சாரம் மற்றும் புல் வகைகள்.
13.93.24
एता जात्यस्तु वृक्षाणां तेषां रोपे गुणास्त्विमे ।
कीर्तिश्च मानुषे लोके प्रेत्य चैव फलं शुभम् ॥ १३.९३.२४ ॥
இவை மரங்களின் வகைகள்; அவற்றை நடுவதின் இந்தப் பயன்கள்: மனித உலகில் புகழும், மறுலோகத்தில் நல்ல பலனும்.
13.93.25
लभते नाम लोके च पितृभिश्च महीयते ।
देवलोके गतस्यापि नाम तस्य न नश्यति ॥ १३.९३.२५ ॥
அவன் உலகில் பெயரைப் பெறுகிறான்; முன்னோர்களாலும் மதிக்கப்படுகிறான். தேவலோகம் சென்றாலும் அவனுடைய பெயர் அழிவதில்லை.
13.93.26
अतीतानागते चोभे पितृवंशं च भारत ।
तारयेद्वृक्षरोपी च तस्माद्वृक्षांश्च रोपयेत् ॥ १३.९३.२६ ॥
பாரதா, மரம் நடுபவன் கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் உள்ள முன்னோர் வம்சம் இரண்டையும் கடைத்தேற்றுகிறான். ஆகவே மரங்களை நட வேண்டும்.
13.93.27
तस्य पुत्रा भवन्त्येते पादपा नात्र संशयः ।
परलोकगतः स्वर्गं लोकांश्चाप्नोति सोऽव्ययान् ॥ १३.९३.२७ ॥
இதில் ஐயமில்லை; இந்த மரங்களே அவனுடைய புதல்வர்களாகின்றன. மறுலகம் சென்றவன் சொர்க்கத்தையும் அழியாத உலகங்களையும் அடைகிறான்.
13.93.28
पुष्णैः सुरगणान्वृक्षाः फलैश्चापि तथा पितॄन् ।
धायया चातिथिं तात पूजयन्ति महीरुहः ॥ १३.९३.२८ ॥
அன்பனே, மரங்கள் தங்கள் மலர்களால் தேவர் கூட்டத்தையும், கனிகளால் முன்னோர்களையும், நிழலால் விருந்தினரையும் போற்றுகின்றன.
13.93.29
किन्नरोरगरक्षांसि देवगन्धर्वमानवाः ।
तथा ऋषिगणाश्चैव संश्रयन्ति महीरुहान् ॥ १३.९३.२९ ॥
கின்னரர், நாகர், ராக்ஷசர், தேவர், கந்தர்வர், மனிதர்கள், அதுபோல் ரிஷிக் கூட்டங்களும் மரங்களையே அடைக்கலமாகக் கொள்கின்றனர்.
13.93.30
पुष्पिताः फलवन्तश्च तर्पयन्तीह मानवान् ।
वृक्षदं पुत्रवद्वृक्षास्तारयन्ति परत्र तु ॥ १३.९३.३० ॥
பூத்தும் கனி தாங்கியும் உள்ள மரங்கள் இங்கு மனிதர்களை மகிழ்விக்கின்றன. மரம் நட்டவனை மறுலகில் புதல்வரைப் போல் அவை கடைத்தேற்றுகின்றன.
13.93.31
तस्मात्तटाके सद्वृक्षा रोप्याः श्रेयोर्थिना सदा ।
पुत्रवत्परिपाल्याश्च पुत्रास्ते धर्मतः स्मृताः ॥ १३.९३.३१ ॥
ஆகையால் நன்மையை விரும்புபவன் எப்போதும் குளத்தின் கரையில் நல்ல மரங்களை நட வேண்டும்; அவற்றை மகன்களைப் போலப் பாதுகாக்க வேண்டும், ஏனெனில் தர்மத்தின்படி அவை மகன்களாகக் கருதப்படுகின்றன.
13.93.32
तटाककृद्वृक्षरोपी इष्टयज्ञश्च यो द्विजः ।
एते स्वर्गे महीयन्ते ये चान्ये सत्यवादिनः ॥ १३.९३.३२ ॥
குளம் அமைப்பவனும், மரங்கள் நடுபவனும், இஷ்ட யாகங்களைச் செய்யும் துவிஜனும், மற்றும் உண்மை பேசும் மற்றவர்களும் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்கள்.
13.93.33
तस्मात्तटाकं कुर्वीत आरामांश्चैव रोपयेत् ।
यजेच्च विविधैर्यज्ञैः सत्यं च सततं वदेत् ॥ १३.९३.३३ ॥
ஆகையால் குளம் அமைக்க வேண்டும், சோலைகளையும் நட வேண்டும்; பலவகை யாகங்களால் யஜிக்க வேண்டும், எப்போதும் உண்மையே பேச வேண்டும்.