Mahābhārata · Adhyāya 14.110

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

14.110.1

समुच्चयं च धर्माणां भोज्याभोज्यं तथैव च ।
श्रुतं मया त्वत्प्रसादादापद्धर्मं ब्रवीहि मे ॥ १४.११०.१ ॥

Sage mir die Sammlung der Pflichten, was gegessen werden darf und was nicht, ebenso das Gesetz der Not (āpaddharma), das ich durch deine Gnade gehört habe.

14.110.2

दुर्भिक्षे राष्ट्रसंबाधेऽप्याशौचे मृतसूतके ।
धर्मकालेऽध्वनि तथा नियमो येन लुप्यते ॥ १४.११०.२ ॥

Bei Hungersnot, in der Not des Reiches, bei Unreinheit, bei der Unreinheit durch Tod oder Geburt, zur Zeit der Pflicht und auch auf dem Weg, wodurch die Regel außer Kraft gesetzt wird.

14.110.3

दूराध्वगमनात्खिन्नो द्विजालाभेऽथ शूद्रतः ।
अकृतन्नं तु यत्किंचिद्गृह्णीयादात्मवृत्तये ॥ १४.११०.३ ॥

Wer von einer langen Reise erschöpft ist und keinen Brahmanen findet, darf auch von einem Śūdra jede ungekochte Speise annehmen, zu seinem Lebensunterhalt.

14.110.4

आतुरो दुःखितो वाऽपि तथाऽऽर्तो वा बुभुक्षितः ।
भुञ्जन्नविधिना विप्रः प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.४ ॥

Ein Brahmane, der krank, bekümmert, gequält oder hungrig ist und entgegen der Regel isst, muss keine Sühne leisten.

14.110.5

निमन्त्रितस्तु यो विप्रो विदिवद्धव्यकव्ययोः ।
मांसादीन्यपि भुञ्जानः प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.५ ॥

Ein Brahmane, der gemäß dem Veda zu den Opfergaben an die Götter (havya) und die Ahnen (kavya) geladen ist und auch Fleisch u. Ä. isst, muss keine Sühne leisten.

14.110.6

अष्टौ तान्यव्रतघ्नानि आपो मूलं घृतं पयः ।
हविर्ब्राह्मणकाम्या च गुरोर्वचनमौषधम् ॥ १४.११०.६ ॥

Diese acht vernichten die Schuld des Gelübdebruchs: Wasser, Wurzel, Ghee, Milch, die Opfergabe, der Wunsch eines Brahmanen, das Wort des Lehrers und die Arznei.

14.110.7

अशक्तो विधिवत्कर्तुं प्रायश्चित्तानि यो नरः ।
विदुषां वचनेनापि दानेनापि विशुद्ध्यति ॥ १४.११०.७ ॥

Ein Mensch, der außerstande ist, die Sühnen gemäß der Vorschrift zu vollziehen, wird auch durch das Wort der Gelehrten und auch durch Gabe gereinigt.

14.110.8

अनृतावृतुकाले वा दिवा रात्रौ तथाऽपि वा ।
प्रोषितस्तु स्त्रियं गच्छेत्प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.८ ॥

Ob außerhalb oder während der fruchtbaren Zeit, bei Tag oder bei Nacht, bedarf ein Mann, der von einer Reise zurückgekehrt ist und sich einer Frau nähert, keiner Sühne.

14.110.9

प्रशस्याः कीदृशा विप्रा निन्द्याश्चापि सुरेश्वर ।
अष्टकायाश्च कः कालस्तन्मे कथय सुव्रत ॥ १४.११०.९ ॥

O Herr der Götter, welche Brahmanen sind lobenswert, und welche sind tadelnswert? Welche Zeit ist die der Aṣṭakā? Sage mir das, o du mit guten Gelübden.

