ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.112.1
चक्रायुध नमस्तेऽस्तु देवेश गरुडध्वज ।
चान्द्रायणविधिं पुण्यमाख्याहि भगवन्मम ॥ १४.११२.१ ॥
ಚಕ್ರಾಯುಧ, ದೇವೇಶ, ಗರುಡಧ್ವಜ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಗವಂತ, ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ.
14.112.2
शृणु पाण्डव तत्वेन सर्वपापप्रणाशनम् ।
पापिनो येन शुद्ध्यन्ति तत्ते वक्ष्यामि सर्वशः ॥ १४.११२.२ ॥
ಪಾಂಡವ, ಕೇಳು. ಯಾವುದರಿಂದ ಪಾಪಿಗಳು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.112.3
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा चरितव्रतः ।
यथावत्कर्तुकामो वै तस्यैवं प्रथमा क्रिया ॥ १४.११२.३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಅಥವಾ ವೈಶ್ಯ, ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಅದನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಇದೇ ಮೊದಲ ಕ್ರಿಯೆ.
14.112.4
शोधयेत्तु शरीरं स्वं पञ्चगव्येन यन्त्रितः ।
सशिरः कृष्णपक्षस्य ततः कुर्वीत वापनम् ॥ १४.११२.४ ॥
ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಸಂಯಮದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
14.112.5
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा मौञ्जीं बध्नीत मेखलाम् ।
पालाशद्ण्डमादाय ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ॥ १४.११२.५ ॥
ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಮುಂಜಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಖಲೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಪಲಾಶ ದಂಡವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು.
14.112.6
कृतोपलासः पूर्वं तु शुक्लप्रतिपदि द्विजः ।
नदीसंगमतीर्थेषु शुचौ देशे गृहेऽपि वा।
गोमयेनोपलिप्रेऽथ स्थण्डिलेऽग्निं निधापयन् ॥ १४.११२.६ ॥
ದ್ವಿಜನು ಮೊದಲು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುಕ್ಲ ಪ್ರತಿಪದೆಯಂದು ನದೀಸಂಗಮ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಶುಚಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿದ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
14.112.7
आघारावाज्यभागौ च प्रणवं व्याहृतीस्तथा ।
वारुणं चैव पञ्चैव हुत्वा सर्वान्यथाक्रमम् ॥ १४.११२.७ ॥
ಆಘಾರ, ಆಜ್ಯಭಾಗ, ಪ್ರಣವ, ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು, ವಾರುಣ ಮತ್ತು ಐದು ಆಹುತಿಗಳು - ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೋಮಿಸಿ.
14.112.8
सत्याय विष्णवे चेति ब्रह्मर्षिभ्योऽथ ब्रह्मणे ।
विश्वेभ्यो हि च देवेभ्यः सप्रजापतये तथा ॥ १४.११२.८ ॥
ಸತ್ಯನಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಗೆ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆಯೇ.
14.112.9
षडुक्त्वा जुहुयात्पश्चात्प्रायश्चित्ताहुतिं द्विजः ।
अतः समापयेदग्निं शान्तिं कृत्वाऽथ पौष्टिकिम् ॥ १४.११२.९ ॥
ಆರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ನಂತರ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.10
प्रणम्य् चाग्निं सोमं च भस्म दिग्ध्वा यथाविधि ।
नदीं गत्वा विशुद्धात्मा सोमाय वरुणाय च।
आदित्याय नमस्कृत्वा ततः स्नायात्समाहितः ॥ १४.११२.१० ॥
ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸೋಮ, ವರುಣ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನಂತರ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.11
उत्तीर्योदकमाचम्य चासीनः पूर्वतोमुखः ।
प्राणायामं ततः कृत्वा पवित्रैरभिषेचनम् ॥ १४.११२.११ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡಿ, ಅನಂತರ ಪವಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಚನ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.12
आचान्तस्त्वमिवीक्षेत ऊर्ध्वबाहुर्दिवाकरम् ।
कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥ १४.११२.१२ ॥
ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು; ಅಂಜಲಿ ಮಾಡಿ ನಿಂತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.13
नारायणं वा रुद्रं वा ब्रह्मणमथवाऽपि च ।
वारुणं मन्त्रमूक्तं वा प्राग्भोजनमथापि वा ॥ १४.११२.१३ ॥
ನಾರಾಯಣ, ರುದ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮ ಅಥವಾ ವರುಣನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಊಟಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ (ಅದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು).
