మహాభారతం · అధ్యాయం 14.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.107.1
इदं मे तत्वतो देव वक्तुमर्हस्यशेषतः ।
हिंसामकृत्वा यो मर्त्यो ब्रह्महत्यामवाप्नुयात् ॥ १४.१०७.१ ॥
దేవా, హింస చేయకుండానే మనిషి బ్రహ్మహత్యా పాపాన్ని ఎలా పొందుతాడో మీరు నాకు పూర్తిగా, తత్త్వతః చెప్పాలి.
14.107.2
ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थं वृत्तिकर्शितम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.२ ॥
భిక్షకై స్వయంగా ఒక బ్రాహ్మణుని పిలిచి, జీవనోపాధి లేక కృశించిన అతనితో తరువాత 'ఏమీ లేదు' అని చెప్పేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.3
मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धइस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.३ ॥
భారతా, ఇక్కడ మధ్యస్థుడిగా ఉన్న వేదపండితుడైన బ్రాహ్మణుని జీవనోపాధిని దుర్బుద్ధితో అపహరించేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.4
आश्रमे वाऽऽलये वाऽपि ग्रामे वा नगरेऽपि वा ।
अग्निं यः प्रक्षिपेत्क्रुद्धस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.४ ॥
ఆశ్రమంలో, ఇంట్లో, గ్రామంలో లేదా నగరంలో కూడా కోపంతో అగ్నిని ఉంచేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.5
गोकुलस्य तृषार्तस्य जलान्ते वसुधाधिप ।
उत्पादयति यो विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.५ ॥
భూపతీ, దాహంతో బాధపడుతున్న గోసమూహానికి నీటి ఒడ్డున ఆటంకం కల్పించేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.6
यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यक्छास्त्रं वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.६ ॥
ప్రచారంలో ఉన్న శ్రుతిని లేదా మునులు సక్రమంగా రచించిన శాస్త్రాన్ని తెలియకుండా దూషించేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.7
चक्षुषा वाऽपि हीनस्य पङ्गोर्वाऽपि जडस्य वा ।
हरेद्वै यस्तु सर्वस्वं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.७ ॥
కన్ను లేనివాడు, కుంటివాడు లేదా మూర్ఖుడి సర్వస్వాన్ని అపహరించేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.8
गुरुं त्वंकृत्यं हुंकृत्य अतिक्रम्य च शासनम् ।
वर्तते यस्तु मूढात्मा तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.८ ॥
గురువును 'నువ్వు' అని, 'హుం' అని సంబోధించి ఆయన ఆజ్ఞను అతిక్రమించే మూఢుడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.9
क्रोधाद्वा यदि वा द्वेषादाक्रुष्टस्तर्जितोपि वा ।
ऋतौ स्त्रियं वा नोपेयात्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.९ ॥
కోపంతో గానీ ద్వేషంతో గానీ, తిట్టబడినా బెదిరించబడినా, ఋతుకాలంలో భార్య వద్దకు వెళ్లనివాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.10
यावत्सारो भवेद्दीनस्तन्नाशे यस्य दुःस्थितिः ।
तत्सर्वस्वं हरेद्यो वै तमाहुर्ब्रह्मघातकम् ॥ १४.१०७.१० ॥
దీనుడికి ఉన్న కొద్దిపాటి ఆస్తి ఏదైతే, దానిని కోల్పోతే అతడు దుస్థితిలో పడిపోతాడో, అటువంటి అతని సర్వస్వాన్ని అపహరించేవాడిని బ్రహ్మఘాతకుడని అంటారు.
14.107.11
सप्वेषामपि दानानां यत्तु दानं विशिष्यते ।
अभोज्यान्नाश्च ये विप्रास्तान्ब्रवीहि सुरोत्तम ॥ १४.१०७.११ ॥
అన్ని దానాలలో ఏ దానం విశిష్టమైనదో, భోజనం చేయకూడని అన్నం గల బ్రాహ్మణులు ఎవరో, దేవోత్తమా, చెప్పు.
14.107.12
अन्नमेव प्रशंसन्ति देवा ब्रह्मपुरस्सराः ।
अन्नेन सदृशं दानं न भूतं न भविष्यति ॥ १४.१०७.१२ ॥
బ్రహ్మను ముందుంచుకొని దేవతలు అన్నాన్నే కొనియాడుతారు. అన్నదానంతో సమానమైన దానం ఇప్పటివరకు లేదు, ఇకపై కూడా ఉండదు.
