Mahābhārata · Adhyāya 14.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.107.1
इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥
O Gott, du solltest mir vollständig und wahrhaftig sagen, wie ein Sterblicher, ohne Gewalt zu üben, die Sünde des Brahmanenmordes auf sich laden würde.
14.107.2
ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥
Wer selbst einen Brahmanen zum Almosenempfang einlädt und ihm später, wenn jener durch Mangel an Lebensunterhalt abgemagert ist, sagt: »Es gibt nichts«, den nennt man einen Brahmanenmörder.
14.107.3
मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥
O Bhārata, wer aus bösem Sinn dem gelehrten Brahmanen, der hier als Vermittler steht, den Lebensunterhalt nimmt, den nennt man einen Brahmanenmörder.
14.107.4
आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥
Wer im Zorn Feuer legt — sei es in einer Einsiedelei, einer Wohnung, einem Dorf oder auch einer Stadt — den nennt man einen Brahmanenmörder.
14.107.5
गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥
O Herr der Erde, wer einer vom Durst geplagten Rinderherde am Wasserrand ein Hindernis bereitet, den nennt man einen Brahmanenmörder.
14.107.6
यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥
Wer die gebräuchliche Offenbarungsschrift oder ein von Weisen gut verfasstes Lehrwerk verunglimpft, ohne es zu verstehen, den nennt man einen Brahmanenmörder.
14.107.7
चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥
Wer einem Blinden, Lahmen oder Dummkopf sein ganzes Besitztum raubt, den nennt man einen Brahmanenmörder (brahma-ghātaka).
14.107.8
गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥
Wer, törichten Sinnes, seinen Lehrer mit 'du' oder einem 'hum' anredet und seinen Befehl übertritt, den nennt man einen Brahmanenmörder (brahma-ghātaka).
14.107.9
क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥
Wer aus Zorn oder Hass, auch wenn er beschimpft oder bedroht wurde, sich in der fruchtbaren Zeit seiner Frau nicht nähert, den nennt man einen Brahmanenmörder (brahma-ghātaka).
14.107.10
यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥
Wer einem Armen alle Habe nimmt — das wenige, dessen Verlust ihn ins Elend stürzen würde — den nennt man einen Brahmanenmörder (brahma-ghātaka).
14.107.11
सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥
Unter allen Gaben, welche Gabe ist die vorzüglichste? Und sag mir, o Bester der Götter, welche Brahmanen man nicht speisen darf.
14.107.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥
Die Götter unter Führung Brahmās preisen allein die Speise. Keine Gabe ist je gewesen oder wird je sein, die dem Speisegeschenk gleicht.
14.107.13
अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥
In der Welt gibt die Speise Kraft, denn die Lebensatem sind in der Speise gegründet. O König, höre von mir, welche Speise man nicht essen darf, was ich nun darlege.
14.107.14
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥
Die Speise eines, der ein heiliges Gelübde abgelegt hat, eines Geizigen, eines Zornigen, eines Gekränkten, eines Verfluchten, eines Eunuchen und dessen, der das Kochen teilt.
14.107.15
चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥
Die Speise eines Arztes und eines Boten, ebenso die dessen, der Reste isst, die Speise eines harten Mannes, die eines in Trauerunreinheit, und auch die Reste eines Śūdra.
14.107.16
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥
Die Speise eines Feindes darf man nicht essen; die eines Gefallenen, wie überliefert; ebenso die eines Verleumders und dessen, der Opfer verkauft.
14.107.17
शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥
Die Speise eines Schauspielers, eines Webers, eines Undankbaren, auch die der Ambaṣṭhas und Niṣādas und die dessen, der auf der Bühne auftritt.
14.107.18
सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥
Die Speise eines Goldschmieds, eines Korbflechters, eines Waffenhändlers, ebenso die der Sūtas, der Branntweinverkäufer, eines Arztes und eines Wäschers.
14.107.19
स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥
Die Speise des von einer Frau Beherrschten, des Grausamen, des Büffelhirten, derer, die ihre Zeit der Unreinheit noch nicht beendet haben, der Toten und ebenso der Kurtisanen ist zu meiden.