14.112.14
वीरघ्नमृषभफं वाऽपि तथा चाप्यघमर्षणम् ।
गायत्रीं मम देवीं वा सावित्रीं वा जपेत्ततः।
शतं वाऽष्टशतं वाऽपि सहस्रमथवा परम् ॥ १४.११२.१४ ॥
ವೀರಘ್ನ, ಋಷಭಫ ಮತ್ತು ಅಘಮರ್ಷಣ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಅಥವಾ ನನ್ನ ದೇವಿ ಗಾಯತ್ರಿ ಅಥವಾ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ನೂರು, ನೂರೆಂಟು ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು.
14.112.15
ततो मध्याह्नकाले वै पायसं यावकं हि वा ।
पाचयित्वा प्रयत्नेन प्रयतः सुसमाहितः ॥ १४.११२.१५ ॥
ನಂತರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಯಾವಕ (ಬಾರ್ಲಿ ಗಂಜಿ) ಅನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬೇಯಿಸಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (ಇರಬೇಕು).
14.112.16
पात्रं तु सुसमादाय सौवर्णं राजतं तु वा ।
ताम्रं वा मृन्मयं वापि औदुंबरमथापि वा। ॥ १४.११२.१६ ॥
ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು - ಚಿನ್ನದ, ಬೆಳ್ಳಿಯ, ತಾಮ್ರದ, ಮಣ್ಣಿನ ಅಥವಾ ಅತ್ತಿ (ಉದುಂಬರ) ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು.
14.112.17
वृक्षाणां याज्ञियानं तु पर्णैरार्द्रैरकुत्सितैः ।
पुटकेन तु गुप्तेनि चरेद्भैक्षं समाहितः ॥ १४.११२.१७ ॥
ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಮರಗಳ ತಾಜಾ, ನಿರ್ದೋಷ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮುಚ್ಚಿದ ಎಲೆ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
14.112.18
ब्राह्मणानां गृहाणां तु सप्तानां नापरं व्रजेत् ।
गोदोहमात्रं तिष्ठित्तु वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ १४.११२.१८ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಏಳು ಮನೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಹಸುವನ್ನು ಕರೆಯುವಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಲ್ಲಬೇಕು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ.
14.112.19
न हसेन्न च वीक्षेत नाभिभाषेत वा स्त्रियम् ॥ १४.११२.१९ ॥
ನಗಬಾರದು, ನೋಡಬಾರದು, ಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
14.112.20
दृष्ट्वा मूत्रं पुरीषं वा चण्डालं वा रजस्वलाम् ।
पतितं च तथा श्वानमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२० ॥
ಮೂತ್ರ, ಮಲ, ಚಂಡಾಲ, ರಜಸ್ವಲೆ, ಪತಿತ ಅಥವಾ ನಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
14.112.21
यो हि पादुकमारुह्य सर्वदा प्रचरेद्द्विजः ।
तं दृष्ट्वा पापकर्माणमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२१ ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾದುಕೆ ಧರಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದ್ವಿಜನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
14.112.22
ततस्त्वावसथं प्राप्तो भिक्षां निक्षिप्य भूतले ।
प्रक्षाल्य पादावाजान्वोर्हस्तावाकूर्परं पुनः।
आचम्य वारिणा तेन वह्निं विप्रांश्च पूययेत् ॥ १४.११२.२२ ॥
ನಂತರ ವಾಸಸ್ಥಳ ಸೇರಿ, ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಪಾದಗಳನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಮೊಣಕೈವರೆಗೆ ತೊಳೆದು, ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.
14.112.23
पञ्च सप्ताथवा कुर्याद्भागान्भैक्षस्य तस्य वै ।
तेषामन्यतमं पिण्डमादित्याय निवेदयेत् ॥ १४.११२.२३ ॥
ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಐದು ಅಥವಾ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಿಂಡವನ್ನು ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
14.112.24
ब्रह्मणे चाग्नये चैव सोमाय वरुणाय च ।
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो दद्यादन्नं यथाक्रमम् ॥ १४.११२.२४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮ, ವರುಣ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
14.112.25
अवशिष्टमथैकं तु वक्त्रमात्रं प्रकल्पयेत् ॥ १४.११२.२५ ॥
ಉಳಿದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಬಾಯಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.