14.110.10

सत्यसन्धं द्विजं दृष्ट्वा स्थानाद्वेपति भास्करः ।
एष मे मण्डलं भित्त्वा याति ब्रह्म सनातनम् ॥ १४.११०.१० ॥

Wenn er einen Zweimalgeborenen sieht, der in der Wahrheit fest ist, zittert die Sonne an ihrem Ort. Dieser durchdringt meine Scheibe und geht ins ewige Brahman ein.

14.110.11

कुलीनः कर्मकृद्वैद्यस्तथा चाप्यानृशंस्यवान् ।
श्रीमानृजउः सत्यवादी पात्रं सर्व इमे द्विजाः ॥ १४.११०.११ ॥

Ein Mann von guter Abkunft, Vollzieher der Riten, Kenner des Veda, ebenso sanft und nicht grausam, wohlhabend, aufrichtig, wahrhaftig – alle diese Zweimalgeborenen sind würdige Empfänger.

14.110.12

एते चाग्रासनस्थास्ते भुञ्जानाः प्रथमं द्विजाः ।
तस्यां पङ्क्त्यां तु ये वान्ये तान्पुनत्येव दर्शनात् ॥ १४.११०.१२ ॥

Diese Zweimalgeborenen, die auf den vorderen Sitzen sitzen und zuerst essen, reinigen auch die anderen in jener Reihe schon durch bloßes Gesehenwerden.

14.110.13

मद्भक्ता ये द्विजश्रेष्ठा मद्भक्ता मत्परायणाः ।
तान्पङ्क्तिपावनान्विद्धि पूज्यांश्चैव विशेषतः ॥ १४.११०.१३ ॥

Wisse, dass die Besten unter den Zweimalgeborenen, die mir ergeben sind und mich als höchstes Ziel haben, die Reihe reinigen, und sie sind besonders zu ehren.

14.110.14

निन्द्याञ्शृणु द्विजान्राजन्नपि वा वेदपारगान् ।
ब्राह्मणच्छद्मना लोके चरतः पापकारिणः ॥ १४.११०.१४ ॥

Höre, o König, über die tadelnswerten Zweimalgeborenen, selbst über jene, die die Veden beherrschen, die in der Gestalt von Brahmanen die Welt durchstreifen und Böses tun.

14.110.15

अनग्निरनधीयानः प्रतिग्रहरुचिस्तु यः ।
यतस्ततस्तु भुञ्जानस्तं विद्याद्ब्रह्मदूषकम् ॥ १४.११०.१५ ॥

Wer ohne heiliges Feuer ist, nicht studiert, gern Gaben annimmt und von überall her isst, der ist als Schänder des Brahman zu erkennen.

14.110.16

मृतसूतकपुष्टाङ्गो यश्च शूद्रान्नभुग्द्विजः ।
अहं चापि न जानामि गतिं तस्य नराधिप ॥ १४.११०.१६ ॥

Ich kenne auch das Schicksal nicht, o Herr der Menschen, dessen des Zweimalgeborenen, dessen Leib von der Unreinheit des Todes und der Geburt genährt wird und der die Speise eines Śūdra isst.

14.110.17

शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गोऽप्यधीयानो हि नित्यशः ।
जपतो जुह्वतो वाऽपि गतिरूर्ध्वं न विद्यते ॥ १४.११०.१७ ॥

Für den, dessen Leib vom Saft der Speise eines Śūdra genährt wird, gibt es kein aufsteigendes Schicksal, auch wenn er ständig studiert, rezitiert oder Opfergaben darbringt.

14.110.18

आहिताग्निश्च यो विप्रः शूद्रान्नान्न निवर्तते ।
पञ्च तस्य प्रणश्यन्ति आत्मा ब्रह्म त्रयोऽग्नयः ॥ १४.११०.१८ ॥

Dem Brahmanen, der die heiligen Feuer unterhält, aber sich nicht von der Speise eines Śūdra enthält, gehen fünf Dinge zugrunde: das Selbst, das Brahman (der Veda) und die drei Feuer.

