Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 14.107

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

14.107.1

इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥

ข้าแต่เทพ ขอท่านโปรดบอกข้าพเจ้าให้ครบถ้วนและถูกต้องตามความจริงว่า มนุษย์ผู้ไม่ได้ทำร้ายผู้ใดจะต้องบาปแห่งการฆ่าพราหมณ์ได้อย่างไร

14.107.2

ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥

ผู้ที่เชิญพราหมณ์มาเอง เพื่อขอทาน และเมื่อพราหมณ์นั้นผอมโซเพราะขาดปัจจัยเลี้ยงชีพ แล้วกลับกล่าวว่า ไม่มีอะไรให้ ท่านทั้งหลายเรียกบุคคลเช่นนั้นว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.3

मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥

ข้าแต่พระภรต ผู้ที่ด้วยจิตใจชั่วร้าย ตัดปัจจัยเลี้ยงชีพของพราหมณ์ผู้เป็นนักปราชญ์ผู้ยืนเป็นผู้กลาง ณ ที่นี้ บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.4

आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥

ผู้ที่ด้วยความโกรธ จุดไฟในอาศรม ในเรือนพัก หรือแม้ในหมู่บ้านหรือนคร บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.5

गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥

ข้าแต่จอมปฐพี ผู้ที่สร้างอุปสรรคแก่ฝูงโคที่กระหายน้ำ ณ ริมน้ำ บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.6

यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥

ผู้ที่ไม่เข้าใจแล้วทำลายพระเวทที่ใช้กันอยู่โดยถูกต้อง หรือคัมภีร์ที่มุนีทั้งหลายแต่งไว้โดยชอบ บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.7

चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥

ผู้ใดยึดทรัพย์สมบัติทั้งหมดของคนตาบอด คนง่อย หรือคนปัญญาทึบ บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.8

गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥

ผู้มีใจหลงที่เรียกครูด้วยคำว่า เจ้า หรือด้วยเสียงฮุม และละเมิดคำสั่งของท่าน บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.9

क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥

ผู้ที่ด้วยความโกรธหรือความเกลียดชัง แม้ถูกด่าหรือถูกขู่ ก็ไม่เข้าหาภรรยาในฤดูที่ตั้งครรภ์ได้ บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.10

यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥

ผู้ที่ยึดทรัพย์สินทั้งหมดของคนยากจน แม้เพียงเล็กน้อยที่เขามี ซึ่งเมื่อสูญเสียไปเขาจะตกอยู่ในความทุกข์ยาก บุคคลเช่นนั้นท่านทั้งหลายเรียกว่าผู้ฆ่าพราหมณ์

14.107.11

सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥

ในบรรดาทานทั้งหลาย ทานใดเล่าที่เป็นเลิศ และข้าแต่เทพผู้ประเสริฐ โปรดบอกข้าพเจ้าด้วยว่า พราหมณ์ทั้งหลายผู้ไม่ควรรับอาหารจากเขานั้นเป็นใคร

14.107.12

अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥

เหล่าเทพที่มีพระพรหมนำหน้า ย่อมสรรเสริญอาหารเท่านั้น ไม่เคยมีและจะไม่มีทานใดเสมอเหมือนทานคืออาหาร

14.107.13

अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥

ในโลกนี้อาหารให้กำลัง เพราะปราณทั้งหลายตั้งอยู่ในอาหาร ข้าแต่พระราชา จงฟังจากข้าพเจ้าถึงอาหารที่ไม่ควรรับประทาน ซึ่งข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไป

14.107.14

दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥

อาหารของผู้ปฏิญาณตนศักดิ์สิทธิ์ ของคนตระหนี่ ของผู้โกรธ ของผู้ถูกทำร้าย ของผู้ถูกสาปแช่ง ของขันที และของผู้แบ่งแยกการปรุงอาหาร

14.107.15

चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥

อาหารของหมอ และของทูต เช่นเดียวกับของผู้กินของเหลือ อาหารของคนดุร้าย อาหารของผู้อยู่ในอาการไว้ทุกข์ และแม้เศษอาหารของศูทร

14.107.16

द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥

อาหารของศัตรูไม่ควรรับประทาน อาหารของผู้ตกต่ำดังที่ได้ยินมา เช่นเดียวกับอาหารของผู้ใส่ร้ายและของผู้ขายพิธียัญ

14.107.17

शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥

อาหารของนักแสดง อาหารของช่างทอ และของคนอกตัญญู รวมทั้งอาหารของอัมพัษฐะและนิษาทะ และของผู้แสดงบนเวที

14.107.18

सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥

อาหารของช่างทอง ของช่างสานตะกร้า ของผู้ขายอาวุธ เช่นเดียวกับของสูต ของผู้ขายสุรา ของหมอ และของคนซักผ้า

14.107.19

स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥

อาหารของผู้ถูกผู้หญิงครอบงำ ของคนโหดร้าย ของคนเลี้ยงควาย ของผู้ที่ยังไม่สิ้นระยะมลทิน ของผู้ตาย และเช่นเดียวกันของหญิงโสเภณี ควรหลีกเลี่ยง

14.107.20

बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥

อาหารของนักขับกล่อม ของนักพนัน ของผู้เชี่ยวชาญการพนัน ของผู้ที่น้องชายแต่งงานก่อนพี่ชาย และเช่นเดียวกันของผู้ที่แต่งงานก่อนพี่ชายคนโต ควรหลีกเลี่ยง

14.107.21

यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥

พราหมณ์ผู้ที่ต้องการแต่งงานก่อนพี่สาวของตน และสามีของผู้หญิงเช่นนั้น อาหารของทั้งสองคนนี้ รวมทั้งอาหารของกษัตริย์ ควรหลีกเลี่ยง

