Mahābhārata · Adhyāya 14.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.110.1
समुच्चयं च धर्माणां भोज्याभोज्यं तथैव च ।
श्रुतं मया त्वत्प्रसादादापद्धर्मं ब्रवीहि मे ॥ १४.११०.१ ॥
Fala-me da compilação dos deveres, do que pode e não pode ser comido, e igualmente da lei da adversidade (āpaddharma), que ouvi por tua graça.
14.110.2
दुर्भिक्षे राष्ट्रसंबाधेऽप्याशौचे मृतसूतके ।
धर्मकालेऽध्वनि तथा नियमो येन लुप्यते ॥ १४.११०.२ ॥
Na fome, na angústia do reino, na impureza, na impureza por morte ou nascimento, em tempo de dever e também na estrada, pelo que a regra é suspensa.
14.110.3
दूराध्वगमनात्खिन्नो द्विजालाभेऽथ शूद्रतः ।
अकृतन्नं तु यत्किंचिद्गृह्णीयादात्मवृत्तये ॥ १४.११०.३ ॥
Quem está exausto de uma longa viagem, quando não há brâmane disponível, pode aceitar até de um śūdra qualquer alimento não preparado, para o seu sustento.
14.110.4
आतुरो दुःखितो वाऽपि तथाऽऽर्तो वा बुभुक्षितः ।
भुञ्जन्नविधिना विप्रः प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.४ ॥
Um brâmane doente, aflito, atormentado ou faminto, que coma contra a regra, não necessita de expiação.
14.110.5
निमन्त्रितस्तु यो विप्रो विदिवद्धव्यकव्ययोः ।
मांसादीन्यपि भुञ्जानः प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.५ ॥
Um brâmane convidado, segundo o Veda, às oferendas aos deuses (havya) e aos antepassados (kavya), que coma até carne e semelhantes, não necessita de expiação.
14.110.6
अष्टौ तान्यव्रतघ्नानि आपो मूलं घृतं पयः ।
हविर्ब्राह्मणकाम्या च गुरोर्वचनमौषधम् ॥ १४.११०.६ ॥
Estas oito destroem a falta de quebrar um voto: a água, a raiz, a manteiga clarificada (ghee), o leite, a oblação (haviḥ), o desejo de um brâmane, a palavra do mestre e o remédio.
14.110.7
अशक्तो विधिवत्कर्तुं प्रायश्चित्तानि यो नरः ।
विदुषां वचनेनापि दानेनापि विशुद्ध्यति ॥ १४.११०.७ ॥
O homem incapaz de realizar as expiações segundo a regra é purificado até pela palavra dos sábios e também pela dádiva.
14.110.8
अनृतावृतुकाले वा दिवा रात्रौ तथाऽपि वा ।
प्रोषितस्तु स्त्रियं गच्छेत्प्रायश्चित्तीयते न च ॥ १४.११०.८ ॥
Seja fora da estação fértil ou nela, de dia ou de noite, o homem que regressa de viagem e se aproxima de uma mulher não precisa de expiação.
14.110.9
प्रशस्याः कीदृशा विप्रा निन्द्याश्चापि सुरेश्वर ।
अष्टकायाश्च कः कालस्तन्मे कथय सुव्रत ॥ १४.११०.९ ॥
Ó senhor dos deuses, que tipo de brâmanes são louváveis e quais são censuráveis? Qual é o tempo da Aṣṭakā? Diz-me isso, ó tu de bons votos.
14.110.10
सत्यसन्धं द्विजं दृष्ट्वा स्थानाद्वेपति भास्करः ।
एष मे मण्डलं भित्त्वा याति ब्रह्म सनातनम् ॥ १४.११०.१० ॥
Ao ver um dvija firme na verdade, o sol treme em seu lugar. Este, atravessando meu disco, vai ao Brahman eterno.
14.110.11
कुलीनः कर्मकृद्वैद्यस्तथा चाप्यानृशंस्यवान् ।
श्रीमानृजउः सत्यवादी पात्रं सर्व इमे द्विजाः ॥ १४.११०.११ ॥
Um homem de boa família, executor dos ritos, conhecedor do Veda, igualmente gentil e não cruel, próspero, reto, falante da verdade: todos esses dvijas são receptores dignos.
