Mahābhārata · Adhyāya 13.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.93.1
आरामाणां तटाकानां यत्फलं कुरुपुङ्गव ।
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तोऽद्य भरतर्षभ ॥ १३.९३.१ ॥
Ó touro dos Kurus, ó touro dos Bhāratas, desejo ouvir de ti hoje qual é o fruto dos jardins de prazer e dos tanques.
13.93.2
सुप्रदर्शा बलवती चित्रा धातुविभूषिता ।
उपेता सर्वभूतैश्च श्रेष्ठा भूमिरिहोच्यते ॥ १३.९३.२ ॥
Uma terra agradável de ver, firme, variada, adornada de minerais e dotada de todos os seres é aqui chamada a melhor.
13.93.3
तस्याः क्षेत्रविशेषाश्च तटाकानां च बन्धनम् ।
औदकानि च सर्वाणि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ॥ १३.९३.३ ॥
Explicarei por ordem os campos especiais dessa terra, a construção dos tanques e tudo o que diz respeito à água.
13.93.4
तटाकानां च वक्ष्यामि कृतानां चापि ये गुणाः ।
त्रिषु लोकेषु सर्वत्र पूजनीयस्तटाकवान् ॥ १३.९३.४ ॥
Direi as qualidades dos tanques e os méritos de os construir. Nos três mundos, quem possui um tanque é digno de honra.
13.93.5
अथवा मित्रसदनं मैत्रं मित्रविवर्धनम् ।
कीर्तिसंजननं श्रेष्ठं तटाकानां निवेशनम् ॥ १३.९३.५ ॥
Ou, ainda, o estabelecimento de tanques é o supremo: morada de amigos, promotor da amizade, gerador de fama.
13.93.6
धर्मस्यार्थस्य कामस्य फलमाहुर्मनीषिणः ।
तटाकसुकृतं देशे क्षेत्रमेकं महाश्रयम् ॥ १३.९३.६ ॥
Os sábios dizem que o mérito de um tanque é o fruto do dharma, do artha e do kāma; na terra, é um único campo, grande refúgio.
13.93.7
चतुर्विधानां भूतानां तटाकमुपलक्षयेत् ।
तटाकानि च सर्वाणि दिशन्ति श्रियमुत्तमाम् ॥ १३.९३.७ ॥
Deve-se considerar o tanque como refúgio dos quatro tipos de seres; e todos os tanques concedem a prosperidade suprema.
13.93.8
देवा मनुष्यगन्धर्वाः पितरोरगराक्षसाः ।
स्थावराणि च भूतानि संश्रयन्ति जलाशयम् ॥ १३.९३.८ ॥
Deuses, humanos, gandharvas, antepassados, serpentes e demônios, e também os seres imóveis, buscam refúgio no reservatório de água.
13.93.9
तस्मात्तांस्ते प्रवक्ष्यामि तटाके ये गुणाः स्मृताः ।
या च तत्र फलावाप्तिर्ऋषिभिः समुदाहृताः ॥ १३.९३.९ ॥
Portanto, dir-te-ei as virtudes registradas do tanque e o fruto ali alcançado, conforme declarado pelos sábios.
13.93.10
वर्षाकाले तटाके तु सलिलं यस्य तिष्ठति ।
अग्निहोत्रफलं तस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१० ॥
Os sábios dizem que aquele cujo tanque retém água na estação chuvosa obtém o fruto do sacrifício agnihotra.
13.93.11
शरत्काले तु सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
गोसहस्रस्य स प्रेत्य लभते फलमुत्तमम् ॥ १३.९३.११ ॥
Aquele cujo tanque retém água na estação do outono obtém, após a morte, o fruto supremo de mil vacas.
13.93.12
हेमन्तकाले सलिलं तटाके यस्य तिष्ठति ।
स वै बहुसुवर्णस्य यज्ञस्य लभते फलम् ॥ १३.९३.१२ ॥
Aquele cujo tanque retém água na estação do inverno obtém, de fato, o fruto de um sacrifício com muitas doações de ouro.
13.93.13
यस्य वै शैशिरे काले तटाके सलिलं भवेत् ।
तस्याग्निष्टोमयज्ञस्य फलमाहुर्मनीषिणः ॥ १३.९३.१३ ॥
Daquele cujo tanque tem água na estação fria, dizem os sábios, é o fruto do sacrifício Agniṣṭoma.
13.93.14
तटाकं सुकृतं यस्य वसन्ते तु महाश्रयम् ।
अतिरात्रस्य यज्ञस्य फलं स समुपाश्नुते ॥ १३.९३.१४ ॥
Aquele cujo bem construído tanque é grande refúgio mesmo na primavera, obtém plenamente o fruto do sacrifício Atirātra.
13.93.15
निदाघकाले पानीयं तटाके यस्य तिष्ठति ।
वाजिमेधफलं तस्य फलं वै मुनयो विदुः ॥ १३.९३.१५ ॥
Aquele em cujo tanque há água potável na estação quente, sabem os sábios, tem o fruto do sacrifício Aśvamedha.
13.93.16
स कुलं तारयेत्सर्वं यस्य खाते जलाशये ।
गावः पिबन्ति सलिलं साधवश्च नराः सदा ॥ १३.९३.१६ ॥
Aquele cujo tanque escavado é sempre bebido pelas vacas, pelos bons e pelos homens, salva toda a sua família.
13.93.17
तटाके यस्य गावस्तु पिबन्ति तृषिता जलम् ।
मृगपक्षिमनुष्याश्च सोऽश्वमेधफलं लभेत ॥ १३.९३.१७ ॥
Aquele em cujo tanque bebem as vacas sedentas, os veados, as aves e os homens, obtenha o fruto do sacrifício Aśvamedha.