14.107.22

राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥

อาหารของกษัตริย์ย่อมพรากเอาความรุ่งเรืองไป อาหารของศูทรพรากเอาพรหมวรรจสไป อาหารของช่างทองพรากเอาอายุไป และอาหารของผู้ตัดหนังพรากเอาชื่อเสียงไป

14.107.23

गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥

อาหารของหมู่คณะและอาหารของหญิงโสเภณีถูกประกาศว่าน่าตำหนิในโลกทั้งหลาย อาหารของแพทย์เหมือนหนอง และอาหารของสามีของวฤษลีเหมือนน้ำอสุจิ

14.107.24

विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥

อาหารของผู้ให้กู้ดอกเบี้ยเหมือนอุจจาระ เพราะฉะนั้นควรหลีกเลี่ยงอาหารนั้น ผู้ใดกินอาหารของเขาเหล่านั้น ผู้นั้นก็กินหนัง กระดูก และขนของพวกเขา

14.107.25

अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥

เมื่อได้กินอาหารของเสนาบดีของพวกเขาแล้ว ควรอดอาหารสามวัน และหากพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งกินโดยรู้ตัว แม้เพียงครั้งเดียว ก็ควรประกอบประายศิตตปฏิบัติ

14.107.26

दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥

โอ ปาณฑพ จงฟังโดยแท้จริงถึงผลแห่งทานทั้งหลาย ผู้ให้น้ำย่อมได้ความอิ่มใจ ผู้ให้อาหารย่อมได้ความสุขที่ไม่มีวันเสื่อม

14.107.27

तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥

ผู้ให้งาย่อมได้บุตรที่ปรารถนา ผู้ให้ประทีปย่อมได้ดวงตาอันประเสริฐยิ่ง ผู้ให้ที่ดินย่อมได้ที่ดิน ผู้ให้ทองคำย่อมได้อายุยืนยาว

14.107.28

गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥

ผู้ให้เรือนย่อมได้ที่อยู่อาศัยอันประเสริฐ ผู้ให้เงินย่อมได้รูปโฉมอันสูงสุด ผู้ให้ผ้าย่อมได้โลกของพระจันทร์ และผู้ให้ม้าย่อมได้โลกของอัศวินทั้งสอง

14.107.29

अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥

ผู้ให้วัวตัวผู้ย่อมได้ความรุ่งเรืองที่เป็นที่รักใคร่ ผู้ให้โคย่อมบรรลุโลกแห่งโค ผู้ให้ยานพาหนะและที่นอนย่อมได้ภรรยา ผู้ให้ความไม่หวาดกลัวย่อมได้อำนาจอธิปไตย

14.107.30

धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥

ผู้ให้ธัญพืชย่อมได้ความสุขนิรันดร ผู้ให้พรหมันคือให้พระเวท ย่อมบรรลุความเสมอเหมือนพรหมัน ในบรรดาทานทั้งปวง พรหมทานเป็นเลิศยิ่ง

14.107.31

हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥

ไม่ว่าจะรับทองคำ ที่ดิน โค ม้า แพะ ผ้า เตียงนอน หรือที่นั่งด้วยความเคารพ หรือให้สิ่งที่เหมาะสม ทั้งสองฝ่ายย่อมไปสวรรค์ ในกรณีตรงกันข้าม ทั้งสองฝ่ายย่อมไปนรก

14.107.32

अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥

ผู้รู้ไม่พึงกล่าวเท็จ เมื่อบำเพ็ญตบะแล้วไม่พึงทะนงตน แม้ตนจะเดือดร้อน ก็ไม่พึงดูหมิ่นพราหมณ์ เมื่อให้ทานแล้วไม่พึงป่าวประกาศ

14.107.33

यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥

ยัญย่อมเสื่อมสูญไปเพราะการกล่าวเท็จ ตบะย่อมเสื่อมสูญไปเพราะความทะนงตน อายุย่อมเสื่อมสูญไปเพราะการดูหมิ่นพราหมณ์ และทานย่อมเสื่อมสูญไปเพราะการป่าวประกาศ

14.107.34

एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥

สัตว์ผู้มีชีวิตเกิดมาเพียงลำพัง และตายไปเพียงลำพัง เขาผู้เดียวเสวยผลแห่งกรรมดีของตน และเขาผู้เดียวได้รับผลแห่งกรรมชั่วของตน

14.107.35

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥

ญาติพี่น้องทิ้งร่างที่ตายแล้วไว้บนพื้นดิน ดุจท่อนไม้หรือก้อนดิน แล้วหันหน้าจากไป มีเพียงธรรมะเท่านั้นที่ติดตามเขาไป

14.107.36

अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥

จิตย่อมคำนึงถึงกิจที่ยังมาไม่ถึงเพื่อจะทำ ส่วนความตาย ผู้สิ้นสุดทุกสิ่ง ย่อมแย้มยิ้มเมื่อมุ่งหมายถึงร่างกายนี้แน่แท้

14.107.37

तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥

เพราะฉะนั้น ผู้มีธรรมเป็นสหายควรสะสมธรรมอยู่เสมอ เพราะด้วยธรรมเป็นผู้ช่วยเหลือ บุคคลย่อมข้ามความมืดที่ข้ามได้ยาก

14.107.38

येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥

ผู้ใดมีสระน้ำที่มีน้ำมากมาย มีศาลาประชุม มีบ่อน้ำดีงาม มีที่พักน้ำ ให้อาหารทาน และมีวาจาหวานไพเราะ เขาเหล่านั้นย่อมพ้นจากอาณาเขตของพระยม