14.110.12
एते चाग्रासनस्थास्ते भुञ्जानाः प्रथमं द्विजाः ।
तस्यां पङ्क्त्यां तु ये वान्ये तान्पुनत्येव दर्शनात् ॥ १४.११०.१२ ॥
Estes dvijas que se sentam nos assentos da frente e comem primeiro purificam até os outros daquela fileira apenas por serem vistos.
14.110.13
मद्भक्ता ये द्विजश्रेष्ठा मद्भक्ता मत्परायणाः ।
तान्पङ्क्तिपावनान्विद्धि पूज्यांश्चैव विशेषतः ॥ १४.११०.१३ ॥
Saiba que os melhores dos duas vezes nascidos, devotos de mim e que me têm como meta suprema, purificam a fileira, e são especialmente dignos de honra.
14.110.14
निन्द्याञ्शृणु द्विजान्राजन्नपि वा वेदपारगान् ।
ब्राह्मणच्छद्मना लोके चरतः पापकारिणः ॥ १४.११०.१४ ॥
Ouve, ó rei, sobre os dois vezes nascidos censuráveis, mesmo os que dominam os Vedas, que percorrem o mundo com aparência de brâmanes praticando o mal.
14.110.15
अनग्निरनधीयानः प्रतिग्रहरुचिस्तु यः ।
यतस्ततस्तु भुञ्जानस्तं विद्याद्ब्रह्मदूषकम् ॥ १४.११०.१५ ॥
Aquele que não tem o fogo sagrado, não estuda, gosta de receber doações e come de qualquer fonte deve ser conhecido como profanador do Brahman.
14.110.16
मृतसूतकपुष्टाङ्गो यश्च शूद्रान्नभुग्द्विजः ।
अहं चापि न जानामि गतिं तस्य नराधिप ॥ १४.११०.१६ ॥
Não conheço o destino, ó senhor dos homens, daquele dos duas vezes nascidos cujo corpo se nutre da impureza de morte e nascimento e que come a comida de um śūdra.
14.110.17
शूद्रान्नरसपुष्टाङ्गोऽप्यधीयानो हि नित्यशः ।
जपतो जुह्वतो वाऽपि गतिरूर्ध्वं न विद्यते ॥ १४.११०.१७ ॥
Para quem tem o corpo nutrido pela essência da comida de um śūdra não existe destino elevado, mesmo que estude constantemente, recite ou faça oferendas.
14.110.18
आहिताग्निश्च यो विप्रः शूद्रान्नान्न निवर्तते ।
पञ्च तस्य प्रणश्यन्ति आत्मा ब्रह्म त्रयोऽग्नयः ॥ १४.११०.१८ ॥
Ao brâmane que mantém os fogos sagrados mas não se abstém da comida de um śūdra, cinco coisas são destruídas: o eu, o Brahman (o Veda) e os três fogos.
14.110.19
शूद्रप्रेषणकर्तुश्च ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
भूमावन्नं प्रदातव्यं श्वसृगालसमो हि सः ॥ १४.११०.१९ ॥
A um brâhmane que faz um śūdra servi-lo, sobretudo, deve-se dar comida no chão, pois ele é igual a um cão e a um chacal.
14.110.20
प्रेतभूतं तु यः शूद्रं ब्राह्ममो ज्ञानदुर्बलः ।
अनुगच्छेन्नीयमानं त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ १४.११०.२० ॥
Mas um brâmane fraco em conhecimento que segue um śūdra que se tornou cadáver, enquanto é levado, torna-se impuro por três noites.
14.110.21
त्रिरात्रे तु ततः पूर्णे नदीं गत्वा समुद्रगाम् ।
प्राणायामशतं कृत्वा घृतं प्राश्य विशुद्ध्यति ॥ १४.११०.२१ ॥
Então, quando as três noites se completam, tendo ido a um rio que corre para o oceano, tendo feito cem controles da respiração e comido ghee, ele é purificado.
14.110.22
अनाथं ब्राह्मणं प्रेतं ये वहन्ति द्विजोत्तमाः ।
पदेपदेऽश्वमेधस्य फलं ते प्राप्नुवन्ति हि ॥ १४.११०.२२ ॥
Os melhores dos duas vezes nascidos que carregam o cadáver de um brâmane sem protetor obtêm o fruto do sacrifício do cavalo a cada passo.