14.110.19

शूद्रप्रेषणकर्तुश्च ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
भूमावन्नं प्रदातव्यं श्वसृगालसमो हि सः ॥ १४.११०.१९ ॥

Einem Brahmanen, der einen Śūdra dienen lässt, zumal, soll man das Essen auf den Boden geben, denn er gleicht einem Hund und einem Schakal.

14.110.20

प्रेतभूतं तु यः शूद्रं ब्राह्ममो ज्ञानदुर्बलः ।
अनुगच्छेन्नीयमानं त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ १४.११०.२० ॥

Doch ein Brahmane, schwach an Wissen, der einem zur Leiche gewordenen Śūdra folgt, während er weggetragen wird, wird drei Nächte unrein.

14.110.21

त्रिरात्रे तु ततः पूर्णे नदीं गत्वा समुद्रगाम् ।
प्राणायामशतं कृत्वा घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति ॥ १४.११०.२१ ॥

Wenn dann die drei Nächte vollendet sind, geht er zu einem zum Meer fließenden Fluss, vollzieht hundert Atemübungen und isst Ghee, dann wird er gereinigt.

14.110.22

अनाथं ब्राह्मणं प्रेतं ये वहन्ति द्विजोत्तमाः ।
पदेपदेऽश्वमेधस्य फलं ते प्राप्नुवन्ति हि ॥ १४.११०.२२ ॥

Die Besten der Zweimalgeborenen, die die Leiche eines schutzlosen Brahmanen tragen, erlangen bei jedem Schritt die Frucht des Pferdeopfers.

14.110.23

न तेषामशुभं किंचित्पापं वा शुभकर्मणाम् ।
जलावगाहनादेव सद्यः शौचं विधीयते ॥ १४.११०.२३ ॥

Für jene, die gute Werke tun, gibt es keinerlei Unheil oder Sünde; Reinigung wird sofort vorgeschrieben, allein durch das Bad im Wasser.

14.110.24

शूद्रवेश्मनि विप्रेणि क्षीरं वा यदि वा दधि ।
निवृत्तेन न भोक्तव्यं विद्धि शूद्रान्नमेव तत ॥ १४.११०.२४ ॥

Im Haus eines Śūdra soll ein Brahmane weder Milch noch Quark essen, was auch immer es sei; wisse, dass dies in der Tat die Speise eines Śūdra ist.

14.110.25

विप्राणां भोक्तुकामानामत्यन्तं चान्नकाङ्क्षिणाम् ।
यो विघ्नं कुरुते मर्त्यस्ततो नान्योस्ति पापकृत् ॥ १४.११०.२५ ॥

Wer den nach Speise verlangenden Brahmanen, die essen wollen, ein Hindernis bereitet, ist kein größerer Übeltäter als er.

14.110.26

सर्वे च वेदाः सहषङ्भिरङ्गैः ।
साङ्ख्यं पुराणं च कुले च जन्म।
नैतानि सर्वाणि गतिर्भवन्ति ।
शीलव्यपेतस्य नृप द्विजस्य ॥ १४.११०.२६ ॥

O König, alle Veden samt ihren sechs Hilfsdisziplinen, die Sāṅkhya-Lehre, die Purāṇas und die Geburt in einer edlen Familie — keines davon wird einem Zweimalgeborenen, dem es an gutem Wandel fehlt, zur Zuflucht.

14.110.27

ग्रहोपरागे विषुवेऽयनान्ते ।
पित्र्ये मघासु स्वसुते च जाते।
गयेषु पिण्डेषु च पाण्डुपुत्र ।
दत्तं भवेन्निष्कसहस्रतुल्यम् ॥ १४.११०.२७ ॥

Bei einer Finsternis, zur Tagundnachtgleiche, am Ende einer Sonnenwende, beim Ahnenritus, unter den Maghā-Sternbildern, bei der Geburt des eigenen Sohnes und bei den Opferkugeln in Gayā — o Sohn Pāṇḍus, eine dann gegebene Gabe gleicht tausend Niṣkas.

