Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.107

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

14.107.1

इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥

ದೇವ, ಹಿಂಸೆ ಮಾಡದೆಯೇ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತತ್ತ್ವತಃ ಹೇಳಬೇಕು.

14.107.2

ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥

ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ತಾನೇ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕರೆದು, ಜೀವನೋಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಕೃಶನಾದವನಿಗೆ ನಂತರ 'ಏನೂ ಇಲ್ಲ' ಎನ್ನುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

14.107.3

मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥

ಭಾರತ, ಇಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾಗಿರುವ, ವೇದ ಕಲಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

14.107.4

आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಪದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

14.107.5

गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥

ಭೂಪತಿಯೇ, ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಗೋಸಮೂಹಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

14.107.6

यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥

ಪ್ರಚಲಿತ ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಮುನಿಗಳು ಸಮ್ಯಕ್ ರಚಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ದೂಷಿಸುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

14.107.7

चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನ, ಕುಂಟನ ಅಥವಾ ಮೂಢನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

14.107.8

गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥

ಗುರುವನ್ನು 'ನೀನು' ಎಂದು ಕರೆದು, 'ಹುಂ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಮೂಢನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

14.107.9

क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥

ಕೋಪ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ, ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಬೆದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸೇರದವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

14.107.10

यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥

ಬಡವನ ಬಳಿ ಇರುವ ಅಲ್ಪ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅವನು ದುರವಸ್ಥೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆಯೋ ಅಂತಹ ಅವನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

14.107.11

सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥

ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಾನ ವಿಶಿಷ್ಟವೋ, ಯಾರ ಅನ್ನ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲವೋ ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು, ಸುರೋತ್ತಮನೇ, ಹೇಳು.

14.107.12

अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥

ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳು ಅನ್ನವನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ನದಾನಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ದಾನ ಇದುವರೆಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

14.107.13

अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವು ಬಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ. ರಾಜನೇ, ತಿನ್ನಬಾರದ ಅನ್ನದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿ.

14.107.14

दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥

ದೀಕ್ಷಿತ, ಲೋಭಿ, ಕೋಪಗೊಂಡವ, ಅವಮಾನಿತ, ಶಪಿತ, ಷಂಡ, ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಭಾಗಿಸುವವನ ಅನ್ನ.

14.107.15

चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥

ವೈದ್ಯ, ದೂತ, ಎಂಜಲು ತಿನ್ನುವವನು, ಉಗ್ರನ ಅನ್ನ, ಸೂತಕದವನ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರನ ಎಂಜಲು.

14.107.16

द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥

ಶತ್ರುವಿನ ಅನ್ನ ತಿನ್ನಬಾರದು; ಪತಿತನ ಅನ್ನ, ಕೇಳಿದಂತೆ; ಅಂತೆಯೇ ಚಾಡಿಕೋರನ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮಾರುವವನ ಅನ್ನ.

14.107.17

शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥

ನಟನ ಅನ್ನ, ನೇಕಾರನ ಅನ್ನ, ಕೃತಘ್ನನ ಅನ್ನ, ಅಂಬಷ್ಠರ ಮತ್ತು ನಿಷಾದರ ಅನ್ನ, ರಂಗದ ಮೇಲೆ ನಟಿಸುವವನ ಅನ್ನ.

14.107.18

सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥

ಸುವರ್ಣಕಾರನ ಅನ್ನ, ಬುಟ್ಟಿ ಹೆಣೆಯುವವನ ಅನ್ನ, ಶಸ್ತ್ರ ಮಾರುವವನ ಅನ್ನ, ಸೂತರ ಅನ್ನ, ಮದ್ಯ ಮಾರುವವರ ಅನ್ನ, ವೈದ್ಯನ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಅಗಸನ ಅನ್ನ.

14.107.19

स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥

ಸ್ತ್ರೀವಶನಾದವನ, ಕ್ರೂರಿಯ, ಎಮ್ಮೆ ಕಾಯುವವನ, ಅಶೌಚ ಅವಧಿ ಪೂರೈಸದವರ, ಪ್ರೇತಗಳ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆಯರ ಅನ್ನವೂ (ನಿಷಿದ್ಧ).