14.107.13
अन्नमूर्जस्करं लोके ह्यन्नात्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ।
अबोज्यान्नान्मया राजन्वक्ष्यमाणान्निबोध मे ॥ १४.१०७.१३ ॥
లోకంలో అన్నం బలాన్నిస్తుంది; అన్నంలోనే ప్రాణాలు నిలిచి ఉన్నాయి. రాజా, తినకూడని అన్నం గురించి నేను చెప్పబోతున్నాను, నా నుండి వినుము.
14.107.14
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रुद्धस्य निकृतस्य च ।
अभिशप्तस्य षण्डस्य पाकभेदकरस्य च ॥ १४.१०७.१४ ॥
దీక్షితుడు, లోభి, కోపించినవాడు, అవమానితుడు, శపించబడినవాడు, నపుంసకుడు, వంటను విభజించేవాడు - వీరి అన్నం.
14.107.15
चिकित्सकस्य दूतस्य तथा चोच्छिष्टभोजिनः ।
उग्रान्नं सूतकान्नं च शूद्रोच्छेषणमेव च ॥ १४.१०७.१५ ॥
వైద్యుడు, దూత, ఎంగిలి తినేవాడు, క్రూరుడి అన్నం, సూతకం ఉన్నవాడి అన్నం, శూద్రుని ఎంగిలి కూడా.
14.107.16
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं पतितान्नं च यच्छ्रुतम् ।
तथा च पिशुनस्यान्नं यज्ञविक्रयिणस्तथा ॥ १४.१०७.१६ ॥
శత్రువు అన్నం తినకూడదు; పతితుని అన్నం, విన్నట్లుగా; అలాగే చాడీలు చెప్పేవాడి అన్నం, యజ్ఞాన్ని అమ్మేవాడి అన్నం కూడా.
14.107.17
शैलूषं तन्तुवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च ।
अंबष्ठकनिषादानां रङ्गावतरकस्य च ॥ १४.१०७.१७ ॥
నటుడి అన్నం, నేతగాడి అన్నం, కృతఘ్నుడి అన్నం, అంబష్ఠులు, నిషాదుల అన్నం, రంగస్థలంపై నటించేవాడి అన్నం.
14.107.18
सुवर्णकर्तुर्वैणस्यि शस्त्रविक्रयिणस्तथा ।
सूताना शौण्डिकानां च वैद्यस्य रजकस्य च ॥ १४.१०७.१८ ॥
స్వర్ణకారుడి అన్నం, బుట్టలు అల్లేవాడి అన్నం, ఆయుధాలు అమ్మేవాడి అన్నం, సూతుల అన్నం, మద్యం అమ్మేవారి అన్నం, వైద్యుని అన్నం, చాకలివాడి అన్నం కూడా.
14.107.19
स्त्रीजितस्य नृशंसस्य तथा माहिषिकस्य च ।
अनिर्दशानां प्रेतानां गणिकानां तथैव च ॥ १४.१०७.१९ ॥
స్త్రీకి వశమైనవాడు, క్రూరుడు, గేదెల కాపరి, అశుద్ధ కాలం పూర్తికాని వారు, ప్రేతాలు, వేశ్యలు — వారి అన్నమూ (నిషిద్ధం).
14.107.20
बन्दिनो द्यूतकर्तुश्च तथा द्यूतविदामपि ।
परिवित्तस्य यच्चान्नं परिवेत्तुस्तथैव च ॥ १४.१०७.२० ॥
బంది, జూదగాడు, జూదంలో నిపుణులు, పరివిత్తుడు, పరివేత్త — వారి అన్నమూ (నిషిద్ధం).
14.107.21
यश्चाग्रदिधिषुर्विप्रो दिधिषूपपिस्तथा ।
तयोरप्युभयोरन्नं राज्ञां चापि विवर्जयेत् ॥ १४.१०७.२१ ॥
అగ్రదిధిషు అయిన బ్రాహ్మణుడు, దిధిషూపతి — ఆ ఇద్దరి అన్నమూ, రాజుల అన్నమూ విడిచిపెట్టాలి.
14.107.22
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चार्मावकृन्तिनः ॥ १४.१०७.२२ ॥
రాజు అన్నం తేజస్సును, శూద్రుని అన్నం బ్రహ్మవర్చస్సును, స్వర్ణకారుని అన్నం ఆయుష్షును, చర్మం కోసేవాని అన్నం కీర్తిని హరిస్తుంది.