14.110.28

वैशाखमासस्य तु या तृतीयाऽ-
नवद्याऽसौ कार्तिकशुक्लपक्षे।
नभस्यमासस्य च कृष्णपक्षे ।
त्रयोदशी पञ्चदशी न माघे ॥ १४.११०.२८ ॥

Der dritte Mondtag des Monats Vaiśākha ist makellos; er fällt in die helle Hälfte von Kārtika. Der dreizehnte und der fünfzehnte Tag fallen in die dunkle Hälfte des Monats Nabhasya, nicht in Māgha.

14.110.29

रहस्यमेतत्पितरो वदन्ति ॥ १४.११०.२९ ॥

Dies ist ein Geheimnis, sagen die Ahnen.

14.110.30

यस्त्वेकपङ्क्त्यां विषमं ददाति ।
स्नेहाद्भयाद्वा यदि वाऽर्थहेतोः।
क्रूरं दुराचारमनात्मवन्तं ।
ब्रह्मघ्नमेनं कवयो वदन्ति ॥ १४.११०.३० ॥

Wer den in einer Reihe sitzenden Brahmanen ungleich gibt — aus Zuneigung, aus Furcht oder um des Reichtums willen — den grausamen, übel handelnden, selbstlosen Mann nennen die Weisen einen Brahmanenmörder.

14.110.31

धनानि येषां विपुलानि सन्ति ।
नित्यं रमन्ते परलोकमूढाः।
तेषामयं शत्रुवरघ्नलोको ।
नान्यत्सुखं देहसुखे रतानाम् ॥ १४.११०.३१ ॥

Für jene, die großen Reichtum besitzen und, im Jenseits verblendet, sich ständig daran erfreuen, ist dies die Welt derer, die die besten Feinde erschlagen; für jene, die dem Körperglück ergeben sind, gibt es kein anderes Glück.

14.110.32

ये चैव मुक्तास्तपसि प्रयुक्ताः ।
स्वाध्यायशीला जरयन्ति देहम्।
जितेन्द्रिया भूतहिते निविष्ट-
स्तेषामसौ चापि परश्च लोकः ॥ १४.११०.३२ ॥

Jene, die befreit und der Askese ergeben sind, dem Selbststudium zugetan, die den Körper zehren, ihre Sinne bezwungen haben und dem Wohl der Wesen verbunden sind — für sie gibt es jene Welt, und jenseits davon eine andere Welt.

14.110.33

ये चैव विद्यां न तपो न दानं ।
न चापि मूढाः प्रजने यतन्ते।
न चापि गच्छन्ति सुखानि भोगां-
स्तेषामयंक चापि परश्च नास्ति ॥ १४.११०.३३ ॥

Jene, die sich weder dem Wissen, der Askese noch dem Geben widmen, die verblendet nicht einmal nach Nachkommen streben und keine Freuden oder Genüsse erlangen — für sie gibt es weder diese Welt noch eine andere.

14.110.34

नारायण पुराणेश लोकावास नमोस्तु ते ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन धर्मसारसमुच्चयम् ॥ १४.११०.३४ ॥

Nārāyaṇa, Herr der Purāṇa, Wohnstatt der Welten, dir sei Verehrung. Ich möchte die vollständige Sammlung des Wesens des Dharma in ganzer Fülle hören.

14.110.35

धर्मसारं महाप्राज्ञि मनुना प्रोक्तमादितः ।
प्रवक्ष्यामि मनुप्रोक्तं पौराणां श्रुतिसंहितम् ॥ १४.११०.३५ ॥

O Großweiser, ich werde das Wesen des Dharma verkünden, das Manu im Anfang verkündete — die von Manu dargelegte śruti-Sammlung der Purāṇa.