14.107.20

बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥

ಬಂದಿ, ಜೂಜುಗಾರ, ಜೂಜಿನ ಪರಿಣತರು, ಪರಿವಿತ್ತ, ಪರಿವೇತ್ತನ ಅನ್ನವೂ (ನಿಷಿದ್ಧ).

14.107.21

यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥

ಅಗ್ರದಿಧಿಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದಿಧಿಷೂಪತಿ — ಆ ಇಬ್ಬರ ಅನ್ನವನ್ನೂ, ರಾಜರ ಅನ್ನವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

14.107.22

राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥

ರಾಜನ ಅನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು, ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು, ಸ್ವರ್ಣಕಾರನ ಅನ್ನ ಆಯುಸ್ಸನ್ನು, ಚರ್ಮ ಕತ್ತರಿಸುವವನ ಅನ್ನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತದೆ.

14.107.23

गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥

ಗಣಾನ್ನ ಮತ್ತು ಗಣಿಕೆಯ ಅನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ವೈದ್ಯನ ಅನ್ನ ಕೀವು, ವೃಷಲೀಪತಿಯ ಅನ್ನ ಶುಕ್ಲ.

14.107.24

विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥

ಬಡ್ಡಿವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಅನ್ನ ಮಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು ಅವರ ಚರ್ಮ, ಮೂಳೆ, ರೋಮಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ.

14.107.25

अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥

ಇವರ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಂಡರೆ ಮೂರು ದಿನ (ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು). ತಿಳಿದೇ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಉಂಡರೆ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

14.107.26

दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥

ಪಾಂಡವನೇ, ದಾನಗಳ ಫಲವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳು. ನೀರು ನೀಡುವವನು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ಅಕ್ಷಯ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

14.107.27

तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥

ಎಳ್ಳು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಇಷ್ಟವಾದ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೀಪ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಉತ್ತಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಚಿನ್ನ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

14.107.28

गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥

ಮನೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭವನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಬೆಳ್ಳಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಉತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಸ್ತ್ರ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು, ಕುದುರೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಅಶ್ವಿನಿಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

14.107.29

अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥

ಎತ್ತು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಸು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಾಹನ, ಹಾಸಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಭಯ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

14.107.30

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥

ಧಾನ್ಯ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶಾಶ್ವತ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮ (ವೇದ) ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

14.107.31

हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥

ಚಿನ್ನ, ಭೂಮಿ, ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಮೇಕೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡುವವನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ವಿರುದ್ಧವಾದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ.

14.107.32

अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥

ವಿದ್ವಾಂಸನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಾರದು; ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಗರ್ವಪಡಬಾರದು. ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ದಾನ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

14.107.33

यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥

ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ; ಗರ್ವದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅವಮಾನದಿಂದ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ; ದಾನವನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ದಾನವೇ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ.

14.107.34

एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥

ಜೀವಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನೊಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬನೇ ದುಷ್ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

14.107.35

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥

ಸತ್ತ ದೇಹವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಯಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂಧುಗಳು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮವೇ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

14.107.36

अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥

ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಬಾರದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತದೆ; ದೇಹವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಂತಕನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾನೆ.

14.107.37

तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಚಯಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮವೆಂಬ ಸಹಾಯದಿಂದ ದಾಟಲಾರದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಮನುಷ್ಯ ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

14.107.38

येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥

ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕೆರೆಗಳು, ಸಭಾಮಂಟಪಗಳು, ಒಳ್ಳೆಯ ಬಾವಿಗಳು, ನೀರಿನ ಪೆಂಡಿಗಳು, ಅನ್ನದಾನ, ಮಧುರ ವಾಣಿ ಯಾರಲ್ಲಿವೆಯೋ ಅವರು ಯಮನ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.