14.107.23
गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकीर्तितम् ।
पूयं चिकित्सकस्यान्नं शुक्लं तु वृषलीपतेः ॥ १४.१०७.२३ ॥
గణాల అన్నం, గణికల అన్నం లోకాలలో నిందితమని చెప్పబడింది; వైద్యుని అన్నం చీము, వృషలీపతి అన్నం శుక్లం.
14.107.24
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं तस्मात्तत्परिवर्जयेत् ।
तेषां त्वगस्थिरोमाणि भुङ्क्ते योऽन्नं तु भक्षयेत् ॥ १४.१०७.२४ ॥
వడ్డీ వ్యాపారి అన్నం మలం; కాబట్టి దానిని విడిచిపెట్టాలి. వారి అన్నం తినేవాడు వారి చర్మం, ఎముకలు, రోమాలను తింటాడు.
14.107.25
अमात्यान्नमथैतेषां भुक्त्वा तु त्रियहं क्षिपेत् ।
मत्या भुक्त्वा सकृद्वाऽपि प्राजापत्यं चरेद्द्विजः ॥ १४.१०७.२५ ॥
వీరి మంత్రుల అన్నాన్ని తిని మూడు రోజులు (వ్రతం చేయాలి). తెలిసి ఒక్కసారైనా తింటే ద్విజుడు ప్రాజాపత్య వ్రతం చేయాలి.
14.107.26
दानानां च फलं यद्वै शृणु पाण्डव तत्वतः ।
जलदस्तृप्तिमाप्नोति सुखमक्षयमन्नदः ॥ १४.१०७.२६ ॥
పాండవుడా, దానాల ఫలాన్ని యథార్థంగా విను. నీటిని ఇచ్చువాడు తృప్తిని పొందుతాడు; అన్నాన్ని ఇచ్చువాడు అక్షయ సుఖాన్ని పొందుతాడు.
14.107.27
तिलदश्च प्रजामिष्टां दीपदश्चक्षुरुत्तमम् ।
भूमदो भूमिमाप्नोति दीर्घमायुर्हिरण्यदः ॥ १४.१०७.२७ ॥
నువ్వులు దానం చేసేవాడు ఇష్టమైన సంతానాన్ని పొందుతాడు; దీపం దానం చేసేవాడు ఉత్తమమైన చూపును పొందుతాడు. భూమిని దానం చేసేవాడు భూమిని పొందుతాడు; బంగారం దానం చేసేవాడు దీర్ఘాయువును పొందుతాడు.
14.107.28
गृहदोऽग्र्याणि वेश्मानि रूप्यदो रूपमुत्तमम् ।
वासोदश्चन्द्रसालोक्यमश्विसालोक्यमश्वदः ॥ १४.१०७.२८ ॥
ఇల్లు దానం చేసేవాడు శ్రేష్ఠమైన భవనాలను పొందుతాడు; వెండి దానం చేసేవాడు ఉత్తమమైన రూపాన్ని పొందుతాడు. వస్త్రం దానం చేసేవాడు చంద్రలోకాన్ని, గుర్రం దానం చేసేవాడు అశ్వినుల లోకాన్ని పొందుతాడు.
14.107.29
अनडुद्दः श्रियं जुष्टां गोदो गोलोकमश्नुते ।
यानशय्याप्रदो भार्यामैश्वर्यमभयप्रदः ॥ १४.१०७.२९ ॥
ఎద్దును దానం చేసేవాడు ప్రియమైన సంపదను పొందుతాడు; గోవును దానం చేసేవాడు గోలోకాన్ని పొందుతాడు. వాహనం, పడక దానం చేసేవాడు భార్యను పొందుతాడు; అభయాన్ని ఇచ్చేవాడు ఐశ్వర్యాన్ని పొందుతాడు.
14.107.30
धान्यदः शाश्वतं सौख्यं ब्रह्मदो ब्रह्मसाम्यताम् ।
सर्वेषामेव दानानां ब्रह्मदानं विशिष्यते ॥ १४.१०७.३० ॥
ధాన్యాన్ని దానం చేసేవాడు శాశ్వత సుఖాన్ని పొందుతాడు; బ్రహ్మ (వేద) దానం చేసేవాడు బ్రహ్మతో సమానత్వాన్ని పొందుతాడు. అన్ని దానాల్లోకీ బ్రహ్మదానమే శ్రేష్ఠమైనది.