13.93.18
यत्पिबन्ति जलं तत्र स्नायन्ते विश्रमन्ति च ।
तटाके यस्य तत्सर्वं प्रेत्यानन्त्याय कल्पते ॥ १३.९३.१८ ॥
Onde bebem, se banham e descansam, no tanque de quem tudo isso acontece, tudo isso após a morte torna-se digno de recompensa infinita.
13.93.19
दुर्लभं सलिलं तात विशेषेण परत्र वै ।
पानीयस्य प्रदानेन प्रीतिर्भवति शाश्वती ॥ १३.९३.१९ ॥
Querido filho, a água é difícil de obter, especialmente no outro mundo. Pela doação de água potável surge uma satisfação duradoura.
13.93.20
तिलान्ददत पानीयं दीपान्ददत जागृत ।
ज्ञातिभिः सह मोदध्वमेतत्प्रेत्य सुदुर्लभम् ॥ १३.९३.२० ॥
Dá gergelim, dá água, dá lâmpadas; permanece acordado. Alegra-te com os teus parentes, pois isto é extremamente difícil de obter no outro mundo.
13.93.21
सर्वदानैर्गुरुतरं सर्वदानैर्विशिष्यते ।
पानीयं नरशार्दूल तस्माद्दातव्यमेव हि ॥ १३.९३.२१ ॥
Tigre entre os homens, a água potável supera todas as dádivas e sobressai sobre cada uma. Portanto, a água deve certamente ser dada.
13.93.22
एवमेतत्तटाकस्य कीर्तितं फलमुत्तमम् ।
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि वृक्षाणामवरोपणम् ॥ १३.९३.२२ ॥
Assim foi declarado o fruto supremo de um reservatório. Daqui em diante explicarei o plantio de árvores.
13.93.23
स्थावराणां च भूतानां जातयः षट् प्रकीर्तिताः ।
वृक्षगुल्मलतावल्ल्यस्त्वक्सारास्तृणजातयः ॥ १३.९३.२३ ॥
Foram declaradas seis classes de seres imóveis: árvores, arbustos, trepadeiras, videiras, plantas de medula e tipos de capim.
13.93.24
एता जात्यस्तु वृक्षाणां तेषां रोपे गुणास्त्विमे ।
कीर्तिश्च मानुषे लोके प्रेत्य चैव फलं शुभम् ॥ १३.९३.२४ ॥
Estas são as espécies de árvores. Os méritos de plantá-las são estes: fama no mundo humano e, no outro mundo, também um fruto auspicioso.
13.93.25
लभते नाम लोके च पितृभिश्च महीयते ।
देवलोके गतस्यापि नाम तस्य न नश्यति ॥ १३.९३.२५ ॥
Ele obtém um nome no mundo e é honrado pelos antepassados. Mesmo tendo ido ao mundo dos deuses, seu nome não perece.
13.93.26
अतीतानागते चोभे पितृवंशं च भारत ।
तारयेद्वृक्षरोपी च तस्माद्वृक्षांश्च रोपयेत् ॥ १३.९३.२६ ॥
Ó Bhārata, quem planta árvores salva a linhagem dos antepassados, tanto a passada quanto a futura. Por isso devem-se plantar árvores.
13.93.27
तस्य पुत्रा भवन्त्येते पादपा नात्र संशयः ।
परलोकगतः स्वर्गं लोकांश्चाप्नोति सोऽव्ययान् ॥ १३.९३.२७ ॥
Sem dúvida, estas árvores se tornam seus filhos. Tendo partido para o outro mundo, ele alcança o céu e os mundos imperecíveis.
13.93.28
पुष्णैः सुरगणान्वृक्षाः फलैश्चापि तथा पितॄन् ।
धायया चातिथिं तात पूजयन्ति महीरुहः ॥ १३.९३.२८ ॥
Querido, as árvores honram as hostes dos deuses com suas flores, os antepassados com seus frutos e o hóspede com sua sombra.
13.93.29
किन्नरोरगरक्षांसि देवगन्धर्वमानवाः ।
तथा ऋषिगणाश्चैव संश्रयन्ति महीरुहान् ॥ १३.९३.२९ ॥
Kinnaras, serpentes, rākṣasas, deuses, gandharvas e humanos, e igualmente as hostes de sábios, todos se refugiam nas árvores.
13.93.30
पुष्पिताः फलवन्तश्च तर्पयन्तीह मानवान् ।
वृक्षदं पुत्रवद्वृक्षास्तारयन्ति परत्र तु ॥ १३.९३.३० ॥
Floridas e frutíferas, as árvores aqui satisfazem os homens; e as árvores salvam no outro mundo quem as plantou, como se fosse um filho.
13.93.31
तस्मात्तटाके सद्वृक्षा रोप्याः श्रेयोर्थिना सदा ।
पुत्रवत्परिपाल्याश्च पुत्रास्ते धर्मतः स्मृताः ॥ १३.९३.३१ ॥
Portanto, quem busca o bem deve sempre plantar boas árvores junto a um lago e cuidá-las como filhos, pois segundo o dharma são lembradas como filhos.
13.93.32
तटाककृद्वृक्षरोपी इष्टयज्ञश्च यो द्विजः ।
एते स्वर्गे महीयन्ते ये चान्ये सत्यवादिनः ॥ १३.९३.३२ ॥
O dvija que faz um lago, planta árvores e realiza sacrifícios desejados, e os outros que dizem a verdade, são honrados no céu.
13.93.33
तस्मात्तटाकं कुर्वीत आरामांश्चैव रोपयेत् ।
यजेच्च विविधैर्यज्ञैः सत्यं च सततं वदेत् ॥ १३.९३.३३ ॥
Portanto, deve-se construir um lago e também plantar jardins; deve-se venerar com diversos sacrifícios e sempre falar a verdade.