14.110.23
न तेषामशुभं किंचित्पापं वा शुभकर्मणाम् ।
जलावगाहनादेव सद्यः शौचं विधीयते ॥ १४.११०.२३ ॥
Para aqueles que fazem boas obras não há nenhum mal ou pecado; a purificação é prescrita imediatamente, apenas pelo banho na água.
14.110.24
शूद्रवेश्मनि विप्रेणि क्षीरं वा यदि वा दधि ।
निवृत्तेन न भोक्तव्यं विद्धि शूद्रान्नमेव तत ॥ १४.११०.२४ ॥
Na casa de um śūdra, um brâmane não deve comer leite nem coalhada, seja qual for; saiba que isso é de fato comida de um śūdra.
14.110.25
विप्राणां भोक्तुकामानामत्यन्तं चान्नकाङ्क्षिणाम् ।
यो विघ्नं कुरुते मर्त्यस्ततो नान्योस्ति पापकृत् ॥ १४.११०.२५ ॥
O homem que cria um obstáculo para os brâmanes que desejam comer e anseiam intensamente por alimento — nenhum outro é maior malfeitor do que ele.
14.110.26
सर्वे च वेदाः सहषङ्भिरङ्गैः ।
साङ्ख्यं पुराणं च कुले च जन्म।
नैतानि सर्वाणि गतिर्भवन्ति ।
शीलव्यपेतस्य नृप द्विजस्य ॥ १४.११०.२६ ॥
Ó rei, todos os Vedas com seus seis membros auxiliares, a doutrina Sāṅkhya, os Purāṇas e o nascimento em família nobre — nada disso se torna refúgio para um duas-vezes-nascido sem boa conduta.
14.110.27
ग्रहोपरागे विषुवेऽयनान्ते ।
पित्र्ये मघासु स्वसुते च जाते।
गयेषु पिण्डेषु च पाण्डुपुत्र ।
दत्तं भवेन्निष्कसहस्रतुल्यम् ॥ १४.११०.२७ ॥
No eclipse, no equinócio, no fim de um solstício, no rito ancestral, sob as constelações de Maghā, no nascimento do próprio filho e nas bolas rituais de Gayā — ó filho de Pāṇḍu, a dádiva dada então equivale a mil niṣkas.
14.110.28
वैशाखमासस्य तु या तृतीयाऽ-
नवद्याऽसौ कार्तिकशुक्लपक्षे।
नभस्यमासस्य च कृष्णपक्षे ।
त्रयोदशी पञ्चदशी न माघे ॥ १४.११०.२८ ॥
O terceiro dia lunar do mês de Vaiśākha é irrepreensível; cai na quinzena clara de Kārtika. O décimo terceiro e o décimo quinto caem na quinzena escura do mês de Nabhasya, não em Māgha.
14.110.29
रहस्यमेतत्पितरो वदन्ति ॥ १४.११०.२९ ॥
Este é um segredo, dizem os ancestrais.
14.110.30
यस्त्वेकपङ्क्त्यां विषमं ददाति ।
स्नेहाद्भयाद्वा यदि वाऽर्थहेतोः।
क्रूरं दुराचारमनात्मवन्तं ।
ब्रह्मघ्नमेनं कवयो वदन्ति ॥ १४.११०.३० ॥
Aquele que dá desigualmente aos brâmanes sentados numa mesma fileira — por afeição, por medo ou por riqueza — a esse homem cruel, de má conduta e sem domínio de si, os sábios chamam matador de brâmane.
14.110.31
धनानि येषां विपुलानि सन्ति ।
नित्यं रमन्ते परलोकमूढाः।
तेषामयं शत्रुवरघ्नलोको ।
नान्यत्सुखं देहसुखे रतानाम् ॥ १४.११०.३१ ॥
Para aqueles que possuem vastas riquezas e, confundidos quanto ao outro mundo, delas se deleitam constantemente, este é o mundo dos que matam os melhores inimigos; para os entregues ao prazer do corpo não há outra felicidade.
14.110.32
ये चैव मुक्तास्तपसि प्रयुक्ताः ।
स्वाध्यायशीला जरयन्ति देहम्।
जितेन्द्रिया भूतहिते निविष्ट-
स्तेषामसौ चापि परश्च लोकः ॥ १४.११०.३२ ॥
Os que, libertos e dedicados à austeridade, devotados ao estudo de si, consomem o corpo, dominam os sentidos e se fixam no bem dos seres — para eles existe aquele mundo, e para além dele outro mundo.