14.107.31
हिरण्यभूगवाश्वाजवस्त्रशय्यासनादिषु ।
योर्चितः प्रतिगृह्णाति दद्यादुचितमेव च।
तावुभौ गच्छतः स्वर्गं नरकं च विपर्यये ॥ १४.१०७.३१ ॥
బంగారం, భూమి, ఆవు, గుర్రం, మేక, వస్త్రం, పడక, ఆసనం మొదలైన వాటిలో గౌరవంతో స్వీకరించేవాడు, తగినట్లుగా ఇచ్చేవాడు ఇద్దరూ స్వర్గానికి వెళ్తారు; విపరీతమైతే నరకానికి వెళ్తారు.
14.107.32
अनृतं न वदेद्विद्वांस्तपस्तप्त्वा न विस्मयेत् ।
नार्तोप्यभिभवेद्विप्रान्न दत्त्वा परिकीर्तयेत् ॥ १४.१०७.३२ ॥
విద్వాంసుడు అసత్యం పలకకూడదు; తపస్సు చేసి గర్వపడకూడదు. బాధలో ఉన్నా బ్రాహ్మణులను అవమానించకూడదు; దానం చేసి దాన్ని ప్రకటించుకోకూడదు.
14.107.33
यज्ञोऽनृतेन क्षरति तपः क्षरति विस्मयात् ।
आयुर्विप्रावमानेन दानं तु परिकीर्तनात् ॥ १४.१०७.३३ ॥
అసత్యం వల్ల యజ్ఞం క్షీణిస్తుంది; గర్వం వల్ల తపస్సు క్షీణిస్తుంది. బ్రాహ్మణులను అవమానిస్తే ఆయుష్షు క్షీణిస్తుంది; దానాన్ని ప్రచారం చేస్తే దానం క్షీణిస్తుంది.
14.107.34
एकः प्रजायते जन्तुरेक एव प्रमीयते ।
अकोऽनुभुङ्क्ते सुकृतमेकश्चाप्नोति दुष्कृतम् ॥ १४.१०७.३४ ॥
జీవుడు ఒంటరిగానే జన్మిస్తాడు, ఒంటరిగానే మరణిస్తాడు. అతడే ఒంటరిగా తన సుకృత ఫలాన్ని అనుభవిస్తాడు, ఒంటరిగానే దుష్కృత ఫలాన్ని పొందుతాడు.
14.107.35
मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुवर्तते ॥ १४.१०७.३५ ॥
మరణించిన శరీరాన్ని కట్టెలా, మట్టిముద్దలా నేలపై విడిచిపెట్టి బంధువులు ముఖం త్రిప్పుకుని వెళ్తారు; ధర్మమే అతనిని అనుసరిస్తుంది.
14.107.36
अनागतानि कार्याणि कर्तुं गणयते मनः ।
शरीरकं समुद्दिश्य स्मयते नूनमन्तकः ॥ १४.१०७.३६ ॥
మనసు ఇంకా రాని పనులను చేయాలని లెక్కలు వేస్తుంది; శరీరాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుని నిశ్చయంగా అంతకుడు నవ్వుతాడు.
14.107.37
तस्माद्धर्मसहासस्तु धर्मं संचिनुयात्सदा ।
धर्मेण हि सहायेन तमस्तरति दुस्तरम् ॥ १४.१०७.३७ ॥
అందువల్ల ధర్మాన్ని సహాయంగా చేసుకుని ఎల్లప్పుడూ ధర్మాన్ని సంచయించాలి; ధర్మమనే సహాయంతో దాటలేని చీకటిని కూడా మనిషి దాటగలడు.
14.107.38
येषां तटाकानि बहूदकानि ।
सभाश्च कूपाश्च शुभाः प्रपाश्च।
अन्नप्रदानं मधुरा च वाणी ।
यमस्य ते निर्विषया भवन्ति ॥ १४.१०७.३८ ॥
నీరు సమృద్ధిగా ఉన్న చెరువులు, సభలు, మంచి బావులు, చలివేంద్రాలు, అన్నదానం, మధుర వాక్కు కలిగినవారు యముని అధికారానికి లోబడనివారై ఉంటారు.