14.112.26
अङ्गुल्यग्रे स्थितं पिण्डं गायत्र्या चाभिमन्त्रयेत् ।
अङ्गुलीभिस्त्रिभिः पिण्डं प्राश्नीयात्प्राङ्मुखःक शुचिः। ॥ १४.११२.२६ ॥
ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿದ ಪಿಂಡವನ್ನು ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು; ಶುಚಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಪಿಂಡವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು.
14.112.27
यथा च वर्धते सोमो ह्रसते च यथा पुनः ।
तथा पिण्डाश्च वर्धन्ते ह्रसन्ते च दिनेदिने ॥ १४.११२.२७ ॥
ಚಂದ್ರ ಬೆಳೆದು ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುವಂತೆ, ಪಿಂಡಗಳೂ ದಿನದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
14.112.28
त्रिकालं स्नानमस्योक्तं द्विकालमथवा सकृत् ।
ब्रह्मचारी सदा वाऽपि न च वस्त्रं प्रपीडयेत् ॥ १४.११२.२८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಕಾಲ ಸ್ನಾನ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಥವಾ ಎರಡು ಕಾಲ, ಅಥವಾ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಂಡಬಾರದು.
14.112.29
स्थान न दिवसं तिष्ठेद्रात्रौ वीरासनं व्रजेत् ।
भवेत्स्थण्डिलशायी वाऽप्यथा वृक्षमूलिकः ॥ १४.११२.२९ ॥
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರಬಾರದು; ರಾತ್ರಿ ವೀರಾಸನ ಹಾಕಬೇಕು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಾಗಿರಲಿ.
14.112.30
वल्कलं यदि वा क्षौमं शाणं कार्पासकं तथा ।
आच्छादनं भवेत्तस्य वस्त्रार्थं पाण्डुनन्दन ॥ १४.११२.३० ॥
ಮರದ ತೊಗಟೆಯ ವಸ್ತ್ರವಾಗಲಿ, ರೇಷ್ಮೆ, ಸೆಣಬು, ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯ ವಸ್ತ್ರವಾಗಲಿ; ಅವನ ಹೊದಿಕೆ ವಸ್ತ್ರದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇರಲಿ. ಓ ಪಾಂಡುನಂದನ!
14.112.31
एवं चान्द्रायणे पूर्णे मासस्यान्ते प्रयत्नवान् ।
ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या दद्याच्चैव च दक्षिणाम् ॥ १४.११२.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ, ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾದವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.
14.112.32
चान्द्रायणेन चीर्णेन यत्कृतं तेन दुष्कृतम् ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव भस्मीभवति काष्ठवत् ॥ १४.११२.३२ ॥
ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
14.112.33
ब्रह्महत्या च गोहत्या सुवर्णस्तैन्यमेव च ।
भ्रूणहत्या सुरापानं गुरोर्दारव्यतिक्रमः ॥ १४.११२.३३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ, ಗೋಹತ್ಯೆ, ಚಿನ್ನ ಕಳ್ಳತನ, ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮತ್ತು ಗುರುಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅತಿಕ್ರಮ —
14.112.34
एवमन्यानि पापानि पातकीयानि यानि च ।
चान्द्रायणेन नश्यन्ति वायुना पांसवो यथा ॥ १४.११२.३४ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಇತರ ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಪಾತಕಗಳೂ ಚಾಂದ್ರಾಯಣದಿಂದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಧೂಳು ಹಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
14.112.35
अनिर्दशाया गोः क्षीरमौष्ठ्रमाविकमेव च ।
मृतसूतकयोश्चान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३५ ॥
ಹತ್ತು ದಿನ ಕಳೆಯದ ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಒಂಟೆ, ಕುರಿ-ಮೇಕೆಯ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಸಾವು-ಹೆರಿಗೆಯ ಸೂತಕದ ಅನ್ನ ಸೇವಿಸಿದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.36
उपपातकिनश्चान्नं पतितान्नं तथैव च ।
शूद्रस्योच्छेषणं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३६ ॥
ಉಪಪಾತಕಿಯ ಅನ್ನ, ಪತಿತನ ಅನ್ನ, ಹಾಗೆಯೇ ಶೂದ್ರನ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಅನ್ನ ಸೇವಿಸಿದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.37
आकाशस्थं तु हस्तस्थमधः स्रस्तं तथैव च ।
परहस्तस्थितं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३७ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವುದು, ಕೈಯಲ್ಲಿರುವುದು, ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ತಿಂದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.38
