மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.107.1
इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥
தேவரே, எந்த மனிதன் உயிர்க்கொலை செய்யாமலேயே பிரம்மஹத்தியை அடைகிறான் என்பதை நீங்கள் எனக்கு முழுமையாக உண்மையாகச் சொல்ல வேண்டும்.
14.107.2
ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥
பிச்சைக்காக ஒரு பிராமணரைத் தானே அழைத்து, வாழ்க்கை வறுமையால் மெலிந்தவரிடம் பின்னர் 'ஒன்றும் இல்லை' என்று சொல்பவனை பிரம்மகாதகன் என்று அழைப்பர்.
14.107.3
मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥
பாரதா, இங்கே நடுவராக இருக்கும், வேதம் கற்ற பிராமணரின் வாழ்வாதாரத்தைத் தீய புத்தியுடையவன் பறித்துக்கொள்கிறான்; அவனைப் பிரம்மகாதகன் என்று அழைப்பர்.
14.107.4
आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥
ஆசிரமத்திலோ, வீட்டிலோ, கிராமத்திலோ அல்லது நகரத்திலோ கோபத்தால் நெருப்பை வைப்பவனை பிரம்மகாதகன் என்று அழைப்பர்.
14.107.5
गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥
நிலமன்னனே, தாகத்தால் வாடிய பசுக்கூட்டம் நீர்நிலையருகே வரும்போது இடையூறு உண்டாக்குபவனை பிரம்மகாதகன் என்று அழைப்பர்.
14.107.6
यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥
வழக்கில் உள்ள சுருதியையோ அல்லது முனிவர்களால் நன்கு இயற்றப்பட்ட சாஸ்திரத்தையோ அறியாமல் இழிவுபடுத்துபவனை பிரம்மகாதகன் என்று அழைப்பர்.
14.107.7
चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥
கண் இல்லாதவனிடமோ, முடவனிடமோ, அல்லது மந்தபுத்தியுள்ளவனிடமோ அவனுடைய அனைத்துச் சொத்தையும் பறிப்பவனை பிரம்மஹத்தியாளன் என்று கூறுவர்.
14.107.8
गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥
ஆசிரியரை 'நீ' என்றும், 'ஹும்' என்றும் அழைத்து அவரது கட்டளையை மீறி நடக்கும் மூடமனமுள்ளவனை பிரம்மஹத்தியாளன் என்று கூறுவர்.
14.107.9
क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥
கோபத்தாலோ பகையாலோ, திட்டப்பட்டாலோ அச்சுறுத்தப்பட்டாலோ, ருதுகாலத்தில் மனைவியை அணுகாதவனை பிரம்மஹத்தியாளன் என்று கூறுவர்.
14.107.10
यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥
ஏழையிடம் இருக்கும் சிறு செல்வம், அது இழந்தால் அவன் துன்பநிலைக்குத் தள்ளப்படுவானோ, அதுவரை அவனுடைய அனைத்தையும் பறிப்பவனை பிரம்மஹத்தியாளன் என்று கூறுவர்.
14.107.11
सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥
எல்லா தானங்களிலும் எது சிறப்புடையது என்பதையும், உணவு உண்ணத் தகாத அந்தணர்கள் யார் என்பதையும், தேவர்களில் சிறந்தவரே, கூறுக.
14.107.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥
பிரம்மாவை முன்னிட்டு தேவர்கள் அன்னத்தையே புகழ்கின்றனர். அன்ன தானத்திற்கு ஒப்பான தானம் இதுவரை இருந்ததில்லை, இனியும் இருக்கப் போவதில்லை.
14.107.13
अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥
உலகில் உணவு வலிமை தருவது; உணவிலேயே உயிர்கள் நிலைபெற்றுள்ளன. அரசே, உண்ணத்தகாத உணவுகளை நான் கூறப்போகிறேன், என்னிடமிருந்து கேள்.
14.107.14
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥
தீட்சை பெற்றவன், கஞ்சன், கோபமுற்றவன், ஏமாற்றப்பட்டவன், சபிக்கப்பட்டவன், அலியன், சமையலைப் பிரிப்பவன் ஆகியோரின் உணவு.
14.107.15
चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥
மருத்துவன், தூதன், எச்சில் உண்பவன், கொடியவனின் உணவு, சூதக தீட்டுள்ளவனின் உணவு, சூத்திரனின் எச்சம் ஆகியவை.
14.107.16
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥
பகைவனின் உணவை உண்ணக்கூடாது; வீழ்ந்தவனின் உணவு, கேள்விப்பட்டபடி; அவ்வாறே கோள் சொல்பவனின் உணவும், யாகம் விற்பவனின் உணவும்.
14.107.17
शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥
நடிகனின் உணவு, நெசவாளனின் உணவு, நன்றிகெட்டவனின் உணவு, அம்பட்டர்களும் நிஷாதர்களும் அளித்த உணவு, அரங்கில் நடிப்பவனின் உணவு.
14.107.18
सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥
பொற்கொல்லனின் உணவு, கூடை முடைபவனின் உணவு, ஆயுதம் விற்பவனின் உணவு, சூதர்களின் உணவு, மது விற்பவர்களின் உணவு, வைத்தியனின் உணவு, வண்ணானின் உணவும்.
14.107.19
स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥
பெண்ணுக்கு அடிமையானவன், கொடியவன், எருமை மேய்ப்பவன், தீட்டுக் காலம் முடியாதவர்கள், பிரேதங்கள், பொது மகளிர் ஆகியோரின் உணவும் (விலக்கப்பட்டது).
14.107.20
बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥
பாடகர், சூதாடுபவன், சூதாட்டத்தை அறிந்தவர்கள், பரிவித்தனின் உணவும், பரிவேத்தாவின் உணவும் (விலக்கப்பட்டவை).