14.110.36

अग्निचित्कपिला सत्री राजा भिक्षुर्महोदधिः ।
दृष्टमात्रात्पुनत्येते तस्मात्पश्येत तान्सदा ॥ १४.११०.३६ ॥

Der Feueraltarbauer, die braune Kuh, die tugendhafte Frau, der König, der Bettelmönch und der große Ozean — diese reinigen allein durch ihren Anblick; deshalb soll man sie stets betrachten.

14.110.37

गौरकस्यैव दातव्या न बहूनां युधिष्ठिर ।
सा गौर्विक्रयमापन्ना दहत्यासप्तमं कुलम् ॥ १४.११०.३७ ॥

Yudhiṣṭhira, eine Kuh soll nur einer einzigen Person gegeben werden, nicht vielen. Diese Kuh verbrennt, once verkauft, das Geschlecht bis zur siebten Generation.

14.110.38

बहूनां न प्रदातव्या गौर्वस्त्रं शयनं स्त्रियः ।
तादृग्भूतं तु तद्दानं दातारं नोपतिष्ठति ॥ १४.११०.३८ ॥

Eine Kuh, ein Gewand, ein Lager oder Frauen sollen nicht vielen gegeben werden. Eine Gabe solcher Art bleibt dem Geber nicht treu.

14.110.39

आक्रम्य ब्राह्मणैर्भुक्तमनार्याणां च वेश्मनि ।
गोभिश्च पुण्यं तत्तेषां राजसूयाद्विशिष्यते ॥ १४.११०.३९ ॥

Jenes Verdienst von ihnen, von Brahmanen in den Häusern unedler Menschen gewaltsam genossen, samt den Kühen, übertrifft sogar das Rājasūya-Opfer.

14.110.40

मा ददात्विति यो ब्रूयाद्ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
तिर्यग्योनिशतं गत्वा चण्डालेषूपजायते ॥ १४.११०.४० ॥

Wer von Brahmanen und Kühen sagt: "Er soll nicht geben", der wird, nachdem er hundert tierische Schöße durchlaufen hat, unter Caṇḍālas geboren.

14.110.41

ब्राह्मणस्वं च यद्दैवं दरिद्रस्यैव यद्धनम् ।
गुरोश्चापि हृतं राजन्स्वर्गस्थानपि पातयेत् ॥ १४.११०.४१ ॥

O König, das Eigentum eines Brahmanen, das göttlich ist, der Reichtum eines Armen und der eines Lehrers, wenn geraubt, würde selbst die im Himmel Weilenden zu Fall bringen.

14.110.42

धर्मं जिज्ञासमानानां प्रमाणं परमं श्रुतिः ।
द्वितायं धर्मशास्त्राणि तृतीयं लोकसंग्रहः ॥ १४.११०.४२ ॥

Für jene, die das Dharma erkennen wollen, ist die höchste Autorität die Offenbarung (Śruti); die zweite sind die Dharma-Abhandlungen; die dritte der Brauch des Volkes.

14.110.43

आसमुद्राच्च यत्पूर्वादासमुद्राच्च पश्चिमात् ।
हिमाद्रिविन्ध्ययोर्मध्यमार्यावर्तं प्रचक्षते ॥ १४.११०.४३ ॥

Vom östlichen Ozean bis zum westlichen Ozean wird das Land zwischen Himālaya und Vindhya als Āryāvarta bezeichnet.

14.110.44

सरावतीदृषद्वत्योर्देवनद्योर्यदन्तरम् ।
तद्देवनिर्मितं देशं ब्रह्मवर्तं प्रचक्षते ॥ १४.११०.४४ ॥

Das Gebiet zwischen den göttlichen Flüssen Sarasvatī und Dṛṣadvatī, von den Göttern geschaffen, wird Brahmāvarta genannt.