अथाग्रेधिषोरन्नं दिधिषूपपतेस्तता ।
परिवेत्तुस्तथा चान्नं परिवित्तान्नमेव च ॥ १४.११२.३८ ॥
ಅಗ್ರೇಧಿಯ ಅನ್ನ, ದಿಧಿಷೂಪತಿಯ ಅನ್ನ, ಪರಿವೇತ್ತನ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪರಿವಿತ್ತಿಯ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.39
कुण्डान्नं गोलकान्नं च देवलान्नं तथैव च ।
तथा पुरोहितस्यान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३९ ॥
ಕುಂಡಾನ್ನ, ಗೋಲಕಾನ್ನ, ದೇವಲಾನ್ನ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.40
सुराऽऽसवं विषं सर्पिर्लाक्षा लवणमेव च ।
तैलं चापि च विक्रीणन्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४० ॥
ಸುರಾ, ಆಸವ, ವಿಷ, ತುಪ್ಪ, ಅರಗು, ಉಪ್ಪು, ಎಣ್ಣೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾರುವ ದ್ವಿಜನೂ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.41
एकोद्दिष्टं तु यो भुङ्क्ते जनमध्यगतोऽपि यः ।
भिन्नभाण्डेषु यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४१ ॥
ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟವನ್ನು ಉಣ್ಣುವವನು, ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೂ ಉಣ್ಣುವವನು, ಒಡೆದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಣ್ಣುವವನು—ಅಂತಹ ದ್ವಿಜ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.42
यो भुङ्क्तेऽनुपनीतेन यो भुङ्क्ते च स्त्रिया सह ।
कन्यया सह यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४२ ॥
ಉಪನಯನವಾಗದವನ ಜೊತೆ ಉಣ್ಣುವವನು, ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣುವವನು, ಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಣ್ಣುವವನು—ಅಂತಹ ದ್ವಿಜ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.43
उच्छिष्टं स्थापयेद्विप्रो यो मोहाद्भोजनान्तरे ।
दद्याद्वा यदि वा मोहाद्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४३ ॥
ಊಟದ ನಡುವೆ ಮೋಹದಿಂದ ಎಂಜಲನ್ನು ಇಡುವ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದ ಕೊಡುವ ವಿಪ್ರನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
14.112.44
तुम्बकोशातकं चैव पलाण्डुं गृञ्जनं तथा ।
छत्राकं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४४ ॥
ಸೋರೆಕಾಯಿ, ಕೋಶಾತಕ, ಈರುಳ್ಳಿ, ಗೃಂಜನ, ಅಣಬೆ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಂದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.45
द्विजः पर्युषितं चान्नं पक्वं परगृहागतम् ।
विपक्वं च तथा मांसं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४५ ॥
ದ್ವಿಜನು ಹಳೆಯ ಅನ್ನ, ಪರರ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ ಬೇಯದ ಮಾಂಸ ತಿಂದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.46
उदक्यया शुना वाऽपि चण्डालैर्वा द्विजोत्तमः ।
दृष्टमन्नं तु भुञ्जानो द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४६ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಋತುಮತಿ ಸ್ತ್ರೀ, ನಾಯಿ ಅಥವಾ ಚಂಡಾಲರು ನೋಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
14.112.47
तत्पुरा विशुद्ध्यर्थमृषिभिश्चरितं व्रतम् ।
पावनं सर्वभूतानां पुण्यं पाण्डवचोदितम् ॥ १४.११२.४७ ॥
ಹಿಂದೆ ಋಷಿಗಳು ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಆ ವ್ರತವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾಗಿದ್ದು ಪಾಂಡವನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದು.
14.112.48
एतेन वसवो रुद्राश्चादित्याश्च दिवं गताः ।
एतदद्य परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ १४.११२.४८ ॥
ಇದರಿಂದಲೇ ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಇದು ಇಂದು ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವೂ, ಪವಿತ್ರವೂ, ಪಾಪನಾಶಕವೂ ಆಗಿದೆ.
14.112.49
यथोक्तमेतद्यः कुर्याद्द्विजः पापप्रणाशनम् ।
स दिवं याति पूतात्मा निर्मलादित्यसंनिभः ॥ १४.११२.४९ ॥
ಹೇಳಿದಂತೆ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನಾಗಿ ನಿರ್ಮಲ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.