മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.107.1
इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥
ദേവാ, ഹിംസ ചെയ്യാതെ ഒരു മനുഷ്യൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം എങ്ങനെ നേടുന്നു എന്നത് അങ്ങ് എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും തത്ത്വത്തിൽ പറഞ്ഞുതരണം.
14.107.2
ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥
ഭിക്ഷയ്ക്കായി സ്വയം ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വിളിച്ച്, ജീവനോപായമില്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചവനോട് പിന്നീട് 'ഒന്നുമില്ല' എന്ന് പറയുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
14.107.3
मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥
ഭാരതാ, ഇവിടെ മധ്യസ്ഥനായിരിക്കുന്ന, വേദം പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്റെ ജീവനോപാധി ദുർബുദ്ധിയോടെ അപഹരിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
14.107.4
आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥
ആശ്രമത്തിലോ വീട്ടിലോ ഗ്രാമത്തിലോ നഗരത്തിലോ കോപത്താൽ തീ വയ്ക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
14.107.5
गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥
ഭൂപതേ, ദാഹത്താൽ പീഡിതമായ പശുക്കൂട്ടത്തിന് ജലാശയത്തിന്റെ കരയിൽ തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
14.107.6
यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥
പ്രചാരത്തിലുള്ള ശ്രുതിയെയോ മുനിമാർ നന്നായി രചിച്ച ശാസ്ത്രത്തെയോ അറിയാതെ ദൂഷിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
14.107.7
चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥
കണ്ണില്ലാത്തവന്റെയോ മുടന്തന്റെയോ മന്ദബുദ്ധിയുടെയോ സർവസ്വവും അപഹരിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് പറയുന്നു.
14.107.8
गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥
ഗുരുവിനെ 'നീ' എന്നു വിളിച്ചും 'ഹും' എന്നു പറഞ്ഞും അവിടുത്തെ കല്പന ലംഘിച്ചു നടക്കുന്ന മൂഢനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് പറയുന്നു.
14.107.9
क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥
കോപംകൊണ്ടോ വിദ്വേഷംകൊണ്ടോ, ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടാലും ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടാലും, ഋതുകാലത്ത് ഭാര്യയെ സമീപിക്കാത്തവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് പറയുന്നു.
14.107.10
यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥
ദരിദ്രന്റെ കൈവശമുള്ള അല്പസമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അവൻ ദുരവസ്ഥയിലാകുമോ, അത്രയും അവന്റെ സർവസ്വവും അപഹരിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മഘാതകൻ എന്ന് പറയുന്നു.
14.107.11
सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഏതു ദാനമാണ് വിശിഷ്ടമെന്നും, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണർ ആരെന്നും, ദേവോത്തമാ, പറഞ്ഞുതരിക.
14.107.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥
ബ്രഹ്മാവിനെ മുൻനിർത്തി ദേവന്മാർ അന്നത്തെത്തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു. അന്നദാനത്തിനു തുല്യമായ ദാനം ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനി ഉണ്ടാവുകയുമില്ല.
14.107.13
अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥
ലോകത്തിൽ അന്നം ബലം നൽകുന്നു; അന്നത്തിലാണ് പ്രാണൻ നിലനിൽക്കുന്നത്. രാജാവേ, ഭക്ഷിക്കരുതാത്ത അന്നത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നത് എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.
14.107.14
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥
ദീക്ഷിതന്റെയും, ലുബ്ധന്റെയും, കോപിതന്റെയും, വഞ്ചിതന്റെയും, ശപിക്കപ്പെട്ടവന്റെയും, ഷണ്ഡന്റെയും, പാചകം വിഭജിക്കുന്നവന്റെയും അന്നം.
14.107.15
चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥
വൈദ്യന്റെയും ദൂതന്റെയും, എച്ചിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവന്റെയും, ക്രൂരന്റെയും, സൂതകമുള്ളവന്റെയും അന്നം; ശൂദ്രന്റെ എച്ചിലും.
14.107.16
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥
ശത്രുവിന്റെ അന്നം ഭക്ഷിക്കരുത്; പതിതന്റെ അന്നം, കേട്ടതുപോലെ; അതുപോലെ പിശുനന്റെയും യജ്ഞം വിൽക്കുന്നവന്റെയും അന്നം.
14.107.17
शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥
നടന്റെ അന്നം, നെയ്ത്തുകാരന്റെ അന്നം, കൃതഘ്നന്റെ അന്നം, അംബഷ്ഠരുടെയും നിഷാദരുടെയും അന്നം, രംഗത്ത് അഭിനയിക്കുന്നവന്റെ അന്നം.
14.107.18
सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥
സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരന്റെയും, കൊട്ടനെയ്യുന്നവന്റെയും, ആയുധം വിൽക്കുന്നവന്റെയും, സൂതന്മാരുടെയും, മദ്യം വിൽക്കുന്നവരുടെയും, വൈദ്യന്റെയും, അലക്കുകാരന്റെയും അന്നം.
14.107.19
स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥
സ്ത്രീവശനായവന്റെയും ക്രൂരന്റെയും എരുമ മേയ്ക്കുന്നവന്റെയും അശൗചകാലം തികയാത്തവരുടെയും പ്രേതങ്ങളുടെയും വേശ്യമാരുടെയും അന്നവും (വർജ്യം).
14.107.20
बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥
ബന്ദി, ചൂതുകളിക്കാരൻ, ചൂതറിയുന്നവർ, പരിവിത്തന്റെയും പരിവേത്താവിന്റെയും അന്നവും (വർജ്യം).