14.110.45

यस्मिन्देशे य आचारः पारंपर्यक्रमागतः ।
वर्णानां सान्तरालानां स सदाचार उच्यते ॥ १४.११०.४५ ॥

Der Brauch, der in einer Gegend durch ununterbrochene Überlieferung weitergegeben wurde, heißt rechtes Verhalten (sadācāra) für die Stände und ihre Zwischengruppen.

14.110.46

कुरुक्षेत्रं च मत्स्याश्च पाञ्चालाः शूरसेनयः ।
एते ब्रह्मर्षिदेशास्तु ब्रह्मावर्तादनन्तराः ॥ १४.११०.४६ ॥

Kurukṣetra, die Matsya, die Pāñcāla und die Śūrasena sind die Länder der brahmarṣi, angrenzend an Brahmāvarta.

14.110.47

एतद्देशप्रसूतस्य सकाशादग्रजन्मनः ।
स्वं चारित्रं च गृह्णीयुः पृथिव्यां सर्वमानवाः ॥ १४.११०.४७ ॥

Von einem in dieser Gegend geborenen Erstgeborenen (Brahmane) sollen alle Menschen auf Erden ihr eigenes Verhalten lernen.

14.110.48

हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्यं यत्प्राग्विशसनादपि ।
प्रत्यगेव प्रयागात्तु मध्यदेशः प्रकीर्तितः ॥ १४.११०.४८ ॥

Das mittlere Gebiet zwischen Himālaya und Vindhya, von Viśasana im Osten bis Prayāga im Westen, wird als Madhyadeśa erklärt.

14.110.49

कृष्णसारस्तु चरति मृगो यत्र स्वभावतः ।
स ज्ञेयो याज्ञिको देशो म्लेच्छदेशस्ततः परम् ॥ १४.११०.४९ ॥

Das Land, in dem die schwarze Antilope von Natur aus umherstreift, ist als opferfähig zu erkennen; jenseits davon liegt das Land der Barbaren.

14.110.50

एतान्विज्ञाय देशांस्तु संश्रयेरन्द्विजातयः ।
शूद्रस्तु यस्मिन्कस्मिन्वा निवसेद्वृत्तिकर्शितः ॥ १४.११०.५० ॥

Wenn sie diese Länder kennen, sollen die Zweimalgeborenen dort wohnen; der Śūdra aber, vom Broterwerb erschöpft, mag an irgendeinem Ort wohnen.

14.110.51

आचारः प्रथमो धर्मो ह्यहिंसा सत्यमेव च ।
दानं चैव यथाशक्ति नियमाश्च यमैः सह ॥ १४.११०.५१ ॥

Wandel ist das erste Dharma: auch Gewaltlosigkeit und Wahrhaftigkeit, Geben nach eigenem Vermögen, und die Gelübde zusammen mit den Zügelungen.

14.110.52

वैदिकैः कर्मभिः पुण्यैर्निषेकादिर्द्विजन्मनाम् ।
कार्यः शरीरसंस्कारः पावनः प्रेत्य चेह च ॥ १४.११०.५२ ॥

Bei den Zweimalgeborenen soll die Läuterung des Körpers, beginnend mit der Empfängnis, durch vedische verdienstvolle Riten vollzogen werden; sie reinigt hier und im Jenseits.

14.110.53

गर्भहोमैर्जातकर्मनामचौलोपनायनैः ।
स्वाध्यायैस्तद्व्रतैश्चैव विवाहस्नातकव्रतैः।
महायज्ञैश्च यज्ञैश्च ब्राह्मीयं क्रियते तनुः ॥ १४.११०.५३ ॥

Durch die Schwangerschaftsopfer, das Geburtsritual, die Namensgebung, Schur und Initiation; durch das Veda-Studium und seine Gelübde; durch die Gelübde der Ehe und des Studienabschlusses; durch die großen Opfer und die Opfer — so wird der Leib brahmanisch gemacht.