14.110.33
ये चैव विद्यां न तपो न दानं ।
न चापि मूढाः प्रजने यतन्ते।
न चापि गच्छन्ति सुखानि भोगां-
स्तेषामयंक चापि परश्च नास्ति ॥ १४.११०.३३ ॥
Os que não se dedicam ao saber, à austeridade nem à doação, que, confundidos, nem sequer se empenham em ter descendência e não alcançam prazeres nem gozos — para eles não há este mundo nem outro.
14.110.34
नारायण पुराणेश लोकावास नमोस्तु ते ।
श्रोतुमिच्छामि कार्त्स्न्येन धर्मसारसमुच्चयम् ॥ १४.११०.३४ ॥
Nārāyaṇa, senhor dos Purāṇas, morada dos mundos, seja homenagem a ti. Desejo ouvir por completo a coleção integral da essência do dharma.
14.110.35
धर्मसारं महाप्राज्ञि मनुना प्रोक्तमादितः ।
प्रवक्ष्यामि मनुप्रोक्तं पौराणां श्रुतिसंहितम् ॥ १४.११०.३५ ॥
Ó grande sábio, declararei a essência do dharma que Manu proclamou desde o início — a coleção de śruti dos Purāṇa, tal como declarada por Manu.
14.110.36
अग्निचित्कपिला सत्री राजा भिक्षुर्महोदधिः ।
दृष्टमात्रात्पुनत्येते तस्मात्पश्येत तान्सदा ॥ १४.११०.३६ ॥
O construtor do altar do fogo, a vaca parda, a mulher virtuosa, o rei, o mendicante e o grande oceano — estes purificam apenas por serem vistos; por isso devem ser sempre contemplados.
14.110.37
गौरकस्यैव दातव्या न बहूनां युधिष्ठिर ।
सा गौर्विक्रयमापन्ना दहत्यासप्तमं कुलम् ॥ १४.११०.३७ ॥
Yudhiṣṭhira, a vaca deve ser dada a uma só pessoa, não a muitas. Essa vaca, uma vez vendida, queima a linhagem até a sétima geração.
14.110.38
बहूनां न प्रदातव्या गौर्वस्त्रं शयनं स्त्रियः ।
तादृग्भूतं तु तद्दानं दातारं नोपतिष्ठति ॥ १४.११०.३८ ॥
Vaca, vestimenta, leito ou mulheres não devem ser dados a muitos. Uma doação dessa natureza não permanece com o doador.
14.110.39
आक्रम्य ब्राह्मणैर्भुक्तमनार्याणां च वेश्मनि ।
गोभिश्च पुण्यं तत्तेषां राजसूयाद्विशिष्यते ॥ १४.११०.३९ ॥
Aquele mérito deles, tomado e usufruído por brâmanes nas casas de homens ignóbeis, junto com as vacas, supera até o sacrifício Rājasūya.
14.110.40
मा ददात्विति यो ब्रूयाद्ब्राह्मणेषु च गोषु च ।
तिर्यग्योनिशतं गत्वा चण्डालेषूपजायते ॥ १४.११०.४० ॥
Quem disser "que não dê" a respeito de brâmanes e vacas, depois de passar por cem ventres animais, nasce entre os chandālas.
14.110.41
ब्राह्मणस्वं च यद्दैवं दरिद्रस्यैव यद्धनम् ।
गुरोश्चापि हृतं राजन्स्वर्गस्थानपि पातयेत् ॥ १४.११०.४१ ॥
Ó rei, a propriedade de um brâmane, que é divina, a riqueza de um pobre e a de um mestre, se roubadas, derrubariam até os que habitam o céu.
14.110.42
धर्मं जिज्ञासमानानां प्रमाणं परमं श्रुतिः ।
द्वितायं धर्मशास्त्राणि तृतीयं लोकसंग्रहः ॥ १४.११०.४२ ॥
Para aqueles que desejam conhecer o dharma, a autoridade suprema é a escritura revelada; a segunda, os tratados de dharma; a terceira, o costume do povo.