14.107.21
यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥
அக்ரதிதிஷு ஆகிய பிராமணன், திதிஷூபதி ஆகிய இருவரின் உணவும், அரசர்களின் உணவும் விலக்கப்பட வேண்டும்.
14.107.22
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥
அரசனின் உணவு தேஜஸை எடுத்துக்கொள்ளும், சூத்திரனின் உணவு பிரம்மதேஜஸை, பொற்கொல்லனின் உணவு ஆயுளை, தோல் வெட்டுபவனின் உணவு புகழை.
14.107.23
गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥
கூட்டத்தின் உணவும் பொது மகளிரின் உணவும் உலகில் இகழப்பட்டவை என்று கூறப்பட்டது; மருத்துவனின் உணவு சீழ்; வ்ருஷலியின் கணவனின் உணவு விந்து.
14.107.24
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥
வட்டிக்காரனின் உணவு மலம்; ஆகவே அதை விலக்க வேண்டும். அவர்களின் உணவை உண்பவன் அவர்களின் தோல், எலும்பு, மயிரை உண்கிறான்.
14.107.25
अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥
இவர்களின் அமைச்சர்களின் உணவை உண்டால் மூன்று நாள் (விரதம்) இருக்க வேண்டும். அறிந்தே ஒருமுறை உண்டாலும் இருபிறப்பாளன் பிராஜாபத்திய விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.107.26
दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥
பாண்டவனே, தானங்களின் பலனை உண்மையாகக் கேள். நீர் கொடுப்பவன் திருப்தியை அடைகிறான்; உணவு கொடுப்பவன் அழியாத சுகத்தை அடைகிறான்.
14.107.27
तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥
எள் தானம் செய்பவன் விரும்பிய சந்ததியைப் பெறுகிறான்; விளக்கு தானம் செய்பவன் உயர்ந்த கண்ணொளியைப் பெறுகிறான். நிலம் தானம் செய்பவன் நிலத்தைப் பெறுகிறான்; பொன் தானம் செய்பவன் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்.
14.107.28
गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥
வீடு தானம் செய்பவன் சிறந்த மாளிகைகளைப் பெறுகிறான்; வெள்ளி தானம் செய்பவன் உயர்ந்த அழகைப் பெறுகிறான். ஆடை தானம் செய்பவன் சந்திரலோகத்தையும், குதிரை தானம் செய்பவன் அசுவினிகளின் உலகையும் பெறுகிறான்.
14.107.29
अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥
காளை தானம் செய்பவன் விரும்பப்படும் செல்வத்தைப் பெறுகிறான்; பசு தானம் செய்பவன் கோலோகத்தை அடைகிறான். வாகனமும் படுக்கையும் தானம் செய்பவன் மனைவியைப் பெறுகிறான்; அபயம் அளிப்பவன் ஐசுவரியத்தைப் பெறுகிறான்.
14.107.30
धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥
தானியம் தானம் செய்பவன் நிலையான சுகத்தைப் பெறுகிறான்; பிரம்ம (வேத) தானம் செய்பவன் பிரம்மத்தின் சமநிலையைப் பெறுகிறான். எல்லா தானங்களிலும் பிரம்மதானமே சிறந்தது.
14.107.31
हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥
பொன், நிலம், பசு, குதிரை, வெள்ளாடு, ஆடை, படுக்கை, இருக்கை முதலியவற்றில் மதிக்கப்பட்டு ஏற்பவனும், தகுதியாகக் கொடுப்பவனும் இருவரும் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்; மாறாக இருந்தால் நரகம் செல்கின்றனர்.
14.107.32
अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥
அறிவுள்ளவன் பொய் பேசக்கூடாது; தவம் செய்து பெருமைப்படக்கூடாது. துன்புற்றாலும் அந்தணர்களை அவமதிக்கக்கூடாது; கொடுத்துவிட்டுப் புகழ்ந்து பேசக்கூடாது.
14.107.33
यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥
பொய்யால் யாகம் குறையும்; பெருமையால் தவம் குறையும். அந்தணரை அவமதிப்பதால் ஆயுள் குறையும்; கொடையைப் புகழ்ந்து பேசுவதால் கொடை குறையும்.
14.107.34
एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥
உயிர் தனியாகவே பிறக்கிறது; தனியாகவே இறக்கிறது. அது ஒன்றே நல்வினையின் பலனை அனுபவிக்கிறது; ஒன்றே தீவினையின் பலனையும் அடைகிறது.
14.107.35
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥
இறந்த உடலை மரக்கட்டையையும் மண்கட்டியையும் போல நிலத்தில் விட்டுவிட்டு, உறவினர்கள் முகம் திருப்பிச் செல்கின்றனர்; தர்மமே அவனைப் பின்தொடர்கிறது.
14.107.36
अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥
மனம் இன்னும் வராத செயல்களைச் செய்யத் திட்டமிடுகிறது; உடலைக் குறிவைத்து நிச்சயமாக எமன் சிரிக்கிறான்.
14.107.37
तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥
ஆகையால் தர்மத்தைத் துணையாகக் கொண்டு எப்போதும் தர்மத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்; தர்மம் என்ற துணையுடன் கடக்க முடியாத இருளையும் ஒருவன் கடந்துவிடுகிறான்.
14.107.38
येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥
நீர் நிறைந்த குளங்கள், சபைகள், நல்ல கிணறுகள், தண்ணீர்ப்பந்தல்கள், அன்னதானம், இனிய சொல் ஆகியவை எவரிடம் உள்ளனவோ, அவர்கள் யமனின் ஆட்சிக்குட்படாதவர்களாகிறார்கள்.