14.107.21
यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥
അഗ്രദിധിഷുവായ ബ്രാഹ്മണന്റെയും ദിധിഷൂപതിയുടെയും ഇരുവരുടെയും അന്നവും രാജാക്കന്മാരുടെ അന്നവും വർജ്യമാക്കണം.
14.107.22
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥
രാജാവിന്റെ അന്നം തേജസ്സിനെയും ശൂദ്രന്റെ അന്നം ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സിനെയും സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരന്റെ അന്നം ആയുസ്സിനെയും തോൽ മുറിക്കുന്നവന്റെ അന്നം യശസ്സിനെയും അപഹരിക്കുന്നു.
14.107.23
गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥
ഗണാന്നവും ഗണികയുടെ അന്നവും ലോകത്തിൽ നിന്ദിതമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; വൈദ്യന്റെ അന്നം ചലമാണ്, വൃഷലീപതിയുടെ അന്നം ശുക്ലമാണ്.
14.107.24
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥
പലിശക്കാരന്റെ അന്നം വിഷ്ഠയാണ്; അതിനാൽ അത് വർജ്യമാക്കണം. അവരുടെ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ അവരുടെ തൊലിയും അസ്ഥിയും രോമവും ഭക്ഷിക്കുന്നു.
14.107.25
अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥
ഇവരുടെ മന്ത്രിമാരുടെ അന്നം ഭക്ഷിച്ചാൽ മൂന്നു ദിവസം (വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം). അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരിക്കലെങ്കിലും ഭക്ഷിച്ചാൽ ദ്വിജൻ പ്രാജാപത്യ വ്രതം ചെയ്യണം.
14.107.26
दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥
പാണ്ഡവാ, ദാനങ്ങളുടെ ഫലം യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കുക. വെള്ളം നൽകുന്നവൻ തൃപ്തി നേടുന്നു; അന്നം നൽകുന്നവൻ അക്ഷയ സുഖം നേടുന്നു.
14.107.27
तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥
എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഇഷ്ടമായ സന്തതി നേടുന്നു; ദീപം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഉത്തമമായ കാഴ്ച നേടുന്നു. ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഭൂമി നേടുന്നു; സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നു.
14.107.28
गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥
വീട് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ശ്രേഷ്ഠമായ മന്ദിരങ്ങൾ നേടുന്നു; വെള്ളി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഉത്തമ രൂപം നേടുന്നു. വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ചന്ദ്രലോകവും, കുതിര ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അശ്വിനികളുടെ ലോകവും നേടുന്നു.
14.107.29
अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥
കാളയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പ്രിയമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു; പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഗോലോകം നേടുന്നു. വാഹനവും ശയ്യയും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഭാര്യയെ നേടുന്നു; അഭയം നൽകുന്നവൻ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.
14.107.30
धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥
ധാന്യം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ശാശ്വത സുഖം നേടുന്നു; ബ്രഹ്മ (വേദ) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മത്തോടുള്ള സാമ്യം നേടുന്നു. എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ബ്രഹ്മദാനം ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
14.107.31
हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥
സ്വർണ്ണം, ഭൂമി, പശു, കുതിര, ആട്, വസ്ത്രം, കിടക്ക, ആസനം തുടങ്ങിയവയിൽ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കുന്നവനും യോഗ്യമായി നൽകുന്നവനും ഇരുവരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നു; വിപരീതമെങ്കിൽ നരകത്തിൽ.
14.107.32
अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥
വിദ്വാൻ അസത്യം പറയരുത്; തപസ്സ് ചെയ്ത് അഹങ്കരിക്കരുത്. പീഡിതനായാലും ബ്രാഹ്മണരെ അപമാനിക്കരുത്; ദാനം നൽകി അത് വാഴ്ത്തിപ്പറയരുത്.
14.107.33
यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥
അസത്യത്താൽ യജ്ഞം ക്ഷയിക്കുന്നു; അഹങ്കാരത്താൽ തപസ്സ് ക്ഷയിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണാവമാനത്താൽ ആയുസ്സ് ക്ഷയിക്കുന്നു; ദാനം വാഴ്ത്തിപ്പറയുന്നതിനാൽ ദാനം തന്നെ ക്ഷയിക്കുന്നു.
14.107.34
एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥
ജീവൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ് ജനിക്കുന്നത്; ഒറ്റയ്ക്കാണ് മരിക്കുന്നത്. ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ അവൻ സുകൃതത്തിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു; ഒറ്റയ്ക്ക് ദുഷ്കൃതത്തിന്റെ ഫലവും നേടുന്നു.
14.107.35
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥
മരിച്ച ശരീരത്തെ മരക്കഷണം പോലെയും മണ്ണുകട്ട പോലെയും നിലത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച് ബന്ധുക്കൾ മുഖം തിരിച്ചു പോകുന്നു; ധർമ്മം മാത്രമാണ് അവനെ അനുഗമിക്കുന്നത്.
14.107.36
अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥
മനസ്സ് ഇനിയും വരാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കണക്കുകൂട്ടുന്നു; ശരീരത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി അന്തകൻ തീർച്ചയായും പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
14.107.37
तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥
അതിനാൽ ധർമ്മത്തെ സഹായിയാക്കി എപ്പോഴും ധർമ്മം സഞ്ചയിക്കണം; ധർമ്മമാകുന്ന സഹായത്താൽ കടക്കാനാവാത്ത അന്ധകാരവും മനുഷ്യൻ കടക്കുന്നു.
14.107.38
येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥
ജലം നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളും സഭകളും നല്ല കിണറുകളും ദാഹജലശാലകളും അന്നദാനവും മധുരവാക്കും ആരുടേതാണോ, അവർ യമന്റെ അധികാരപരിധിക്ക് പുറത്താകുന്നു.