14.110.43
आसमुद्राच्च यत्पूर्वादासमुद्राच्च पश्चिमात् ।
हिमाद्रिविन्ध्ययोर्मध्यमार्यावर्तं प्रचक्षते ॥ १४.११०.४३ ॥
Do oceano oriental ao oceano ocidental, a terra entre o Himālaya e o Vindhya é declarada Āryāvarta.
14.110.44
सरावतीदृषद्वत्योर्देवनद्योर्यदन्तरम् ।
तद्देवनिर्मितं देशं ब्रह्मवर्तं प्रचक्षते ॥ १४.११०.४४ ॥
A região entre os rios divinos Sarasvatī e Dṛṣadvatī, criada pelos deuses, é declarada Brahmāvarta.
14.110.45
यस्मिन्देशे य आचारः पारंपर्यक्रमागतः ।
वर्णानां सान्तरालानां स सदाचार उच्यते ॥ १४.११०.४५ ॥
O costume transmitido por tradição ininterrupta numa dada região chama-se conduta reta (sadācāra) para as classes sociais e seus grupos intermediários.
14.110.46
कुरुक्षेत्रं च मत्स्याश्च पाञ्चालाः शूरसेनयः ।
एते ब्रह्मर्षिदेशास्तु ब्रह्मावर्तादनन्तराः ॥ १४.११०.४६ ॥
Kurukṣetra, os Matsya, os Pāñcāla e os Śūrasena são as terras dos brahmarṣi, contíguas a Brahmāvarta.
14.110.47
एतद्देशप्रसूतस्य सकाशादग्रजन्मनः ।
स्वं चारित्रं च गृह्णीयुः पृथिव्यां सर्वमानवाः ॥ १४.११०.४७ ॥
De um primogénito (brâmane) nascido nesta região, todos os seres humanos da terra devem aprender a sua própria conduta.
14.110.48
हिमवद्विन्ध्ययोर्मध्यं यत्प्राग्विशसनादपि ।
प्रत्यगेव प्रयागात्तु मध्यदेशः प्रकीर्तितः ॥ १४.११०.४८ ॥
A região central entre o Himālaya e o Vindhya, de Viśasana a leste até Prayāga a oeste, é declarada Madhyadeśa.
14.110.49
कृष्णसारस्तु चरति मृगो यत्र स्वभावतः ।
स ज्ञेयो याज्ञिको देशो म्लेच्छदेशस्ततः परम् ॥ १४.११०.४९ ॥
A terra onde a antílope negra vagueia por natureza deve ser conhecida como apta ao sacrifício; além dela fica a terra dos bárbaros.
14.110.50
एतान्विज्ञाय देशांस्तु संश्रयेरन्द्विजातयः ।
शूद्रस्तु यस्मिन्कस्मिन्वा निवसेद्वृत्तिकर्शितः ॥ १४.११०.५० ॥
Conhecendo estas terras, os dvijas devem nelas habitar; mas o śūdra, esgotado pelo sustento, pode viver em qualquer lugar.
14.110.51
आचारः प्रथमो धर्मो ह्यहिंसा सत्यमेव च ।
दानं चैव यथाशक्ति नियमाश्च यमैः सह ॥ १४.११०.५१ ॥
A conduta é o primeiro dharma: também a não violência e a verdade, a doação segundo a capacidade, e as observâncias junto com as restrições.
14.110.52
वैदिकैः कर्मभिः पुण्यैर्निषेकादिर्द्विजन्मनाम् ।
कार्यः शरीरसंस्कारः पावनः प्रेत्य चेह च ॥ १४.११०.५२ ॥
Para os dois vezes nascidos, a purificação do corpo, desde a concepção, deve ser realizada pelos ritos védicos meritórios; ela purifica aqui e no além.
14.110.53
गर्भहोमैर्जातकर्मनामचौलोपनायनैः ।
स्वाध्यायैस्तद्व्रतैश्चैव विवाहस्नातकव्रतैः।
महायज्ञैश्च यज्ञैश्च ब्राह्मीयं क्रियते तनुः ॥ १४.११०.५३ ॥
Pelas oblações da gestação, o rito do nascimento, a nomeação, a tonsura e a iniciação; pelo estudo védico e seus votos; pelos votos do casamento e do graduado; pelos grandes sacrifícios e sacrifícios — assim o corpo se torna brâmane.