14.107.20
बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥
Die Speise eines Barden, eines Spielers, der Kenner des Glücksspiels, dessen jüngerer Bruder vor ihm heiratet, und ebenso dessen, der vor seinem älteren Bruder heiratet, ist zu meiden.
14.107.21
यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥
Der Brahmane, der vor seiner älteren Schwester heiraten will, der Gatte der Didhiṣū, die Speise dieser beiden und auch die Speise der Könige ist zu meiden.
14.107.22
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥
Die Speise des Königs nimmt den Glanz, die des Śūdra den brahmanischen Glanz, die des Goldschmieds das Leben und die des Lederschneiders den Ruhm.
14.107.23
गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥
Die Speise einer Gemeinschaft und die der Kurtisane gelten in den Welten als tadelnswert; die des Arztes ist wie Eiter, und die des Gatten einer Vṛṣalī ist wie Samen.
14.107.24
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥
Die Speise des Wucherers ist Kot; deshalb ist sie zu meiden. Wer ihre Speise isst, isst ihre Haut, Knochen und Haare.
14.107.25
अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥
Wer die Speise ihrer Minister gegessen hat, soll drei Tage fasten; und wenn ein Zweimalgeborener sie wissentlich auch nur einmal isst, soll er die Prājāpatya-Buße vollziehen.
14.107.26
दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥
Höre wahrhaftig, o Pāṇḍava, die Frucht der Gaben: Wer Wasser schenkt, erlangt Sättigung, und wer Speise schenkt, erlangt unvergängliches Glück.
14.107.27
तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥
Wer Sesam schenkt, erlangt erwünschte Nachkommen, und wer Lampen schenkt, erlangt das höchste Augenlicht. Wer Land schenkt, erlangt Land, und wer Gold schenkt, erlangt langes Leben.
14.107.28
गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥
Wer ein Haus schenkt, erlangt vorzügliche Wohnstätten, und wer Silber schenkt, erlangt höchste Schönheit. Wer Kleider schenkt, erlangt die Welt des Mondes, und wer Pferde schenkt, erlangt die Welt der Aśvin.
14.107.29
अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥
Wer einen Ochsen schenkt, erlangt geliebten Wohlstand, und wer Kühe schenkt, gelangt in die Welt der Kühe. Wer Fahrzeug und Lager schenkt, erlangt eine Gattin, und wer Furchtlosigkeit schenkt, erlangt Herrschaft.
14.107.30
धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥
Wer Getreide schenkt, erlangt ewiges Glück, und wer Brahman schenkt, also das Veda, erlangt Gleichheit mit Brahman. Unter allen Gaben ragt die Gabe des Brahman hervor.
14.107.31
हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥
Wer Gold, Land, Kühe, Pferde, Ziegen, Gewänder, Lager und Sitze in Ehren annimmt und angemessen gibt, gehen beide in den Himmel; im umgekehrten Fall in die Hölle.
14.107.32
अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥
Der Gelehrte soll nicht lügen; nach Askese soll er nicht hochmütig werden. Auch in Not soll er Brahmanen nicht verachten; hat er gegeben, soll er es nicht preisen.
14.107.33
यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥
Das Opfer schwindet durch Lüge, die Askese schwindet durch Hochmut; das Leben schwindet durch Verachtung der Brahmanen, und die Gabe durch ihre Verkündung.
14.107.34
एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥
Das Lebewesen wird allein geboren und stirbt allein; allein genießt es die Frucht seiner guten Tat, und allein empfängt es die Frucht seiner bösen Tat.
14.107.35
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥
Den toten Leib, wie ein Holzscheit oder eine Erdscholle, auf der Erde zurücklassend, gehen die Verwandten mit abgewandtem Gesicht fort; nur das Dharma folgt ihm.
14.107.36
अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥
Der Geist berechnet Aufgaben, die noch nicht gekommen sind; auf den Leib zielend, lacht gewiss der Vollender (der Tod).
14.107.37
तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥
Darum soll man stets Dharma ansammeln, mit Dharma als Gefährten; denn mit Dharma als Helfer überquert der Mensch die schwer zu überwindende Finsternis.
14.107.38
येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥
Wer Teiche mit reichlich Wasser, Versammlungshallen, gute Brunnen, Wasserstellen, die Gabe von Speise und süße Rede besitzt, wird frei vom Machtbereich Yamas.