Mahābhārata · Adhyāya 14.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.11.1
इत्युक्ते नृपतौ तस्मिन्व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
वासुदेवो महातेजास्ततो वचनमाददे ॥ १४.११.१ ॥
Als Vyāsa, dessen Taten wunderbar sind, so zu jenem König gesprochen hatte, begann der an Glanz große Vāsudeva zu reden.
14.11.2
तं नृपं दीनमनसं निहतज्ञातिबान्धवम् ।
उपप्लुतमिवादित्यं सधूममिव पावकम् ॥ १४.११.२ ॥
Jener König mit betrübtem Herzen, dessen Verwandte und Angehörigen erschlagen waren, glich der von Finsternis befallenen Sonne oder dem vom Rauch umhüllten Feuer.
14.11.3
निर्विण्णमनसं पार्थं ज्ञात्वा वृष्णिकुलोद्वहः ।
आश्वासनन्धर्मसुतं प्रवक्तुमुपचक्रमे ॥ १४.११.३ ॥
Als er erkannte, dass Pārtha verzagten Herzens war, begann der Träger des Vṛṣṇi-Geschlechts, um den Sohn des Dharma zu trösten, zu sprechen.
14.11.4
सर्वं जिह्मं मृत्युपदमजिह्मं ब्रह्मणः पदम् ।
एतावान्ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति ॥ १४.११.४ ॥
Alles Krumme ist die Stätte des Todes, das Gerade ist die Stätte Brahmans. So weit reicht das Wissen; was soll das Klagen bewirken?
14.11.5
नैव तेऽनुष्ठितं कर्म नैव ते शत्रवो जिताः ।
कथं शत्रुं शरीरस्तमात्मनो नावबुध्यसे ॥ १४.११.५ ॥
Du hast weder deine Pflicht erfüllt noch deine Feinde besiegt. Warum erkennst du nicht den Feind, der in deinem eigenen Körper wohnt?
14.11.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथाधर्मं यथाश्रुतम् ।
इन्द्रस्य सह वृत्रेण यथा युद्धमवर्तत ॥ १४.११.६ ॥
Hier will ich dir, dem Dharma gemäß und so wie ich es gehört habe, erzählen, wie der Kampf zwischen Indra und Vṛtra stattfand.
14.11.7
वृत्रेण पृथिवी व्याप्ता पुरा किल नराधिप ।
दृष्ट्वा स पृथिवीं व्याप्तां गन्धस्य विषये हृते।
धराहरणदुर्गन्धो विषयः समपद्यत ॥ १४.११.७ ॥
Einst, o Herr der Menschen, wurde die Erde von Vṛtra überwältigt. Als er die Erde überwältigt sah und das Gebiet des Geruchs geraubt war, wurde jenes Gebiet durch den Raub der Erde übelriechend.
14.11.8
शतक्रतुश्चुकोपाथ गन्धस्य विषये हृते ।
वृत्रस्य सततः क्रुद्धो घोरं वज्रमवासृजत् ॥ १४.११.८ ॥
Als das Gebiet des Geruchs geraubt wurde, geriet Śatakratu in Zorn. Ständig gegen Vṛtra erzürnt, schleuderte er einen schrecklichen Donnerkeil.
14.11.9
स वध्यमानो वज्रेण सुभृशं भूरितेजसा ।
विवेश सहसा तोयं जग्राह विषयं ततः ॥ १४.११.९ ॥
Von dem Donnerkeil von großer Strahlkraft schwer getroffen, drang er plötzlich ins Wasser ein. Dann bemächtigte er sich des Gebiets des Wassers.
14.11.10
अप्सु वृत्रगृहीतासु रसे च विषये हृते ।
शतक्रतुरतिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत् ॥ १४.११.१० ॥
Als Vṛtra die Wasser ergriffen hatte und das Gebiet des Geschmacks geraubt war, schleuderte Śatakratu, tief erzürnt, dort seinen Donnerkeil.
14.11.11
स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसा ।
विवेश सहसा ज्योतिर्जग्राह विषयं ततः ॥ १४.११.११ ॥
Von jenem Donnerkeil unermesslicher Strahlkraft getroffen, drang er plötzlich in das Licht ein. Dann bemächtigte er sich des Gebiets des Lichts.
14.11.12
व्याप्ते ज्योतिषि वृत्रेण रूपेऽथ विषये हृते ।
शतक्रतुरतिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत् ॥ १४.११.१२ ॥
Als das Licht von Vṛtra überwältigt und das Gebiet der Gestalt geraubt war, schleuderte Śatakratu, tief erzürnt, dort seinen Donnerkeil.
14.11.13
स वद्यमानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसा ।
विवेश सहसा वायुं जग्राह विषयं ततः ॥ १४.११.१३ ॥
Vom Donnerkeil von unermesslicher Kraft getroffen, drang er plötzlich in den Wind ein und bemächtigte sich dann seines Bereichs.
14.11.14
व्याप्ते वायौ तु वृत्रेण स्पर्शेऽथ विषये हृते ।
शतक्रतुरतिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत् ॥ १४.११.१४ ॥
Als Vṛtra den Wind durchdrungen und das Gebiet des Tastsinns geraubt hatte, schleuderte Śatakratu (Indra), im höchsten Zorn, dort den Donnerkeil.
14.11.15
स वध्यगानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसा ।
आकाशमभिदुद्राव जग्राह विषयं ततः ॥ १४.११.१५ ॥
Vom Donnerkeil von unermesslicher Kraft getroffen, stürzte er zum Himmel und bemächtigte sich dann seines Bereichs.
14.11.16
आकाशे वृत्रभूतेऽथ शब्दे च विषये हृते ।
शतक्रतुरभिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत् ॥ १४.११.१६ ॥
Als der Himmel zu Vṛtra geworden und das Gebiet des Klanges geraubt war, schleuderte Śatakratu (Indra), im höchsten Zorn, dort den Donnerkeil.
14.11.17
स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसा ।
विवेश सहसा शक्रं जग्राह विषयं ततः ॥ १४.११.१७ ॥
Vom Donnerkeil von unermesslicher Kraft getroffen, drang er plötzlich in Śakra (Indra) ein und bemächtigte sich dann seines Bereichs.
14.11.18
तस्य वृत्रगृहीतस्य मोहः समभवन्महान् ।
रथन्तरेण तं साम्ना वसिष्ठः प्रत्यबोधयत् ॥ १४.११.१८ ॥
Große Verblendung befiel ihn, den Vṛtra ergriffen hatte; da weckte ihn Vasiṣṭha wieder auf mit dem Sāman Rathantara.
14.11.19
ततो वृत्रं शरीरस्थं जघान भरतर्षभ ।
शतक्रतुरदृश्येन वज्रेणेतीह नः श्रुतम् ॥ १४.११.१९ ॥
Dann, o Stier der Bharatas, erschlug Śatakratu (Indra) den im Körper weilenden Vṛtra mit dem unsichtbaren Donnerkeil; so haben wir es hier gehört.
14.11.20
इदं धर्म्यं रहस्यं वै शक्रेणोक्तं महर्षिषु ।
ऋषिभिश्च मम प्रोक्तं तन्निबोध जनाधिप ॥ १४.११.२० ॥
Dieses dharmagemäße Geheimnis sprach Indra zu den großen Weisen, und die Weisen verkündeten es mir; vernimm es, o Herr der Menschen.