14.110.54
धर्मोर्थौ यदि न स्यातां शुश्रुषा वाऽपि तद्विधा ।
विद्या तस्मिन्नवप्तव्या शुभं बीजमिवोषरे ॥ १४.११०.५४ ॥
Se nele não houver dharma nem riqueza, nem serviço semelhante, então nele deve ser semeado o saber, como boa semente em solo estéril.
14.110.55
लौकिकं वैदिकं वाऽपि तथाऽऽध्यात्मिकमेव वा ।
यस्माज्ज्ञानमिदं प्राप्तं तं पूर्वमभिवादयेत् ॥ १४.११०.५५ ॥
Seja mundano, védico ou mesmo espiritual — àquele de quem este conhecimento foi obtido, deve-se primeiro saudar com reverência.
14.110.56
सव्येन सव्यं संगृह्य दक्षिणेन तु दक्षिणम् ।
न कुर्यादेकहस्तेन गुरोः पादाभिवादनम् ॥ १४.११०.५६ ॥
Segurando o esquerdo com a esquerda e o direito com a direita, não se deve prostrar-se aos pés do mestre com uma só mão.
14.110.57
निषेकादीनि कर्माणि यः करोति यथाविधि ।
अध्यापयति चैवेनं स विप्रो गुरुरुच्यते ॥ १४.११०.५७ ॥
Aquele que executa segundo a regra os ritos a começar pela concepção e também o ensina — esse brâmane é chamado guru.
14.110.58
कृत्वोपनयनं वेदान्योध्यापयति नित्यशः ।
सकल्पान्सरहस्यांश्च स चोपाध्याय उच्यते ॥ १४.११०.५८ ॥
Aquele que, tendo realizado a iniciação, ensina diariamente os Vedas juntamente com os manuais rituais e os ensinamentos secretos — esse é chamado upādhyāya.
14.110.59
साङ्गांश्च वेदानध्याप्य शिक्षयित्वा व्रतानि च ।
विवृणोति च मन्त्रार्थानाचार्यः सोभिधीयते ॥ १४.११०.५९ ॥
Aquele que, tendo ensinado os Vedas com suas disciplinas auxiliares, instruído nos votos e explicado o sentido dos mantras, é chamado ācārya.
14.110.60
उपाध्यायाद्दशाचार्य आचार्याणां शतं पिता ।
पितुः शतगुणं माता गौरवेणातिरिच्यते ॥ १४.११०.६० ॥
Um ācārya vale dez upādhyāyas, um pai cem ācāryas, e uma mãe cem pais: em reverência ela supera.
14.110.61
एतेषामपि सर्वेषां गरीयान्ज्ञानदो गुरुः ।
गुरोः परतरं किंचिन्न भूतं न भविष्यति ॥ १४.११०.६१ ॥
De todos estes, o mestre que dá o conhecimento é o maior. Nada foi nem será maior que o guru.
14.110.62
तस्मात्तेषां वशे तिष्ठिच्छुश्रूषापरमो भवेत् ।
अवमानाद्धि तेषां तु नरकं स्यान्न संशयः ॥ १४.११०.६२ ॥
Portanto, deve-se permanecer sob a autoridade deles e ser devotado ao serviço. Desonrá-los certamente leva ao inferno; não há dúvida.
14.110.63
हीनाङ्गानतिरिक्ताङ्गान्विद्याहीनान्वयोधिकान् ।
रूपद्रविणहीनांश्च जातिहीनांस्च नाक्षिपेत् ॥ १४.११०.६३ ॥
Não se deve insultar os que têm membros deficientes ou excessivos, os carentes de saber, os mais velhos, os carentes de beleza ou riqueza, nem os de baixo nascimento.
14.110.64
शपता यत्कृतं पुण्यं शप्यमानं तु गच्छति ।
शप्यमानस्य यत्पापं शपन्तमनुगच्छति ॥ १४.११०.६४ ॥
O mérito de quem amaldiçoa passa ao amaldiçoado, e o pecado do amaldiçoado segue quem amaldiçoa.
14.110.65
नास्तिक्यं वेदनिन्दां च देवतानां च कुत्सनम् ।
द्वेषं डंभं च मानं च क्रोधं तैक्ष्ण्यं विवर्जयेत् ॥ १४.११०.६५ ॥
Deve-se evitar a descrença, a difamação dos Vedas, o desprezo pelos deuses, o ódio, a hipocrisia, o orgulho, a ira e a dureza.